احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، در سخنانی به مناسبت هشتم ثور، خواستار اتحاد نیروهای مخالف طالبان برای ایستادگی در برابر این گروه شد.

مسعود، رژیم طالبان را نامشروع خواند و تاکید کرد که باید به شکل مدنی، میدانی و فکری متحدانه در برابر این گروه ایستادگی صورت گیرد.

او که به صورت آنلاین در مراسم گرامیداشت از هشتم ثور، روز پیروزی گروه‌های جهادی در برابر رژیم تحت‌الحمایه شوروی، سخن می‌گفت، مبارزه برای آزادی کشور را یک «مکلفیت شرعی» خواند.

رهبر جبهه مقاومت ملی در این مراسم گفت که وضعیت کنونی افغانستان به گونه فعلی دوام نخواهد کرد و مردم به‌زودی شاهد تغییرات خواهند بود. او توضیح بیشتری در مورد تغییرات مورد نظرش ارایه نکرد اما گفت که اکنون یک گروه مستبد در افغانستان حاکم است و هیچ ظلمی تا آخر دوام نخواهد کرد.

وی با بیان این‌که هیچ نظامی بدون مشروعیت داخلی و بین‌المللی پایدار نمی‌ماند، افزود: «نظامی که زنان، جوانان و آزادی را خاموش کند، نمی‌تواند نماینده آینده افغانستان باشد.»

احمد مسعود در مراسم گرامیداشت از هشتم ثور، همچنان از هواداران پدرش، احمد شاه مسعود قهرمان ملی افغانستان، به خاطر آنچه او «دفاع بد» خواند، انتقاد کرد و گفت که «پکول‌پوش‌ها» می‌خواستند به هواداری از پدرش عزاداری کنند اما سبب آزار مردم می‌شدند. اشاره او به مراسم عزاداری خیابانی هواداران احمد شاه مسعود در دوره جمهوریت بود که با رژه‌ رفتن جوانان در خیابان‌ها انجام می‌شد.

احمد مسعود در بخش دیگری از سخنانش به موضوع قومی اشاره کرد و گفت که طالبان از قوم پشتون نمایندگی نمی‌کنند. وی تصریح کرد که «عقلای پشتون» در این زمینه مسوولیت بیش‌تری دارند تا به گفته او بدانند که «منافقت طالبان» برخلاف وحدت مردم افغانستان است.

ناظران می‌گویند که اظهارات احمد مسعود در باره قومی نبودن طالبان بیش از آنکه بر واقعیت استوار باشد، بر مصالح سیاسی استوار است و احمد مسعود می‌خواهد با نفی ماهیت قومی طالبان، بر وحدت قومی میان اقوام تاکید کند. تاکیدی که به اعتقاد ناظران سود چندانی ندارد و واقعیت میدانی را تغییر نمی‌دهد.

واقعیت این است که طالبان هم از نظر ترکیب اعضا، هم از نظر خاستگاه اجتماعی، هم از نظر ترکیب رهبری، هم از عملکرد و رفتار و هم از نظر پیشبرد برنامه‌های پشتونیستی یک گروه قومی/پشتونی است. این گروه به صورت جدی قدرت را از نظر قومی انحصار کرده و اقوام غیرپشتون را از عرصه‌های مختلف حیات سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی طرد کرده است. رویکردی که نهادهای معتبر جهانی بارها در مورد آن هشدار داده‌اند.

مخالفان طالبان در سال‌های اخیر پیوسته با این انتقاد مواجه بوده که قادر به اتحاد و همبستگی لازم برای مبارزه با طالبان نشده و تهدید جدی نظامی در برابر طالبان نتوانسته‌اند ایجاد کنند. آنان در پنج سال اخیر بارها بر لزوم اتحاد تاکید کرده اما در عمل کار چندانی در این خصوص انجام نداده‌اند.