خبرگزاری آسوشیتدپرس، گزارش داده که پاکستان و طالبان، دور تازه‌ای از مذاکرات خود را در شهر ارومچی چین با هدف پایان دادن به درگیری‌ها آغاز کرده‌اند.

همزمان با این، سخنگوی وزارت داخله طالبان اعلام کرده که سراج‌الدین حقانی سرپرست این وزارت با سفیر چین در کابل دیدار کرده است. این نشان می‌دهد که جناح‌های مختلف قدرت در درون طالبان، مذاکرات چین را با وسواس و نگرانی دنبال می‌کنند.

این مذاکرات در واقع ادامه همان مذاکراتی است که یک هفته پیش نعیم وردک معاون اداری وزارت خارجه طالبان شکست آن را اعلام کرد و دلیل آن را مطرح شدن خواسته‌های غیرمنطقی از جانب پاکستان عنوان کرد.

مذاکرات ارومچی حدود دو هفته ادامه پیدا کرد و در جریان مذاکرات چند بار مقام‌های طالبان اظهار نظرهای متناقضی را در باره آن مطرح کردند. آنان گاهی از پیشرفت مذاکرات سخن گفتند و گاهی هم اعلام کردند که مذاکرات نتیجه نداشته و پاکستان حاضر به گفتگو نیست و خواسته‌های غیر معقول مطرح می‌کند. وزارت خارجه چین نیز اعلام کرد که طرفین به ادامه مذاکرات توافق دارند و این می‌تواند یک نکته مثبت باشد.

با این حال ناظران می‌گویند که از سرگیری مذاکرات ارومچی با پادرمیانی چین، نشان می‌دهد که طالبان، برغم بی‌میلی پاکستان، همچنان اصرار به گفت‌وگو با این کشور دارند و از چین می‌خواهند که به هر قیمت ممکن پاکستان را به حضور در میز مذاکره متقاعد نماید.

چین به دلیل منافع گسترده اقتصادی که در پاکستان و افغانستان دارد، تلاش می‌کند تا طالبان و پاکستان تنش‌های خود را از راه گفتگو حل کنند. از نظر پکن، تنش میان طالبان و پاکستان ریشه در تلاش کشورهای فرامنطقه در بی‌ثبات‌سازی منطقه دارد. روایتی که طالبان نیز آن را تبلیغ می‌کنند.

اما پاکستان بارها به صراحت اعلام کرده که کلید حل مشکل دست طالبان است و مادامی که این گروه دست از حمایت طالبان پاکستان برندارد و تضمینی در این خصوص ارایه نکند، گفت‌وگو معنایی ندارد و تنش ادامه خواهد یافت.

پاکستان با اعلام اینکه گفت‌وگو با طالبان فایده ندارد، از حدود دو ماه به این سو، عملیات نظامی خود را موسوم به عملیات غضب‌الحق در افغانستان آغاز کرد و در این مدت حملات هوایی گسترده‌ای را بر مواضع طالبان افغانستان انجام داد. عملیاتی که به نظر می‌رسد در تمایل طالبان به اصرار در مذاکره نقش اساسی داشته است. در جریان مذاکرات ارومچی، حدود ده روز پیش، آصف درانی نماینده ویژه پیشین پاکستان در امور افغانستان اعلام کرد که فشار نظامی بر مذاکرات اثر مثبت داشته است.

همزمان با افزایش فشار نظامی، پاکستان تلاش‌های سیاسی خود را نیز برای تغییر رژیم طالبان آغاز کرده و با جریان‌های اصلی مخالف طالبان گفت‌وگوهای سیاسی را دنبال کرده است. موضوعی که به نظر می‌رسد، طالبان را بیشتر نگران کرده و به ادامه مذاکرات در چین ترغیب کرده است.

ناظران اما به این باوراند که مذاکره میان طالبان و پاکستان به نتیجه نمی‌رسد و پاکستانی‌ها برای اینکه اسباب ناراحتی چین را فراهم نکنند، در میز مذاکره حاضر می‌شوند. مذاکره‌ای که از پیش به بی‌نتیجه بودن آن باور دارند.

باید گفت که مشکل طالبان تنها تنش با پاکستان نیست. این گروه با سرکوب خشونت‌بار مخالفان و منتقدان داخلی و ایجاد یک حکومت تک قومی، موجبات نارضایتی گسترده در میان اقوام غیرپشتون را نیز فراهم کرده که به عنوان یک عامل تشدید بحران داخلی عمل می‌کند و دوام سلطه طالبان بر کشور چندین قومیتی را به مخاطرات جدی روبرو می‌کند.