«قهر» داوودزی با «شورای مقاومت» بخاطر اظهارات محقق در باره دیورند
محمد عمر داوودزی، وزیر امور داخله پیشین در نظام جمهوریت، در واکنش به اظهارات اخیر محمد محقق، رهبر حزب وحدت مردم افغانستان و عضو شورای عالی مقاومت ملی برای نجات، گفته که پس از این در شورای عالی مقاومت برای نجات افغانستان نخواهد بود.
آقای داوودزی امروز (دوشنبه) در صفحه اکس خود نوشت که از این پس عضو شورای عالی مقاومت ملی نبوده و نیست، چون، به گفته او واژه «مقاومت» بوی جنگ میدهد و او مخالف جنگ است.
عمر داوودزی که اوایل سال گذشته خورشیدی گفته شد، عضویت شورای عالی مقاومت برای نجات را بدست آورده، در اواخر سال گذشته از ایجاد یک تشکل سیاسی دیگر موسوم به مجمع ملی برای نجات افغانستان خبر داد.
در آن زمان اعلام شد که آقای داودزی ریاست مجمع ملی را با توافق اعضا بدست گرفته و اعضای ارشد شورای عالی مقاومت برای نجات نیز عضویت این مجمع را دارند. اما پس از انتقادهای شدید فعالان سیاسی و مدنی از حضور اعضای ارشد شورای مقاومت در مجمع ملی به رهبری داوودزی، جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود و جمعیت اسلامی به رهبری صلاح الدین بلافاصله اعلام کردند که عضویت مجمع ملی را ندارند. آنان در اعلامیههای خود تصریح کردند که مجمع ملی در مسیر دیگری قرار دارد و با اهداف مبارزاتی آنان در مبارزه با طالبان سازگاری ندارد.
دلیل خروج سریع جریانهای اصلی مخالف طالبان از مجمع ملی به رهبری داوودزی، در واقع به اعتقاد ناظران اشاره به شک و تردیدهایی دارد که رهبران مخالف طالبان در مورد آقای داوودزی دارند. او مظنون به داشتن دیدگاههای نزدیک به طالبان و داشتن دیدگاه تباری به مسایل بوده و به همین دلیل جریانهای اصلی مخالف طالبان او را شایسته رهبری یک جریان ملی در مخالفت با طالبان نمیدانند.
محمد محقق، رهبر حزب وحدت مردم افغانستان و عضو شورای عالی مقاومت ملی برای نجات افغانستان، اخیراً در گفتگو با تلویزیون آمو گفت که خط دیورند را به عنوان مرز رسمی میان افغانستان و پاکستان به رسمیت میشناسد. اظهار نظری که سیاسیون پشتونتبار با آن واکنش منفی نشان دادهاند.
خط دیورند مرز ۲۶۴۰ کیلومتری میان افغانستان و پاکستان است که در سال ۱۸۹۳ میان افغانستان و هند بریتانیایی تعیین شد.
پاکستان و بقیه کشورها مرز دیورند را مرز رسمی دو کشور میدانند، اما حاکمیتهای پشتونی افغانستان، آن را خط «خیالی» و «فرضی» عنوان کرده و از پذیرش مرز رسمی بینالمللی دو کشور امتناع ورزیدهاند. رویکردی که به باور آگاهان امور بیشتر بازتاب نگاه قبیلهای پشتونها به واقعیتهای سیاسی و ناسازگاری با نظام بینالمللی کشوری است.
آگاهان همچنان میگویند که طبق اسناد موثق تاریخی، چند پادشاه و امیر افغانستان در گذشته اسنادی را امضا کردهاند که نشاندهنده برسمیت شناسی مرز دیورند به عنوان مرز رسمی افغانستان و پاکستان از سوی آنان است. آگاهان همچنان به این موضوع اشاره میکنند که هیچ یک از حکومتهای پشتونی در افغانستان در ۱۰۰ سال اخیر، در سازمان ملل و مراجع قضایی بینالمللی در مورد مرز دیورند دعوای حقوقی باز نکرده و پروندهای در این زمینه تشکیل نشده است. موضوعی که به اعتقاد آگاهان، ادعای نپذیرفتن مرز دیورند از سوی حکومت های پشتونی را فاقد اعتبار حقوقی میسازد و در حد یک ماجراجویی سیاسی عوامفریبانه تقلیل میدهد.
