همدردی با وضعیت سلامت عمران خان نباید آسیبی را که به بافت کشور وارد کرده، پنهان کند .
عمران_خان مبارزه سیاسی خود را، که هوادارانش غالباً بهعنوان کارزاری علیه فساد و برای “پاکستان نو” رمانتیزه میکنند، در واقع در چارچوب سیاستهای قبیلهای و انتقام شخصی، ابعاد نگرانکنندهتری نشان میدهد.
انفجاری در ننگرهار هفت کشته و زخمی برجا گذاشت
منابع محلی در ولایت ننگرهار گفتهاند که در اثر انفجار مواد منفجر ناشده در شهرستان/ولسوالی بَتِی کوت این ولایت، دو کودک جان باخته و پنج تن دیگر زخمی شدهاند.
به گفته منابع، این رویداد امروز پنجشنبه، ۲۳ دلو/بهمن، در منطقه «اسپین خور»، مزرعه چهارم، از مربوطات شهرستان بَتِی کوت ننگرهار زمانی به وقوع پیوسته است که کودکان با آن بازی میکردند.
به گفته منابع زخمیان این رویداد جهت تداوی به شفاخانه ولایتی ننگرهار منتقل شدهاند.
تاکنون نوعیت مواد منفجرناشده و هویت قربانیان این رویداد مشخص نشده است.
پنج روز پیش نیز دو کودک در اثر انفجار مواد منفجر ناشده در منطقه «لودینان»، شهرستان سنگ آتش ولایت بادغیس، کشته و زخمی شدند.
انفجار ماین و مواد منفجر ناشده در افغانستان همواره از مردم قربانی میگیرد.
چندی پیش صندوق نجات کودکان سازمان ملل در گزارشی گفت که افغانستان یکی از آلودهترین کشورهای جهان به ماین و مواد منفجر ناشده است و قربانیان اصلی آن کودکاناند.
بیشترین ماینها و مواد منفجر ناشده از سوی طالبان، در زمانیکه این گروه علیه نظام جمهوریت میجنگیدند، کاشت شده است.
نهادهای بین المللی گفتهاند که برای پاکسازی کشتزارهای ماین و مواد منفجر ناشده در افغانستان بودیجه کافی در اختیار ندارند.
یک فعال مدنی در کابل: فقر و بیکاری آرامآرام ریشه مردم را خشک میکند
وکیل رهجو یکی از فعالان مدنی و اجتماعی در کابل در یادداشتی در صفحه فیسبوک خود با اشاره به وضعیت وخیم بشری در افغانستان نوشته است که فقر و بیکاری آرام آرام ریشه مردم را خشک میکند.
این فعال اجتماعی که چندی پیش از افزایش نگران کننده مرگ و میر در افغانستان نوشته بود، در یادداشت تازه خود نوشته است:«این روزها مردم در سنی میمیرند که نباید بمیرند. مردی که شصت یا هفتاد سال دارد، اگر در یک جامعهی سالم زندگی کند، باید حداقل ده–پانزده سال دیگر با کیفیت قابل قبول عمر کند. درست است که مرگ و زندگی به دست خداست؛ اما نادیده گرفتن نقش دانش، طبابت و تکنولوژی در نجات جان انسانها، سادهلوحی است. خدا عقل داده، علم داده، امکان داده — اینکه از آن استفاده نشود، تقدیر نیست؛ کوتاهی است.»
آقای رهجو افزوده است:«در پُست قبلی از مرگومیر در شفاخانه نوشتم؛ از صحنههایی که با چشم خودم دیدم. اما درد، محدود به دیوارهای شفاخانه نیست. بیرون از آنجا، در کوچهها و خانهها و دهات، همان مرگ در مقیاسی بزرگتر جریان دارد.»
