سازماندهی تظاهرات اعتراضی به مناسبت چهارمین سالگرد برگشت طالبان به قدرت در ۱۴ شهر جهان

فعالان مدنی و سیاسی و همچنان جنبشهای اعتراضی زنان از سازماندهی تظاهرات در ۱۴ شهر بزرگ جهان به مناسبت چهارمین سالگرد برگشت طالبان به قدرت خبر دادهاند.
معترضان میگویند که اعتراضات در ۱۴ شهر جهان از روز پنجشنبه تا یکشنبه آینده برای ابراز همبستگی با زنان افغانستان تجمع میکنند.
این تظاهرات در ۱۰ کشور از جمله آلمان، ناروی، امریکا، سوئیس، هالند، فرانسه، و چند کشور دیگر برگزار خواهد شد و معترضان علیه طالبان و سیاستهای این گروه اعتراض خواهند کرد.
معترضان با صدور فراخوانی از مردم در شهروندان افغانستان مقیم کشورهای اروپایی و همچنان شهروندان عدالتخواه کشورهای میزبان خواستهاند که در مکانهای تعیینشده گردهم آیند.
شهرهای ویانا، دارمشتات، برلین، مونیخ، دوسلدورف، هامبورگ، اسلو، واشنگتن، ژنیو، آمستردام، مادرید، تورنتو، سائو پائولو و پاریس از شهرهایی است که محلات مشخصی برای تجمع معترضان از قبل اعلام گردیده است.
معترضان، حاکمیت طالبان بر افغانستان را «روزی تاریک برای زنان افغانستان» خوانده و از مردم خواستند برای حمایت از حقوق زنان در این تظاهرات شرکت کنند.
چهارسال پیش طالبان به تاریخ ۲۴ اسد/مرداد( ۱۵ اگست ۲۰۲۱)پس از بیست سال جنگ و خشونت و انجام فعالیتهای تروریستی، که صدها هزار انسان را قربانی گرفت، دوباره در حالی که اشرف غنی احمدزی رییس جمهوری پیشین افغانستان از کابل فرار کرد، وارد کابل شدند.
طالبان با برگشت به قدرت، سیاستهای زنستیزانه دهه هفتاد خورشیدی را دوباره به منصه اجرا گذاشته و مکاتب و دانشگاهها را بر روی دختران بستند. آنان حدود صد فرمان و دستور علیه کار و زندگی زنان تا کنون صادر کردهاند.
در اوایل، زنان افغانستان در واکنش به اقدامات زنستیزانه طالبان در کابل و برخی از شهرها اعتراض کردند اما طالبان با شدت و خشونت تمام اعتراضات زنان را خاموش کرده و صدها تن از برگزار کنندگان اعتراضات را به زندان افگندند و تحت شکنجه شدید قرار دادند.
مهاجرت بیش از ده میلیون شهروند افغانستان، افزایش سرسامآور فقر و بیکاری، قطع کمکهای خارجی، آوارگی، فروپاشی نظام بهداشتی و رکود شدید سرمایهگذاری در نتیجه فرار سرمایهها و سرمایهگذاران از تبعات منفی مشهود برگشت طالبان به قدرت است.
نهادهای ناظر بینالمللی میگویند که افغانستان در کام یک فاجعه بزرگ بشری فرو رفته و گروه حاکم هیچ طرح و برنامهای برای جلوگیری از گسترش ابعاد فاجعه ارایه نکرده و به سیاست سرکوب و ارعاب برای دوام کار خویش در قدرت ادامه داده است.
اتاق بازرگانی ایران: اخراج مهاجران افغانستان، صنایع کلیدی را فلج میکند

اتاق بازرگانی ایران هشدار داده که اخراج گسترده مهاجران افغانستان میتواند با ایجاد شوک منفی، اقتصاد شکننده کشور را به سمت رکود سوق دهد و حذف ناگهانی این نیروها، هزینه تولید را افزایش داده و صنایع کلیدی مانند ساختمان، کشاورزی و پوشاک را فلج میکند.
