رسانه هندی: امریکا خواستار همکاری پاکستان در بازپسگیری تجهیزات از طالبان شده است
رسانه هندی شبکه خبری«سیانان– نیوز ۱۸» گزارش داده که ایالات متحده خواهان همکاری پاکستان در بازگرداندن تجهیزات نظامی جامانده امریکا در افغانستان با واشنگتن همکاری کند و در مقابل امریکا به پاکستان وعده همکاری اطلاعاتی در مبارزه با «تروریزم فرامرزی» را داده است.
این گزارش در حالی منتشر شده که دو روز پیش، ۲۱ اسد/مرداد، هیأتهای امریکایی و پاکستانی در باره همکاریهای امنیتی و مبارزه با تروریزم با هم گفتوگو کردند.
پاکستان بارها نگرانی خود را از تهدیدات امنیتی ناشی از افغانستان است مطرح کرده و خواهان حمایت جهانی در زمینه مبارزه با تروریزم شده است.
منابع آگاه به این رسانه هندی گفتهاند که در گفتوگوهای اخیر میان مقامهای امریکایی و پاکستانی، پاکستان توانسته حمایت استخباراتی و مالی امریکا را برای مهار تهدیدات تروریستی به دست آورد.
دولت جدید امریکا به رهبری دونالد ترامپ نیز بارها اعلام کرده که خواهان بازگشتاندن تجهیزات به جامانده در افغانستان است.
پاکستانیها نیز این تجهیزات جامانده امریکایی در افغانستان را تهدیدی علیه خود پنداشته و از امریکا و اعلام کردهاند که با دولت امریکا در بازپسگیری این تجهیزات همکاری میکند. پاکستان مدعی است که گروه تحریک طالبان پاکستان به اسلحه امریکایی دسترسی پیدا کرده و از آن در عملیاتهای ضد دولتی استفاده میکند.
به گزارش «سیانان – نیوز ۱۸»، امریکا اطلاعاتی از رصد ماهوارهای ورود و نفوذ افراد از خطوط مرزی پاکستان را در اختیار پاکستان قرار میدهد. هدف از این اقدام، تقویت امنیت مرزی و رصد حرکت «تروریستان»، بهصورت لحظهای، بهویژه در مناطق مستعد فعالیت شبهنظامیان عنوان شده است.
طبق این گزارش، ایالات متحده همچنین متعهد شده تا حمایتهای خود را از «تلاشهای جاری پاکستان» برای رویارویی با تروریزم، به ویژه با گروههایی چون تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی)، داعش شاخه خراسان و ارتش آزادیبخش بلوچستان (بیالای) ارائه دهد.
اسلامآباد معتقد است که این سه گروه در افغانستان فعالیت دارند و تا حدی از مصونیت نیز برخوردارند.
به گزارش «سیانان – نیوز ۱۸»، یکی از مهمترین موارد توافق بدست آمده در نشست اخیر مقامهای پاکستانی با مقامهای امریکایی، تمایل سازمان اطلاعات مرکزی امریکا-سیا، برای ازسرگیری عملیاتهای استخباراتی خود در پاکستان است. این موضوع پس از سالها تنش میان دو کشور درباره تبادل اطلاعات و حضور عوامل امریکایی در خاک پاکستان مطرح شده است.
انتظار میرود اسلامآباد بهزودی به این درخواست پاسخ دهد.
افزون بر این، امریکا بودجه و کمکهای تخصصی به ارتش پاکستان ارائه خواهد کرد تا عملیاتهای گسترده علیه گروههای تروریستی انجام دهد. منابع به رسانه هندی گفتهاند که این بخشی از تلاش گستردهتر برای کمک به ثبات منطقه است؛ «جایی که سالهاست از سوی گروههای شورشی از خاک پاکستان و افغانستان دچار ناامنی شده است.»
یکی دیگر از جنبههای مهم این گفتوگوها، ازسرگیری برنامه «صندوق حمایت از ائتلاف» است که در دور نخست ریاستجمهوری ترامپ در ۲۰۱۸ به تعویق افتاده بود. این برنامه کمک مالی امریکا برای جبران «تلاشهای پاکستان در مبارزه با تروریزم» طراحی شده است.