پشتونها میگویند که خط دیورند، قوم پشتون را دو پارچه کرده و به همین دلیل آنان از پذیرش آن امتناع میورزند. در مقابل اقوام غیرپشتون افغانستان بر پذیرش رسمی مرز دیورند تاکید دارند و ادعای دوپارچه شدن قوم پشتون را غیر منطقی عنوان میکنند. غیرپشتونهای افغانستان میگویند که اگر معیار نپذیرفتن مرزها پیوندهای قومی باشد، اقوام تاجیک و ازبیک و هزاره نیز در کشورهای مختلف سکونت دارند و تقسیمات کشوری باعث جدایی آنان شده است.
با حال اعلام رسمی پذیرش خط دیورند از سوی محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان، بیشتر بازتاب تحولات سیاسی اخیر در محور تنشهای رو به افزایش میان طالبان و پاکستان دانسته میشود.
مقامهای پاکستان در یک سال اخیر بارها از احزاب و جریانهای سیاسی مخالف طالبان به ویژه جریانهای سیاسی منتسب به اقوام غیرپشتون درخواست کردهاند که در سرنگونی طالبان به این کشور همکاری کنند. یکی از احزاب مورد توجه پاکستان حزب وحدت به رهبری محمد محقق بوده است.
اظهارات اخیر محقق در مورد خط دیورند را میتوان در همین چارچوب بررسی کرد. این میتواند به معنای روشن کردن چراغ سبز همکاری حزب وحدت با پاکستان در سرنگونی رژیم طالبان تلقی شود. آقای محقق از مخالفان جدی طالبان است.
با این حال، اظهارات محقق در میان نخبگان فکری اقوام غیرپشتون با استقبال مواجه شده و یک موقف اصولی و شفاف در باره مسایل مهم خوانده شده است.
وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ: «پاکستان بزرگ» در حال شکلگیری است
عبدالباری جهانی وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ افغانستان در نظام جمهوریت، شیر احمد حقانی، وزیر اطلاعات و فرهنگ طالبان را «غلام پنجاب» خوانده و گفته که پاکستانیها در حال طراحی نقشه «پاکستان بزرگ» هستند.
آقای جهانی، ادامه کار رژیم طالبان را، که او آنان را «غلامان پنجاب» خوانده، «آغاز یک فاجعه بزرگ ملی» در افغانستان دانسته است.
باری جهانی امروز(دوشنبه) در صفحه فیسبوک خود نوشت: «ای مردم خواببرده! شما شعار افغانستان بزرگ را سر میدهید، در حالیکه پنجابیها در حال طرحریزی برای ساختن پاکستان بزرگ هستند.»
او تأکید کرده است که پاکستان بزرگ خواهد شد، چون، در سراسر افغانستان نیرویی وجود ندارد که بتواند مانع اجرای نقشههای پنجاب شود.
این مقام پیشین حکومت افغانستان تصریح کرده است که اگر انحصار دین و دولت از دست ملاها گرفته نشود، باید منتظر هر نوع رویداد ناگوار در افغانستان باشید.
باری جهانی از سیاسیون پشتونتبار افغانستان است که در زمان ریاست جمهوری اشرف غنی احمدزی، برای مدتی سمت وزارت اطلاعات و فرهنگ کشور را عهدهدار بود. او متهم به داشتن دیدگاههای(قومی) است و باری شعری از او در وصف طالبان جنجالبرانگیز شده بود.
گفتنی است که تشدید تنش و درگیری میان پاکستان و طالبان، سیاسیون پشتونتبار افغانستان را در دو راهی دشواری قرار داده است. آنان از یک طرف بر اساس تعلقات تباری با طالبان از این گروه حمایت میکنند و دوام سلطه طالبان را دوام سلطه پشتونها بر دیگران میدانند اما از جانب دیگر ضعف و ناتوانی طالبان در دفاع از کشور در برابر حملات پاکستان آنان را نسبت به ادامه کار طالبان دچار شک و تردید میکند.
