محتسبان طالبان ۲۰ دانشجو را در هرات بخاطر نپوشیدن کلاه و کوتاهی ریش بازداشت کردند

منابع از دانشگاه هرات به رسانهها گفتهاند که محتسبان اداره موسوم به امر به معروف طالبان صبح امروز، چهارشنبه، ۲۶ حمل/فروردین، وارد این دانشگاه شده و حدود ۲۰ تن از دانشجویان را بازداشت کرده و با خود بردهاند.
دلیل بازداشت این دانشجویان، «نداشتن کلاه و کوتاه بودن ریش» عنوان شده است.
طالبان تاکنون در این باره چیزی نگفتهاند.
طالبان در دانشگاههای افغانستان مقرراتی را در مورد پوشش دانشجویان وضع کردهاند که به موجب آن دانشجویان به پوشیدن کلاه مکلف گردیده و اجبار شدهاند که ریش خود را کوتاه نکنند.
سه روز پیش مولوی ندا محمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان یک دانشجوی ازبیکتبار دانشگاه کابل را به دلیل پوشیدن کلاه ازبیکی مورد ضرب و شتم قرار داد و توهین کرد. اقدامی که با واکنش تند ازبیکتباران مواجه شد.
طالبان نه تنها دانشجویان و دانشآموزان را اجبار به پوشیدن کلاه و دستار میکنند بلکه مقرر کردهاند که دانشجویان چه نوع کلاهی به سر کنند.
آگاهان امور فرهنگی میگویند که پوشش مورد نظر طالبان، نوعی پوشش پشتونی است و طالبان اصرار به تحمیل و ترویج آن دارند. رویکردی که به اعتقاد آگاهان امور فرهنگی، در راستای سیاست حذف نمادهای فرهنگی اقوام غیرپشتون و تحمیل کدهای فرهنگی پشتونی بر دیگر اقوام روی دست گرفته شده و میتواند پیامدهای زیانباری، به تنوع فرهنگی و قومی افغانستان، از طریق انبار شدن نفرت قومی در میان اقوام تحت ستم، داشته باشد.
یک بزرگ قومی ترکمن در شبرغان در خانهاش به قتل رسید

منابع محلی در شهر شبرغان مرکز ولایت شمالی جوزجان میگویند که غیبالله یکی از بزرگان قومی ترکمن شب هنگام در خانهاش توسط افراد مسلح ناشناس به قتل رسیده است.
تا کنون دلیل و انگیزه قتل این بزرگ قومی ترکمن مشخص نشده است.
طالبان در جوزجان تا کنون در این زمینه اظهار نظری نکردهاند.
در گذشته افراد و فرماندهان طالبان به دست داشتن در قتل بزرگان قومی در ولایتهای شمالی و شمال شرقی کشور متهم شدهاند و انگیزه آن قومی و تباری دانسته شده است.
شمال افغانستان به لحاظ قومی مسکن اقوام غیرپشتون است و طالبان به عنوان یک گروه پشتونیستی متهم شده که براساس یک برنامه قومی از پیش تعیین شده، به حذف سران و نخبگان قومی اقوام غیرپشتون اقدام کرده است.
غصب زمینها و کوچ اجباری مردم در مناطق شمال، غرب و مناطق مرکزی بخشی از یک برنامه قومی است که در رژیم طالبان با جدیت پیگیری شده است.
ناظران میگویند که ادامه تطبیق چنین سیاستی، موجب فراهم شدن زمینه تجزیه کشور و فروپاشی بیشتر اعتماد و وحدت ملی در جامعه چند قومی افغانستان میشود.
مذاکره مستقیم مردم کنر و نورستان با پاکستان در غیاب طالبان

