دنیا غبار، دختر غلام محمد غبار، تاریخنگار معروف افغانستان، به اهدای«تندیس غبار» از سوی روزنامه هشت صبح به خانم سیما سمر، رییس پیشین کمسیون حقوق بشر افغانستان، اعتراض کرده است.
روزنامه هشت صبح در مراسمی در واشنگتن، به تاریخ ۳۰سنبله/شهریور، برای شماری از چهرههای فرهنگی، ادبی و فعالین حقوق بشر و حقوق زنان، به رسم سپاسگزاری تندیسهایی که به اسم شخصیتهای علمی-فرهنگی نامگذاری شده، اهدا کرد.
یکی از تندیسهای روزنامه هشت صبح، تندیس غبار نامگذاری شده است. تندیس غبار، در مراسم یاد شده، از سوی رنگین دادفر اسپنتا مشاور پیشین امنیت ملی ریاست جمهوری افغاستان، به بانو سیما سمر اهدا گردید.
روزنامه هشت صبح، در خبری که از مراسم اهدای جوایز نشر کرد، از خانم دنیا غبار دختر غلام محمد غبار نیز نام برده که در مراسم اهدای تندیس به بانو سمر اشتراک داشته است.
دنیا غبار اما در واکنش به خبر روزنامه هشت صبح، در برگه فیسبوک خود نوشت: «حقیقت ندارد که من دنیا غبار، تندیس غبار را به خانم سیما سمر تقدیم نموده باشم.» خانم غبار، مسوولان روزنامه هشت صبح را به«تهمت زدن» متهم کرده و نوشت:«تصور نمیکردم که چنین تهمتی روا گردد. حتا کامنت من در تحت آن خبر نشر نمیگردد.»
خانم غبار در یادداشت خود گفته که از سوی سنجرسهیل صاحب امتیاز روزنامه هشت صبح به کنفرانسی که در پایان آن جوایز اهدا گردید، دعوت شده بود اما او پس از سخنرانی در این کنفرانس، آنجا را ترک کرده و در مراسم اهدای جوایز حضور نداشته است.
هرچند دنیا غبار خودش درباره سیما سمر چیزی نگفته و فقط به خبر هشت صبح که در آن از حضور او در لحظه اهدای جایزه به بانو سمر گزارش شده، اعتراض کرده اما او در برگه فیسبوکش نوشتههایی را شریک کرده که در آن از اهدای تندیس غبار به سیما سمر به شدت انتقاد شده است.
به گونه مثال بانو غبار یادداشتی از«بهار سهیلی» را به شرح زیر در برگه فیسبوک خود نشر کرده است:«غبار تنها کسی است که تاریخ معاصر کشور را در نهایت امانتداری و صداقت با تحمل رنج فراوان و ایستادگی در برابر استعمار، ارتجاع و تمام نیروهای متخاصم برای مردم افغانستان به میراث گذاشته… ساختن تندیس به نام ایشان توسط مدیران روزنامه دیجیتالی هشت صبح و اهدای آن به سیما سمر که در تمام دو دهه گذشته همدست و همکاسه ستم و فساد بود؛ توهین به تمام مردم افغانستان و رنج روشنفکری و تاریخ نگاری است.»
شریکسازی چنین یادداشتی از سوی بانو غبار به این معناست که او نیز به اهدای تندیس به بانو سیما سمر معترض است.
گفتنی است که سنجر سهیل صاحب امتیاز روزنامه هشت صبح، در پیام خصوصی از دنیا غبار معذرت خواهی کرده و نوشته که« ممنون که مرا متوجه این اشتباه کردید. حالا اصلاح شد. از شما معذرت میخواهم. نه قصد تقلب بود و است و نه سیاست بازی.»
بانو غبار پیام خصوصی سنجر سهیل را در برگه فیسبوک خود نشر کرده و آن را«نمونهای از دسیسهسازی ماهرانه در صحنه مطبوعات ارتجاعی» خوانده و نوشته است:«دوام تقلب برای ایام طولانی تا که اخبار دروغین تاثیرش را انجام دهد، و اخبار کهنه گردد و حالا نیمه حقیقت آلوده با دروغ مصلحت آمیز توسط نوتی از مدیر امتیاز روزنامه هشت صبح در مسنجر من.»
منظور بانو غبار این است که مسوولان هشت صبح، در اصلاح و پاسخ به اعتراض او دیر کرده و این امر به زعم او آگاهانه بوده تا به گفته وی اخبار تاثیر خود را بگذارد و کهنه شود.
باید گفت که بانو غبار در همان روز اول یعنی به تاریخ ۳۰ سنبله/شهریور، نسبت به خبر روزنامه هشت صبح اعتراض خود را در برگه فیسبوک نوشته اما سنجر سهیل دیروز ۱۸ میزان/مهر به بانو غبار پیام گذاشته و از وی معذرت خواهی کرده است. این ۱۸ روز فاصله، به باور بانو غبار عمدی بوده تا به گفته او خبر کهنه شود.
میرغلام محمد غبار، نویسنده اثر مشهور تاریخی«افغانستان در مسیر تاریخ» متولد سال ۱۲۷۶ خورشیدی در کابل است که در سال ۱۳۵۶ در برلین آلمان در گذشت و پیکر او به کابل منتقل گردید. او یکی از مشروطهخواهان افغانستان بود و فعالیتهای متنوع سیاسی-فرهنگی در نیمه اول قرن ۱۴ خورشیدی(۱۳۰۰ تا ۱۳۵۰ خورشیدی) داشت و از چهرههای فرهنگی-سیاسی معروف افغانستان است.
روزنامه هشت صبح که در جوزا/خرداد ۱۳۸۶ در کابل با صاحب امتیازی سنجر سهیل به فعالیت آغاز کرد، پس از برگشت طالبان به قدرت، از چاپ ورقی باز ماند و مسوولان آن به خارج از کشور پناهنده شدند. اکنون این روزنامه با مدیر مسوولی محمد محق به صورت آنلاین منتشر میشود و از روزنامههای معروف با رویکرد انتقادی از حاکمیت فعلی در افغانستان است.
قابل ذکر است که روند نامگذاری و اهدای جوایز هشت صبح که از سال ۱۴۰۰ خورشیدی در کابل آغاز شد، از سوی برخی از فرهنگیان نیز مورد انتقاد قرار گرفته است. به گونه نمونه، برخی از هنرمندان، از هشت صبح انتقاد کردهاند که چرا جایزه موسیقی را به نام فرهاد دریا آوازخوان افغانستان مسمی کرده است. آنان میگویند که این جایزه باید به نام یکی از استادان نامدار موسیقی افغانستان نامگذاری میشد.
سیما سمیر برای حدود دو دهه(۱۳۸۱ تا ۱۳۹۸ خورشیدی) ریاست کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان را به عهده داشت. این کمسیون از حمایت سیاسی و مالی قاطع جامعه جهانی و کشورهای غربی حامی حقوق بشر که در افغانستان حضور سنگین نظامی و سیاسی داشتند، برخوردار بود.
منتقدان میگویند که بانو سمر در این دوره طولانی کاری که ریاست کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان را به عهده داشت، دستآورد قابل ملاحظهای در عرصه حقوق بشر نداشته است. برخی از منتقدان بانو سمر را متهم میکنند که کار جدی و سامانمند برای حقوق بشر را فدای مصلحتهای سیاسی و روابط با ارباب قدرت در افغانستان کرد و دو دهه حضورش در رأس کمسیون مستقل حقوق بشر بیانگر روابط سیاسی او با حکومتگران پنداشته میشود.