باری جهانی به عنوان کسی که از حاملان اندیشه برتریجویی قومی در افغانستان شناخته میشود، همواره در برابر طالبان مواضع متناقض اتخاذ کرده است. او در عین حالی که از مبارزه مسلحانه علیه طالبان انتقاد کرده، خواهان کنار زدن طالبان از قدرت بوده است. روشن نیست که افرادی مثل باری جهانی چه راهکاری برای کنار زدن طالبان از قدرت دارند. آنان با تلاشهای پاکستان برای سرنگونی طالبان نیز مخالفت میکنند و جریانهای سیاسی غیرپشتون را بخاطر تمایل به همکاری با پاکستان برای سرنگونی طالبان مورد انتقاد قرار میدهند.
در شلیک هوایی طالبان بر پهپاد پاکستان، دو نفر در نیمروز کشته و زخمی شدند
منابع محلی در ولایت نیمروز گفتهاند که در پی شلیک جنگجویان گروه طالبان بر یک هواپیمای بی سرنشین پاکستان در این ولایت یک تن جان باخته و یک تن دیگر به شدت زخمی گردیده است.
بهگفته منابع، این رویداد ساعت ۸:۳۰ صبح امروز دوشنبه، ۳۱ حمل/فروردین، زمانی رخ داده که جنگجویان گروه طالبان به سوی هواپیماهای پاکستانی شلیک هوایی کردهاند.
منابع افزودهاند که این دو باشنده نیمروز در داخل یک موتر در شهر زرنج، مرکز این ولایت هدف اصابت گلوله شلیکشده جنگجویان گروه طالبان قرار گرفتهاند.
طالبان با تأیید این خبر گفتهاند که این دو تن درپی شلیک هوایی جنگجویان شان کشته و زخمی شدند.
به اساس اطلاعات منابع، هواپیماهای بدون سرنشین پاکستان از شام روز گذشته در آسمان این ولایت در حال گشتزنی بودند، اما جنگجویان گروه صبح امروز اقدام به شلیک هوایی کردند.
نبیل، اظهارات محقق را «یک چرخش سیاسی» توصیف کرد
اظهارات اخیر محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان و عضو ارشد رهبری شورای عالی مقاومت برای نجات، در باره برسمیتشناسی خط دیورند، با واکنشهای گسترده در جامعه سیاسی افغانستان مواجه شده است. در این میان سیاسیون پشتونتبار واکنش تند و منفی به اظهارات آقای محقق نشان دادهاند.
رحمتالله نبیل، رییس پیشین اداره امنیت ملی در نظام جمهوریت، سخنان محمد محقق را، «یک چرخش سیاسی قابل پرسش با رنگ و بوی معامله» خوانده است.
آقای نبیل امروز(دوشنبه) در حساب کاربری خود در اکس نوشت که اگر سخنان آقای محقق زمانی که او در اوج قدرت بود و استقلال تصمیمگیری داشت مطرح میشد، میتوانست یک دیدگاه سیاسی قابل بحث به حساب آید.
نبیل نیز مثل دیگر سیاسیون پشتونتبار، موضوع مرز دیورند را «موضوع حساس تاریخی» خوانده که به گفته او «با اراده و تصمیم جمعی مردم افغانستان گره خورده و تعیین سرنوشت آن نیازمند یک روند ملی، شفاف و مبتنی بر اجماع است.»
محمد محقق در گفتوگو با تلویزیون آمو با بیان اینکه خط دیورند مرز رسمی دو کشور است، گفت که به مرزهایی پایبند است که از سوی سازمان ملل متحد بهعنوان مرز رسمی افغانستان شناخته میشود.
او تأکید کرده که امروزه سازمان ملل و کشورهای جهان خط دیورند را به رسمیت میشناسند و با ادامه این دعوا با اسلامآباد موافق نیست.
خط دیورند مرز ۲۶۴۰ کیلومتری میان افغانستان و پاکستان است که در سال ۱۸۹۳ میان افغانستان و هند بریتانیایی تعیین شد.
