زمری سالنگی، بازیکن پیشین فوتبال افغانستان، معروف به «شیر مو طلایی»، که در لیگ برتر و تیم ملی افغانستان بازی کرد، اکنون برای پیدا کردن لقمه نانی در بازار مندوی کابل «جوالیگری» میکند.
سالنگی که روزگاری جزو بازیکنان شناخته شده فوتبال باشگاهی افغانستان بود، میگوید سیزده سال در فوتبال افغانستان فعال بوده و پیراهن تیمهای ملی افغانستان را در ردههای گوناگون پوشیده است.
او گفته که به همه جا برای کار مراجعه کرده و از بارکشی با کراچی تا شاگردی در نانوایی و کارگری را تجربه کرده و در تلاش برای گذران زندگی روزمره خانواده خود است.
این بازیکن تیم ملی فوتبال افغانستان افزوده که تمام موفقیتهایش را در ورزش مدیون پدرش است اما در روزگاری که پدرش در حالت پیری و مریضی قرار گرفته، نتوانسته به او کاری کند و از دستش داده است.
زمری سالنگی از فعالیتاش در ورزش و فوتبال اظهار ندامت کرده و گفته است: «کاش حرف پدرم را گوش داده و درس میخواندم تا روزی را نبینم که مردم بگویند زمری گدایی میکند. من برای این مردم افتخار کسب کردم و لبخند هدیه دادم؛ اما حالا این حرفها را به من میگویند.»
با برگشت طالبان به قدرت، در کنار از دست رفتن دستآوردهای دیگری که افغانستان در دوره جمهوریت بدست آورد بود، ورزش و هنر دچار رکود و عقبگرد شدید شد و امروزه بسیاری از ورزشکاران و هنرمندان در فقر و آوارگی به سر میبرند.
