خبرگزاری پورانا

PNA

امریکا، اروپا و ۱۲ کشور غربی خواستار مبارزه جدی با تروریزم و تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان شدند

نمایندگان ویژه سیزده کشور غربی همراه با نماینده ویژه اتحادیه اروپا در نشستی در لندن، خواستار مبارزه جدی با تروریزم و تشکیل دولت فراگیر در افغانستان شدند.

 وزارت امور خارجه بریتانیا، امروز، چهارشنبه، ۹ میزان/مهر، با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که این نشست در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه برگزار شده و در آن، سرپرست دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) گزارشی از تحولات اخیر ارائه داده است.

نمایندگان ویژه کشورهای امریکا، بریتانیا، فرانسه، آلمان، کانادا، دانمارک، ایتالیا، جاپان، کوریای جنوبی، سوئیس، ناروی، ترکیه و اتحادیه اروپا در نشست یادشده، حضور داشتند.

در بیانیه وزارت خارجه بریتانیا آمده است که نمایندگان کشورها بر این باورند که «پیشرفت افغانستان در گرو تنوع سیاسی، مشارکت همگانی و حکمرانی فراگیر» است.

شرکت‌کنندگان با اشاره به افزایش فعالیت گروه‌های افراطی در خاک افغانستان، نسبت به گسترش تهدیدهای تروریستی و پیامدهای مهاجرت‌های کنترل‌نشده هشدار دادند.

آنان خواستار تقویت همکاری‌های منطقه‌ای برای مقابله با این چالش‌ها شدند.

پیش‌تر نیز کشورهای همسایه از جمله چین، روسیه و پاکستان نسبت به حضور گروه‌های تروریستی در افغانستان ابراز نگرانی کرده بودند.

نمایندگان کشورهای یاد شده در نشست اخیر لندن، محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی طالبان علیه زنان افغانستان را نقض آشکار حقوق بشر دانستند.

ممنوعیت آموزش، اشتغال، خدمات درمانی و ورود زنان به دفاتر سازمان ملل از جمله مواردی بود که مورد انتقاد شدید قرار گرفت.

آنان با تأکید بر وخامت وضعیت زنان و دختران افغانستان، خواستار بازنگری فوری سیاست‌های طالبان شدند.

در این نشست طرح «موزاییک» سازمان ملل نیز مورد بررسی قرار گرفته است.

 این طرح که در فبروری ۲۰۲۵ به اعضای روند دوحه ارائه شده، با هدف ایجاد چارچوبی جامع برای حل بحران‌های سیاسی، اقتصادی و انسانی افغانستان طراحی شده است.

تمرکز اصلی این طرح بر گفت‌وگو با بازیگران مختلف از جمله طالبان، جامعه مدنی، کشورهای منطقه و نهادهای بین‌المللی است.

در پایان نشست، نمایندگان کشورها ابراز امیدواری کردند که دبیرکل سازمان ملل متحد با معرفی نماینده جدید خود در افغانستان، روند اجرای طرح موزاییک را با جدیت دنبال کند.

خاموشیِ محاسبه‌شده: قطع اینترنت افغانستان میان محور شرق و واشنگتن

قطع ناگهانی اینترنت در افغانستان پرسش مهمی را پیش می‌کشد: این تصمیم بیشتر محصول مداخله منطقه است یا دستور فرامنطقه‌ای آمریکا؟ پاسخ به این سوال تنها در پرتو فهم منطق بازی قدرت میان دو محور رقیب قابل بررسی است. افغانستان امروز نه یک موضوع مستقل، بلکه سکویی برای اعمال نفوذ قدرت‌های بزرگ شده است. در این میان، اینترنت و شبکه‌های ارتباطی از حالت یک ابزار تکنولوژیک ساده خارج و به بخشی از جنگ ژئوپولیتیک بدل شده است. خاموشی اینترنت به مثابه یک ابزار کنترل میدان و ستر یا اخفای عملیات، دو سناریوی متفاوت اما هم‌پوشان را در برابر ما می‌گذارد.