پاکستان و بقیه کشورها مرز دیورند را مرز رسمی دو کشور میدانند، اما حاکمیتهای پشتونی افغانستان، آن را خط «خیالی» و «فرضی» عنوان کرده و از پذیرش مرز رسمی بینالمللی دو کشور امتناع ورزیدهاند. رویکردی که به باور آگاهان امور بیشتر بازتاب نگاه قبیلهای پشتونها به واقعیتهای سیاسی و ناسازگاری با نظام بینالمللی کشوری است.
آگاهان همچنان میگویند که طبق اسناد موثق تاریخی، چند پادشاه و امیر افغانستان در گذشته اسنادی را امضا کردهاند که نشاندهنده برسمیت شناسی مرز دیورند به عنوان مرز رسمی افغانستان و پاکستان از سوی آنان است. آگاهان همچنان به این موضوع اشاره میکنند که هیچ یک از حکومتهای پشتونی در افغانستان در ۱۰۰ سال اخیر، در سازمان ملل و مراجع قضایی بینالمللی در مورد مرز دیورند دعوای حقوقی باز نکرده و پروندهای در این زمینه تشکیل نشده است. موضوعی که به اعتقاد آگاهان، ادعای نپذیرفتن مرز دیورند از سوی حکومت های پشتونی را فاقد اعتبار حقوقی میسازد و در حد یک ماجراجویی سیاسی عوامفریبانه تقلیل میدهد.
طالبان نیز مثل بقیه حاکمیتهای پشتونی، از پذیرش رسمی خط دیورند امتناع ورزیده است. موضوعی که یکی از عوامل تنش ساختاری در روابط این گروه با پاکستان دانسته میشود.
پشتونها میگویند که خط دیورند، قوم پشتون را دو پارچه کرده و به همین دلیل آنان از پذیرش آن امتناع میورزند. در مقابل اقوام غیرپشتون افغانستان بر پذیرش رسمی مرز دیورند تاکید دارند و ادعای دوپارچه شدن قوم پشتون را غیر منطقی عنوان میکنند. غیرپشتونهای افغانستان میگویند که اگر معیار نپذیرفتن مرزها پیوندهای قومی باشد، اقوام تاجیک و ازبیک و هزاره نیز در کشورهای مختلف سکونت دارند و تقسیمات کشوری باعث جدایی آنان شده است.
با این حال اعلام رسمی پذیرش خط دیورند از سوی محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان، بیشتر بازتاب تحولات سیاسی اخیر در محور تنشهای رو به افزایش میان طالبان و پاکستان دانسته میشود.
مقامهای پاکستان در یک سال اخیر بارها از احزاب و جریانهای سیاسی مخالف طالبان به ویژه جریانهای سیاسی منتسب به اقوام غیرپشتون درخواست کردهاند که در سرنگونی طالبان به این کشور همکاری کنند. در همین راستا چند نشست میان مخالفان عمدتاً غیرپشتون طالبان در پاکستان برگزار شده است.
یکی از احزاب مورد توجه پاکستان حزب وحدت برهبری محمد محقق بوده است. این حزب سابقه جنگ با طالبان را در کارنامه دارد و یکی از احزاب تشکیل دهنده ایتلاف شمال بود که در سال ۲۰۰۱ در سرنگونی رژیم طالبان نقش مهم ایفا کرد.
پاکستان در این اواخر موضوع تغییر رژیم طالبان را در دستور کار قرار داده است و اظهارات اخیر آقای محقق در مورد خط دیورند را میتوان در همین چارچوب بررسی کرد. این میتواند به معنای روشن کردن چراغ سبز همکاری حزب وحدت با پاکستان در سرنگونی رژیم طالبان تلقی شود. آقای محقق از مخالفان جدی طالبان است.
گفتنی است که بسیاری از نخبگان فکری جامعه در رسانههای اجتماعی از اظهارات آقای محقق در خصوص رسمی بودن خط دیورند حمایت کرده و آن را یک دیدگاه عقلانی در راستای ایجاد صلح و همزیستی منطقهای تعبیر کردهاند که باید به عنوان یک سیاست رسمی از جانب نهادهای ملی کشور در رابطه با پاکستان ارتقا کند و زمینه خصومت با پاکستان از بین برود.
