جان اچکزی، وزیر پیشین اطلاعات ایالت بلوچستان پاکستان، گفته که«ارتش ۳۰۰ هزار نفره طالبان تهدیدی برای غیرافغانها و همچنین تهدیدی برای پاکستان است.»
او امروز در صفحه اکس خود نوشت: «یک ارتش پشتونمحور، در صورتی که چندقومیتی نباشد، غیرقابلقبول است.»
این مقام پیشین پاکستان دو روز پیش نیز چنین اظهاراتی را بیان داشت و تاکید کرد که باید جلو جاهطلبی نظامی طالبان گرفته شود، در غیر اینصورت ثبات و امنیت منطقه به مخاطره مواجه میشود. او در اظهارات قبلی خود نیز ارتش قومی طالبان را خطری برای غیرپشتون های افغانستان خوانده بود.
چند روز پیش طالبان اعلام کردند که تعداد نفرات ارتش این گروه به بیش از ۲۸۰ هزار نفر رسیده است.
همچنان طبق گزارش مالی طالبان، این گروه بیش از شصت درصد بودجه خود را در سال ۲۰۲۵ در بخش نظامی مصرف کرده است.
ناظران میگویند که طالبان در صدد جاهطلبی گسترده نظامیاند و این امر با توجه به افکار حاکم قومی و مذهبی افراطی در میان طالبان، امنیت اقوام غیرپشتون و امنیت منطقه را به خطر مواجه میکند.
طبق گزارش نهادهای ناظر بینالمللی، بیش از بیست گروه تروریستی منطقهای در ساختارهای تشکیلاتی نظامی طالبان بسیج شده و این امر اشاره به اهداف توسعه طلبانهای دارد که ممکن در بیرون از افغانستان دنبال شود.
طالبان به لحاظ قومی یک گروه پشتونی است و اکثریت رهبران و مقامهای با صلاحیت و تصمیمگیر به ویژه در نهادهای نظامی این گروه پشتونتبارها هستند. هرچند در سطوح پایینی و در جمع افراد و اعضای پیاده نظام طالبان افرادی از اقوام دیگر نیز حضور دارند اما حضور آنان تاثیری در تصمیمگیریهای قومی طالبان ندارد.
طالبان در چند سال اخیر متهماند که نه تنها صفوف نظامی خود را از فرماندهان و اشخاص تاثیرگذار غیرپشتون تصفیه کردهاند، بلکه در ساختارهای سیاسی و اداری حکومتی نیز اقدام به تصفیههای قومی کرده و این نهادها را به لحاظ قومی یکدست و پشتون محور کردهاند.
علاوه بر آن، در حوزههای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی نیز طالبان متهم به پاکسازی قومی، کوچ اجباری، غصب زمین و مهندسی اجتماعی پشتون محور شدهاند. اقداماتی که از سوی نخبگان فرهنگی غیرپشتون تصفیه قومی و نسلکشی و جنایت علیه بشریت خوانده شده است. این اقدامات نگرانیهای جدی را در میان غیرپشتونها برانگیخه است. نگرانیهایی که به نظر میرسد مقامهای پاکستانی از آن به خوبی آگاهند و میخواهند از آن علیه طالبان استفاده کنند.
در تاریخ معاصر افغانستان نمونههایی از استفاده از ارتش و ساختارهای نظامی کشور علیه اقوام و سرکوب مطالبات مردمی و مشروع اقوام وجود دارد.