به گزارش این رسانه هندی، بخشی از این گفتوگوها به امنیت منطقهای و ثبات اقتصادی، بهویژه در افغانستان، اختصاص داشتند. ایالات متحده تمایل خود را برای ایجاد یک دهلیز اقتصادی از طریق پاکستان تا کابل اعلام کرد و اسلامآباد نیز با تسهیل این برنامه موافقت کرد.
قرار است دور بعدی گفتوگوهای هیاتهای امریکایی و پاکستانی در مورد مبارزه با تروریزم، سال آینده میلادی در واشنگتن برگزار شود.
سازمان گزارشگران بدون مرز: کشورهای همسایه افغانستان به خبرنگاران پناه بدهند
سازمان گزارشگران بدون مرز-آراساف، در گزارشی گفته که با برگشت طالبان به قدرت، روزنامهنگاران افغانستان بدلیل حاکم شدن فضای ترس و تهدید، کشور خود را ترک کرده و عمدتاً به کشورهای همسایه پناهنده شدند تا به کار خود ادامه دهند.
این سازمان آزارواذیت کارمندان رسانهای توسط طالبان را محکوم کرده و از کشورهای ثالث، چه کشورهایی که از طریق آنها ترانزیت میشوند و چه کشورهای پناهندهپذیر، خواسته است که به خبرنگاران افغانستان در برابر انتقامهای جدیای که در افغانستان با آن مواجه هستند، پناه دهند.
مارتین روکس، رییس میز بحران سازمان گزارشگران بدون مرز گفته است که خبرنگاران افغانستان بهخاطر گزارش حقایق در معرض تهدید، دستگیری و شکنجه قرار دارند.
او گفته است که آن عده خبرنگارانی که از افغانستان فرار کردهاند، در کشورهای دیگر با خطرات مداوم، عدم اطمینان و چالشهای غیرقابل تحمل مواجه هستند.
وی تصریح کرده که پذیرش روزنامهنگاران افغانستان باید مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد و کشورها باید خطری را که بازگرداندن یا اخراج خبرنگاران افغانستان ایجاد میکند، تشخیص دهند و صدور ویزا و حفاظت از آنان را تضمین کنند.
گزارشگر بدون مرز تأکید کرده است که دولتها با رد ویزا یا اخراج روزنامهنگاران تبعیدی افغانستان، آنان را به خطر میاندازند.
این سازمان به اخراج خبرنگاران از پاکستان اشاره کرده و گفته است که ۱۳ روزنامهنگار از ابتدای سال ۲۰۲۵ به افغانستان اخراج شدهاند، در حالی که درخواستهای پناهندگی آنان در کشورهای دیگر در حال بررسی بود.
در همین حال، سازمان گزارشگران بدون مرز اشاره کرده است که در ماه جولای شاهد افزایش تعداد موارد رد ویزا توسط مقامهای فرانسوی برای روزنامهنگاران افغانستان در پاکستان بوده است.
این سازمان افزوده که بیم آن میرود تا حدود ۱۰۰ روزنامهنگار در میان کسانی باشند که در سال ۲۰۲۵ مجبور به بازگشت به افغانستان شده باشند.
خبرنگاران افغانستان مقیم ایران نیز در معرض اخراج قرار دارند هرچند در گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز به آن اشاره نشده است.
این گزارش در حالی نشر شده که مرکز خبرنگاران افغانستان نیز در گزارشی از ثبت ۱۹۰ مورد نقض آزادی رسانهها و خبرنگاران در سال گذشته خبر داده است. این آمار شامل ۴۵ مورد بازداشت خبرنگاران است که از این جمع ۱۰ خبرنگار همچنان در زندانهای طالبان بهسر میبرند.
بهگفتهی مرکز خبرنگاران، طالبان خبرنگاران را به اتهامهای مختلف از جمله تبلیغ علیه این گروه بازداشت کردهاند.
هفت نفر از خبرنگاران زندانی، از سوی دادگاه طالبان به شش ماه تا دوونیم سال حبس محکوم شدهاند و اکنون دوران محکومیت خود را سپری میکنند.
مرکز خبرنگاران افغانستان در گزارش تازه خود گفته است که موارد نقض آزادی رسانهها نسبت به دورهی یک سال قبل افزایش یافته و این نشان میدهد که طالبان سرکوب آزادیهای رسانهها را با شدت بیشتری ادامه دادهاند.
