ریچارت بنت گزارشگر ویژه شورای حقوق بشرساز مان ملل متحد برای افغانستان که در دو سال اخیر گزارشهای مستندی از وضعیت بد حقوق بشر درافغانستان تحت اداره طالبان تهیه و به شورای امنیت سازمان ملل ارایه کرد، به تازهگی از سوی گروه طالبان به افغانستان ممنوعالورود شد.
طالبان در توجیه ممنوعیت سفر آقای بنت، او را متهم به توطیهچینی علیه حکومت خود خوانده خود کرده و گزارشهای تهیه شده توسط وی را فاقد اعتبار عنوان کردند.
اقدام طالبان مبنی بر ممنوع ساختن سفر آقای بنت واکنشهای زیادی را بر انگیخت.
مجمع مدافعان حقوق بشرتصمیم گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت سفر ریچارت بنت را نکوهش کرده وآنرا«غیرمسولانه»خوانده است. این مجمع گفته که گزارشهای آقای بنت درگذشته از وضیعت حقوق بشری در افغانستان برپاییه«واقیعتهای درد ناک حقوق بشری درافغانستان» به دور از«کذب اطلاعاتی» بوده است.
آقای بنت به تاریخ ۳۰میزان۱۴۰۲خورشیدی درگزارش خود از وضیعت حقوق بشری افغانستان«خشونت علیه زنان و دختران افغانستان را «بسیار شدید وگسترده» بیان کرده بوده که ممکن است«جنایات علیه بشریت» شمرده شود.
محمد حنیف اتمر وزیر امور اخارجه پیشین افغانستان، ممنوعیت سفرگزارشگر سازمان ملل را«غیرمسولانه»خوانده گفته که این اقدام طالبان روند سیاسی دوحه، مذاکرات «بینالافغانی» وعادی سازی روابط افغانستان را با جامعه جهانی را به خطر میاندازد. وی افزود که«ممنوعیت سفر آقای بنت موجب نگرانی شدید مردم افغانستان به ویژه زنان و دختران» میشود.
جبهه آزادی افغانستان تصمیم گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت سفر گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل را« شدیداً محکوم» نموده و از کشورهای حامی حقوق بشر خواست که وضیعت بحرانی حقوق بشر درافغانستان را جدی گرفته و«گروه تروریستی طالبان»را مجبوربه تمکین دربرابر ارزشهای حقوق بشری نمایند.
رییس بخش آسیای دیدبان حقوق بشر، تصمیم طالبان را «شرمآور» خواند و افزود که«باتوجه به بی اعتمادی کامل طالبان به حقوق بشردور این تصمیم دور از انتظارنبود.»
شهروندان افغانستان نیز میگویند که گزارشهای ریچارد بنیت، بخشی از واقعیتهای تلخ جاری در افغانستان تحت اداره طالبان را بازتاب میداد و امیدی به شنیده شدن صدای مردم مظلوم افغانستان بود که ممنوعیت سفر او میتواند باعث خاموشی بیشتر صدای مردم ستم دیده شود.
باشندگان ولایت های پروان و پنجشیر میگویند که وضعیت حقوق بشری در کشور به مراتب بدتر از آن چیزی است که در بیرون و در رسانه ها درمورد آن صحبت می شود.
هامون(نام مستعار) یکی از باشندگان پنجشیر میگوید« در سه سال اخیر ظلم و ستم زیادی بر مردم ما شد. ما امیدوار بودیم که جامعه جهانی کاری انجام دهد اما طالبان حالا به سازمان ملل هم اجازه نمیدهند که حرف مردم را بشنود.»
قدرتالله(نام مستعار) باشنده پروان میگوید که«طالبان هیچ اهمیتی به حقوق بشر نمیدهند و جای تعجب ندارد که گزارشگر سازمان ملل را از سفر به افغانستان منع کرده باشند.»
ریچارت بنت در رابطه به ممنوعیت سفر خود به افغانستان گفت که این تصمیم «یک گام به عقب و حاوی پیام نگران کننده درمورد تعامل آنان با سازمان ملل و جامعه جهانی درمورد حقوق بشر است.»
وی تاکید کرده که باوجود این ممنوعیتها به وظایف خود ادامه داده و به مستندسازی نقض حقوق بشری مردم افغانستان ادامه خواهد داد.
در سه سالگی به قدرت رسیدن طالبان بسیاری از نهادهای حقوق بشری، خواهان پایان تعامل جهان با طالبان شده و در بیانیههای خود گفتند که گذشت زمان هیچ بهبودی در عملکرد حقوق بشری طالبان ایجاد نکرده و بهتر است که جهان بجای تعامل با این گروه، به فکر پایان سلطه طالبان بر افغانستان باشند تا معضل حقوق بشری این کشور به صورت بنیادی حل و فصل شود.
طالبان در واکنش به انتقادها از عملکردهای ضد بشری خود، همواره استدلال کرده است که موضوع حقوق بشر و حقوق زنان موضوعات داخلی افغانستان است و کشورها و نهادی بیرونی نباید در آن مداخله کنند.
