روسیه و چین از گفتوگو درباره افغانستان و مخالفت با نظامیسازی آسیا–پاسیفیک خبر دادند
وزارت امور خارجه روسیه گفته که معاون وزارت امور خارجه این کشور و معاون وزیر امور خارجه چین در یک گفتوگوهای دوجانبه در پکن، وضعیت افغانستان را مورد بررسی قرار داده و با اقدامات غرب برای نظامیسازی منطقه آسیا–پاسیفیک و تلاش برای استقرار زیرساختهای نظامی به «استاندارد ناتو» مخالفت کردهاند.
خبرگزاری تاس روسیه گزارش داده که، این رایزنیها روز جمعه، ۳دلو/بهمن، میان اندری رودنکو، معاون وزیر خارجه روسیه، و سون ویدونگ، معاون وزیر خارجه چین، برگزار شده و دو طرف هماهنگی سیاست خارجی مسکو و پکن در منطقه آسیا–پاسیفیک را در شرایط «تحولات سریع جهانی» مثبت ارزیابی کرده و بر تقویت همکاری راهبردی مطابق توافقهای رهبران دو کشور تأکید کردهاند.
بر اساس این گزارش، روسیه و چین خواستار گسترش همکاری در چارچوب «آسهآن» و سازوکارهای وابسته به آن برای مقابله با چالشهای نوظهور امنیتی در منطقه شدهاند. چالشهایی که مسکو آن را با شکلگیری «ائتلافهای شبهنظامی گزینشی» در حال افزایش میداند.
در این بیانیه آمده که دو کشور بهطور مشترک با سیاستها و برنامههای «غرب جمعی» برای نظامیسازی آسیا–پاسیفیک و تحمیل راهبردهای هند–اقیانوسیه، از جمله تلاش برای استقرار زیرساختهای نظامی مطابق استاندارد ناتو، مخالفت کردهاند.
وزارت خارجه روسیه افزوده است که طرفین همچنین درباره وضعیت افغانستان، میانمار، شبهجزیره کوریا و تحولات کلی شمالشرق آسیا گفتوگو کردهاند.
وزارت امور خارجه روسیه فضای این مذاکرات را «دوستانه و مبتنی بر اعتماد متقابل» توصیف کرده و تاکید نموده که چنین فضایی ویژگی گفتوگوی روسیه و چین است.
روسیه و چین در حالی از گفتوگو در باره افغانستان و منطقه آسیا- پاسیفیک خبر دادهاند که سیاستهای دولت امریکا به رهبری دونالد ترامپ، موجب برانگیختن بحثهای جدیدی در خصوص تغییر معادلات قدرت در سطح جهانی شده است.
روسیه و چین که از رقبای آمریکا در منطقه به شمار میروند، در تلاش بودهاند تا ایتلافی علیه آمریکا و متحدین غربی آن شکل دهند.
امریکا پایان عضویت خود در سازمان جهانی بهداشت را اعلام کرد
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و رابرت کندی جونیور وزیر بهداشت و خدمات انسانی امریکا، اعلامیه مشترکی را نشر کردهاند که در آن، پایان عضویت این کشور در سازمان جهانی بهداشت اعلام شده است. در این اعلامیه آمده است که ایالات متحده دیروز روند خروج خود از سازمان جهانی بهداشت را کامل کرده است. اعلامیه […]
ادامه تهدیدها علیه اسماعیلیان، دو تن در بدخشان در حمله مسلحانه زخمی شدند
منابع محلی در ولایت بدخشان میگویند که دو جوان از پیروان مذهب اسماعیلیه در شهر فیضآباد، مرکز این ولایت، هدف تیراندازی قرار گرفته و زخمی شدهاند.
به گفته منابع، این رویداد شام پنجشنبه، دوم دلو/بهمن، در منطقه دشتقرغ زمانی رخ داده که این دو جوان در حال بستن دوکان خود بودند.
زخمیان این رویداد، سلامتشاه حسن و شاهنظر نام دارند و هر دو از باشندهگان شهرستان/ولسوالی شغنان بدخشان هستند.
مسوولان شفاخانه ولایتی بدخشان به رسانهها گفتهاند که این دو جوان در وضعیت وخیم به مرکز درمانی منتقل شده و تحت مراقبت قرار دارند.
