منابع محلی در ولایت پروان می‌گویند که طالبان کمک‌های آموزشی یونیسف را که به معارف صورت می‌گیرد، به مدارس دینی اختصاص می‌دهد و مکاتب از این کمک‌ها محروم می‌شوند.
یکی از باشندگان شهرستان/ولسوالی سیدخیل ولایت پروان به خبرگزاری پورانا گفت که طالبان میان مکتب و مدرسه تبعیض قایل می‌شوند و کمک‌هایی که از طرف یونیسف به شاگردان مکاتب صورت می‌گیرد را به شاگردان مدارس دینی اختصاص می‌دهند.
این باشنده پروان می‌گوید که بسیاری از خانواده‌ها توان خرید قرطاسیه/لوازم تحریر را ندارند و چشم انتظار کمک‌های یونیسف می‌باشند که معمولا به کودکان مکتبی کمک می‌کند اما طالبان این کمک‌ها را فقط برای شاگردان مدارس دینی می‌دهند و شاگردان مکاتب از این کمک‌ها محروم می‌شوند.
یک باشنده شهرستان جبل‌السراج ولایت پروان که دو کودکش در مکتب درس می‌خوانند، نیز در این باره می‌گوید که طالبان برای این‌که مدارس را در برابر مکاتب حمایت کنند و مردم را به سمت مدرسه‌ها سوق بدهند، هرچه کمک خارجی به معارف باشد را به مدارس اختصاص می‌دهند.
با این حال، باشندگان پروان می‌گویند که برغم تلاش طالبان برای تشویق مردم به فرستادن فرزندان شان به مدارس دینی، مردم علاقه‌ای به ثبت نام فرزندان شان به مدرسه‌های دینی ندارند و تعداد شاگردان مدارس بسیار کمتر از شاگردان مکاتب است.
آنان می‌افزایند که برخی از خانواده‌ها صرفاً بخاطر دریافت کمک‌های آموزشی که از سوی موسسات خارجی صورت می‌گیرد، فرزندان شان را به مدرسه می‌فرستند.
طالبان در بسیاری از مناطق افغانستان، مدارس دینی جدید ایجاد کرده‌اند که در آنجا آموزش‌های مذهبی به شاگردان ارایه می‌شود.
ناظران می‌گویند که مدرسه‌سازی طالبان تلاشی در راستای طالبانیزه کردن جامعه و تربیت نسل جدیدی از جوانان با افکار تندروانه است که می‌تواند عواقب خطرناک برای امنیت و ثبات در افغانستان و حتا منطقه داشته باشد.
تفاوت مکتب و مدرسه در افغانستان در این است که در مدرسه بیشتر موضوعات دینی و مذهبی تدریس می‌شود اما در مکاتب موضوعات سایسنی و علوم عصری تدریس می‌شود. از فارغان مدارس معمولا به عنوان ملا، مولانا و مولوی یاد می‌شود. کسانی که اشراف چندانی به علوم عصری ندارند و فقط می‌توانند در رشته شرعیات و الهیات دانشگاه درس بخوانند.