زرمینه پریانی: به کفر و ایمان من نگاه نکنید، به زندانهای طالبان نگاه کنید
زرمینه پریانی از زنان معترض افغانستان، که مدتی در زندان طالبان تحت شکنجه سپری کرده، با انتشار ویدیویی در شبکه اجتماعی فیسبوک به مخاطبان خود گفته که بجای جستجو در باره کفر و ایمان او، به زندانهای طالبان نگاه کنند که چه میگذرد.
خانم پریانی با انتقاد تند از کسانی که او را کافر خواندهاند، میگوید: «عقاید دینی تان از شما به حدی انسانهای بیشرف ساخته که به مرد خانواده یک کسی زنگ میزنید و میپرسید که خوابگاه دخترت کجاست.»
پریانی در پاسخ به کسانی که او را نامسلمان خواندهاند، میگوید: من کافر استم، دین ندارم. چه دیدم از دین شما؟ کاش از کودکی به جای اینکه دین را یاد ما بدهند، انسانیت را یاد ما میدادند… ما از برکت دین تان از کودکی تبعیض را یاد گرفتیم. کاش به ما میآموختند که انسان زندگی کنیم و موجب آزار و اذیت دیگران نشویم.»
پریانی در این ویدیو خاطراتی را به یاد میآورد که به گفته او مادرش شبهایی که پدرش در خانه نبوده، از ترس تجاوز مردان به خانه، کفشهای مردانه را پشت در خانه میگذاشته است.
بانو پریانی در ادامه میگوید: «نگران کافر بودن و مسلمان بودن من و نگران با حجاب بودن و نبودن من نباشید؛ یک بار بروید از کسانی که بچههای شان در زندان طالبان بودهاند، بپرسید که در زندانها چه میگذرد.»
زرمینه پریانی و تمنا پریانی دو خواهر از زنان تاجیکتبار افغانستان و باشنده اصلی ولایت پنجشیر هستند که در اوایل برگشت طالبان به قدرت، علیه سیاستهای زن ستیزانه طالبان دست به اعتراضهای خیابانی زدند. طالبان این دو خواهر را شب هنگام از خانه شان در کابل با خشونت بازداشت کرده و در زندان تحت شکنجه قرار دادند.
زرمینه پریانی پس از رهایی از زندان طالبان، به صورت مخفی و غیرقانونی به پاکستان پناهنده شد و از آنجا به اروپا رفت. او پس از رسیدن به اروپا، با حضور در رسانهها، شکنجههای اعمال شده بر زنان در زندان طالبان را روایت کرد و باعث برانگیخته شدن خشم و احساسات زیادی در میان مردم شد. بانو پریانی گفت که در زندان طالبان هم شکنجه شده و هم افراد طالبان او را برهنه کرده و از اندام برهنهاش عکس و ویدیو گرفتهاند.
اکنون زرمینه پریانی به یکی از منتقدان تفکر دینی حاکم در جامعه افغانستان مبدل شده و پیوسته از مردان افغانستان بخاطر پایبندی به عقاید دینی انتقاد کرده است. او بارها مردان افغانستان را بیغیرت خوانده و گفته که مردان کشورش از زنان حمایت نمیکنند و با نظام طالبانی که انسان افغانستانی را انسانیتزدایی کرده همکاری میکنند.
آگاهان امور دینی میگویند که رفتارهای خشن و ضد حقوق بشری طالبان، روند دینگریزی را در جامعه تشدید کرده و بسیاریهایی که تحت شکنجه طالبان قرار گرفته و کشور را ترک کرده، به معتقدات دینی به دیده شک مینگرند.
چرا جنبشیها از هفتم خرداد یادبود نکردند؟
در این روزها اعضای ارشد حزب جنبش ملی به رهبری مارشال دوستم، در مورد احتمال تجزیه افغانستان و تشکیل حکومت مستقل «ترکستان جنوبی» اظهار نظرهای جنجالی داشتهاند. در اینجا در باره درستی و نادرستی این اظهارات داروی نمیکنیم. از این مقدمه، فقط یک نکته را برای مطرح کردن پرسش و پاسخی مورد استفاده قرار میدهیم که در مورد رابطه حزب جنبش، ازبیکها و شمال افغانستان وجود دارد.
