خبرگزاری فرانسه در گزارشی گفته که تصمیم طالبان برای توقف واردات دارو از پاکستان، افغانستان را با یکی از جدیترین بحرانهای دارویی سالهای اخیر روبهرو کرده است.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، این ممنوعیت که در پی تشدید اختلافات سیاسی میان طالبان و اسلامآباد اعمال شده، زنجیره تأمین دارو را مختل کرده و هزینههای حملونقل را بهطور چشمگیری افزایش داده است؛ موضوعی که مستقیماً بر قیمت و دسترسی بیماران تأثیر گذاشته است.
در این گزارش آمده که ممنوعیت واردات دارو از پاکستان، هزینههای حملونقل را چند برابر کرده و واردکنندگان افغانستان ناچار شدهاند دارو را از مسیرهای طولانیتر و از کشورهای دیگر تهیه کنند.
این تغییر مسیر نهتنها زمان ترانزیت را افزایش داده، بلکه هزینههای لجستیکی را نیز چند برابر کرده است.
بسیاری از بیماران نیز معتقدند داروهای غیرپاکستانی کیفیت و اثربخشی مشابه داروهای پیشین را ندارند.
مجیبالله افضلی، یکی از داروسازسان در کابل، به خبرگزاری فرانسه گفته است: «قیمت برخی داروها افزایش یافته و بعضی اقلام کمیاب شدهاند. این وضعیت مشکلات زیادی برای مردم ایجاد کرده است.»
او توضیح داده که اکنون بخشی از داروها را از مسیر اسلامقلعه وارد میکند؛ مسیری که بهتنهایی ۱۰ تا ۱۵ درصد هزینه حملونقل را بالا برده است.
یک فعال دیگر صنعت داروسازی افغانستان نیز به خبرگزاری فرانسه گفته که پیش از این، هزینه حملونقل تنها ۶ تا ۷ درصد قیمت نهایی دارو را تشکیل میداد، اما اکنون این رقم به ۲۵ تا ۳۰ درصد رسیده است.
او تخمین زده که بازرگانان افغانستان در نتیجه سیاست تازه طالبان «میلیونها دالر ضرر» کردهاند.
به گفته او، در گذشته اگر دارویی در بازار کمیاب میشد، «با پاکستان تماس گرفته میشد و ظرف دو تا سه روز محموله میرسید؛ چه قانونی و چه غیرقانونی، تحویل سریع انجام میشد.»
طالبان گفتهاند که با ممنوعیت واردات دارو از پاکستان، راههای واردات دارو از سایر کشور ها جستجو شده است.
شرافت زمان امرخیل، سخنگوی وزارت صحت عامه طالبان، به خبرگزاری فرانسه گفته که برای تأمین دارو با کشورهایی مانند ایران، هند، بنگلادیش، ازبکستان، ترکیه، چین و بلاروس گفتوگو شده است.
اما به نظر میرسد که تا کنون مسیرها و گزینههای جایگزین محقق نشده و این امر بحران کمبود دارو را تشدید کرده است.
این در حالی است که ظرفیت تولید داخلی پاسخگوی نیازهای بازار دارو نیست.
طالبان مدعی شدهاند که تولید داخلی ۶۰۰ نوع دارو توانسته بخشی از نیاز بیماران را پوشش دهد، اما منابع صنعتی میگویند وابستگی به واردات مواد اولیه، هزینه بالای انرژی و محدودیتهای زیرساختی مانع تولید کافی دارو در صنعت داروسازی کشور شده است.
برخی از داروسازان داخلی به خبرگزاری فرانسه گفتهاند که برخی از داروهای تولید داخل نیز گرانتر از نمونههای پاکستانی هستند.
یکی از داروسازسان به خبرگزاری فرانسه گفته است: «تا زمانی که مواد اولیه و انرژی با این قیمتها تأمین شود، تولید داخلی نمیتواند جای واردات را بگیرد.»
پزشکان در کابل هشدار دادهاند که تغییر ناگهانی در بازار دارو، روند درمان بیماران را پیچیده کرده است.
یکی از پزشکان گفته است: «ناچاریم نسخهها را تغییر دهیم، جایگزین مناسب پیدا کنیم و زمان بیشتری برای تنظیم برنامه درمانی صرف کنیم.»
پزشک دیگری نیز هشدار داده که این وضعیت میتواند در کوتاهمدت روند تداوی بیماران را به تأخیر بیندازد و فشار بیشتری بر نظام درمانی افغانستان وارد کند.
با برگشت دوباره طالبان به قدرت، نهادهای ناظر بینالمللی بارها از فروپاشی تدریجی نظام بهداشتی افغانستان خبر دادهاند. کمبود داکتر و کمبود دارو بزرگترین عوامل این فروپاشی گفته شده است. این در حالی است که به اعتقاد ناظران، تشدید فقر و گرسنگی، بیماریها را افزایش داده و جامعه
پیام شما با موفقیت ارسال شد.
به شدت نیازمند مراقبت درمانی شده است.