گوشهای از تقابل ریاض و تهران در کابل؛ بنیاد ملک سلمان به اخراجیها از ایران کمک کرد
وزارت امور مهاجرین طالبان گزارش داده که «بنیاد ملک سلمان» به هزار و ۱۵۱ خانواده بازگشتکننده از ایران در شماری از ولایتها کمکهای نقدی، غذایی و بهداشتی توزیع کرده است.
این وزارت امروز پنجشنبه، ۲۳ اسد/مرداد، در خبرنامهای نوشت که این کمکها در ولایتهای کابل، ارزگان، بامیان، سرپل، ننگرهار و سمنگان توزیع شده است.
تصاویری که این وزارت از جریان توزیع کمکها منتشر کرده است، بستههای کمکهای غذایی بنیاد بشردوستانه ملک سلمان، پادشاه عربستان سعودی را در دست نیازمندان در مناطق مختلف افغانستان نشان میدهد.
مرکز امداد و فعالیتهای بشردوستانه ملک سلمان بیست روز پیش نیز از ارائه مواد غذایی به مهاجران افغانستان اخراج شده از پاکستان در اردوگاه عمری در گذرگاه تورخم خبر داده بود. این مرکز گفته بود که ۱۱۳ بسته غذایی را به ۶۷۸ مهاجر افغانستان که از پاکستان اخراج شدهاند، توزیع کرده است.
بنیاد بشردوستانه ملک سلمان از آغاز برنامه دو ساله برای کمک به نیازمندان در افغانستان آغاز کرده و گفته که قرار است پنج هزار سهمیه غذایی برای افغانستانیهای اخراجشده از پاکستان در تورخم توزیع میشود.
عربستان سعودی از گذشتههای دور به این سو، سیاستهای تقابلآمیز با ایران در افغانستان را پیش برده است. هرچند با برگشت دوباره طالبان به قدرت و به ویژه پس از آنکه شهزاده سعودی فرزند ملک سلمان، کمک به طالبان و تقابل با تهران در افغانستان را کاهش داده اما در ماههای اخیر سعودی از اجرای برنامههایی در افغانستان سخن گفته که تا حدودی میتواند حاوی پیام تقابل با تهران باشد.
کمک عربستان به مهاجرانی که ایران آنان را اخراج کرده است، میتواند حاوی این پیام باشد که«قربانیان سیاستهای ایران مورد حمایت عربستان قرار دارند.»
ایران در دو ماه اخیر موج بیسابقه اخراج مهاجران افغانستان را آغاز کرد که طی آن حدود دو میلیون مهاجر افغانستان از این کشور اخراج شدند. اقدامی که با واکنشهای تندی مواجه شده و ذهنیت عامه در افغانستان را علیه جمهوری اسلامی ایران ساخته است.
طالبان یک فرمانده پیشین ارتش را در پروان بازداشت کردند
منابع محلی در ولایت پروان میگویند که استخبارات گروه طالبان یک فرمانده پیشین ارتش را در شهرستان/ولسوالی جبلالسراج این ولایت بازداشت کردهاند.
منابع امروز پنجشنبه، ۲۳ اسد/مرداد، به خبرگزاری پورانا گفتند که استخبارات گروه طالبان «خواجه خبیر گلبهاری»، فرمانده کندک در ارتش پیشین را از روستای«محمد خان خیل» گلبهار، روز چهارشنبه، ۲۲اسد/مرداد، از خانهاش بازداشت کرده است.
به گفته منابع، شماری از بزرگان و متنفذین محلی جهت رهایی این فرمانده ارتش به ریاست استخبارات طالبان در پروان مراجعه کردهاند و طالبان در بدل رهایی او خواهان یک میل اسلحه کلاشینکوف شدهاند.
آقای گلبهاری پس از فروپاشی جمهوریت مصروف کشاورزی بوده است.
در گذشته نیز گزارشهای متعددی از بازداشت، شکنجه، باجگیری، زندانی و تیرباران کردن نظامیان پیشین توسط افراد طالبان، در سراسر کشور به ویژه ولایت پروان منتشر شده است.