در سناریوی نخست، اگر فرض کنیم که هبت‌الله واقعاً موجود است و تا حدی در مدار ایران، روسیه و چین عمل می‌کند، آنگاه قطع اینترنت و سایر اقدامات سخت‌گیرانه می‌تواند ادامه یک سیاست پیشگیرانه برای بی‌اثر کردن روزنه‌های نفوذ آمریکا تلقی شود. این دکترین را می‌توان «امریکایی‌زدایی ارتباطی» نامید؛ دکترینی که با بستن کانال‌های آزاد اطلاعات، طالبان را از دو سو بیمه می‌کند: از یک‌سو مهار محیط رسانه‌ای از روایت‌های رقیب و از سوی دیگر کاستن از ظرفیت هماهنگی و سازماندهی مخالفان. در چنین چارچوبی، تنها یک کانال اطلاعاتی مسلط باقی می‌ماند که بازتاب‌دهنده ارزش‌ها و روایت‌های طالبان است. این الگو شباهت زیادی به مدل کره شمالی دارد و از آن طریق می‌کوشد روایت مطلوب را در ذهن جامعه حک کند. این روند نه‌تنها از افشای شکاف‌های درونی و رسوایی‌های طالبان جلوگیری می‌کند بلکه شورش‌های احتمالی را مهار کرده، جامعه را از الگوگیری از اعتراضات در جاهای دیگر بازمی‌دارد و در کنار آن مسیر تجارت مواد مخدر و رانت‌های پنهان اقتصادی طالبان را نیز امن می‌سازد. اگر منطقه در این روند نقش داشته باشد، هدف آن تثبیت طالبان به عنوان یک رژیم سرکوب‌گر اما قابل استفاده خواهد بود؛ رژیمی که در داخل هزینه‌اش کم است و در مرزها به کار ضد نفوذ آمریکا می‌آید.

اما در سناریوی دوم، قطع اینترنت به گونه‌ای دیگر معنا پیدا می‌کند. این بار نه برای دور کردن آمریکا، بلکه برای پوشاندن حرکت‌های او. منطق این دیدگاه بر اهمیت «چهارگوش راهبردی» ایالات متحده استوار است: اینجرلیک در ترکیه، بحرین، دوحه و بگرام در افغانستان. بگرام در این آرایش، حلقه مفقوده نظارت و بازدارندگی آمریکا است. نبود آن قاب راهبردی واشنگتن را ناقص می‌کند. بنابراین هر نشانه‌ای از مذاکره پنهانی درباره بازفعال‌سازی بگرام—even به‌صورت محدود و چندمنظوره—از منظر آمریکا ارزشی استراتژیک دارد. در این چارچوب، خاموشی ناگهانی اینترنت سپری حفاظتی برای هر نوع جابه‌جایی حساس می‌شود: از نقل و انتقال رهبران گرفته تا نشست‌های دیپلماتیک و استخباراتی. این قطع ارتباطی مانع از رصد عمومی، درز اطلاعات و حملات احتمالی رقبای منطقه‌ای می‌شود و فضا را برای تکمیل مرحله‌ای از توافق با طالبان هموار می‌سازد. بگرام برای واشنگتن فقط یک باند پروازی نیست، بلکه یک نقطه کانونی در شبکه شنود، پایش و کنترل ژئوپولیتیک است. با فعال شدن آن، آمریکا بار دیگر می‌تواند شعاع‌های راهبردی از خلیج فارس تا آسیای مرکزی و حتی حاشیه‌های چین و روسیه را در قاب خود قرار دهد. چنین حضوری الزاماً به معنای استقرار آشکار نظامی نیست؛ بلکه می‌تواند در پوشش‌های اطلاعاتی، دیپلماتیک و لجستیکی انجام گیرد.

اگر هر دو سناریو را بسنجیم، منطق رفتاری طالبان نشان می‌دهد که سناریوی دوم محتمل‌تر است. این گروه همواره کوشیده است رضایت واشنگتن را به‌عنوان اولویت اصلی به دست آورد، زیرا گره‌های اساسی بقا و مشروعیت آن‌ها در تحریم‌ها، دارایی‌های بلوکه شده، فشارهای دیپلماتیک و مسئله مشروعیت بین‌المللی بیشتر در دستان آمریکا است تا در اختیار منطقه. منطقه نفوذ دارد اما طالبان در بزنگاه‌های حیاتی تصمیم‌های خود را با نگاه به واشنگتن کالیبره می‌کنند. به همین دلیل، قطع ارتباطات و خاموشی سراسری در هنگامه‌های حساس بیشتر با منطق «ستر عملیات» و چانه‌زنی پنهان آمریکا همخوان است تا یک اقدام صرفاً منطقه‌محور برای امریکایی‌زدایی.