حزب جنبش به رهبری مارشال دوستم، خود را نماینده سیاسی قوم ازبیک و اقوامی میداند که اکنون با یک برساخت سیاسی جدید یعنی «ترکتباران» یاد میشوند. ترکتبار خواندن اقوام ازبیک و ترکمن در واقع یک پروژه سیاسی هویتی است که رجب طیب اردوغان و حزب عدالت و توسعه ترکیه آن را دنبال میکنند. طبق این طرح سیاسی، ابتدا باید اقوام «ترکتبار»در محور هویت سیاسی جدید بسیج و سپس جغرافیایی برای تشکیل حکومت مستقل در آن در نظر گرفته شود.
عضو کانگرس امریکا: واشنگتن به وعدههای خود به همکاران افغانستانی عمل کند
گریس منگ، نماینده دموکرات مجلس نمایندگان امریکا، با انتقاد از سیاستهای مهاجرتی دولت دونالد ترامپ، گفته که ایالات متحده باید به وعدههای خود نسبت به همکاران افغانستانی وفادار بماند.
خانم منگ با اشاره به گزارشها در باره تصمیم دولت امریکا در مورد انتقال پناهجویان افغانستانی از قطر به کشور سومی، پرسیده است : «چرا برای ۱۷۵۰۰ شهروند سفید پوست افریقایی، که هیچ ارتباطی با امریکا ندارند، فرش سرخ پهن میکنیم، در حالیکه ۱۱۰۰ متحد افغانستانی را که جان خود را برای کشور ما به خطر انداختند، رها کردهایم؟»
این اظهارات در حالی بیان میشود که به تازگی وزارت خارجه امریکا اعلام کرد که حدود ۱۱۰۰ شهروندان افغانستان مقیم قطر، که در انتظار رفتن به امریکا بودند، به کشور سومی منتقل خواهند شد. این وزارت گفته که به دلیل سیاست مهاجرتی جدید دولت، امکان انتقال این ۱۱۰۰ تن به امریکا وجود ندارد.
نماینده دموکرات مجلس نمایندگان امریکا افزوده است: «همساز شدن پاسخ نیست. این یک سوت سگ است و اشتباه است.»
هم زمان سناتور کریس کونز گفته که حدود یکهزار و صد همکار پیشین افغانستانی، از جمله ۴۰۰ کودک و ۱۵۰ عضو خانواده نظامیان امریکایی، همچنان در قطر بلاتکلیف ماندهاند.
او هشدار داده که این افراد ممکن است به افغانستان بازگردانده شوند یا به کشورهایی مانند جمهوری دموکراتیک کنگو، که درگیر گسترش ویروس ابولا است، منتقل شوند.
این سناتور دموکرات از وزیر خارجه امریکا خواست برای انتقال این افراد، بهویژه اعضای خانواده نظامیان امریکایی، به ایالات متحده با کانگرس همکاری کند.
روز گذشته وزیر خارجه امریکا گفت که با چندین کشور درباره پذیرش بخشی از شهروندان افغانستان مقیم قطر گفتوگو کرده و دستکم پنج کشور آماده پذیرش بخشی از این پناهجویان هستند.
وزیر دفاع بلاروس، تنش طالبان و پاکستان را نگران کننده و عامل شکنندگی امنیت منطقه خواند
ویکتور خرنین، وزیر دفاع بلاروس، روز چهارشنبه، ۱۳ جوزا/خرداد، در نشست شورای وزیران دفاع کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت جمعی در مسکو اعلام کرد که تنشهای روبهافزایش میان طالبان و پاکستان میتواند بهسرعت به یک چالش امنیتی گسترده در منطقه تبدیل شود.
او گفت که وضعیت امنیتی در حوزه مسئولیت این سازمان «در مقایسه با سال گذشته نهتنها بهبود نیافته، بلکه با تهدیدهای تازهای روبهرو شده است».