بر اساس گزارش این اتاق، کارگران افغانستان در سال ۱۴۰۲ حدود ۸ درصد از نیروی کار کشاورزی، ۳۰ درصد از بخش چرم و پوشاک و ۲۳ درصد از صنعت ساختمان را تشکیل دادهاند. دستمزد پایینتر و مهارت این نیروها، به کاهش هزینهها و افزایش بهرهوری کمک کرده است.
مرکز پژوهشهای اتاق بازرگانی افزود که وابستگی بالای اقتصاد ایران به نیروی کار مهاجر، نتیجه کمبود نیروی ماهر داخلی و کاهش نرخ مشارکت اقتصادی است.
این نهاد پیشنهاد میکند به جای اخراج، مدیریت هوشمند و قانونی نیروی کار مهاجر برای تقویت تولید و حفظ تعادل بازار کار اجرا شود.
براساس آمار وزارت مهاجران و عودتکنندگان طالبان تنها در سه ماه گذشته بیش از ۱.۸ میلیون شهروند افغانستان بهگونه اجباری از ایران اخراج شدهاند.
اخراج مهاجران افغانستان از ایران در حالی که هنوز طالبان هیچ برنامهای برای مدیریت برگشت کنندگان و ایجاد اشتغال برای آنان ارایه نکرده، بحران و فاجعه در افغانستان را نیز تشدید و تعمیق کرده است.
امریکا و پاکستان بر مبارزه مشترک با تروریزم تاکید کردند

وزارت امور خارجه پاکستان از برگزاری آخرین دور گفتوگوهای مقامهای این کشور و امریکا دربارهی مبارزه با تروریزم خبر داده و گفته است دو طرف «بر تعهد مشترک خود برای مبارزه با تروریزم در همه اشکال و مظاهر آن تأکید کردهاند».
براساس اعلامیه وزارت امور خارجه پاکستان، نشست یاد شده روز سهشنبه، ۲۱ اسد/مرداد، به ریاست مشترک نبیل منیر، نماینده ویژه پاکستان در امور سازمان ملل و گرگوری دی. لوگرفو، هماهنگکننده وزارت خارجه امریکا در امور مبارزه با تروریزم برگزار شده است.
به نقل از اعلامیه وزارت خارجه پاکستان، هر دو هیأت بر اهمیت حیاتی توسعهی رویکردهای مؤثر در برابر تهدیدهای تروریستی، از جمله تهدیدهای ارتش آزادیبخش بلوچستان، داعش خراسان و تحریک طالبان پاکستان تأکید کردند.
این وزارت در اعلامیه خود گفته است که ایالات متحده از موفقیتهای مداوم پاکستان در مهار گروههای تروریستی که تهدیدی برای صلح و امنیت منطقه و جهان هستند، تقدیر کرده است.
هیأت امریکایی بهخاطر تلفات غیرنظامیان و نیروهای امنیتی با پاکستان ابراز همدردی کرده است.
اعلامیه افزوده که هر دو هیأت بر اهمیت ایجاد چارچوبهای نهادی قویتر و توسعهی تواناییها برای پاسخگویی به چالشهای امنیتی و مقابله با استفاده از فناوریهای نوظهور برای اهداف تروریستی تأکید کردند.
مقامهای پاکستانی و امریکایی بر همکاری نزدیک در مجامع چندجانبه، از جمله سازمان ملل متحد، برای ارتقای رویکردهای مؤثر و پایدار در مبارزه با تروریسم نیز تأکید کردهاند و تعامل پایدار و ساختارمند را برای مقابله با تروریسم و ارتقای صلح و ثبات حیاتی دانستهاند.
پاکستان طی دودهه حضور امریکا در افغانستان، متحد واشنگتن شناخته میشد و از امریکا کمکهای مالی دریافت میکرد، اما در عین حال اسلامآباد متهم به بازی دوگانه بود.
مقامهای دولت پیشین افغانستان، دولت پاکستان را متهم به حمایت از گروههای تروریستی و ناامنی در افغانستان میکردند.
