در کنفرانس سیاست خارجی فمینیستی طالبان محکوم شدند و بر حمایت از زنان تاکید شد

مدافعان حقوق زنان، با اشتراک در کنفرانسی در وزارت خارجه اسپانیا تحت عنوان «کنفرانس سیاست خارجی فمینیستی»، رفتارهای زنستیزانه طالبان را محکوم کرده و خواستار حمایت جهانی از زنان افغانستان شدند.
این کنفرانس که پنجمین کنفرانس سیاست خارجی فمینیستی است، روز سهشنبه، ۱۲ جوزا/خرداد، در وزارت خارجه اسپانیا با اشتراک مقامهای دولتی، نمایندهگان نهادهای بینالمللی، جامعه مدنی و فعالان حقوق زنان برای دو روز برگزار شد.
برگزارکنندگان، هدف از برگزاری این نشست را بررسی نقش سیاست خارجی فمینیستی در دفاع از حقوق زنان، تقویت برابری جنسیتی، حمایت از صلح و حفاظت از ارزشهای دموکراتیک اعلام کردهاند.
خوزه مانوئل آلبارس، وزیر امور خارجه اسپانیا، در این کنفرانس گفته که وزارت خارجه این کشور هر سال فضایی را برای بلند کردن صدای زنان مساعد میسازد تا از آزادی زنان افغانستان و عدالت جنسیتی برای آنان و برای همه زنان دفاع شود.
او افزوده است: «اینجا همیشه خانه شما خواهد بود. صدای زنان افغانستان همیشه از این وزارت شنیده خواهد شد، هرچند طالبان بهگونه جنایتکارانه بخواهند آن را خاموش سازند.»
هم چنان الیونور کاروا، وزیر مشاور مشارکتهای بینالمللی اسپانیا در این نشست بر ضرورت دفاع از حقوق زنان در سطح جهان تأکید کرد. او وضعیت زنان و دختران افغانستان را یکی از نمونههای مهم چالشهای جهانی دانسته است.
در این نشست شماری از زنان افغانستان به نمایندگی از سازمانها و انجمنهای مدافع زنان در تبعید نیز اشتراک کرده و بر ضرورت اقدامات عملی جهان در دفاع از حقوق زنان افغانستان تاکید کردند.
فوزی کوفی، نماینده مردم بدخشان در پارلمان پیشین، در این نشست گفته که امروز نه تنها زنان، بلکه مردان افغانستان نیز در وضعیت بسیار دشوار زندهگی میکنند و دیپلماسی نرم و سیاستمماشات کشورها در تعامل با طالبان به آنان قدرت بیشتری برای سرکوب زنان داده است.
خانم کوفی تأکید کرده که کشورهای اروپایی نباید به بهانه اخراج مهاجرین، به این فرهنگ مشروعیت ببخشند.
«آپارتاید جنسیتی» و «نقش زنان در روند صلح و آینده دموکراسی» از موضوعات مهم مورد بحث در این نشست خوانده شده است.
اسپانیا از کشورهایی است که در چند سال اخیر پیوسته بر شنیده شده صدای محرومیت و مظلومیت زنان افغانستان تاکید کرده است. وزارت خارجه اسپانیا یک سالون مهم را در مقر این وزارت به نام زنان افغانستان نام گذاری کرده است.
نماینده ویژه چین: با مقامهای اروپایی در استانبول، در باره مذاکرات ارومچی گفتوگو کردم

یوئه شیائویونگ، فرستاده ویژه چین در امور افغانستان، گفته که روز گذشته در استانبول ترکیه با مقامهای ارشد اتحادیه اروپا دیدار کرده و در مورد مذاکرات ارومچی میان طالبان و پاکستان با آنان گفتوگو کرده است.
این نشست با حضور اریک کورتزویل، مدیر اجرایی سرویس اقدام خارجی اتحادیه اروپا، و ژیل برتراند، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان، برگزار شده است.