وزیر خارجه پیشین امریکا: اشرف غنی فاسدترین رهبری بود که دیده بودم
مایک پمپئو، وزیر خارجه پیشین امریکا، در نشستی در دانشگاه دارتموث در مورد اشرف غنی احمدزی رییس جمهوری فراری افغانستان، گفته است: «اشرف غنی، یکی از فاسدترین رهبرانی بود که با او روبهرو شدهام.»
آقای پمپئو که با جان کیری، وزیر خارجه دیگر امریکا در این برنامه شرکت کرده بود، در پاسخ به پرسشی درباره تعیین زلمی خلیلزاد و ساختار گفتوگوهای دوحه، این دیدگاه را رد کرد که گویا امریکا دولت افغانستان را کنار گذاشته بود.
وی گفته که امریکا در طول پانزده سال از دولت افغانستان حمایت کرد، اما این دولت نتوانست نیازهای اساسی مردم افغانستان را برآورده کند.
پمپئو در مورد مقرر شدن زلمی خلیلزاد به عنوان نماینده امریکا در امور صلح افغانستان گفته که چند مقام پیشین حکومت افغانستان، خلیلزاد را برای این نقش پیشنهاد کرده بودند. وی اما از نامزدان دیگر این سمت و مقامهای حکومتی که خلیزاد را پیشنهاد کرده بودند، نام نبرده است.
خلیلزاد به عنوان یکی از منفورترین چهرههای سیاسی در افغانستان شناخته میشود که در جریان گفتوگوهای صلح به نمایندگی از امریکا با طالبان، مصالح ملی و دستآوردهای دموکراتیک بیست ساله نظام جمهوریت را نادیده گرفت و بر اساس تعلقات تباری با رهبران طالبان، مذاکرات را در جهت منافع طالبان هدایت کرد. خلیلزاد پس از برگشت طالبان به قدرت، به لابی این گروه در امریکا مبدل شده است.
پمپئو گفته که اشرف غنی قصدی برای حل مشکل افغانستان نداشت و از وضع موجود راضی بود؛ وضعی که به گفته پمپئو امریکاییها را برای حمایت از او و نظامش در خطر قرار میداد.
اشرف غنی احمدزی در افغانستان نیز به عنوان یک شخص قومپرست، متعصب، فاسد و ضعیف شناخته میشد که از طریق تقلب گسترده در انتخابات و با حمایت حامد کرزی و امریکا به قدرت رسید اما بلافاصله با انحصارطلبی و قومگرایی مفرط نظام را از درون تضعیف کرد و زمینه برگشت طالبان به قدرت را فراهم کرد.
نقش حمایت امریکا از غنی و تیم فاسد او و سپس تمایل امریکا به واگذاری قدرت به طالبان با کارگردانی خلیزاد در پنج سال اخیر همواره مورد انتقاد شدید فعالان سیاسی و مدنی افغانستان و جریانهای مخالف طالبان بوده است.
مایک پمپئو در زمان ریاست جمهوری دور اول دونالد ترامپ، وزیر امور خارجه آمریکا بود و توافق نامه دوحه را با ملا برادر معاون طالبان امضا کرد. وی به خاطر نقشش در واگذاری قدرت به طالبان و به کار گماری خلیزاد همیشه در جامعه سیاسی افغانستان مورد سرزنش قرار داشته است.
ناظران میگویند که وزیر خارجه امریکا میتوانست با مسولیت پذیری بیشتر در قبال سرنوشت مردم افغانستان عمل کرده و با سپردن مسیر صلح به دست افراد صالح و با ظرفیت، از فروپاشی دستآوردهای جمهوریت جلوگیری کند.
محقق: خط دیورند را برسمیت میشناسم و با دعوای ارضی با پاکستان موافق نیستم
محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان و عضو شورای عالی مقاومت ملی برای نجات افغانستان، با اعلام حمایت از نقشه سیاسی فعلی افغانستان، خط دیورند را به عنوان مرز رسمی میان افغانستان و پاکستان به رسمیت شناخت.