پیامد این روند، تشدید رقابت‌های چندلایه است. بازگشت—even محدود—آمریکا به بگرام، خطوط تماس ژئوپولیتیکی او با ایران، روسیه و چین را جلوتر می‌آورد. این کشورها واکنش مستقیم پرهزینه نخواهند داشت اما با ابزارهای نامتقارن و نفوذ اطلاعاتی در اطراف طالبان توازن را برهم می‌زنند. در عین حال، قطع ارتباطات اگر به یک رویه بدل شود، هر بار که عملیات حساس در دستور کار قرار گیرد، تکرار خواهد شد و ظرفیت بسیج جامعه و مقاومت‌های محلی را به شدت تضعیف می‌کند. طالبان با این روند می‌توانند توازن داخلی میان جناح‌ها را نیز مهندسی کنند و ضلع مطلوب‌تر برای آمریکا را تقویت سازند.

به جمع‌بندی من، قطع اینترنت در افغانستان بیش از آنکه محصول امریکایی‌زدایی منطقه باشد، بخشی از ستر و اخفای تعاملات واشنگتن–طالبان است. طالبان می‌دانند که بقای خارجی‌شان در گرو رضایت آمریکا است و برای آن حاضرند هزینه‌های داخلی سنگین را بپردازند. در این بازی، بگرام نه یک فرودگاه بلکه «گره بازی» است. بازفعال‌سازی آن—even در شکل محدود—قاب راهبردی آمریکا را تکمیل می‌کند و ابزار تازه‌ای برای رقابت در منطقه فراهم می‌سازد. در مقابل، ایران، روسیه و چین افغانستان را بیشتر به‌عنوان سپر ضد نفوذ آمریکا می‌خواهند تا سکوی فشار او، اما در انتخاب طالبان میان این دو محور، آمریکا همچنان دست بالاتر را دارد.

در چنین شرایطی، هر بار که کابل خاموش می‌شود، نشانه آن است که مرحله‌ای از بازی پنهان در حال تکمیل است. رقابت بزرگ در سایه خاموشی جریان دارد و برنده نهایی کسی خواهد بود که خطوط سایه را بهتر ببیند و از تاریکی برای بازتعریف موازنه‌ها بهره گیرد.

منابع مردمی در نقاط مختلف کشور از وصل دوباره انترنت خبر دادند

منابع مردمی در مناطق مختلف کشور از وصل دوباره انترنت خبر داده‌ و گفته‌اند که اتصال به شبکه جهانی به آرامی و با محدودیت‌های اولیه بازگشته است.
منابع از هرات و کندهار به رسانه‌ها گفته‌اند که دسترسی به شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های خبری اکنون ممکن شده، اما سرعت انترنت هنوز پایین است و مشکلات فنی همچنان ادامه دارد.
طالبان از ساعت ۶ شام روز دوشنبه، ۷ میزان/مهر، انترنت را در سراسر کشور قطع کردند و برای ۷۲ ساعت افغانستان به صورت کامل از شبکه جهانی انترنت خارج شد.
گمانه‌های مختلفی در باره دلایل قطع انترنت ارایه شده اما طالبان به صورت رسمی دلیلی ارایه نکرده‌اند.
روشن نیست که اتصال دوباره انترنت پایدار است یا اینکه احتمالا دوباره با انقطاع مواجه خواهد شد.
پیش‌تر منابعی در کابل به پورانا گفتند که چین به طالبان گفته که انترنت فیبرنوری را قطع کنند و چین آماده است که انترنت جایگزین فراهم می‌کند.

منابع در کابل: چین به طالبان گفته انترنت فایبر نوری را جمع کنید ما انترنت می‌دهیم

در حالی که از قطع سراسری انترنت در افغانستان به دستور طالبان سه روز می‌گذرد، گمانه‌زنی‌ها در مورد دلایل این اقدام ادامه دارد. یک منابع از کابل امروز به خبرگزاری پورانا گفت که یکی از گمانه‌های قوی  این است که چین به طالبان گفته انترنت فایبر نوری را قطع کنید ما انترنت جایگزین آن را فراهم می‌کنیم.

این منبع که در دفتر یوناما در کابل کار می‌کند، گفت که انترنت این دفتر تا کنون قطع نشده و آنان می‌توانند به صورت محدود فعالیت انترنتی داشته باشند.

منبع افزود که در کنار گمانه‌زنی‌های دیگر، از جمله آمدن دونالد ترامپ به بگرام و اختلاف‌های طالبان که در بین مردم شایع است، یک گمانه قوی، به ویژه در میان کارمندان سازمان ملل این است که چین وعده فراهم کردن انترنت جایگزین را به  طالبان داده است و این گروه براساس این وعده انترنت فایبر نوری را قطع کرده است.

منبع جزییات بیشتری در این باره ارایه نمی‌کند اما می‌گوید که یک گمانه قوی همین است که نسبت به سایر گمانه‌ها منطقی‌تر است.