ایکاش این گلها را بر زخمهای مردم میریختید، نه بر بامهای خانهها!
بجای این مصرف بیهوده و اسراف بیتالمال، کشور و دولت بسازید، قانون اساسی تدوین کنید، حاکمیت قانون بیاورید، دروازههای مکاتب و دانشگاهها را به روی میلیونها دختر باز کنید، فقرزدایی کنید،اقتصاد را بهتر بسازید، معاش متقاعدین را که حق شان است بپردازید، عدالت اجتماعی بیاورید به سیاست انحصار و احتکار پایان بدهید،به جوانان کار بدهید، کار را به اهلش بسپارید، فضای اعتماد و باور سیاسی ایجاد کنید.
شینکی کروخیل، از «رهبری کانال تقلب» در انتخابات تا تقدیر به عنوان «زنِ عدالتخواه»!
برخی از کاربران شبکههای اجتماعی از برگزاری مراسمی به مناسبت گرامیداشت از فعالیتهای شینکی کروخیل عضو پیشین پارلمان افغانستان و از اعضای تیم انتخاباتی محمد اشرف غنی احمدزی رییس جمهوری پیشین، در شهر تورنتو کانادا خبر دادهاند. شینکی کروخیل مدتی به عنوان سفیر در کانادا نیز کار کرده است.
گفته شده که این نشست به روز شنبه ۱۸ اسد/مرداد، برگزار شده و آقای حسن سروش، سفیر افغانستان در کانادا نیز در آن اشتراک نموده و سخنرانی کرده است. آقای سروش در این نشست، «از تلاشها و فعالیتهای خانم کروخیل در عرصههای مختلف دادخواهی، دیپلماسی و پارلمانی»، تقدیر نموده است.
خانم شینکی کروخیل در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۳ عضو تیم انتخاباتی محمد اشرف غنی رییس جمهوری پیشین افغانستان بود.انتخاباتی که با تقلب گسترده همراه بود و یکی از رسواترین انتخاباتها در تاریخ خوانده میشد.
در آن انتخابات نوار صوتیای از شینکی کروخیل منتشر شد که در آن وی از وجود یک «کانال» در دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان-یوناما، سخن گفته شده بود. خانم کروخیل در این نوار صوتی به همکارانش در تیم انتخاباتی اشرف غنی احمدزی گفته بود که یک کانال در یوناما وجود دارد که با این تیم همکاری میکند. دفتر یوناما در کابل نیز در انتخابات سال ۱۳۹۳ متهم به همکاری با تیم اشرف غنی احمدزی شده بود. در آن انتخابات اشرف غنی کمتر از سی درصد آرا رأیدهندگان را بدست آورد و پس از آنکه عبدالله عبدالله رقیب انتخاباتی غنی اسنادی مبنی بر تقلب گسترده ارایه کرد، قرار شد انتخابات به دور دوم برود اما با پادرمیانی وزیر خارجه وقت امریکا، از برگزاری دور دوم انتخابات جلوگیری به عمل آمد و اشرف غنی برنده انتخابات اعلام گردید.
شینکی کروخیل در زمانی که سفیر افغانستان در کانادا بود، به فساد مالی و اختلاس در امور بازسازی ساختمان سفارت متهم شد. البته سفیر شدن بانو کروخیل نیز ثمره تلاشهای او برای سازماندهی تقلب در انتخابات به نفع اشرف غنی دانسته میشد.
داشتن دیدگاههای تعصبآمیز قومی اتهام دیگری است که به شینکی کروخیل وارد شده است. او متهم شده که در زمان ماموریتش در سفارت افغانستان در کانادا، براساس دیدگاههای قومی، یک زن باردار کارمند این سفارت را برکنار کرد.
اکثریت مقامهای دولت پیشین افغانستان به فساد متهم هستند اما در چهار سال اخیر، بسیاریها در افغانستان به این باور شدهاند که صرف نظر از گذشته فساد و ندانمکاری مقامهای دولت پیشین، اگر کسی از میان آنان بعد از سقوط جمهوریت، علیه وضعیت جاری ایستادگی نموده و جانب مردم و ارزشهای مردمی را گرفتهاند، میتواند گذشته شان تا حدودی قابل اغماض باشد.