تلویزیون افغانستان اینترنشنال در گزارشی به موضوع مذاکره «بزرگان قومی» ولایتهای کنر و نورستان با نظامیان پاکستان پرداخته و گفته که بزرگان قومی این دو ولایت، بیآنکه نمایندهای از طالبان حضور داشته باشد، به صورت مستقیم با نظامیان پاکستان وارد مذاکره شده و به توافقاتی دست یافتهاند.
بر اساس این گزارش، گفتوگو میان بزرگان قومی و نظامیان پاکستان در منطقه چترال پاکستان برگزار شده و طالبان در این گفتوگوها هیچ نقشی نداشتهاند.
محور گفتگوهای انجام شده میان بزرگان قومی کنر و نورستان با نظامیان پاکستان، بازگشایی مسیرهای مسدود شده شهرستانها/ولسوالیهای کامدیش و برگمتال نورستان بوده است. مسیرهایی که حدود دو ماه پیش توسط ارتش پاکستان بسته شدند و در اثر آن مردم در این دو شهرستان در محاصره شدید غذایی و دارویی قرار گرفتند و مراجعه مکرر آنان به طالبان نتیجهای در پی نداشت.
در واقع پس از آنکه مردم کنر و نورستان از طالبان در امر بازگشایی مسیرهای مسدود شده ناامید شدند، به صورت مستقیم به نظامیان پاکستان مراجعه کرده و از آنان طلب همکاری و مساعدت کردهاند.
در پی توافق تازه میان بزرگان قومی و نظامیان پاکستان، مسیر ارتباطی شهرستانهای برگمتال و کامدیش پس از حدود دو ماه بازگشایی شده است.
سخنگوی والی طالبان در نورستان روز گذشته از بازگشایی مسیرهای مسدود شده خبر داد و گفت که بزرگان قومی در بازگشایی این مسیرها نقش داشتهاند. او گفت که پس از این محمولههای دارویی اجازه عبور به شهرستانهای یاد شده را خواهند داشت.
طالبان پیش از این کنترل ارتش پاکستان بر مسیرهای کامدیش و برگمتال را رد کرده بودند.
طبق گزارش تلویزیون افغانستان انترنشنال، بزرگان قومی کنر و نورستان، به نظامیان پاکستان تعهد سپردهاند که در ازای باز بودن مسیرهای رفتوآمد و خودداری ارتش پاکستان از انجام حملات توپخانهای، مردم کنر و نورستان، اجازه حضور و فعالیت اعضای تحریک طالبان پاکستان در این مناطق را نمیدهند. این در واقع از نوع توافقاتی است که باید میان دو دولت انجام شود.
تلویزیون افغانستان انترنشنال گفته که به نسخهای از این توافق دست یافته که بر اساس آن، هر دو طرف(نظامیان پاکستان و بزرگان قومی کنر و نورستان) متعهد شدهاند تا آتشبس دائمی را از ناری تا نورستان رعایت کنند.
در این گزارش آمده که نشست میان بزرگان قومی کنر و نورستان با نظامیان پاکستان، در یکی از پایگاههای نیروهای پاکستانی در منطقه چترال برگزار شده و هیچ نمایندهای از طالبان در این نشست حضور نداشته است.
یکی از بزرگان قومی به افغانستان انترنشنال گفته است: «درخواست طرف پاکستانی این بود که در این مناطق به جنگجویان تحریک طالبان پاکستان پناه داده نشود و اگر کسی چنین کاری کند، مردم محل باید در برابر او بایستند.»
طبق این توافق، نیروهای طالبان و نظامیان پاکستان نباید در مناطق ناری، کامدیش، برگمتال، ارنوی و چترال به یکدیگر حمله کنند.
در گزارش تلویزیون افغانستان انترنشنال به نقل از سمیع سادات، فرمانده ارشد پیشین ارتش افغانستان آمده است:« «امروزه افغانها به چنان موقعیت اجباری تنزل یافتهاند که مجبورند برای امنیت روستاها و مناطق خود نزد ارتش پاکستان بروند.»
آقای سادات این وضعیت را «ننگ تاریخی» خوانده، که به گفته او طالبان مسبب آن هستند.
این فرمانده پیشین افغانستان افزوده است:«کسانی که تاکنون از طالبان انتظار امنیت داشتند، باید متوجه شده باشند که طالبان نه تنها امنیت و پیشرفت را به ارمغان نیاوردهاند، که باعث «بدبختی و ننگ» برای مردم شدهاند.
طالبان و پاکستان در دو سال اخیر درگیریهای شدیدی با هم داشتهاند. در دو ماه اخیر، ارتش پاکستان به صورت منظم مواضع طالبان را در سراسر افغانستان هدف حملات هوایی و توپخانهای قرار داده است.
پاکستان میگوید که طالبان افغانستان براساس پیوندهای قومی و عقیدتی از طالبان پاکستان حمایت میکنند و حاضر نشدهاند که براساس تفاهم و گفتگو دست از این کار بردارند. پاکستان عملیات نظامی خود در افغانستان را عملیات ضد تروریستی عنوان میکند.
ازبیکستان از افزایش حجم تجارت این کشور با طالبان خبر داد

