رضا بهرامی، دستیار وزیر امور خارجه‌ و دبیر بخش آسیای جنوبی در وزارت امور خارجه ایران، در دیدار با مولوی کبیر سرپرست اداره امور مهاجران طالبان گفته که در حال حاضر ۸ میلیون مهاجر افغانستانی در ایران حضور دارند که نیمی از آنان یا فاقد اسناد اقامتی اند یا هم تاریخ اسناد اقامتی شان به پایان رسیده است.
طالبان گفته‌اند که مولوی کبیر با رضا بهرامی درباره‌ وضعیت مهاجران افغانستان در ایران و فراهم‌کردن تسهیلات برای بازگشت آنان گفت‌وگو کرده است.
طبق خبرنامه وزارت امور مهاجرین طالبان، مولوی کبیر در دیدار با آقای بهرامی، از کمک‌های ایران و میزبانی از مهاجران قدردانی کرده و خواستار استفاده از تسامح و نرمی در برخورد با مهاجران شده است.
خبرنامه تصریح کرده که مولوی کبیر از کشورهای میزبان مهاجران خواسته است که به مهاجران مهلت دهند تا داوطلبانه به کشور بازگردند.
مولوی کبیر همچنان پیشنهاد برگزاری جلسات مشترک با مقام‌های ایرانی را برای دستیابی به تفاهم برای بازگشت مهاجران مطرح کرده است.
وی گفته که طالبان در حال آماده‌سازی سازوکاری برای ارائه‌ی مدارک قانونی برای مهاجرانی است که مدت قانونی اقامت آنان در ایران به پایان رسیده است تا بتوانند اقامت قانونی داشته باشند.
رضا بهرامی نیز گفته است که رسیدن به یک درک مشترک در مورد نحوه بازگرداندن مهاجران به بهبود کار کمک می‌کند.
آماری که آقای بهرامی در باره تعداد مهاجران افغانستانی مقیم ایران ارایه کرده، متفاوت از آمارهایی است که قبلا مقام‌های ایرانی در این زمینه ارایه می‌کردند. در گذشته مقام‌های ایرانی، از حضور ۵ تا ۶ میلیون مهاجر افغانستان در ایران سخن می‌گفتند که حدود ۲ میلیون آن فاقد مدارک اقامتی هستند.
مهاجران در ایران می‌گویند که در یک سال اخیر روند اخراج و بازداشت مهاجران در ایران شدت گرفته و این امر باعث نگرانی‌های شدید و گسترده در میان مهاجران شده است.
مقام‌های ایرانی در پایان سال ۱۴۰۳ اعلام کردند که مهلت برگه‌های سرشماری اتباع افغانستانی تمدید نخواهد شد و این موضوع موجبات نگرانی گسترده مهاجران را فراهم کرده است.
به گفته مهاجران مقیم ایران، اکثر مهاجران با فرا رسیدن سال جدید خورشیدی منتظر تصمیم دولت ایران در قبال مهاجران هستند و با نگرانی این موضوع را دنبال میکنند. آنان می‌گویند که بیشتر نگران محروم شدن فرزندان شان از درس و تحصیل هستند.
ناظران می‌گویند که طالبان هیچ‌گونه مسوولیتی در قبال مهاجران متقبل نمی‌شوند و بلکه با اعمال سیاست‌های سرکوبگرانه و گسترش دامنه خشونت و انتقام، موجبات مهاجرت گسترده شهروندان افغانستان به کشورهای منطقه را فراهم کرده‌اند.