با این حال، شینکی کروخیل در چهارسال اخیر در محافل و جریانهای سیاسی-مدنی معترض به وضعیت موجود دیده نشده است. در این مدت، تشکلهای مختلف سیاسی-اجتماعی با رویکرد مخالفت و اعتراض در برابر طالبان شکل گرفت که بیشتر این تشکلها از زنان تشکیل شده است. زنانی که علیه سیاستهای تبعیضآمیز طالبان موضعگیری کردهاند و شعار عدالت و برابری سر دادهاند. بسیاری از این زنان از اقشار پایین جامعه بوده و اعتراض و ایستادگی خود را در خیابانهای کابل در برابر میله تفنگ جنگجویان طالبان ابراز داشته و بسیاری از آنان شکنجه، تحقیر و زندان طالبان را تجربه کرده و در زندانها بر آنان تجاوز شده است. شینکی کروخیل در این جمع نبوده است. او با مشارکت و سهم فعال در تقلب انتخاباتی در دوره جمهوریت که از عوامل اصلی فروپاشی نظام مردمی دانسته میشود، به محض قرار گرفتن جمهوریت در سراشیبی سقوط کشور را ترک کرد و در بیرون از کشور نیز علیه طالبان صدای خود را بلند نکرد.
با این وجود، سوال اساسی این است که شینکی کروخیل چه کاری در راستای عدالتخواهی و حقخواهی انجام داده است که باید مراسمی برای پاسداشت از گویا خدمات او برگزار شود؟ مگر نه این است که گرامیداشت از همچو چهرههای بدنام، مفسد و متعصب، خیانت به آرمان هزاران زن مبارز و سلحشوری است که برای دادخواهی واقعی جان خود را به کف گرفته و دربرابر طالبان تمام قد ایستادهاند؟
منابع آگاه در جامعه نخبگان تبعیدی افغانستان در کانادا میگویند که تقدیر از شینکی کروخیل و اشتراک و سخنرانی آقای حسن سروش سفیر افغانستان در این کشور، نشاندهنده تداوم روابط مافیایی و قومی میان حلقات به اصطلاح نخبه و مدنی است که از دوره جمهوریت به این جریان به میراث مانده است و در خارج از کشور نیز پیگیری میشود. حلقاتی که با خارجیها نیز روابطی را سامان داده و از طریق آنان امتیازات و فرصتهای به میان آمده برای جریان عدالتخواهی جدید در افغانستان مصادر میشود و در خدمت افراد فاسد و متعصب با شبکهای از روابط مافیایی قرار میگیرد.
با توجه به دیدگاههای قومی و تعصباندود شینکی کروخیل، او به لحاظ فکری و به لحاظ اخلاقی نیز فاقد صلاحیت لازم در مخالفت و اعتراض علیه طالبان دانسته میشود. یکی از عناصر اصلی تشکیل دهنده گروهی به نام طالبان، عنصر قومیت است. این گروه از نقطه نظر دیدگاههای قومی، تفاوتی با اشرف غنی احمدزی و تیم متقلب و قومگرای او ندارد. در واقع تیم قومگرای اشرف غنی روی دیگر سکهای است که طالبان نامیده میشود. هم طالبان و هم تیم اشرف غنی(که شینکی کروخیل عضو آن است) صاحب دیدگاه مشترک و اهداف مشترک هستند. این دیدگاه، حاوی برنامه خوفناک حذف و سرکوب دیگران است. حذف و سرکوب مخالفان از هر جنس و نوع آن.
نویسنده: بهرام بهین
جبهه مقاومت ملی به پاکستان: متحدانه علیه تهدیدهای مشترک ایستادگی کنیم
علی میثم نظری، مسوول روابط خارجی جبهه مقاومت ملی، به رهبری احمد مسعود، ضمن تبریک گفتن روز استقلال پاکستان، از این کشور خواسته است که با جبهه مقاومت ملی متحدانه علیه تهدیدهای ایستادگی کند.
آقای نظری روز چهارشنبه در بیانیهای که به مناسبت روز استقلال پاکستان منتشر کرد، پاکستان را «وارث امپراتوریهای بزرگ شبه قاره است» خوانده و گفته است که مردم افغانستان و پاکستان میتوانند با همکاری یکدیگر آیندهای بهتری را رقم بزنند و دوره واقعی از دوستی در منطقه را آغاز کنند.
