صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل-یونیسف، گزارش داده که تعداد شهرستان/ولسوالیهایی که باشندگان آن دچار سوءتغذیه شدید میباشند، سه برابر توسعه یافته است.
براساس گزارش یونیسف، شمار شهرستانهایی که از نظر دچار بودن باشندگان شان به سوء تغذیه شدید به عنوان شهرستانهای سطح چهارم طبقهبندی شدهاند، نسبت به سه سال پیش سه برابر افزایش یافته و از ۱۹ شهرستان به ۵۶ شهرستان رسیده است.
طبق آمارهای ارایه شده از سوی یونیسف، گرسنگی گسترده در افغانستان سبب نا امنی غذایی طولانی مدت شده و در سال ۲۰۲۵ نزدیک به هشت میلیون تن از زنان و کودکان زیر سن پنج سال به کمکهای تغذیهای نیاز خواهند داشت.
براساس گزارش یونیسف، در سال ۲۰۲۵، سه و نیم میلیون کودک زیر سن پنج سال و ۱.۱میلیون زن با بیماری سوءتغذیه حاد روبهرو هستند.
در سه سال اخیر نهادهای ناظر بینالمللی پیوسته از افزایش میزان فقر و بیکاری و توسعه کمی و کیفی وضعیت بد معیشتی مردم افغانستان گزارش داده و از تعمیق روزافزون بحران بشری در این کشور هشدار دادهاند.
ناظران میگویند که گرفتار شدن افغانستان به وضعیت بد بشری کنونی محصول بیبرنامهگی، سوء مدیریت، دخالت طالبان در امورامدادرسانی و سیاستهایی است که منجر به کاهش سرمایهگذاری و فرار سرمایهها از کشور شده است.
طالبان خود را ملزم به پاسخگویی به نیازمندیهای رفاهی مردم نمیدانند و بارها مقامهای این گروه گفتهاند که تامین معیشت مردم وظیفه دولت نیست.
با روی کارآمدن طالبان، حدود ده میلیون تن از شهروندان افغانستان از ترس طالبان و از ترس فقر و بیکاری کشور را ترک کردند که باعث شکلگیری بحران جدی مهاجرت در کشورهای همسایه نیز شده است.
کشورهای ایران و پاکستان در حالی سیاست اخراج اجباری مهاجران افغانستان را روی دست گرفتهاند که هیچگونه برنامهریزی به منظور فراهمسازی تسهیلات و ایجاد شغل برای برگشت کنندگان از سوی طالبان به عنوان حاکمان افغانستان وجود ندارد.
