علی میثم نظری، مسوول روابط خارجی جبهه مقاومت ملی، در یادداشتی به مناسبت روز جهانی زبان مادری، گفته است که طالبان و هم‌کشیان این گروه با عصبیت عریان با زبان فارسی دشمنی می‌ورزند.

آقای نظری در صفحه اکس خود با اشاره به روز زبان مادری نوشته است:« این روز، ما را بار دیگر به یاد ریشه‌ها و تمدن پربار منطقۀ ما و جایگاه زبان پارسی می‌اندازد. ارزش‌های والای تمدنی ما، در طول تاریخ بر کثرت‌گرایی و تنوع فرهنگی، تأکید داشته‌است.»

او افزوده است:«اینک امروز، زبان پارسی که نقطۀ وصل مردمان مختلف منطقه به شمار می‌رود، در زادگاه و خاستگاهش یعنی افغانستان کنونی، مورد تبعیض و تعصب شدید قرار دارد. گروه تروریستی طالبان، هم‌کیشان و هم‌باوران تاریک‌اندیش آنان که درکی از فرهنگ، زبان، تاریخ و تمدن سرزمین ما ندارند، در پی حذف زبان پارسی اند. آنان با سیاست‌های ضد بشری، فجیع‌ترین جنایات تاریخ را در کشور ما رقم زده‌اند و می‌زنند که یکی نیز، دشمنی آشکارا با زبان پارسایی و گهربار پارسی است.»

مسوول روابط خارجی جبهه مقاومت ملی، در ادامه نوشته است:«اکنون به گونۀ فاجعه‌باری در افغانستان، ستم فرهنگی و زبانی جریان دارد که این وضعیت، مصداق عینی نسل‌کشی فرهنگی است. با آن‌که سیاست دشمنی و ستیزه در برابر پارسی پیشینۀ صد ساله در افغانستان دارد، امّا امروز، با شدت و عصبیت عریان، برعلیه زبان پارسی از هیچ اقدامی خصمانه دریغ نمی‌کنند. آنانی‌که ادعا دارند گویا نمایندگی از دین مبین اسلام می‌کنند، چنان بر جهل مرکب خویش تکیه زده‌اند که نمی‌دانند زبان پارسی، زبان دوم اسلام بوده و در طول تاریخ، جایگاه رفیعی در اشاعۀ دین اسلام داشته است.»

وی در پایان افزوده است:«جبهۀ مقاومت ملّی افغانستان، با باورمندی عمیق به کثرت‌گرایی در تمامی عرصه‌های فرهنگی و سیاسی، در جهت حفظ ارزش‌های متکثر و به‌ویژه زبان‌های میهن‌مان، از هیچ تلاشی فروگذار نخواهد کرد.»

مسوول روابط جبهه مقاومت ملی در حالی از دفاع از زبان پارسی سخن گفته و طالبان را متهم به دشمنی با زبان پارسی کرده که برخی از اعضای ارشد جبهه مقاومت ملی در گذشته ماهیت قومی طالبان را انکار کرده‌اند. به اعتقاد آگاهان، اعضای ارشد جبهه مقاومت در مسایل هویتی و زبانی با هم اختلاف نظر دارند.

زبان پارسی زبان مردمی و بین‌القومی در افغانستان است و تمامی اقوام ساکن در کشور می‌توانند به آن تکلم کنند. طالبان اما در چند سال اخیر سیاست حذف پارسی در برخی از حوزه‌های علمی، فرهنگی و اجتماعی را در دستور کار قرار داده‌اند و بجای پارسی تلاش کرده‌اند زبان پشتو را جایگزین کنند. آگاهان امور فرهنگی می‌گویند که زبان پشتو ظرفیت فراگیری را ندارد و تحمیل آن بوسیله حاکمیت قومی، باعث ایجاد صدمات جدی به وحدت میان اقوام می‌گردد.