یوئه شیائویونگ در شبکه اجتماعی اکس نوشت که دو طرف «گفتوگویی سازنده درباره توسعه منطقهای» داشته و بر «امید به صلح پایدار و امنیت» در افغانستان تأکید کردهاند.
نماینده ویژه چین، یک روز پیش از سفر خود به اسلامآباد و گفتوگو با مقامهای پاکستان در باره مذاکرات ارومچی نیز خبر داد.
«روند اورمچی» ابتکار دیپلماتیک چین است که در اپریل امسال با حضور نمایندگان چین، پاکستان و طالبان در شهر اورمچی آغاز شد.
هدف این روند، کاهش تنشهای امنیتی میان کابل و اسلامآباد، ایجاد سازوکار مشترک برای مقابله با تهدیدات تروریستی و بازسازی اعتماد سیاسی میان دو کشور عنوان شده است.
تا کنون این روند دیپلماتیک نتیجهای در پی نداشته است. حدود یک ماه پیش، معاون وزارت خارجه طالبان مذاکرات ارومچی را شکست خورده اعلام کرد اما بعدتر امیر خان متقی وزیر خارجه این گروه گفت که مذاکرات ارومچی ادامه خواهد یافت.
چین روابط استراتژیک و دیرینه با پاکستان دارد و در همین حال منافع اقتصادی زیادی در افغانستان دارد. تنش میان طالبان و پاکستان منافع چین را به مخاطره مواجه میکند و به همین دلیل پکن در تلاش است تا میان طالبان و پاکستان صلح برقرار کند. این تلاش در حدود یک سال اخیر از جانب قطر، ترکیه و عربستان نیز انجام شده اما نتیجه نداده است.
ناظران میگویند که تنش میان طالبان و پاکستان اکنون بر مدار ریشه های خصومت دیرینه تاریخی قرار گرفته و از پیچیدگی زیادی برخوردار شده است. به اعتقاد آگاهان، تلاشهای چین برای حصول توافق میان طالبان و پاکستان معروض به شکست است. اما پکن در حال حاضر امیدوار است که تلاشهایش نتیجه بدهد. تعیین نماینده ویژه برای افغانستان نیز در همین چارچوب صورت گرفته است. نمایندهای که در ماه اخیر پیوسته به کشورهای منطقه سفر کرده تا راهی به کاهش تنش میان طالبان و پاکستان پیدا کند.
دو روز پیش برخی از رسانهها گزارش دادند که در آینده نزدیک یکی از نشستهای روند ارومچی قرار است در کابل برگزار شود اما بعدتر گزارش شد که این نشست در استانبول برگزار میشود، زیرا بیاعتمادی میان طالبان و پاکستان زیاد است.
این در حالی است که مقامهای پاکستانی بر مواضع قبلی خود تاکید کرده و از طالبان خواستهاند که علیه طالبان پاکستان اقدامات ملموسی انجام دهند.
فارسیستیزی طالبان؛ نام ایستگاه راهآهن هرات به زبان پشتو نوشته شد

تصویری از ایستگاه راهآهن روزنک در ولایت هرات در شبکههای اجتماعی به نشر رسیده که در آن نام این ایستگاه به زبان پشتو نوشته شده است.
این اقدام طالبان را بسیاریها در راستای سیاست حذف زبان فارسی و جایگزین کردن پشتو به جای فارسی خوانده و نسبت به عواقب چنین سیاستی هشدار دادهاند.
فرهنگیان فارسی زبان در تبصرههایی که پای این تصویر نوشتهاند، تاکید کردهاند که ولایت هرات یک ولایت فارسی زبان است و اگر طالبان به فرهنگ و زبان اقوام غیرپشتون احترام داشته باشند، در هرات فارسی زبان، به زبان پشتو اماکن عمومی را نام نویسی نمیکنند.