وی نوشته است:«به باور من یکی از ریشههای اصلی این مرگهای زودرس، فقر است. فقر فقط خالی بودن جیب نیست؛ فقر یعنی استرس دائمی، یعنی تغذیهی ناسالم، یعنی دود و هوای آلوده، یعنی نبود دسترسی به خدمات صحی، یعنی به تأخیر انداختن یک معاینه ساده تا وقتی که دیگر دیر شده است. فقر مادر بسیاری از بدبختیهاست. شاید بعضی از کسانی که میمیرند از لحاظ اقتصادی فقیر نباشند؛ اما جامعه یک بدن بههمپیوسته است. وقتی اکثریت در فقر زندگی میکنند، اثرش به همه میرسد. از نوع سوختی که در خانهها سوخته میشود، تا حفظالصحۀ محیطی، تا هر نفسی که در این هوای مشترک بیرون میدهیم — همه بر هم تأثیر داریم. هیچکس در یک جزیرهی جدا زندگی نمیکند.»
این فعال اجتماعی از کسانی که وضعیت جاری در افغانستان را خوب جلوه میدهند، انتقاد کرده مینویسد:«افغانستان امروز، فقر و بیکاری آرامآرام ریشهی مردم را خشک میکند. اما به جای پرداختن به درد اصلی، بعضیها با چاپلوسی عکس سرکها و پلهای نیمهکاره را به رخ میکشند. توسعه فقط کانکریت نیست؛ توسعه یعنی طول عمر بیشتر، یعنی سلامت عمومی، یعنی اینکه یک کارگر ساده هم بتواند سالی یکبار چکآپ کند.»
آقای رهجو افزوده است:«کسی که نان شبش را به سختی پیدا میکند، چگونه فرصت و توانایی دارد برود آزمایش بدهد و بفهمد چه خطری جانش را تهدید میکند؟ در عصر امروز، چکآپ ابتدایی باید از پیشپاافتادهترین حقوق مردم باشد، نه یک آرزوی لوکس.علم طبابت هزاران مرض را علاج میکند. وقتی این امکان عملاً از مردم گرفته شود، نتیجهاش مرگهایی است که میتوانست اتفاق نیفتد. و هر مرگی که میشد جلوش گرفته شود اما گرفته نشد، فقط یک حادثهی طبیعی نیست — یک شکست اجتماعی است.»
این فعال اجتماعی در حالی از وضعیت وخیم بشری در افغانستان گزارش میدهد که طالبان اغلب از طریق کانالهای خبری و تبلیغاتی خود، تصویری از افغانستان ارایه میکنند که گویا وضعیت عادی و در حال بهبود است.
طالبان با اعمال محدودیت شدید و سرکوب آزادی بیان و آزادی رسانهها، فضایی را بهوجود آوردهاند که امکان دسترسی به تصویر واقعی جامعه و شرایط عینی زندگی مردم از بین رفته است.
افشار از صورتِ جنایت بیرون شده و به یک «چارچوبِ آماده» بدل گردیده است
افشار یکی از جنایتهایی بوده که صاحبِ رسانه شده و بهفضلِ این رسانه امکانِ دادخواهی یافتهاست-این دادخواهی تاحدی خوب است که خود بههیولا بدل نشود-چون افشار بدون زمینهای اجتماعی و فرهنگی بستر عمومی قابل فهم نیست. افشار در درون یکبستر معرفتی-اجتماعی بهوقوع پیوسته که انگیزههایی زیادی را باید در آن جستجو کرد. شوربختانه، با دراماتیک سازی، افشار امروزی از صورتِ جنایت بیرون شده و در حافظهی عمومی ما بیش از آنکه یک رویدادِ تاریخی باشد، به یک «چارچوبِ آماده» بدل گردیدهاست: چارچوبی که در آن، جنایت از یک امکانِ ریشهدارِ اجتماعی به یک اتهامِ تکعلتی فروکاسته میشود؛ گویی اگر یک جریان را مقصر اعلام کنیم، پروندهی خشونت در افغانستان بسته میشود
افراد مسلح ناشناس یک جوان پنجشیری را در کابل به رگبار بستند
منابع محلی در ولایت پنجشیر گفتهاند که افراد مسلح ناشناس یک جوان پنجشیری را در منطقه خیرخانه از مربوطات مربوطات حوزه ۱۱ امنیتی شهرکابل به قتل رسانیدهاند.