فشارها بر پیروان مذهب اسماعیلیه در بدخشان با برگشت دوباره طالبان به قدرت افزایش یافته است.
حدود دو ماه پیش نیز یک جوان اسماعیلی در شهر فیضآباد توسط تفنگداران ناشناس به قتل رسیده بود.
پیشتر، سازمان رواداری گزارشی تحت عنوان «وضعیت حقوق بشری شیعیان اسماعیلی در افغانستان» منتشر کرد که در آن افزایش تهدیدهای امنیتی علیه این اقلیت مذهبی در چهار سال گذشته و اعمال تبعیض سیستماتیک و نقض حقوق بشری آنان نگران کننده خوانده شده است.
جان اچکزی: پشتونها با افسانهبافی، میکوشند مالکیت انحصاری آینده افغانستان را ادعا کنند
جان اچکزی وزیر پیشین اطلاعات ایالت بلوچستان پاکستان، با انتشار مطلبی در صحفه اکس خود تحت عنوان«رد افسانه ۵۰۰۰ ساله بودن پشتونها» نوشته که ادعای قدمت تاریخی ۵۰۰۰ ساله از سوی پشتونها یک «افسانه سیاسی» است که با هدف بازنویسی تاریخ منطقه صورت میگیرد و اسناد و شواهد تاریخی برای این ادعا وجود ندارد.
آقای اچکزی افزوده است:«در سالهای اخیر، برخی صداها ادعا کردهاند که پشتونها ملتی با قدمت ۵۰۰۰ سال هستند و ریشه در دوران باستان و در کنار کهنترین تمدنهای جهان دارند. این ادعا در برابر شواهد تاریخی فرو میریزد. هیچ سند معتبر باستانشناسی، زبانشناسی یا متنی وجود ندارد که چنین قدمتی را برای هویت افغان/پشتون تأیید کند.»
او در ادامه مینویسد:«نخستین اشارهها به هویت پشتون در منابع اسلامی قرون میانه دیده میشود، نه در متون عصر برنز. برخلاف فارسها، تاجیکها یا بلوچها که تاریخشان از طریق کتیبهها، دستنوشتهها و آثار باستانی به تمدنهای کهن پیوند میخورد، پشتونها بهعنوان یک قوم متمایز بسیار دیرتر پدیدار شدند و تنها در دو قرن اخیر، تحت امپراتوری درانی، به انسجام سیاسی دست یافتند.»
در ادامه این مطلب آمده است:«روایت «۵۰۰۰ سال» تاریخ نیست؛ بلکه افسانهای سیاسی است. این روایت برای مشروعیتبخشی و برتریطلبی در سیاست قومی افغانستان به کار گرفته میشود و اغلب به زیان دیگر جوامع است. با بزرگنمایی قدمت، طرفداران این روایت میکوشند گذشته منطقه را بازنویسی کنند و مالکیت انحصاری آینده افغانستان را ادعا نمایند.»
آقای اچکزی تصریح کرده است:«آنچه واقعیت نشان میدهد این است که سلطه پشتونها در افغانستان پدیدهای مدرن است که از اتحادهای قبیلهای متغیر و حمایتهای خارجی شکل گرفته است. هویت آنان در قرون میانه تثبیت شد و صعود سیاسیشان تنها به قرن هجدهم بازمیگردد. ادعای خلاف این امر، نادیده گرفتن نبودِ تداوم باستانشناسی، شواهد زبانشناسی و منابع متنی پیش از آن دوره است.»
او میافزاید:«این موضوع اهمیت دارد زیرا افسانههای قدمت افراطی سیاستهای انحصارگرایانه را تغذیه میکنند. چنین روایتهایی دیگر اقوام—تاجیکها، هزارهها، ازبکها و دیگران—را که سهمی عمیق در تاریخ افغانستان دارند، به حاشیه میرانند. همچنین روایت همزیستی را تحریف کرده و میراث مشترک را با برتریطلبی ساختگی جایگزین میکنند.»