وزیر دفاع بلاروس تأکید کرد که ادامه درگیریها در مرز افغانستان و پاکستان میتواند بحرانهای انسانی، جابهجایی گسترده جمعیت و موجهای جدید مهاجرتی را رقم بزند؛ روندی که به گفته او، بستر گسترش جریانهای افراطی و نفوذ گروههای تروریستی به کشورهای عضو این سازمان را فراهم میکند.
او با اشاره به پیامدهای احتمالی این تنشها گفت که بیثباتی در مرزهای افغانستان و پاکستان میتواند به افزایش فعالیت گروههای افراطی و انتقال تهدیدها به داخل آسیای مرکزی منجر شده و امنیت جمعی کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت جمعی را با چالشهای جدی مواجه کند.
تنش میان طالبان و پاکستان، طی ماههای اخیر به شکل بیپیشینهای افزایش یافته و با درگیریهای مرزی و حملات لفظی تند همراه بوده است.
پاکستان میگوید که طالبان افغانستان به اعضای تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) اجازه فعالیت در خاک افغانستان میدهد و در ناامنسازی پاکستان با هند همدستی میکنند.
در ماههای اخیر، همزمان با حملات هوایی پاکستان بر مواضع طالبان، گفتوگوهایی نیز در چند دوره میان طرفین در کشورهای قطر، ترکیه، عربستان و چین انجام شده اما تا کنون نتیجهای در پی نداشته است.
نشست شورای وزیران دفاع کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت جمعی با حضور مقامهای نظامی کشورهای عضو این ائتلاف به رهبری روسیه در مسکو برگزار شد.
این نشست با محوریت بررسی تحولات امنیتی منطقه، از جمله وضعیت افغانستان، تنشهای مرزی و تهدیدهای نوظهور در آسیای مرکزی، برگزار شده است.
این در حالی است که چند روز پیش طالبان با روسیه توافقنامه همکاری نظامی امضا کردند که بر مبنای آن روسیه به طالبان تجهیزات دفاعی فراهم میکند.
هرچند جزییات دقیق این توافق رسانهای نشده اما ملایعقوب وزیر دفاع طالبان پس از برگشت از مسکو، اعلام کرد که از این پس پاکستان نمیتواند افغانستان را بمباران کند. اظهاراتی که بسیاریها آن را نشانه تمایل طالبان به رویارویی نظامی با پاکستان تعبیر کردهاند.
برخی از منابع آگاه غیررسمی گفتهاند که طالبان در توافق نظامی با روسیه متعهد شدهاند که در ازای دریافت حمایت نظامی از جانب روسیه، جنگجویان خود را برای اشتراک در جنگ اوکراین به روسیه میفرستد.
نخست وزیر ایتالیا حادثه سوزانده شدن سه مهاجر افغانستانی را جنایتی وحشتناک خواند
جورجیا ملونی، نخست وزیر ایتالیا، در واکنش به سوزانده شدن سه مهاجر افغانستانی در جنوب این کشور، این رویداد را «عمیقاً تکان دهنده» خواند و آن را «جنایتی وحشتناک» توصیف کرد.
خانم ملونی، در صفحه اکس خود نوشته که باید تمام ابعاد این جنایت وحشتناک روشن و عاملان آن به پنجه قانون سپرده شوند. او با خانوادههای قربانیان ابراز همدردی کرده است.
روز گذشته در منطقه کالابریا در جنوب ایتالیا سه شهروند افغانستان و یک شهروند پاکستان در یک حادثه جنایی آتش زده شدند.
پولیس ایتالیا اعلام کرده که دو شهروند دیگر پاکستان بهعنوان مظنون بازداشت شدهاند.
رسانههای ایتالیایی گزارش دادهاند که تصاویر دوربینهای مداربسته نشان میدهد دو نفر درهای موتر را از بیرون قفل کرده و سپس با ریختن مایع قابل اشتعال، آن را آتش زدهاند.
آتشنشانان حوالی ساعت ۱۳ به محل حادثه رسیدند و پس از خاموش کردن آتش، با چهار جسد سوخته روبهرو شدند.