گمانه تعویض زیرساخت‌های انترنتی توسط چینی‌ها، را اظهارات ذبیح‌الله مجاهد نیز تقویت می‌کند که گفته دلیل قطع انترنت فرسودگی کیبل‌های فیبرنوری است و به زودی وصل می‌شود.

خبرگزاری اسوشیتدپرس به نقل از ذبیح‌الله مجاهد گزارش داده که دلیل قطع انترنت فرسودی کیبل‌ها بوده است.

طالبان از ساعت ۶ شام عصر روز دوشنبه، ۷ میزان/مهر، به وقت افغانستان، انترنت را به صورت کامل در سراسر کشور قطع کردند. در مورد این اقدام طالبان گمانه‌های زیادی مطرح شده است.

طالبان اما به صورت رسمی توضیحی در باره دلایل این اقدام ارایه نکرده‌اند. روشن نیست که قطع انترنت به صورت موقتی انجام شده یا مثل بسیاری از تصمیم‌های دیگر طالبان دایمی و برگشت‌ناپذیر است.

قطع انترنت با محکومیت گسترده بین‌المللی مواجه شده است.

نصیر احمد قایق از جامعه جهانی خواست که در باره قطع انترنت در افغانستان سکوت نکند

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل، قطع سراسری اینترنت و مخابرات توسط طالبان را اقدامی برای سرکوب شهروندان، جلوگیری از آموزش آنلاین و منزوی‌سازی افغانستان خواند و از جامعه جهانی خواست در برابر این عمل استبدادی سکوت نکند.

آقای فایق، قطع اینترنت و مخابرات توسط طالبان را محکوم کرد و هدف از این اقدام را سرکوب صدای میلیون‌ها شهروند، جلوگیری از آموزش آنلاین، پنهان‌کردن جنایات و تجرید یک ملت از جهان عنوان کرد.

وی این اقدام را سوءاستفاده از کمک‌های جهانی به افغانستان و عملی آشکارا استبدادی خواند و بر لزوم واکنش جامعه‌ جهانی در قبال این اقدام تأکید کرد.

فایق در ادامه افزود: «این عمل جهالت محض، و دشمنی با مردم و پیشرفت افغانستان است».

اینترنت و خدمات مخابراتی از عصر روز دوشنبه در سراسر کشور قطع شده و باعث توقف ارتباطات، فعالیت روزمره مردم، بانک‌ها و بخش‌های مالی شده است. 

این اقدام طالبان واکنش نهادهای بین‌المللی را در پی داشته است.

 دیدبان حقوق بشر اعلام کرد که قطع اینترنت آسیب‌های جدی به حقوق و معیشت مردم افغانستان وارد می‌کند.

سازمان عفو بین‌الملل نیز گفت که این اقدام طالبان اقدامی بی‌ملاحظه است.

دفتر سازمان ملل در کابل نیز اعلام کرد که با قطع اینترنت، افغانستان از جهان جدا شده است.

یک نماینده مجلس نمایندگان آمریکا خواستار محکومیت اقدام طالبان در شورای امنیت سازمان ملل از طریق صدور قطعنامه شد.

سفیر پیشین ایران در کابل: طالبان را «جمع» می‌کنند

ابوالفضل ظهره‌وند سفیر پیشین ایران در کابل و عضو کنونی کمیسیون امنیت ملی مجلس ایران می‌گوید که روند تحولات جهانی و منطقه‌ای به سمتی در حرکت است که بساط طالبان را جمع می‌کند. او می‌گوید که طالبان نیز فهمیده‌اند که«بساط شان جمع است.»

آقای ظهره‌وند تصریح می‌کند که تقابل میان شرق و غرب در افغانستان به مراحل جدی رسیده و پروژه طالبان به بن‌بست خورده است. به گفته او، در نهایت چه از جانب غربی‌ها و چه از جانب مقابل غرب، بساط طالبان برچیده خواهد شد.

ظهره‌وند در گفت‌وگو با کانال خبری «تحریریه» می‌گوید که تحولاتی در حال شکل‌گیری است که اینها(طالبان) در مصرف‌اند و جمع می‌شوند. 

سفیر پیشین ایران به انتقال هزاران نظامی افغانستان به کشورهای امریکا و بریتانیا اشاره می‌کند و می‌گوید که این نظامیان منتقل شده‌اند و سامان‌دهی می‌شوند تا در تحولات بعدی مورد استفاده قرار گیرند. 

