شاهمحمود میاخیل، معاون وزارت دفاع در نظام جمهوریت گفته که توافقنامه همکاری نظامی میان طالبان و روسیه، افغانستان را وارد مرحله تازهای از درگیریهای منطقهای و جهانی میکند و به سود منافع ملی افغانستان نیست.
آقای میاخیل در مقالهای که در شبکه الجزیره منتشر کرده، نوشته که قدرتهای بزرگ معمولاً برای تامین منافع افغانستان وارد شراکت نمیشوند، بلکه در پی پیشبرد اهداف و منافع خود هستند.
او افزوده که نگرانی اصلی روسیه و چین در افغانستان، جلوگیری از تهدیدهای تروریستی علیه منافع خود و کاهش قاچاق مواد مخدر است و این کشورها برنامهای برای سرمایهگذاریهای کلان اقتصادی یا ارائه حمایتهای نظامی پایدار به افغانستان ندارند.
معاون پیشین وزارت دفاع تصریح کرده که بخش عمده تجهیزات نظامی روسی در افغانستان فرسوده و غیرقابل استفاده شدهاند و بازسازی آنان ممکن نیست.
آقای میاخیل افزوده است: «این انتظار که تفاهمنامه امنیتی با مسکو به کمکهای گسترده نظامی منجر شود، واقعبینانه نیست. افغانستان با توجه به ضعف ساختاری کنونی، به جای بهرهمندی از چنین توافقاتی، ممکن است قربانی رقابتهای جیوپولیتیکی میان قدرتهایی چون روسیه، امریکا، چین و ایران شود.»
این مقام پیشین وزارت دفاع نوشته که تلاش طالبان برای کسب جایگاه بینالمللی از این مسیر به نتیجه نخواهد رسید، زیرا مشروعیت بینالمللی از مشروعیت داخلی و رضایت مردم سرچشمه میگیرد.
او افزوده که کلید ثبات و آینده افغانستان نه در امضای تفاهمنامههای امنیتی با قدرتهای خارجی، بلکه در ایجاد یک نظام سیاسی قانونمدار، فراگیر و مورد اعتماد شهروندان نهفته است.
ملا یعقوب مجاهد، وزیر دفاع گروه طالبان، اخیراً تفاهمنامه همکاریهای امنیتی و نظامی را با روسیه امضا کرد. او پس از برگشت از مسکو، گفت که پس از این پاکستان جرأت نخواهد کرد که افغانستان را بمباران کند.
با این حال، هنوز جزییات بیشتری در مورد این توافقنامه در دست نیست. مقامهای روسیه گفتهاند که در چارچوب این توافقنامه، تجهیزات نظامی روسی بجامانده از حضور شوروی در افغانستان را بازسازی میکنند.
ناظران میگویند که طالبان تحت فشار پاکستان، از روسیه درخواست کمک نظامی کردهاند و در مورد توافقنامه امضا شده با مسکو، بزرگنمایی میکنند.
روسیه به مدت ده سال(۱۳۵۷ تا ۱۳۶۷) افغانستان را تحت اشغال نظامی قرار داد و پس از خروج مقادیر زیادی از تجهیزات نظامی خود را جا گذاشت. از این تجهیزات در جنگهای داخلی و جنگ با طالبان استفاده شد و بخش زیادی از آن تخریب گردید. بخشی از این تجهیزات به کشورهای همسایه قاچاق شد و بخشی از آن استهلاک شده است.