نظری بر اهمیت آیندهای مشترک مبتنی بر احترام متقابل، منافع مشترک و هویت و ارزشهای تمدنی مشترک میان دو کشور تاکید کرده وافزوده است: «از نگاه ما، پاکستان وارث برحق امپراتوریهای بزرگ شبهقاره، مانند امپراتوری مغول، است که ما نیز آن را بخشی جداییناپذیر از تاریخ مشترک خود میدانیم.»
وی با اشاره به تهدیدهایی که از جانب طالبان پاکستان متوجه امنیت این کشور است، نوشت: «ما باید متحدانه در برابر هرگونه تهدیدی که ممکن است مسیر مشترک ما به سوی صلح و پیشرفت را مختل کند، ایستادگی کنیم.»
پاکستان در مقاومت اول(۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ خورشیدی) به رهبری احمد شاه مسعود، به حمایت از طالبان پرداخت و به همین دلیل در جریان مقاومت هرگونه نزدیکی با پاکستان انتقادبرانگیز است. اما در سالهای اخیر، پاکستان تلاش کرده تا به جبهه مقاومت ملی نزدیک شود و از ظرفیتهای این جبهه در جهت ایجاد فشار بر طالبان استفاده کند.
ناظران میگویند که اکنون پاکستان و جبهه مقاومت دشمنان مشترک دارند و میتوانند بر همین اساس با هم همکاری کنند.
گزارشهایی نیز از دیدارهای برخی از اعضای ارشد جبهه مقاومت ملی با نمایندگان پاکستان در دوشنبه و دیگر کشورهای منطقه نشر شده است.
پاکستان از ۱۴ اگست به عنوان سالروز استقلال این کشور تجلیل میکند. در سال ۱۹۴۷ پاکستان با جدا شدن از شبهقاره هند به عنوان یک کشور مستقل عرض وجود کرد.
پاکستان در طول حیات سیاسی خود با افغانستان روابط پرتنشی داشته است. انگیزه تنش پاکستان و افغانستان ادعای ارضی حکومتهای قومی افغانستان بر بخشی از خاک پاکستان دانسته میشود.
حکومتهای پشتونی در افغانستان همواره با مطرح کردن ادعای باطل بودن معاهده دیورند که مرز میان دو کشور را مشخص کرده است، پاکستان را در موقعیتی دفاعی قرار دادهاند. این کشور در پنج دهه اخیر مداخلات مستقیمی در افغانستان داشته و در جهت استقرار یک دولت همسو با پاکستان در کابل تلاش کرده است. پاکستانیها این تلاش را گامی در جهت دفاع از تمامیت ارضی خود میدانند و میگویند مادامی که حکومتها در کابل ادعای ارضی و مرزی با پاکستان را پایان یافته تلقی نکنند، پاکستان ناچار است که اقداماتی را جهت محافظت از خود انجام دهد.
این در حالی است که مرز میان پاکستان و افغانستان از سوی پاکستان و جوامع بینالمللی، مرز رسمی بینالمللی میان دو کشور دانسته میشود و دولتهای افغانستان که مدعی برسمیت نشناختن این مرز هستند، تا کنون در مراجع قضایی بینالمللی شکایتی ثبت نکردهاند.
در افغانستان نیز اقوام غیرپشتون(هفتاد در صد جمعیت افغانستان) ادعای مرزی با پاکستان را پایان یافته تلقی نموده و آن را «دعوای شخصی پشتونها» با پاکستان میدانند.
گفتنی است که طالبان از نظر قومی پشتونتبار هستند و جبهه مقاومت ملی بیشترینه یک جریان سیاسی-نظامی تاجیکی دانسته میشود.
رییس اتاق مشترک ایران و افغانستان: نگذاریم «فرصت طلایی» در افغانستان را ترکیه از ما بگیرد
محمود سیادت، رییس اتاق مشترک ایران و افغانستان، با اشاره به رشد ۳۱ درصدی صادرات غیرنفتی ایران به افغانستان در سه ماهه اول سال جاری خورشیدی، گفته است که در بازار افغانستان«فرصت طلایی» سرمایهگذاری وجود دارد که اگر ایران آن را بدست نیاورد، ترکیه آن را بدست خواهد آورد.
