میرزا شکورزاده، نویسنده، تاریخنگار، پژوهشگر، روزنامهنگار و برگرداننده معروف تاجیکستان در گذشت.
شکورزاده در حوزهی فرهنگ، سیاست و ادبیات تاجیکستان مینوشت. او در ۲۹ اگست سال جاری لقب «نویسندهی تاجیکستان» را دریافت کرد. و پیش از آن جایزهی «صدرالدین عینی»، یکی از بزرگترین جوایز ملی دولت تاجیکستان را نیز کسب کرده بود.
شکوزارده بخش زیادی از عمر خود را به پژوهش در زمینههای تاریخ، هویت، فرهنگ و ارزشهای مهم حوزهی تاجیکان و زبان فارسی بخش اختصاص داد. عمده آثار و نگاشتههای او در زمینههای تاریخ باستان، سیاست، فرهنگ و هنر و زندگینامه منتشر شده است.
آثار معروفی که از شکورزاده بجا مانده است:
- پرنیان و حریر و ابریشم
- تاجیکان در مسیر تاریخ
- تاجیکان، آریاییها و فلات ایران
- جانفدای سنگر سبز: جستاری در زندگی، افکار و کارنامهی پروفیسور برهانالدین ربانی، رئیسجمهور پیشین افغانستان
- حماسهی رادمردان خراسان در پاسخ به کتابچهی شیطان
علاوه بر اینها، چندین کتاب و رسالهی دیگر نیز از شکورزاده منتشر شده و در دست نشر هستند.
شکورزاده اشتیاق فراوانی به تاجیکان، فارسیزبانان و حوزه فرهنگی-تمدنی فارسی داشت و به بازتعریف هویت و تاریخ تاجیکان اهتمام زیادی ورزید. او در برابر اشغال و تجاوز در سرزمین تاجیکها روحیهای بلند آزادیخواهی و استقلالطلبی داشت. به همین دلیل، بارها در مصاحبهها و نوشتههای خود از احمدشاه مسعود، فرمانده نامدار جنگ در برابر اشغال شورویها و بنیانگذار و فرمانده کل جنبش مقاومت ضد طالبان و همینگونه برهانالدین ربانی رئیسجمهور فقید افغانستان، یاد کرده و این دو را بانی آزادی در منطقه دانسته و رهایی کشورهای آسیای مرکزی از چنگ اشغال قشون شوروی سابق را به مبارزات این دو مرد تاجیک نسبت داده است.
او در این باره نوشت:«ما مردم جمهوری تاجیکستان و ۱۴ کشور آزادشده از اتحاد جماهیر شوروی، خود را مدیون مبارزات قهرمانانه مردم خراسانزمین و حماسهی جاویدان آن سرزمین، احمدشاه مسعود و رهبر، پروفیسور ربانی میدانیم که طلسم شکستناپذیری استعمار چند قرنهی روسها را شکستند و در نهایت باعث سرنگونی شوروی شدند.»
شکورزاده نسبت به مردم افغانستان و همتباران خود در افغانستان عشق و علاقهی فراوانی داشت.
میرزا شکورزاده که به تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۴۶ در ناحیه مستچاه شهر خنجد به دنیا آمده بود، به تاریخ ۲۷ میزان/مهر، در سن ۷۸ سالگی چشم از جهان فروبست.