این دیپلمات پیشین و نماینده مجلس ایران به نکته جالب توجه دیگری نیز اشاره کرده، می‌گوید که امریکایی‌ها از کابل تا بگرام تونل حفاری کرده و کارهای زیادی را انجام می‌دهند. 

ظهره‌وند از سیاست‌های ایران، روسیه و چین نیز در قبال افغانستان و طالبان انتقاد می‌کند و می‌گوید که ایران در داخل نگاه جامع به افغانستان ندارد و روسیه و چین و ایران نیز سیاست درستی در قبال افغانستان ندارند. 

ابوالفضل ظهره‌وند در گذشته نیز دیدگاه انتقادی نسبت به سیاست‌های تعامل‌جویانه ایران در قبال طالبان داشته و بارها گفته است که طالبان در توافق پنهان با امریکا قرار دارند و برای منطقه خطرناک هستند.

اظهارات آقای ظهره‌وند در باره برچیده شدن بساط طالبان در حالی مطرح می‌شود که در روزهای اخیر و پس از اظهارات دونالد ترامپ رییس جمهوری امریکا در باره بازپس‌گیری پایگاه نظامی بگرام از طالبان، گمانه‌زنی‌ها در باره سقوط رژیم طالبان در محافل سیاسی و رسانه‌ای افغانستان و کشورهای غربی افزایش یافته است. 

ناظران می‌گویند که طرح بازپس‌گیری بگرام، طالبان را در موقعیت دشواری قرار داده است. به اعتقاد ناظران هرگاه طالبان پایگاه بگرام را به امریکا واگذار کنند، با واکنش تند منطقه مواجه می‌شوند و اگر از واگذاری آن خودداری کنند، با حمله نظامی امریکا مواجه می‌شوند.

منابع محلی در ننگرهار از حملات هوایی پاکستان در این ولایت خبر داده‌اند

منابع محلی به رسانه‌ها گفته‌اند که هواپیماهای پاکستانی، مناطق شینواری و اچین این ولایت را هدف حمله هوایی قرار داده‌اند.

این حمله‌ها حوالی ساعت ۵ عصر روز سه‌شنبه به وقت محلی انجام شده و شامل ۱۲ حمله جداگانه بوده است.

به دلیل قطعی اینترنت در منطقه، اطلاعات بیشتری درباره خسارات و تلفات احتمالی این حمله‌ها در دسترس نیست.

پاکستان در چند ماه اخیر بارها مناطقی در ولایت‌های ننگرهار، خوست، پکتیا و پکتیکا را هدف حمله هوایی و موشکی قرار داده و ادعا کرده که مواضع و مراکز تعلیمی طالبان پاکستانی را هدف قرار داده است.

طالبان در باره حملات شام گذشته اظهار نظری نکرده‌اند.

روابط پاکستان و طالبان در این اواخر به شدت تیره شده است.

دیروز رسانه‌ها گزارش دادند که در یک حمله انتحاری در کویته پاکستان ۱۱ تن کشته شدند. دولت پاکستان در بیانیه رسمی هند را متهم کرد که به تروریستان دستور این حمله را داده است.

یک عضو مجلس نمایندگان امریکا، خواستار محکومیت قطع اینترنت در افغانستان از سوی شورای امنیت شد

تیم بورچت، عضو مجلس نمایندگان امریکا، در نامه‌ای به سفیر این کشور در سازمان ملل نوشت که قطع اینترنت توسط طالبان، «حمله آشکار به حقوق اساسی مردم افغانستان» است.

آقای بورجت در این نامه تاکید کرده که شورای امنیت سازمان با صدور قطعنامه‌ای، این اقدام طالبان را محکوم کند.

وی افزوده که قطع انترنت از سوی طالبان مردم را سرکوب و افغانستان را منزوی‌تر می‌کند.

بورچت با اشاره به روابط القاعده با طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی هشدار داد که این تصمیم نه تنها به افغانستان، بلکه به ثبات و امنیت منطقه و امریکا آسیب می‌رساند.

این عضو مجلس نمایندگان امریکا بار دیگر خواستار حمایت از مخالفان طالبان شد.

تیم بورجت در گذشته نیز بارها از دولت آمریکا خواسته که از مخالفان مسلح طالبان حمایت کند.

طالبان از شام روز دوشنبه به این سو انترنت را در سراسر کشور قطع کرده‌اند که با محکومیت گسترده نهادهای رسانه‌ای و حقوق بشری مواجه شده است. طالبان دلیل روشنی به این اقدام ارایه نکرده است.

عضویت در خبر نامه پورانا

جهت عضویت در خبر نامه فرم زیر را پر نمایید.