این رویکرد طالبان از سوی فرهنگیان فارسی زبان، با اقدامات مشابه این گروه در گذشته مقایسه شده و هشدار داده شده که اگر اقوام فارسی زبان واکنش مناسب از خود در دفاع از فارسی نشان ندهند، رژیم قومگرای طالبان، اقدامات حذفی بیشتری را در برابر فارسی روی دست خواهد گرفت.
گفتنی است که هفتاد درصد جمعیت افغانستان را اقوام غیرپشتون تشکیل میدهند که زبان آنان فارسی است. فارسی زبان بینالقومی افغانستان به شمار میرود که حتا ۸۰ درصد پشتونها نیز به آن تکلم میکنند.
آگاهان امور میگویند که دشمنی با فارسی به معنای دشمنی با وحدت ملی و همبستگی اقوام است و پشتو نمیتواند بدیل فارسی باشد و اتحاد قومی را حفظ کند.
در گذشته تعامل این بود که در شهرهای دارای جمعیت فارسی زبان، لوحهها به زبان فارسی نوشته میشد، در شهرهای دارای جمعیت پشتون، لوحهها به زبان پشتو نوشته میشد و در شهرهای چند قومیتی، لوحهها به دو زبان فارسی و پشتو نوشته میشد. طالبان این تعاملات فرهنگی و اجتماعی را نادیده گرفته و در بسیاری از مناطق نامهای اماکن عمومی را به پشتو نوشتهاند. رویکردی که یکدستسازی زبانی و فرهنگی دانسته شده و برخی از نهادهای فرهنگی آن را جنایت فرهنگی خواندهاند.
نماینده افغانستان در سازمان ملل، معاون مجمع عمومی این سازمان شد

نصیر احمد فایق، نماینده دایم افغانستان در سازمان ملل، در انتخابات هیأت رییسه مجمع عمومی، بهعنوان معاون رئیس دورهای این نهاد برگزیده شد.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز سهشنبه ۱۲ جوزا/ خرداد، در نشست رسمی خود برای تعیین هیأترئیسه دوره ۸۱، رأیگیری مربوط به انتخاب رئیس، معاونان و اعضای هیأترئیسه کمیتههای اصلی را برگزار کرد.
خلیلالرحمان، وزیر امور خارجه بنگلادیش، با کسب ۹۹ رأی از مجموع ۱۹۰ رأی، بهعنوان رئیس دوره ۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل انتخاب شد.
او از سپتامبر سال جاری میلادی رسماً مسئولیت خود را آغاز میکند و تا سپتامبر ۲۰۲۷ در این سمت باقی خواهد ماند.
نصیر احمد فایق، نماینده افغانستان در سازمان ملل، پس از انتخاب بهعنوان معاون رئیس، در پیامی رسمی ابراز امیدواری کرد که همکاری نزدیک با رئیس منتخب و دولتهای عضو بتواند به پیشبرد اهداف و مسئولیتهای مجمع عمومی در این «مرحله حساس» کمک کند.
فایق از دوره نظام جمهوریت در افغانستان به عنوان نماینده دایم کشور در سازمان ملل گماشته شد و بدلیل فقدان مشروعیت بینالمللی طالبان، تا کنون در این سمت ابقا شده و درخواستهای طالبان برای برکناری او و گرفتن کرسی افغانستان در سازمان ملل تایید نشده است.
فایق از سیاسیون تاجیکتبار افغانستان و از مخالفان طالبان است. او در چند سال گذشته پیوسته مواضع تندی علیه طالبان اتخاذ کرده و از جامعه جهانی خواسته که با این گروه تعامل نکنند و هرگونه عادی سازی روابط با رژیم ضد حقوق بشری طالبان باید مشروط به تامین حقوق بشر و حقوق زنان باشد.