پاکستان اکنون میگوید که گروههای تروریستی در افغانستان تحت قلمرو طالبان حضور دارند و از خاک این کشور برای حملات در پاکستان استفاده میکنند.
انتظارات از نشست روسای جمهوری امریکا و روسیه در آلاسکا

آلاسکا به عنوان محل برگزاری نشست ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، و دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در ۱۵ آگوست انتخاب شده است. این خبر در ۸ آگوست توسط خود مالک دفتر بیضی شکل کاخ سفید اعلام شد و کمی بعد، یوری اوشاکوف، دستیار پوتین در امور سیاست خارجی، تأیید کرد: این دیدار در سرزمینی برگزار خواهد شد که تا سال ۱۸۶۷ متعلق به روسیه بوده است.
روسای جمهور آمریکا با سفرهای خود به آلاسکا، آن را خراب نمیکنند – آخرین باری که باراک اوباما در آنجا بود، در سال ۲۰۱۵ بود. در همان سال، پوتین آخرین بار از ایالات متحده بازدید کرد: سپس در نیویورک در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد. او از ژوئن ۲۰۲۱ رئیس جمهور ایالات متحده (جو بایدن، دموکرات وقت) را ندیده است. و آخرین باری که پوتین ترامپ را دید، در سال ۲۰۱۹ در اوساکا، ژاپن، در حاشیه نشست گروه ۲۰ بود.
اوشاکوف گفت، در همان زمان، ترامپ قبلاً برای دیدار مجدد دعوت شده است. آخرین باری که رئیس جمهور آمریکا از روسیه بازدید کرد، در سال ۲۰۱۳ بود، زمانی که اوباما برای رویدادهای گروه ۲۰ به سن پترزبورگ آمد. چرا آلاسکا
پاول کوشکین، پژوهشگر ارشد ISKRAN، به ودوموستی گفت که انتخاب آلاسکا را میتوان با اهمیت نمادین تاریخی و عملی آن برای روسیه و ایالات متحده توضیح داد. به عنوان مثال، پس از آنکه امپراتوری روسیه آلاسکا را فروخت، اروپا به طور فعال در مورد احتمال اتحاد روسیه و آمریکا بحث کرد.
کوشکین به یاد میآورد: «علاوه بر این، در طول جنگ جهانی دوم، آمریکاییها از طریق آلاسکا به اتحاد جماهیر شوروی هواپیما عرضه میکردند.» این کارشناس همچنین این انتخاب را تلاشی برای نشان دادن عدم تمایل به مشارکت متحدان اروپایی در مذاکرات با روسیه میداند.
نیکولای سیلایف، دانشمند علوم سیاسی، میگوید: «نباید اهمیت جلسات بین رهبران ایالات متحده و روسیه در خانههای یکدیگر را فراموش کنیم. این کارشناس استدلال میکند: «مدت زیادی است که هیچ جلسهای بین روسای جمهور در سرزمینهای ملی روسیه و ایالات متحده برگزار نشده است. و اگر قرار است روابط را عادی کنیم، چرا از طریق احیای سنت خوب دیدار با یکدیگر این کار را نکنیم؟»
اجلاس روسای جمهور روسیه و ایالات متحده: چه برنامهای در پیش است؟
کوشکین اضافه میکند که آلاسکا از نظر لجستیکی نیز مناسب است، زیرا نیازی به درخواست از کشورهای اروپایی برای باز کردن حریم هوایی خود برای پروازها نخواهد بود. در فوریه ۲۰۲۲، پوتین و دیگر سیاستمداران عالی رتبه تحت تحریمهای مسدودکننده وزارت خزانهداری ایالات متحده (لیست SDN) قرار گرفتند. قرار گرفتن در این لیست، سفر به ایالات متحده را به طور قابل توجهی محدود میکند، مگر در موارد خاص. با این حال، در آوریل ۲۰۲۵، نماینده ویژه رئیس جمهور روسیه برای سرمایهگذاری و همکاری اقتصادی با کشورهای خارجی، کریل دمیتریف، از ایالات متحده بازدید کرد و مقامات آمریکایی به طور موقت تحریمها علیه او را لغو کردند، سیانان نوشت.