آقای محقق با اشاره به «تقسیمبندی سازمان ملل متحد» در مورد جغرافیای سیاسی افغانستان گفته به آن متعهد است.
او تأکید کرده که امروزه سازمان ملل و کشورهای جهان خط دیورند را به رسمیت میشناسند و با ادامه این دعوا با اسلامآباد موافق نیست.
خط دیورند مرز ۲۶۴۰ کیلومتری میان افغانستان و پاکستان است که در سال ۱۸۹۳ میان افغانستان و هند بریتانیایی تعیین شد.
پاکستان و بقیه کشورها مرز دیورند را مرز رسمی دو کشور میدانند، اما حاکمیتهای پشتونی افغانستان، آن را خط «خیالی» و «فرضی» عنوان کرده و از پذیرش مرز رسمی بینالمللی دو کشور امتناع ورزیدهاند. رویکردی که به باور آگاهان امور بیشتر بازتاب نگاه قبیلهای پشتونها به واقعیتهای سیاسی و ناسازگاری با نظام بینالمللی کشوری است.
آگاهان همچنان میگویند که طبق اسناد موثق تاریخی، چند پادشاه و امیر افغانستان در گذشته اسنادی را امضا کردهاند که نشاندهنده برسمیت شناسی مرز دیورند به عنوان مرز رسمی افغانستان و پاکستان از سوی آنان است. آگاهان همچنان به این موضوع اشاره میکنند که هیچ یک از حکومتهای پشتونی در افغانستان در ۱۰۰ سال اخیر، در سازمان ملل و مراجع قضایی بینالمللی در مورد مرز دیورند دعوای حقوقی باز نکرده و پروندهای در این زمینه تشکیل نشده است. موضوعی که به اعتقاد آگاهان، ادعای نپذیرفتن مرز دیورند از سوی حکومت های پشتونی را فاقد اعتبار حقوقی میسازد و در حد یک ماجراجویی سیاسی عوامفریبانه تقلیل میدهد.
طالبان نیز مثل بقیه حاکمیتهای پشتونی، از پذیرش رسمی خط دیورند امتناع ورزیده است. موضوعی که یکی از عوامل تنش ساختاری در روابط این گروه با پاکستان دانسته میشود.
پشتونها میگویند که خط دیورند، قوم پشتون را دو پارچه کرده و به همین دلیل آنان از پذیرش آن امتناع میورزند. در مقابل اقوام غیرپشتون افغانستان بر پذیرش رسمی مرز دیورند تاکید دارند و ادعای دوپارچه شدن قوم پشتون را غیر منطقی عنوان میکنند. غیرپشتونهای افغانستان میگویند که اگر معیار نپذیرفتن مرزها پیوندهای قومی باشد، اقوام تاجیک و ازبیک و هزاره نیز در کشورهای مختلف سکونت دارند و تقسیمات کشوری باعث جدایی آنان شده است.
با حال اعلام رسمی پذیرش خط دیورند از سوی محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان، بیشتر بازتاب تحولات سیاسی اخیر در محور تنشهای رو به افزایش میان طالبان و پاکستان دانسته میشود.
مقامهای پاکستان در یک سال اخیر بارها از احزاب و جریانهای سیاسی مخالف طالبان به ویژه جریانهای سیاسی منتسب به اقوام غیرپشتون درخواست کردهاند که در سرنگونی طالبان به این کشور همکاری کنند. در همین راستا چند نشست میان مخالفان عمدتاً غیرپشتون طالبان در پاکستان برگزار شده است.
یکی از احزاب مورد توجه پاکستان حزب وحدت برهبری محمد محقق بوده است. این حزب سابقه جنگ با طالبان را در کارنامه دارد و یکی از احزاب تشکیل دهنده ایتلاف شمال بود که در سال ۲۰۰۱ در سرنگونی رژیم طالبان نقش مهم ایفا کرد.
پاکستان در این اواخر موضوع تغییر رژیم طالبان را در دستور کار قرار داده است.
یک روز پیش عمر داوودزی وزیر امور داخلی پیشین افغانستان(پشتونتبار) از تلاش پاکستان برای تغییر رژیم در کابل خبر داد.