کمیته اعتبارنامههای سازمان ملل تاکنون چندین بار درخواست طالبان برای تصاحب کرسی نمایندگی افغانستان در سازمان ملل را بررسی کرده اما هیچگاه آن را تأیید نکرده است.
ارتش پاکستان: ۱۷ عضو گروه فتنه هندوستان در بلوچستان کشته شدند

ارتش پاکستان در خبرنامهای از کشته شدن ۱۷ عضو وابسته به گروه شبه نظامی موسوم به ارتش آزادیبخش بلوچ خبر داده و گفته که این افراد در عملیاتهای اطلاعاتی در ایالت بلوچستان کشته شدهاند.
ارتش پاکستان افراد کشته شده را اعضای گروه فتنه هندوستان خوانده است. اصطلاحی که ارتش پاکستان آن را برای اشاره به گروههای جداییطلب بلوچ به کار میگیرد.
در خبرنامه ارتش پاکستان آمده که این عملیاتها در مناطق مستونگ، نوشکی، زهری، خضدار و کیچ ایالت بلوچستان انجام شده و مقادیر زیادی سلاح و مواد منفجره نیز در جریان عملیات کشف و ضبط شده است.
ایالت بلوچستان پاکستان در این اواخر شاهد درگیریها و ناآرامیهای گسترده بوده است. چند روز، بدنبال یک عملیات ارتش علیه گروههای جدایی طلب در این ایالت، گروههای جدایی طلب به یک قطار مسافربری حمله کردند که در آن دهها تن کشته و زخمی شدند.
پاکستان، طالبان افغانستان را به حمایت از گروههای جدایی طلب بلوچ متهم میکند و میگوید که هند و اسراییل این گروه ها در افغانستان آموزش میدهند و طالبان زمینه آن را فراهم میسازند.
سارا آدامز: طالبان از پول مالیاتدهندگان امریکا حج میکنند

سارا آدامز، مامور ارشد پیشین سازمان اطلاعات مرکزی امریکا، در واکنش به حضور دو مقام ارشد امنیتی طالبان(سراجالدین حقانی وزیر داخله و عبدالحق وثیق رییس استخبارات طالبان) در مراسم ادای حج در عربستان سعودی، گفته که تروریستان بینالمللی از پول مالیاتدهندگان امریکا حج میکنند.
خانم آدامز افزوده است: »این گونه تروریستان از خدمات و جانباختگان ما تجلیل میکنند!»
این مامور پیشین اطلاعاتی امریکا در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشته که امریکا از تلاشها برای اجازه دادن به تروریست بینالمللی و خانواده او برای سفر به عربستان حمایت کرده است.
او افزوده، همان تروریستهایی که در ۲۰ سال سربازان امریکایی را منفجر کردند، تازه کیسههای پول نقد مالیاتدهندگان امریکایی هر هفته جلوی در خانههای شان سرازیر میشود.
سارا آدامز، در گذشته نیز بارها از سیاست امریکا در قبال طالبان به شدت انتقاد کرده و گفته که امریکا متحد طالبان است و این یک سیاست فاجعهبار است.
خانم آدامز چند روز پیش گفت که اگر دولتمردان امریکا فکر میکنند اتحاد با «رژیم تروریستی» طالبان عواقبی نخواهد داشت، در اشتباه هستند.
اخیراً عکسی از جریان دیدار رییس استخبارات طالبان با وزیر خارجه سوریه در شبکههای اجتماعی منتشر شد که در آن این مقام طالبان با لباس حج دیده میشود. گفته میشود که وثیق و حقانی در سفر به عربستان، که تحت عنوان حج انجام شده، با برخی از مقامهای خارجی دیدار کردهاند. موضوع مورد بحث در این دیدارها مشخص نیست.
این دو مقام طالبان در گذشته نیز سفرهای مشابهی داشته و هدف سفر خود را حج عنوان کردهاند.
ناظران میگویند این سفرها سیاسی و امنیتی است و طالبان از حج به عنوان پوششی به این سفرها و گفتوگوهای مرموز استفاده میکنند.
