یک منبع مردمی موثق در شهر چاریکار ولایت پروان در نامهای به خبرگزاری پورانا نوشته است که طالبان در زندان پلچرخی تابوت آماده دارند و هر زندانی که تحت شکنجه آنان تاب بیاورد و حاضر به اقرار نشود، او را زنده داخل تابوت کرده و در آنجا او را با دستمال و تزریق سموم، میکُشند و سپس به خانواده اش زنگ میزنند و مقتول را تحویل میدهند.
در نامه این باشنده چاریکار آمده«وقتی ثابت شود که کسی سرسخت است و از دستش کاری ساخته است، او را از زندان صدا زده و به پای خود داخل تابوت میفرستند. وقتی شخص را داخل تابوت ساختند، در همانجا بوسیله دستمال، دوا، پیچکاری خفه میکنند و بنام اینکه خودش فوت کرده یا معتاد بوده سربسته تسلیم خانوادهاش میکنند.»
نگارنده نامه مینویسد که«این موضوع خیلی دقیق است» و ادامه میدهد:« یکی از آشنایان ما در شهر چاریکار که گفته میشود ۹ روز به رهاییاش مانده بود و نزدیک به یک سال را در زندان با شکنجه سپری کرده بود، به همین شکل خفه میشه و به خانواده اش تحویل داده میشود که به گفته خانوادهاش شکمش پندیده بود.»
خبرگزاری پورانا با آن که فرستنده این اطلاع را شخص معتمد و منبع دقیق و موثق میداند اما نمیتواند این اطلاع را راستایی آزمایی کند.
شکنجه زندانیان در زندانهای طالبان یک امر ثابت شده است. بسیاری از کسانی که از زندان طالبان رها شده، روایت های تکاندهنده ای از شکنجههای رایج در زندانهای طالبان ارایه کردهاند.
طالبان به نهادهای حقوق بشری اجازه نمیدهند که از زندانهای این گروه بازدید و نظارت داشته باشند.
نظامیان پیشین، کسانی که متهم به همکاری با جبهات نظامی ضد طالبان می شوند و زنان معترض بخش اعظم زندانیان طالبان را تشکیل میدهند. گفته میشود که شکنجه و بدرفتاری با همین سه گروه از زندانیان در زندانهای طالبان رایج است و هیچ منبع و مرجعی برای رسیدگی به حقوق آنان وجود ندارد.