اظهارات اخیر محقق در مورد خط دیورند را میتوان در همین چارچوب بررسی کرد. این میتواند به معنای روشن کردن چراغ سبز همکاری حزب وحدت با پاکستان در سرنگونی رژیم طالبان تلقی شود. آقای محقق از مخالفان جدی طالبان است.
آمار اخراج مهاجران از پاکستان از مرز ۶ هزار در روز عبور کرد
رادیو تلویزیون حکومتی افغانستان-تحت کنترل طالبان- گزارش داده که در جریان روز گذشته، یکشنبه، ۳۰ حمل/ فروردین، ۶ هزار و ۱۴۸ مهاجر افغانستان از طریق گذرگاههای تورخم و سپین بولدک از پاکستان به کشور برگشتهاند. این رقم، ۷۹۸ نفر بیشتر از آمار روز گذشته(جمعه) است.
طبق این گزارش، ۴۷۱ مهاجر از طریق گذرگاه اسلام قلعه و راه ابریشم از ایران نیز به کشور برگشتهاند.
آمار منتشر شده امروز از تعداد مهاجران اخراج شده از پاکستان نشاندهنده سیر صعودی روند اخراج مهاجران از پاکستان است.
روز جمعه، ۲۸ حمل/فروردین، تعداد مهاجران برگشت کننده از پاکستان ۵ هزار و ۴۵۰ نفر اعلام شد. رقمی که نسبت به آمار یک روز پیش حدود یک هزار نفر افزایش را نشان میداد.
افزایش این آمار نشاندهنده یک حالت بحرانی در اخراج مهاجران است. اخراج ۲ تا ۳ هزار مهاجر در یک روز یک رقم عادی تلقی میشود اما عبور از مرز سه هزار نشاندهنده حالات غیرعادی و تشدید یافته است. عبور از مرز شش هزار، رسیدن به حالت کاملا بحرانی و نگران کننده توصیف میشود.
چند روز پیش نهاد بینالمللی حامی پناهجویان از پاکستان خواست که روند اخراج مهاجران افغانستان را متوقف کرده و راههایی برای قانونمندسازی حضور آنان جستجو کند.
نهادهای ناظر بینالمللی میگویند که برگشت مهاجران به افغانستان، بحران بشری در این کشور را تشدید میکند. هماکنون طبق گزارش نهادهای ناظر بینالمللی، بیش از بیست میلیون جمعیت افغانستان تحت پوشش مداوم کمکهای غذایی بشردوستانه نهادهای بینالمللی قرار دارند و در صورت توقف این کمکها فاجعه عظیم بشری در کشور رقم میخورد.
یکی از دلایل تشدید روند اخراج مهاجران افغانستان از پاکستان، تشدید تنشها میان طالبان و پاکستان دانسته میشود. تنشهایی که هر روز ابعاد تازهای به خود میگیرد و دورنمای روشنی برای پایان آن متصور نیست.
طالبان که برگشت شان به قدرت و تداوم حاکمیت شان بر افغانستان از عوامل اصلی بحران مهاجرت دانسته میشود، تا کنون راهکاری برای رسیدگی به مشکلات مهاجران برگشت کننده ارایه نکردهاند.
این در حالی است که طبق گزارشهای سازمان ملل و نهادهای ناظر بینالمللی، افغانستان از نظر امنیتی و اقتصادی آمده پذیرش مهاجران برگشت کننده نیست و بسیاری از مهاجران با برگشت دوباره به کشور نهتنها که در معرض تهدیدهای جدی امنیتی قرار میگیرند بلکه با خطر جدی گرسنگی نیز مواجه میشوند.
اعتراض بدخشانیان به درگیریهای مرگبار میان گروهی طالبان
منابع محلی در ولایت بدخشان میگویند که طالبان بار دیگر بر سر معادن طلا در شهرستان/ولسوالی یاوان این ولایت، درگیر شدهاند که در نتیجه آن صدها خانواده آواره شدهاند.
به گفته منابع محلی تنشها از یک هفته پیش آغاز شده و همچنان ادامه دارد. در این درگیریها، چندین نفر از طالبان کشته و زخمی شدهاند.