مقام طالبان در فهرست تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل قرار دارند و بیرون شدن آنان از افغانستان نیاز به کسب اجازه از کمیته تحریمهای شورای امنیت است. ریاست این کمیته را در شورای امنیت، امریکا به عهده دارد.
معاون پیشین وزارت دفاع: توافقنامه نظامی طالبان و روسیه، به سود افغانستان نیست

شاهمحمود میاخیل، معاون وزارت دفاع در نظام جمهوریت گفته که توافقنامه همکاری نظامی میان طالبان و روسیه، افغانستان را وارد مرحله تازهای از درگیریهای منطقهای و جهانی میکند و به سود منافع ملی افغانستان نیست.
آقای میاخیل در مقالهای که در شبکه الجزیره منتشر کرده، نوشته که قدرتهای بزرگ معمولاً برای تامین منافع افغانستان وارد شراکت نمیشوند، بلکه در پی پیشبرد اهداف و منافع خود هستند.
او افزوده که نگرانی اصلی روسیه و چین در افغانستان، جلوگیری از تهدیدهای تروریستی علیه منافع خود و کاهش قاچاق مواد مخدر است و این کشورها برنامهای برای سرمایهگذاریهای کلان اقتصادی یا ارائه حمایتهای نظامی پایدار به افغانستان ندارند.
معاون پیشین وزارت دفاع تصریح کرده که بخش عمده تجهیزات نظامی روسی در افغانستان فرسوده و غیرقابل استفاده شدهاند و بازسازی آنان ممکن نیست.
آقای میاخیل افزوده است: «این انتظار که تفاهمنامه امنیتی با مسکو به کمکهای گسترده نظامی منجر شود، واقعبینانه نیست. افغانستان با توجه به ضعف ساختاری کنونی، به جای بهرهمندی از چنین توافقاتی، ممکن است قربانی رقابتهای جیوپولیتیکی میان قدرتهایی چون روسیه، امریکا، چین و ایران شود.»
این مقام پیشین وزارت دفاع نوشته که تلاش طالبان برای کسب جایگاه بینالمللی از این مسیر به نتیجه نخواهد رسید، زیرا مشروعیت بینالمللی از مشروعیت داخلی و رضایت مردم سرچشمه میگیرد.
او افزوده که کلید ثبات و آینده افغانستان نه در امضای تفاهمنامههای امنیتی با قدرتهای خارجی، بلکه در ایجاد یک نظام سیاسی قانونمدار، فراگیر و مورد اعتماد شهروندان نهفته است.
ملا یعقوب مجاهد، وزیر دفاع گروه طالبان، اخیراً تفاهمنامه همکاریهای امنیتی و نظامی را با روسیه امضا کرد. او پس از برگشت از مسکو، گفت که پس از این پاکستان جرأت نخواهد کرد که افغانستان را بمباران کند.
با این حال، هنوز جزییات بیشتری در مورد این توافقنامه در دست نیست. مقامهای روسیه گفتهاند که در چارچوب این توافقنامه، تجهیزات نظامی روسی بجامانده از حضور شوروی در افغانستان را بازسازی میکنند.
ناظران میگویند که طالبان تحت فشار پاکستان، از روسیه درخواست کمک نظامی کردهاند و در مورد توافقنامه امضا شده با مسکو، بزرگنمایی میکنند.
روسیه به مدت ده سال(۱۳۵۷ تا ۱۳۶۷) افغانستان را تحت اشغال نظامی قرار داد و پس از خروج مقادیر زیادی از تجهیزات نظامی خود را جا گذاشت. از این تجهیزات در جنگهای داخلی و جنگ با طالبان استفاده شد و بخش زیادی از آن تخریب گردید. بخشی از این تجهیزات به کشورهای همسایه قاچاق شد و بخشی از آن استهلاک شده است.