رسانه‌های پاکستان گزارش داده‌اند که مذاکرات میان پاکستان و طالبان در استانبول ترکیه از سر گرفته می‌شود.

شبکه خبری جیو‌نیوز صبح امروز، پنج‌شنبه، ۸ عقرب/آبان، به نقل از مقام‌های پاکستان گزارش داده که که مذاکرات با طالبان به‌ درخواست ترکیه در استانبول از سر گرفته می‌شود.

تلویزیون حکومتی افغانستان تحت کنترل طالبان نیز به نقل از مقام‌های طالبان گزارش داده که مذاکرات استانبول از سر گرفته می‌شود.

مذاکره میان طالبان و پاکستان روز شنبه این هفته در استانبول ترکیه آغاز شد و شام‌گاه  روز دوشنبه، رسانه‌های پاکستانی به نقل ازمقام‌های این کشور گزارش دادند که مذاکرات بی‌نتیجه پایان یافته است. فردای آن روز، وزیر اطلاعات پاکستان و وزیر دفاع این کشور نیز اعلام کردند که مذاکرات ناکام شده است. آنان طالبان را متهم به کارشکنی کرده و هیأت اعزامی این گروه به استانبول را فاقد صلاحیت تصمیم‌گیری خواندند. طالبان اما پاکستان را به طرح خواسته‌های غیرمنطقی و تلاش برای بی‌نتیجه‌سازی مذاکرات متهم کردند.

شب گذشته برخی از منابع خبری گزارش دادند که ترکیه هیأت‌های پاکستان و طالبان را در استانبول نگهداشته تا مذاکرات را از سر گیرند. ترکیه و قطر در نقش میانجی‌ در این مذاکرات عمل می‌کنند. دور اول مذاکرات در هفته پیش در دوحه قطر منجر به برقراری آتش‌بس موقت میان طالبان و پاکستان شد.

محور اصلی مذاکرات استانبول، تحریک طالبان پاکستان است. پاکستان از طالبان افغانستان می‌خواهد که مانع حملات طالبان پاکستان شود و به  این گروه در افغانستان پناه‌گاه ندهد. طالبان می‌‌گویند که مسأله‌ تی‌تی‌پی مشکل داخلی پاکستان است.

روز گذشته زمانی که رسانه‌ها از پایان بی‌نتیجه مذاکرات استانبول سخن گفتند، وزیر دفاع پاکستان با لحن تندی بر طالبان تاخت و این گروه را تهدید به نابودی کرد. همزمان، تحریک طالبان پاکستان حمله‌ای را در خیبرپختونخوا سازماندهی کردند که در آن ۶ سرباز پاکستان کشته شدند.

با این حال، زمان دقیق از سرگیری مذاکرات مشخص نشده و روشن نیست که این مذاکرات به چه نتیجه‌ای خواهد رسید.

ناظران می‌گویند که امید چندانی به دست‌یابی به  یک توافق پایدار میان طالبان و پاکستان وجود ندارد، زیرا پاکستان خواسته‌هایی از طالبان افغانستان دارد که عملی  کردن آن نه در توان این گروه است و نه  هم طالبان اراده جدی به عمل کردن به آن دارند.

میان طالبان پاکستان و افغانستان پیوندهای عمیق قومی و عقیدتی وجود دارد و آنان حدود دو دهه با هم به صورت مشترک حملات تروریستی را در دو کشور سازماندهی کرده‌اند و حمایت از یکدیگر را بخشی از راهبرد بقای خود می‌دانند.