به گفته منابع، این جوان پنجشیری محمدیونس پنجشیری نام داشته و باشنده اصلی روستای «زُنُه»، از مربوطات شهرستان/ولسوالی حصه اول پنجشیر بوده است.
محمدیونس پنجشیری ساعت ۰۸:۳۰ چهارشنبه شب، ۲۲ دلو/بهمن، در مقابل خانهاش هدف شلیک گلوله قرار گرفته و جان داده است.
عاملین قتل این جوان از ساحه فرار کرده و تاکنون کیستی عاملان و چرایی این قتل مشخص نشده است.
در گذشته نیز گزارشهای متعددی از قتل باشندگان پنجشیر توسط افراد مسلح ناشناس در شهرکابل و سایر ولایتها منتشر شده است.
بستگان مقتولین در بسیاری از موارد، طالبان را به دست داشتن در اینگونه قتلها متهم میکنند.
جبهه آزادی: دو عضو طالبان را در تخار کشتیم
جبهه آزادی افغانستان در خبرنامهای گفته است که در حمله نیروهایش بر تجمع طالبان، در شهر تالقان انجام شده که در نتیجه آن دو تن از جنگجویان این گروه کشته شده و دو عضو دیگر طالبان زخمی شده است.
در خبرنامه جبهه آزادی آمده که این حمله ساعت ۰۶:۳۰ شام روز چهارشنبه، ۲۲ دلو/بهمن، بر تجمع طالبان در جاده دانشگاه تخار، از مربوطات حوزه ششم امنیتی شهر تالقان، مرکز تخار انجام شده است.
خبرنامه میافزاید که در این حمله یک واسطه نقلیه این گروه نیز به صورت کامل از بین رفته است.
جبهه آزادی افغانستان یکی از دو جبهه فعال نظامی ضد طالبان است که هر از گاهی مسوولیت حملات مسلحانه بر طالبان را در ولایتهای مختلف به ویژه در ولایتهای شمالی کشور به عهده میگیرد.
دو معترض در بغلان در تیراندازی کوچیهای تحت حمایت طالبان زخمی شدند
منابع محلی در ولایت بغلان به رسانهها گفتهاند که کوچیهای«گُجر» که از حمایت طالبان برخوردارند، بالای کسانی که به خاطر غصب علفچرهای خود توسط آنان اعتراض کردهاند، آتش گشوده که در نتیجه آن دو تن از معترضین زخمی شدهاند.
باشندگان روستای دوستی شهرستان/ولسوالی دوشی ولایت بغلان گفتهاند که مردم محل در اعتراض به «غصب» علفچر توسط «گجرهای کوچی» تظاهرات کردهاند، اما گجرهای تحت حمایت طالبان اعتراضات را به خشونت کشیده و بالای معترضان تیراندازی کردهاند.
بهگفته منابع، طالبان شماری از معترضان را بازداشت کردهاند.
این رویداد روز سهشنبه،۲۱ دلو/بهمن، در ساحه «دهن پیازقل» رخ داده است.
باشندگان روستای دوستی گفتهاند که از علفچرهای محل سند مالکیت دارند، اما گجرها باحمایت طالبان، این علفچر را به «زور» غصب کردهاند.
به گفته باشندگان محل، گجرها اعضای طالبان هستند و از حمایت این گروه برخوردار اند.
مردم گفتهاند که بارها با در دست داشتن اسناد به ادارات طالبان مراجعه کردهاند، اما به خواستشان رسیدگی نشده است.
