شماری از روزنامه‌نگاران افغانستان، یک رسانه جدید به نام«آر ام میدیا»‌ با شعار «صدای بی‌صداها» ایجاد کردند که از لندن پایتخت بریتانیا نشرات می‌کند و اعلام کرده که مسائل حقوق بشری افغانستان از موضوعات محوری پوشش رسانه‌ای آن خواهد بود.
مراسم گشایش این رسانه، سه‌شنبه، ۱۶ دلو/بهمن، در مرکز لندن با حضور چهره‌های سرشناسی چون ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، همیش فلکنر، معاون وزیر خارجه بریتانیا در امور خاورمیانه و افغانستان، و شماری از چهره‌های حقوق‌بشری و فرهنگی افغانستان، ایران و بریتانیا برگزار شد.
حوریه مصدق،‌ مسئول پیشین بخش افغانستان در سازمان عفو بین‌الملل و ناهید باقی، دیپلمات پیشین افغانستان در لندن که هر دو پیشینه کار روزنامه‌نگاری و فعالیت در حوزه حقوق بشر را دارند از ایجاد کنندگان آر ام میدیا هستند.
ناهید باقی در باره نشرات این رسانه گفته که علاوه بر مسائل حقوق بشری، جنبه‌های مختلف زندگی و فرهنگ مردم افغانستان نیز در آر ام میدیا به‌ تصویر کشیده خواهد شد و تلاش می‌شود تا صدای مردم افغانستان به ویژه زنان به جهانیان رسانیده شود.
حوریه مصدق نیز گفته که آر ام میدیا با کمک چند روزنامه‌نگار و فعال‌ رسانه‌ای رضاکار فعالیت خواهد کرد و روزنامه‌نگاری تحقیقی، از بخش‌های اصلی کار این رسانه خواهد بود.
فوزیه کوفی نماینده پیشین پارلمان افغانستان و بنفشه یعقوبی،‌ کمیشنر پیشین حقوق بشر افغانستان، نیز در مراسم آغاز به کار آر ام میدیا، بر اهمیت و ضرورت وجود رسانه‌های آزاد، مستقل و متمرکز به حقوق بشر و حقوق زنان تاکید کردند.
ریچارد بنت، گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان هم ابراز امیدواری کرد که رسانه‌هایی مانند آرم ام میدیا، به رساندن صدای مردم، به ویژه زنان افغانستان به جهان بیرون کمک کنند و در روند پاسخگو قرار دادن حاکمان آن کشور سهم بگیرند.
آر ام میدیا (The Rights Monitor Media) کارش را با یک وبسایت چندرسانه‌ای (مالتی میدیا) به زبان‌های فارسی، پشتو و انگلیسی آغاز کرده و در شبکه‌های اجتماعی نیز فعالیت می‌کند.
این رسانه یک رادیوی آنلاین نیز دارد و پادکست‌هایی با رویکرد حقوق‌بشری، مسائل مختلف فرهنگی و اجتماعی افغانستان را بررسی می‌کند.
دفتر مرکزی آر ام میدیا در لندن است، اما به گفته حوریه مصدق و ناهید باقی، مدیران این رسانه، شماری از روزنامه‌نگاران زن و مرد در داخل و خارج افغانستان، به صورت رضاکار یا داوطلبانه، با این رسانه همکاری می‌کنند.
با برگشت طالبان به قدرت، صدها رسانه آزاد در افغانستان مجبور به توقف نشرات شدند و در این مدت رسانه‌های دیگری از سوی روزنامه‌نگاران افغانستان در تبعید ایجاد شده‌اند تا خلای نشراتی ناشی از حاکم شدن فضای اختناق و سرکوب در افغانستان را پر کنند.