رقابت میان گروههای مختلف طالبان برای کنترل معادن طلا، عامل اصلی این تنشها عنوان شده است.
ساکنان روستای «شولیر پایان» با برگزاری تجمع اعتراضی، نسبت به وضعیت ناامنی و رعب و وحشت ایجاد شده در این منطقه هشدار داده و خواستار برگشت آرامش شدهاند.
بدخشان در گذشته نیز شاهد درگیریهای مشابه میان افراد و فرماندهان محلی و غیربومی طالبان بر سر معادن طلا و منابع طبیعی بوده است.
این تنشها بخشی از رقابتهای گستردهتر در میان طالبان بر سر منابع اقتصادی دانسته میشود.
رفتار تبعیضآمیز طالبان پشتونتبار با مردم محل و حتا طالبان محلی از عوامل دیگر درگیریهای خونین مکرر در بدخشان میان طالبان به شمار میرود.
چندی پیش رهبری طالبان مجبور شد که بدلیل هشدارها و اعتراضات گسترده طالبان محلی نسبت به رفتار تبعیضآمیز والی پیشین طالبان در این ولایت، والی آنجا را تعویض کند اما به نظر میرسد که این اقدامات باعث کاهش خشونت و درگیری نشده است.
رسانههای پاکستانی از کشته شدن دو عضو پولیس در خیبرپختونخوا خبر دادند
روزنامه پاکستانی دان در گزارشی گفته است که دو عضو پولیس فدرال این کشور در یک حمله مهاجمان مسلح بر یک پاسگاه پولیس در ساحه «کورم گرهی»، شهرستان «بنوی» ایالت خیبرپختونخوا کشته شدهاند.
روزنامه دان امروز، دوشنبه، ۳۱ حمل/فروردین، در گزارشی گفته است که کشتهشدگان رخنیاز و رحمانالله نام داشتند و در واحد پولیس فدرال «داریوبا امآی» اجرای وظیفه میکردند.
پولیس پاکستان گفته است که این دو عضو پولیس در حال خرید در یک بازار محلی بودند که مهاجمان با موترسایکل از راه رسیدند و آنان را هدف قرار داده و سپس فرار کردند.
روزنامه دان به نقل از منابع خود نوشته است که در پی این رویداد نیروهای امنیتی پاکستان منطقه را محاصره کرده و عملیات جستجو را برای ردیابی مهاجمان آغاز کردند.
تاکنون هیچ گروهی مسوولیت ترور این دو عضو پولیس فدرال پاکستان را به عهده نگرفته است و مقامهای پاکستان هم بهگونه رسمی در این باره اظهار نظری نکردهاند.
در گذشته طالبان پاکستانی مسوولیت ترور و هدف قرار دادن نیروهای امنیتی پاکستان را به عهده گرفته است.
قتل یک نظامی پیشین در پاکستان توسط تی تی پی
منابع محلی در ولایت ارزگان گفتهاند که یک افسر حکومت پیشین توسط طالبان پاکستانی با همکاری طالبان افغانستان در وزیرستان پاکستان تیرباران شده است.
.
به گفته منابع این افسر حکومت پیشین آزادخان نام داشته و باشنده اصلی ولایت ارزگان بوده که در وزیرستان پاکستان زندگی میکرد.
منابع افزودهاند که آزادخان روز شنبه، ۲۹ حمل/فروردین، هنگام برگشت از بازار در مسیر راه توسط افراد طالبان پاکستانی به قتل رسیده است.
مقامهای طالبان بارها گفتهاند که به مخالفان شان در بیرون از کشور دسترسی دارند و میتوانند به سادگی آنان را از بین ببرند.
در گذشته گزارشهایی متعددی از حمله بر نظامیان پیشین و مخالفان طالبان در پاکستان، ایران و سایر کشورها منتشر شده است.
پس از رسیدن دوباره طالبان به قدرت نظامیان پیشین افغانستان به دلیل ترس از انتقامگیری طالبان کشور را ترک کرده و به کشورهای مختلف جهان به ویژه ایران و پاکستان پناهنده شدند.