تنها بازمانده این حادثه یک شهروند افغانستان است که با شکستن شیشه موتر توانسته جان خود را نجات دهد.
او گفته است که درگیری پس از آن آغاز شد که دو فرد بازداشتشده از سرنشینان موتر پول رفتوآمد مطالبه کردند و آنان حاضر به پرداخت نشدند.
او افزوده که کارگران مهاجر در مزارع توتفرنگی منطقه بدون دریافت دستمزد کار میکردند و تنها غذا و محل اقامت در اختیارشان قرار میگرفت.
وزارت خارجه طالبان، آتش زده شدن سه شهروند افغانستان در ایتالیا را «ظالمانه» و «غیرانسانی» توصیف کرده و از دولت ایتالیا خواسته که عاملان آن را مجازات کند.
با برگشت طالبان به قدرت بیش از ده میلیون شهروند افغانستان از ترس انتقامگیری و خشونتهای این گروه و همچنان به دلیل فقر و بیکاری کشور را ترک کرده و به کشورهای مختلف جهان پراکنده شدند.
امروزه کمتر کشوری در جهان است که شهروندان افغانستان در آن مهاجر نباشند. بسیاریها در مسیر مهاجرت، یا غرق دریا شدند، یا در سرما و گرمای شدید جان باختند و یا در تیراندازی مرزبان کشورهای میزبان کشته شدند. بسیاری از کشورهای میزبان نیز با اعمال سیاستهای سختگیرانه، اقدام به اخراج اجباری مهاجرین کردهاند. اخراج به افغانستانی که توسط طالبان اداره میشود. گروهی که نه تنها پروای نان و کار مردم را ندارند بلکه مهاجران برگشت کننده را تحت شکنجه شدید قرار میدهند تا مبادا با مخالفان این گروه رابطه داشته باشند.
جبهه مقاومت، انتصاب سمیرا نوا به عنوان وزیر در کابینه دانمارک را تبریک گفت
میثم نظری مسوول روابط خارجی جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود، تقرر سمیرا نوا زن مهاجر افغانستانی مقیم دانمارک، به عنوان وزیر آب و هوا، انرژی و خدمات عمومی در کابینه حکومت این کشور را تبریک گفته است.
آقای نظری در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشته است: «خانم نوا از مدتها بدینسو صدایی اصولگرا و استوار در حمایت از آزادی، دموکراسی، حقوق بشر و عدالت بوده است.»
نظری افزوده است: «با قدردانی، دیدار سازندهٔ چند سال پیش خود با ایشان در کپنهاگ و حمایت صمیمانهشان از آزادی و دموکراسی در افغانستان را به یاد دارم. برای ایشان در این مسئولیت مهم جدید و همچنان در ادامهٔ خدمت به دنمارک و ارزشهای دموکراسی و کرامت انسانی، موفقیتهای بیشتر آرزو میکنیم.»
خانم سمیرا نوا در گذشته مواضعی در حمایت از جبهه مقاومت ملی افغانستان اتخاذ کرده بود و از زنان مخالف طالبان به شمار میرود.
مته فردریکسن، نخستوزیر دانمارک، سمیرا نوا، زن افغانستانیتبار را بهعنوان وزیر آبوهوا، انرژی و خدمات عمومی در کابینه خود معرفی کرده است.
بر اساس اطلاعاتی که در شبکههای اجتماعی در مورد سمیرا نوا منتشر شده، او در سال ۱۹۸۸ میلادی در دانمارک به دنیا آمده است. پدر و مادر سمیرا که از تاجیکهای افغانستان هستند در سال ۱۹۸۶ به دانمارک مهاجرت کردهاند.
تقرر بانو نوا به عنوان وزیر در کابینه دانمارک با واکنشهای گسترده در شبکههای اجتماعی افغانستان روبرو شده است.
بسیاری از کاربران رسانههای اجتماعی، با اشاره به دستیابی یک زن افغانستانی به این موفقیت، محرومیتهای زنان افغانستان از درس و حضور در عرصه سیاست را یادآوری کرده و خواهان بسیج عمومی برای تغییر وضعیت زنان در کشور شدهاند.