کمیته ملی آمار ازبیکستان اعلام کرده که حجم تجارت این کشور با افغانستان در دو ماه نخست سال ۲۰۲۶ به ۲۹۸.۴ میلیون دالر رسیده است که به گفته این اداره، نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۲۵ حدود ۸.۱ درصد افزایش را نشان میدهد.
حجم تجارت دو طرف در دو ماه ابتدایی سال ۲۰۲۵ حدود ۲۷۵.۹ میلیون دلار اعلام شده بود.
طبق این گزارش، افغانستان-تحت کنترول طالبان- همچنان یکی از شرکای مهم تجاری ازبیکستان محسوب میشود.
کالاهای تجارتی مبادله شده بین ازبیکستان و افغانستان-تحت کنترل طالبان-شامل محصولات کشاورزی، منابع انرژی و کالاهای تولیدی است.
افغانستان تحت کنترل طالبان با انزوای شدید بینالمللی مواجه بوده و ازبیکستان از معدود کشورهایی است که روابط اقتصادی و سیاسی گسترده با اداره طالبان برقرار کرده است.
برقراری روابط با رژیم طالبان همواره از سوی جامعه مدنی و مدافعان حقوق بشر با انتقاد همراه بوده است. منتقدان میگویند که طالبان یک رژیم سرکوبگر و ضد حقوق بشر است و برقراری روابط گسترده با آن به معنای نادیده گرفتن حقوق بشری مردم افغانستان و کمک به شکلگیری استبداد و سرکوب است.
روز سهشنبه، ۴۵۳۱ مهاجر از پاکستان به کشور برگشتند

تلویزیون حکومتی افغانستان-تحت کنترل طالبان- گزارش داده که در جریان یک روز، سهشنبه، ۲۵ حمل/فروردین، ۴ هزار و ۵۳۱ مهاجر افغانستانی از طریق گذرگاههای تورخم و سپین بولدک از پاکستان به کشور برگشت داده شدهاند. این رقم حدود یک هزار نفر بیشتر از رقم یک روز پیش است.
طبق گزارش تلویزیون حکومتی افغانستان-تحت کنترل طالبان- روز دوشنبه نیز نزدیک به چهار هزار مهاجر از پاکستان برگشت داده شدند.
آمار مهاجران اخراج شده از پاکستان دستکم در یک هفته اخیر سیر صعودی داشته است.
روز گذشته نهاد بینالمللی حمایت از پناهندگان از پاکستان خواست که روند اخراج مهاجران افغانستان را متوقف کند و در جستجوی راههایی باشد که حضور آنان را در پاکستان قانونی بسازد.
تشدید روند اخراج مهاجران افغانستان از پاکستان به تشدید تنش میان طالبان و پاکستان مرتبط است. در دو ماه اخیر روابط طالبان و پاکستان به شدت پر تنش بوده و درگیریهای گستردهای در نوار مرزی میان طرفین رخ داده است.
با این حال، ناظران میگویند که اخراج مهاجران افغانستان از پاکستان که از جانب پاکستان به عنوان اهرم فشاری علیه طالبان در نظر گرفته میشود، بر طالبان تاثیر ندارد، زیرا این گروه پروای مردم را ندارد.
به اعتقاد ناظران طالبان خود عامل تشدید مهاجرت هستند و بسیاریها از ترس طالبان مجبور به ترک کشور میشوند و پناه ندادن به چنین افرادی با اصول و ارزشهای بشردوستانه در تضاد است.
پذیرش درخواست پناهندگی افغانستانیها در بریتانیا از ۹۶ درصد به ۳۴ درصد رسیده است

سازمان عفو بینالملل در گزارشی گفته که روند رد درخواستهای پناهندگی زنان افغانستانی در بریتانیا بهطور چشمگیری افزایش یافته و صدها زن از دریافت حمایت محروم شدهاند.
بر اساس این گزارش، سیاستهای جدید پناهندگی بریتانیا موجب کاهش قابل توجه پذیرش درخواستها شده و در عمل بسیاری از زنان فراری از حاکمیت طالبان را از دسترسی به پناهندگی بازمیدارد.
در گزارش عفو بینالملل تصریح شده که نرخ پذیرش درخواستهای پناهندگی افغانستانیها از ۹۶ درصد به ۳۴ درصد کاهش یافته است.
طبق این گزارش، در سال ۲۰۲۵، دستکم ۳۷۰ زن و دختر افغانستانی با رد درخواست پناهندگی مواجه شدهاند.
با برگشت دوباره طالبان به قدرت و اعمال سیاستهای زن ستیزانه این گروه، زنان افغانستان مجبور شدند که به دهها کشور از جمله کشورهای اروپایی درخواست پناهندگی بدهند.
با این حال، در دو سال اخیر برخی از کشورهای اروپایی از تعهدات خود در قبال حمایت از زنان و حقوق بشر سر باز زده و سیاستهایی را در پیش گرفتهاند که کمترین تعهدی به حقوق بشر و حقوق زنان ندارد.
اتحادیه اروپا در بیست سال دوره جمهوریت در افغانستان نقش سازنده و فعالی در تامین برابری حقوقی زنان افغانستان داشت و کمکهای زیادی در این زمینه ارایه نمود. اکنون اما برخی از کشورهای اروپایی سیاست مماشات با رژیم ضد زن طالبان را در پیش گرفتهاند که انتقادبرانگیز و پرسش برانگیز بوده است.
این در حالی است که زنان افغانستان در نزدیک به پنج سال اخیر بدترین دوران حیات اجتماعی و سیاسی خود را پشت سر میگذارند و به موجب سیاستهای طالبان، زن بودن به عامل مهمی برای محرومیت، تحمل رنج، انزوا و تحقیر در جامعه مبدل شده است.
فعالان حقوق بشر از بانوی اول امریکا خواستند به وضعیت زنان افغانستان توجه کند