طالبان در بغلان تا کنون در این باره اظهارنظر نکردهاند.
در چهار سال گذشته، جابهجایی کوچیها و افراد غیربومی در شمال افغانستان با اعتراض باشندگان بومی مواجه بوده است.
گجرها یک اقلیت قومی در مناطق شمال شرق کشور هستند.
منابع آگاه در بغلان میگویند که طالبان بخاطر پیشبرد برنامههای قومی(پشتونی) در مناطق تاجیکنشین، از گچرها منحیث وسیله استفاده کرده و با مسلحسازی و حمایت از آنان، به تنشهای قومی در این منطقه دامن میزنند.
یک عضو طالبان در بدخشان توسط افراد ناشناس کشته شد
منابع محلی در ولایت شمال شرقی بدخشان گفتهاند که یک عضو گروه طالبان توسط افراد مسلح ناشناس در مرکز این ولایت کشته شده است.
به گفته منابع، این عضو طالبان شهرام نام داشته وباشنده اصلی روستای «تیرگران» شهرستان/ولسوالی جرم بدخشان بوده است.
منابع افزودهاند که این عضو طالبان روز گذشته چهارشنبه، ۲۲ داو/بهمن، در شهر فیض آزاد مرکز بدخشان توسط افراد مسلح ناشناس با ضرب گلوله به قتل رسیده است.
به اساس اطلاعات منابع، افراد مسلح ناشناس پس از این رویداد از ساحه فرار کرده و اسلحهاش را با خود بردهاند.
گفته شده است که این عضو طالبان سرباز کندک سرحدی بدخشان بوده است.
تاکنون شخص و یا گروه مسولیت کشته شدن این عضو طالبان را به عهده نگرفته و طالبان هم در این باره اظهار نظری نکردهاند.
منابع آگاه در بدخشان میگویند که طالبان محلی در این ولایت نسبت به سایر ولایتها ظلم بیشتری به مردم کرده و مردم محل علیه آنان عقدهمند هستند.
در گذشته نیز گزارشهای متعددی از کشته شدن جنگجویان گروه طالبان توسط افراد مسلح ناشناس در نقاط مختلف کشور منتشر شده است.
وزارت خارجه طالبان از دیدار امیرخان متقی با سفیر تاجیکستان خبر داد
وزارت خارجه طالبان امروز، پنجشنبه، ۲۳ دلو/بهمن، با نشر خبرنامهای گفته که امیرخان متقی وزیر خارجه این گروه با سعید شریفی سفیر تاجیکستان در کابل، دیدار کرده و دو طرف درباره توسعه روابط دیپلماتیک، رفت و آمد هیأتها و تقویت همکاریهای سیاسی، اقتصادی و تجاری گفتوگو کردند.
در این خبرنامه آمده که امیرخان متقی افغانستان و تاجیکستان را بهعنوان دو کشور «همسایه و برادر» توصیف کرده و گفته که با مشترکات فرهنگی و زبانی گسترده میتوانند از فرصتهای موجود برای گسترش مناسبات در همه سطوح استفاده کنند.
او افزوده است که هیچ کسی نمیتواند به روابط دوستانه و فضای اعتماد میان دو طرف آسیب برساند و طالبان تعهد قوی در زمینه گسترش همکاریها با تاجیکستان دارد.
طبق خبرنامه طالبان، سفیر تاجیکستان نیز در این دیدار، درباره آخرین تحولات در خصوص توافقات قبلی میان طرفین به وزیر خارجه طالبان معلومات داده و برنامههای اقتصادی در مرز مشترک را مطرح کرده است.
در خبرنامه آمده که دو طرف در مورد برگزاری کمیته مشترک اقتصادی، تقویت همکاریهای مرزی و امنیتی و برنامههای وزارت امور خارجه دو طرف در سال آینده تبادل نظر کردند.