تا به حال، آلاسکا تنها یک بار به مرکز دیپلماسی سطح بالا تبدیل شده است – در مارس ۲۰۲۱، محل برگزاری اولین مذاکرات دوجانبه بزرگ بین ایالات متحده و چین در دوران ریاست جمهوری بایدن بود. در انکوریج، ایالات متحده توسط وزیر امور خارجه سابق، آنتونی بلینکن، و مشاور امنیت ملی، جیک سالیوان، و چین توسط وزیر امور خارجه، وانگ یی، و رئیس سابق دفتر کمیسیون امور خارجه کمیته مرکزی حزب کمونیست چین، یانگ جیچی، نمایندگی میشدند.
چشماندازهای اوکراین
در بحبوحه اعلام جلسه در آلاسکا، در ۹ آگوست، جلسهای در بریتانیا در محل اقامت دیوید لامی، وزیر امور خارجه بریتانیا، با حضور جیمز ونس، معاون رئیس جمهور ایالات متحده، و همچنین مشاوران امنیت ملی از “کشورهای اروپایی” (ترکیب خاص آنها مشخص نشده بود) برگزار شد. همچنین رستم عمروف، دبیر شورای امنیت و دفاع ملی اوکراین و ولادیمیر زلنسکی، رئیس دفتر رئیس جمهور اوکراین، آندری یرماک، حضور داشتند. به گفته منابع خبری NBC، مقامات اوکراینی علاوه بر ونس، با مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، و همچنین کیت کلوگ، فرستاده ویژه ترامپ (نظارت بر گفتگو با کیف) و استفن ویتکوف (که گفتگو با مسکو را هدایت میکند) ارتباط برقرار کردند.
چند ساعت پس از آن جلسه، رهبران بریتانیا، کییر استارمر، فرانسه، امانوئل مکرون، ایتالیا، جورجیو ملونی، آلمان، فریدریش مرتز، لهستان، دونالد توسک، فنلاند، الکساندر استاب، و رئیس کمیسیون اروپا، اورزولا فون در لاین، بیانیه مشترکی صادر کردند. از یک سو، آنها از تمایل ترامپ برای حل مناقشه اوکراین استقبال کردند. از سوی دیگر، آنها رویکردی را که به نظر آنها میتواند در دستیابی به صلح مؤثرترین باشد، توصیف کردند: ترکیبی از دیپلماسی، حمایت از اوکراین و فشار بر روسیه. در عین حال، امضاکنندگان بر لزوم گفتگو با کیف و ارائه ضمانتهای امنیتی به اوکراین «برای محافظت از حاکمیت و تمامیت ارضی آن» تأکید کردند. به این ترتیب، رهبران کشورهای اروپایی میتوانند به اظهارات ترامپ در ۸ آگوست در مورد احتمال «مبادله سرزمین» بین روسیه و اوکراین پاسخ دهند (زلنسکی در ۹ آگوست اظهار داشت که چنین قصدی ندارد). سیانان، به نقل از منابعی در کاخ سفید، بعداً در ۱۰ آگوست گزارش داد که زلنسکی ممکن است در حدود زمان اجلاس ترامپ و پوتین از آلاسکا نیز بازدید کند.
اما بعید است که او در این اجلاس شرکت کند. به طور خاص، منابع سیانان احتمال شرکت زلنسکی در «برخی جلسات» را رد نکردند و همانطور که یکی از آنها گفت، تنها پس از ارتباط دوجانبه بین پوتین و ترامپ. سیلایف میگوید زلنسکی واقعاً ممکن است به آلاسکا پرواز کند، اما بعید است که یک جلسه سه جانبه در آنجا برگزار شود، از جمله به دلیل موضع روسیه. در ۷ آگوست، پوتین گفت که او «هیچ مخالفتی» با دیدار با زلنسکی ندارد، اما «باید شرایط خاصی برای این امر ایجاد شود.» رئیس جمهور افزود که «متأسفانه، ما هنوز از ایجاد چنین شرایطی فاصله داریم.»