شماری از فعالان حقوق بشر افغانستان در نامهای از ملانیا ترامپ، بانوی اول امریکا، خواستند که به وضعیت زنان و کودکان افغانستان توجه کند.
در این نامه سرگشاده وضعیت زنان و کودکان افغانستان «اسفناک» توصیف شده و تاکید گردیده که زنان افغانستان تقریبا بهطور کامل از زندگی اجتماعی حذف شدهاند.
در این نامه که توسط ۱۰۰ تن از مدافعان حقوق بشر و فعالان مدنی افغانستان امضا شده، خطاب به همسر رییس جمهوری امریکا، گفته شده که رویاهای دختران افغانستان برباد رفته و آنان از آموزش منع شدهاند.
در نامه همچنان گفته شده که کودکان افغانستان با سو تغذیه مواجه هستند و مادران برای تغذیه فرزندانشان تقلا میکنند.
فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر افغانستان در این نامه تاکید کردهاند که برای کودکان، بهویژه دختران افغانستان، آینده چنان محدود شده که درک آن دشوار است.
نویسندگان نامه به سخنان چندی پیش ملانیا ترامپ، در ریاست شورای امنیت سازمان ملل درباره کودکان جنگ اشاره کرده و نوشتهاند که کودکان افغانستان نیز در میان آنها هستند و بهطور مداوم از خشونت، گرسنگی، انزوا و فرصتهای از دست رفته رنج میبرند.
آنان تاکید کردهاند که ملانیا ترامپ میتواند کمک کند تا اطمینان حاصل شود که زنان و کودکان افغانستان فراموش نخواهند شد.
در این نامه تاکید شده که حتی اقدامات کوچکی از جانب بانوی اول امریکا نظیر صحبت علنی در مورد آموزش دختران و ملاقات با سازمانهایی که مستقیما با زنان افغانستان کار میکنند، میتواند در جلب توجه و حمایت از زنان و کودکان افغانستان حایز اهمیت باشد.
با برگشت دوباره طالبان به قدرت، که امریکا در آن نقش اساسی داشت، زنان افغانستان از بسیاری از حقوق ابتدایی خود محروم شدند. محروم شدن دختران از آموزش یکی از ویرانگرترین بخشهای سیاست طالبانی در قبال آینده زنان افغانستان دانسته میشود که تاثیرات مخرب آن برای نسلهای آینده نیز مشهود خواهد بود.
طالبان برغم درخواستهای مکرر جامعه جهانی و مدافعان حقوق بشر، حاضر به بازگشایی درب مکاتب و دانشگاه بر روی دختران نشدهاند.
رویدادهای ترافیکی در بدخشان و سمنگان ۸ کشته و ۱۹ زخمی برجا گذاشت

منابع محلی در ولایت شمال شرقی بدخشان گفتهاند که در یک رویداد ترافیکی درشهر فیضآباد مرکز این ولایت هفت تن کشته و ۱۲ تن دیگر به شمول زنان و کودکان زخم برداشتهاند.
به گفته منابع، که این رویداد ناوقت روز گذشته سهشنبه، ۲۵ حمل/فروردین، در ساحه«سیدبایی» شهر فیضآباد مرکز ولایت بدخشان در اثر واژگون شدن موتر نوع«تونس» رخ داده است.
زخمیان این رویداد شامل سه زنان و کودکان میشوند که جهت درمان به شفاخانه دولتی ولایت بدخشان منتقل شده که وضیعت آنها وخیم گزارش شده است.
هم زمان منابع در ولایت شمالی سمنگان گفتهاند، که در یک رویداد ترافیکی در شاهراه بلخ ـ کندز، یک تن جان باخته و ۷ تن زخم برداشتهاند.
این رویداد نیز ناوقت روز سهشنبه، ۲۵ حمل/فروردین، در تصادم یک موتر نوع«هینو» با موتر نوع«تانکر» در شهرستان«خلم» ولایت سمنگان رخ داده است.
زخمیان این رویداد شامل زنان و کودکان میشوند که جهت درمان به شفاخانه دولتی سمنگان منتقل شدهاند.
منابع افزودهاند که در این رویداد ۶۰ راءس مواشی نیز تلف شده است.
علت اصلی این رویدادها عوامل تخنیکی و بی احتیاطی رانندهها عنوان شده است.
سرعت غیر مجاز، جادههای غیرمعیاری و نبود علایم ترافیکی در جادهها از عوامل درشت رویدادهای ترافیکی در کشور دانسته میشود.