به گزارش پایگاه خبری-تحلیلی ایراف، آقای سیادت گفته است که در سهماهه نخست سال جاری صادرات غیرنفتی ایران به افغانستان ۳۱ درصد در ارزش و ۲۳ درصد در وزن، رشد داشته و به بیش از ۵۱۷ میلیون دلار رسیده است.
این در حالی است که به گفته او کل صادرات غیرنفتی ایران در همین دوره ۱۴.۴ درصد کاهش داشته است.
وی رشد صادرات ایران به افغانستان را نشاندهنده اهمیت استراتژیک بازار افغانستان برای ایران دانسته و افزوده است که صادرات ایران به افغانستان در سال گذشته ۲.۴ میلیارد دلار بوده که ۴.۱ درصد از کل صادرات ۵۷.۸ میلیارد دلاری ایران را تشکیل میدهد. وی تأکید کرده که مرز مشترک ۹۵۰ کیلومتری، فرهنگ و زبان مشترک و بازار ۴۰ میلیون نفری، فرصت بینظیری برای توسعه تجارت با این کشور فراهم کرده است.
سیادت، تصریح کرده که افغانستان دیگر صرفاً یک بازار برای صادرات کالاهای ایرانی نیست بلکه به گفته او خدمات و دانش ایرانی نیز در حوزههای زیرساختی و فنی مورد توجه قرار گرفته است.
او افزوده که افغانستان با فقدان زیرساختهای کافی، به دنبال بازسازی و توسعه است و با توجه به بازار ۴۰ میلیون نفری، مرز طولانی مشترک، رشد اقتصادی اخیر و فرهنگ نزدیک به ایران، افغانستان را به مقصدی جذاب برای تجارت و سرمایهگذاری تبدیل کرده است.
سیادت تأکید کرد که صادرات به افغانستان نهتنها یک پروژه تجاری، بلکه یک فرصت جغرافیایی برای حضور فعال ایران در بازسازی و توسعه این کشور است.
او گفته که، ۹۰ درصد اقتصاد افغانستان در دست بخش خصوصی است و دولت دخالت مستقیمی در بازار ندارد.
وی سه حوزه کلیدی را برای سرمایهگذاری ایرانیان در افغانستان معرفی کرده که شامل مواد غذایی و کشاورزی، صنعت و معدن و عمران و ساخت و ساز میشود.
او افزوده است که منابع آبی فراوان، زمینهای گسترده، نیروی کار ارزان و اقلیم مناسب، کشاورزی و دامپروری را به گزینهای ایدهآل تبدیل کرده است. پتانسیلهای معدنی و صنعتی افغانستان، فرصتهایی برای همکاریهای مشترک فراهم میکند؛ و پروژههای جادهسازی، سدسازی و بازسازی زیرساختها از اولویتهای دولت کنونی است.
سیادت هشدار داد که اگر ایران در دهه آینده حضور فعالی در بازار افغانستان نداشته باشد، کشورهایی مانند ترکیه جای آن را خواهند گرفت. وی تأکید کرد که اکنون زمان طلایی برای سرمایهگذاری در شهرها و ولایات افغانستان است.
سه نظامی پاکستان در حمله شبهنظامیان در خیبرپختونخوا کشته شدند
رسانههای پاکستانی گزارش دادهاند که سه سرباز ارتش این کشور در حمله افراد مسلح در شهرستان کورم ایالت خیبرپختونخوا کشته شدهاند.
طبق گزارشها، این نظامیان شب گذشته در یک کمین کشته شدهاند و سلاحهای آنان نیز ناپدید شده است.
مقام های پاکستانی وقوع این رویداد را تائید کردهاند اما در باره کیستی عاملان آن اظهار نظر نکردهاند.
در ایالت خیبرپختونخوا، گروه تحریک طالبان پاکستان- تیتیپی، فعالیت دارد و در گذشته مسوولیت حمله به نیروهای دولتی پاکستان را به عهده گرفته است.
تحریک طالبان پاکستان از حمایت طالبان افغانستان برخوردار است و پاکستان بارها از طالبان خواسته که دست از حمایت این گروه بردارد.