موضوع گفتگو
کوشکین میگوید ریشههای درگیری روسیه و اوکراین میتواند به موضوع بحث رهبران روسیه و ایالات متحده تبدیل شود. مسکو سعی خواهد کرد تا حد امکان این مسائل را پیش ببرد و حداکثر امتیازات را به آن بدهد و موفقیتهای خود را در میدان نبرد تضمین کند. اما این کارشناس تمایل احتمالی ایالات متحده را برای “مانور” در این مورد میبیند. واشنگتن، به نوبه خود، در تلاش است تا از روسیه و اوکراین امتیازاتی کسب کند. دومی، به ویژه، با لفاظیهای زلنسکی مشهود است. کوشکین معتقد است: “در این زمینه، برخی تحریکات از سوی کیف را نمیتوان رد کرد.” ماکسیم سوچکوف، مدیر موسسه مطالعات بینالملل در MGIMO، تأکید کرد که ترامپ میخواهد هر چه سریعتر این موضوع را ببندد و به کار خود ادامه دهد. به طور خاص، به گفته این کارشناس، حضور در آلاسکا همچنین به گفتگو در مورد قطب شمال، جایی که هم سناریوی رویارویی و هم همکاری بین روسیه و ایالات متحده امکانپذیر است، دامن خواهد زد. سیلایف تأکید میکند که موضوع قطب شمال «برای روابط روسیه و آمریکا نسبتاً جدید است و اگر کشورها بخواهند روابط دشوار خود را بهبود بخشند، یادداشت جدید همیشه خوب است». او میافزاید که هم روسیه و هم ایالات متحده علاقهمند به بحث در مورد موضوعات دیگر نیز هستند: خاورمیانه، سوریه و ایران (از جمله عدم اشاعه سلاحهای هستهای) و همچنین فضا. اما دیمیتری نوویکوف، دانشیار دانشکده اقتصاد جهانی و سیاست جهانی در دانشکده عالی اقتصاد دانشگاه تحقیقات ملی، تأکید میکند که پیشرفت قابل توجهی در آنها بدون غلبه بر بحران اوکراین بعید است. به گفته این کارشناس، هنوز نباید انتظار نتایج و پیشرفتهای فوری، به ویژه در جهت اوکراین، را داشت: «دیدار رهبران دو قدرت در چنین زمانی، خود رویداد بزرگی است. و نتایج ملموس به زمان نیاز دارند
سازمان ملل: شهرنشینی در افغانستان رشد سریع دارد اما شهرها آماده پذیرش نیستند

برنامهی اسکان بشر سازمان ملل گفته شهرنشینی در افغانستان رشد سریع دارد اما شهرهای افغانستان آماده رشد سریع شهرنشینی نیستند.
این برنامه امروز، چهارشنبه، ۲۲ اسد/مرداد، در صفحه اکس خود نوشته است که در سال ۱۹۵۰، تنها پنج درصد از جمعیت افغانستان در شهرها زندگی میکردند؛ این درصدی تا سال ۲۰۲۲ به ۲۵ درصد رسیده است و انتظار میرود تا سال ۲۰۶۰ به ۵۰ درصد افزایش یابد.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل، افزوده که از رشد سریع شهرنشینی در افغانستان: «باید به.عنوان یک محرک مثبت برای تغییر اقدام کنیم.»
این برنامه گفته است که بیش از ۴۰ درصد از جمعیت شهری افغانستان در کابل زندگی میکنند؛ شهری که اکنون با جدیترین بحران زیستمحیطی و کمآبی مواجه است.
کارشناسان دربارهی کاهش آبهای زیرزمینی کابل هشدار دادهاند و میگویند که ممکن است پایتخت افغانستان به اولین شهری تبدیل شود که بهطور کامل آب ندارد.
