یک دانشگاه امریکایی مطالعه‌ای را در مورد وضعیت بشری در افغانستان انجام داده که نشان می‌دهد نزدیک به ۹۰ درصد شهروندان افغانستان از سطح پایین کیفیت زندگی از جمله ناامنی غذایی، دسترسی محدود به خدمات بهداشتی و میزان بالای مشکلات روانی برخورداراند.
در این مطالعه که در سال ۲۰۲۳ بر پایه نظرسنجی انجام شده، ۸۷۳ تن از شهروندان افغانستان که در داخل کشور زندگی می‌کنند، به سوال‌های پژوهش‌گران پاسخ داده‌اند.
نتایج این مطالعه به شرح زیر، توضیح داده شده است:
۸۸.۳۸ درصد از شرکت‌کنندگان از ناامنی غذایی رنج می‌برند.
۸۸.۷۸ درصد دسترسی محدود یا هیچ دسترسی به خدمات بهداشتی نداشتند.
۸۳.۵۹ درصد تماس کمی با خانواده و دوستان داشتند.
۸۴.۸۲ درصد تهدید به خشونت را تجربه کرده بودند.
۷۱.۹۷ درصد حداقل یک یا چند عضو خانواده (کشته یا آواره) را از دست داده‌اند.
فشار روانی-اجتماعی مردم بلند بوده که کم‌خوابی و خشم عوامل برجسته‌ آن گزارش شده است
هم‌چنان:
عدم دسترسی به کمک‌های بشردوستانه؛
فقدان آزادی بیان و حقوق زنان؛
سوءتغذیه؛ و
میزان بالای بیکاری و از دست دادن شغل در کنار موارد بالا گزارش داده شده است.
پژوهشگرانی که این مطالعه را انجام داده و نتایج نظرسنجی را تجزیه و تحلیل کرده‌اند، درباره وضعیت کنونی افغانستان گفته‌اند که «وضعیت به قدری وخیم شده که تقریباً هر فرد، بدون توجه به پیشینه‌اش، تحت تأثیر منفی قرار گرفته است.»