سیگار، سازمان ملل را به فساد در کمکرسانی و طالبان را به زورگیری و تبعیض قومی متهم کرد
اداره بازرس ویژه امریکا در امور بازسازی افغانستان-سیگار، در گزارش تازه خود گفته است که طالبان با زور و سایر ابزارها، کمکهای بینالمللی را منحرف میکنند و مانع رسیدن کمک به گروههای خاص قومی میشوند. این اداره، مقامهای سازمان ملل را نیز به تبانی با طالبان و فساد در روند امدادرسانی متهم کرده است.
در گزارش تازه سیگار که بر اساس اطلاعات نزدیک به ۹۰ مقام برحال و پیشین امریکا، مقامهای سازمان ملل و شهروندان افغانستان تهیه شده، آمده است که«طالبان از هر وسیله، از جمله زور، استفاده میکنند تا اطمینان حاصل کنند که کمکها به جایی برسند که آنان میخواهند، نه جایی که اهداکنندگان قصد دارند.»
سیگار گفته که یکی از کارمندان یک سازمان امدادی افغانستان که در تهیه این گزارش مشارکت داشته، به دلیل افشای انحراف کمکهای غذایی به یک اردوگاه آموزشی نظامی طالبان کشته شده است.
در این گزارش همچنین آمده است که اهداکنندگان بینالمللی از اگست ۲۰۲۱ میلادی، زمانی که طالبان افغانستان را تصرف کردند و تا اپریل ۲۰۲۵، زمانی که دونالد ترامپ به اکثر کمکهای ایالات متحده پایان داد، ۱۰.۷۲ میلیارد دالر کمک، از جمله ۳.۸۳ میلیارد دالر توسط ایالات متحده، ارائه کردهاند.
گزارش افزوده که طالبان از زور و قدرت نظارتی در کنار سایر ابزارها برای کنترول کمکها استفاده کردهاند.
طبق گزارش سیگار، طالبان به زور تعیین میکنند که کدام گروههای بشردوستانه میتوانند فعالیت کنند و کمکهای امریکا به کدام قوم توزیع شود.
در این گزارش تصریح شده که طالبان کمکها را به پشتونها اختصاص میدهند و از کارکنان نهادهای امدادرسان اخاذی میکنند.
گزارش همچنان میافزاید که مقامهای سازمان ملل از شرکتها و گروههای امدادی برای قراردادها درخواست رشوه کردهاند. طبق این گزارش مقامهای طالبان ظاهراً «با مقامهای سازمان ملل متحد تبانی میکنند تا از پیمانکاران این سازمان رشوه بگیرند و سپس درآمد حاصل را تقسیم کنند.»
سازمان ملل تاکنون به گونه رسمی در این باره چیزی نگفته است.
سیگار و دیگر نهادهای ناظر در گذشته نیز بارها طالبان را متهم به زورگیری و تبعیض قومی در روند کمکرسانی کردهاند، اما اتهام فساد به سازمان ملل در گزارش اخیر سیگار تازگی دارد.
یکی از دلایل قطع کمکها به افغانستان تحت کنترول طالبان از سوی امریکا، همین دخالت و دستبرد طالبان در روند کمکرسانی بوده است.
طالبان از نظر قومی یک گروه پشتونتبار است. این گروه بارها نه تنها در روند امدادرسانی بلکه در سایر روندهای کاری، اداری، سیاسی و اقتصادی متهم به تبعیض قومی شده است.
فعالان سیاسی و مدنی اقوام غیرپشتون میگویند که طالبان در رواداری تبعیض قومی علیه اقوام غیرپشتون یک نمونه کاملاً بیسابقه است که در فرآیند تبعیض سیستماتیک علیه غیرپشتونها ابزار زور و خشونت را نیز افزوده و از تمامی خطوط سرخ در این راستا عبور کرده است. رویکردی که به عقیده ناظران شیرازههای وحدت ملی را فروپاشانده است.
سازمان ملل در گذشته از سوی شماری از نهادهای ناظر داخلی متهم به همسویی با طالبان و تلاش برای سفیدنمایی این گروه شده اما اتهام رشوهستانی مقامهای این سازمان در گزارش اخیر سیگار تازگی دارد.