او در ادامه نوشته است:«پشتونها یک ملت ۵۰۰۰ ساله نیستند. آنان قومی ایرانی هستند که هویتشان در قرون میانه شکل گرفت، قدرت سیاسیشان در دوران مدرن اوج گرفت، و آیندهشان—مانند همه غیرپشتونها—وابسته به پذیرش حقیقت، همزیستی و تاریخ مشترک است، نه افسانه.»
جان اچکزی که خود به لحاظ قومی از قبیله«اچکزی» یکی از قبایل پشتون ساکن در پاکستان است، در سالها و بهویژه ماههای اخیر، پیوسته در برابر ادعاهای تمامیتخواهانه و برتریجویانه پشتونهای افغانستان و بهخصوص سیاستهای قومی طالبان موضعگیری کرده و از اقوام غیرپشتون(تاجیکها، هزارهها و ازبیکها و…) خواسته است که با اتکا به ارزشهای هویتی و قومی خود متحد شده و علیه تمامیتخواهی طالبان به عنوان یک گروه پشتونی بیایستند. او بارها رهبران سیاسی تاجیک را به فقدان شعور هویتی و شهامت سیاسی در احقاق حقوق تاجیکان متهم کرده و خواستار همکاری تاجیکان با پاکستان در زمینه مبارزه با تروریزم و فاشیزم مسلط بر افغانستان شده است.
گفتنی است که پس از برگشت دوباره طالبان به قدرت و اتخاذ سیاستهای قومی از سوی این گروه در مواجهه با اقوام غیرپشتون، مسایل هویتی در افغانستان با جدیت بیپیشینه در محافل سیاسی و رسانهای مطرح شده و به ویژه در رسانههای اجتماعی این مباحث با جدیت تمام دنبال میشود. در این میان شماری از حلقات سیاسی و فعالان حوزه فرهنگی پشتونها، اقدام به طرح ادعاهای تاریخی در باره قدمت تاریخی قوم پشتون کرده و مدعی شدهاند که پشتونها از اقوام کهن و بومی کشور هستند. آنان با طرح چنین ادعایی، اقوام غیرپشتون را مهاجر و تازه وارد دانسته و در صدد توجیه سیاست قومی طالبان در سرکوب اقوام غیرپشتون بودهاند.
طالبان در سالنگ پروان یک نوجوان ۱۴ ساله را برای دومینبار بازداشت کردند
منابع محلی در شهرستان/ولسوالی سالنگ ولایت پروان میگویند که طالبان یک نوجوان ۱۴ ساله به نام عبدالله را برای دومین بار بازداشت کردهاند.
به گفته منابع، عبدالله پسر یکی از فرماندهان سابق جهادی در روستای «ده یک» شهرستان سالنگ است و دانشآموز مکتب میباشد.
منابع میافزایند که عبدالله چهار روز پیش از منطقه سرای شمالی شهر کابل ناپدید شده و سپس از ریاست ۴۰ استخبارات طالبان با خانواده خود به تماس شده است.
نزدیکان این نوجوان گفتهاند که او با هیچ جریان سیاسی و نظامی در ارتباط نیست و دلیل بازداشت او را نمیدانند.
طبق اظهارات منابع نزدیک به خانواده عبدالله، این نوجوان تابستان امسال نیز توسط طالبان با پدر و برادرش بازداشت شده بود که طالبان در بدل رهایی آنان، تقاضای سلاح کرده بودند.
به گفته منابع، خانواده عبدالله مجبور به تحویل دو میل سلاح شدند تا او را از زندان لوای طالبان در پروان آزاد کنند.
این در حالی است که روز گذشته منابع از شهرستانهای سیدخیل و جبلالسراج ولایت پروان نیز به خبرگزاری پورانا از بازداشت دو جوان به نامهای فردین و سیاف خبر دادند. این دو جوان به اتهام همکاری با جبهه مقاومت بازداشت شدهاند.
منابع محلی در پروان میگویند که طالبان براساس عقدههای قومی و کدورتهای گذشته جوانان و نظامیان پیشین این ولایت را بازداشت و تحت شکنجه قرار میدهند.
پروان در سالهای ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ خورشیدی(مقاومت اول ضد طالبان) یکی از مراکز اصلی مقاومت بود و طالبان در این ولایت در چندین جنگ با نیروهای مقاومت، متحمل تلفات سنگین و شکستهای پیهم شدند.