تاجیکستان یگانه کشور در میان همسایگان افغانستان است که روابط رسمی و عادی با طالبان نداشته و با صراحت از رژیم طالبان بخاطر نادیده گرفتن اقوام غیرپشتون بهویژه تاجیکها در ساختار قدرت انتقاد کرده و خواستار سهم تاجیکها در ساختار سیاسی افغانستان شده است.
تاجیکستان پس از برگشت دوباره طالبان به قدرت، نیروهای مخالف طالبان به ویژه جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود را میزبانی کرد. موضوعی که طالبان از آن به عنوان مانع بهبود روابط یاد میکنند. هم اکنون سفارت افغانستان در تاجیکستان توسط ظاهر اغبر سفیر دوره جمهوریت اداره میشود و دوشنبه از واگذاری سفارت به طالبان اجتناب کرده است.
طالبان یک رژیم قومگرا است که اکثریت مطلق اعضای کابینه و مقامهای تصمیمگیر در آن در سطح ملی و محلی پشتونها هستند.
دیدار سفیر تاجیکستان در کابل با وزیر خارجه طالبان در حالی انجام شده که برخی از رسانهها گزارشهایی را در مورد عدم حضور رییس جمهوری تاجیکستان در دو هفته اخیر در محافل رسمی منتشر کرده و گمانهزنیهایی در خصوص سلامتی امام علی رحمان رییس جمهوری این کشور مطرح شده است.
ابراز تمایل تهران به برسمیت شناسی طالبان؛ خنثیسازی تهدید، یا افتیدن به دام امریکا؟!
برسمیت شناسی طالبان از سوی ایران، یک امتیاز دیپلماتیک بزرگ برای طالبان به شمار میرود اما طالبان به چیزهای دیگری نیاز دارند که ایران آن را در اختیار ندارد یا حاضر نیست برای طالبان فراهم کند. عمدهترین خواست طالبان از هر کشوری، کمک فوری نقدی است. دوام حاکمیت طالبان بستگی زیادی به دریافت وجوه نقدی دارد. ایران در حال حاضر در وضعیتی نیست که به طالبان پول نقد بدهد. آنچه ایران میتواند به طالبان بدهد، شامل مجموعهای از اقدامات دیپلماتیک سیاسی و همکاریهای درازمدت اقتصادی با طالبان است که زودرس نیستند. کما اینکه ایران چون قبلاً امتیازات دیپلماتیک زیادی به طالبان داده است، طالبان اکنون تصور میکنند که برسمیتشناسی دیگر امتیاز چشمگیری نیست. ایران در عمل با طالبان طوری رفتار میکند که انگار این گروه را برسمیت شناخته باشد. سفارت و کنسلگریها را در اختیار این گروه گذاشته و روابط دیپلماتیک نیز در حالت عادی وخوب قرار دارد. در چنین شرایطی برسمیت شناسی نیز بیشتر ارزشی به شمار میرود که تاثیر آنی و فوری ندارد و با چشمانداز آیندهنگری میتواند قابل ارزیابی باشد. مشارکت ایران در پروژههای اقتصادی درازمدت(که مقامهای ایران هر از گاهی از آن به عنوان امتیازات مورد نظر به طالبان سخن میگویند) نیز چندان مورد توجه طالبان نیست. دلیل آن این است که طالبان زیاد به دوام حاکمیت خود امیدوار نیستند. در واقع آنان منافع درازمدت افغانستان را در نظر ندارند بلکه منافع کوتاه مدت و فوری گروه خود را به عنوان گروه حاکم برای حفظ سلطه خود در نظر دارند. وقتی بحث امتیازها را منتفی بدانیم، میماند اهرمهای فشار. یکی از اهرمهای فشار، مهاجران افغانستان در ایران است. ایران تا حدود زیادی از این اهرم نیز استفاده کرده اما بجای اینکه بر طالبان تاثیر منفی بگذارد بر ایران تاثیر منفی