به باور آگاهان، افزایش فقر و بیکاری و در کنار آن برگشت مهاجران، عامل عمده جابجایی جمعیت در افغانستان است و روند شهرنشینی را سرعت بخشیده است. بسیاریها از مناطق روستایی جهت پیدا کردن کار به شهرها سرازیر میشوند. برگشت کنندگان نیز در شهرها جابجا میشوند.
کابل پایتخت افغانستان علاوه بر کمبود آب، با مشکلات جدی در زمینه زیرساختهای شهری مواجه است. در این شهر تعداد شهروندانی که در منازل غیرنقشهای و در مناطق حومهای، فاقد زیرساخت شهری زندگی میکنند، بیشتر از تعداد کسانی است که در خانههای معیاری با زیرساخت شهری زندگی میکنند.
دیدهبان حقوق بشر: امریکا تایید میکند که افغانستان مکان خطرناک است اما پناهجویان را برمیگرداند

سازمان دیدهبان حقوق بشر، در واکنش به گزارش سالانه اخیر وزارت امور خارجه امریکا گفته که است سیاستهای اداره دونالد ترامپ در قبال پناهجویان افغانستان با یافتههای گزارش جدید وزارت امور خارجه این کشور در مورد نقض حقوق بشر در افغانستان، در تضاد است.
این سازمان در بیانیهای نوشت در گزارش جدید امریکا، اطلاعات موثق درباره نقضهای گسترده حقوق بشر از جمله بازداشتهای خودسرانه، شکنجه، بدرفتاری و اعدام در افغانستان وجود دارد و واشنگتن اذعان کرده که این کشور همچنان مکانی «خطرناک» است.
با این حال، دیدهبان حقوق بشر میگوید که سیاستهای اداره ترامپ، با یافتههایش درباره افغانستان سازگار نیست چرا که امریکا وضعیت حفاظت موقت هزاران پناهجوی افغانستان را لغو کرده است.
وضعیت حفاظت موقت در امریکا شامل پناهجویانی میشود که به دلیل وضعیت وخیم حقوق بشری، بلایای طبیعی، جنگ و ناآرامی، بازگشت به کشور متبوعشان خطرناک است.
وزارت امنیت داخلی امریکا در ماه حمل اعلام کرد که وضعیت حفاظت موقت هزاران پناهجوی افغانستان لغو شده است.
در اواخر ماه گذشته نیز، یک قاضی فدرال با صدور حکمی با آغاز روند لغو وضعیت حفاظت موقت مهاجران افغانستان موافقت کرد.
وزارت امور خارجه امریکا روز سهشنبه، ۲۲ اسد/مرداد، در گزارش سالانه (۲۰۲۴) خود از وضعیت حقوق بشر در افغانستان گفت که وضعیت حقوق بشری در افغانستان بدتر شده است. در این گزارش به محدودیتهای شدید علیه زنان، بازداشتهای خودسرانه، کشتارهای فراقانونی، سرکوب آزادیهای شهروندان و آزادی بیان بهدست طالبان اشاره شده است.
با برگشت طالبان به قدرت، دهها هزار شهروندان افغانستان که با نیروهای امریکایی همکاری کرده بودند، کشور را ترک کرده و مسیر پناهندگی به امریکا را در پیش گرفتند. شماری از آنان به امریکا رسیدند و شمار دیگری در مسیرهای پناهندگی قرار دارند. دولت ترامپ اما سیاستی را در پیش گرفته که بر مبنای آن پناهجویان باید به کشورهای شان برگردند.
طالبان برغم آنکه درتلاش برقراری روابط حسنه با امریکا و بریتانیا هستند، اما در یک رویکرد انتقامجویانه به کشتار هدفمند همکاران افغانستانی امریکا و بریتانیا اقدام کردهاند. این گروه بسیاری از پناهجویان برگشت کننده را تحت تعقیب و تعذیب قرار داده و در موارد زیادی گزارش شده که افراد برگشت کننده، به صورت مرموز به قتل رسیدهاند.
طالبان در گزارش وزارت خارجه امریکا: از نقض گسترده حقوق بشر، تا سلب آزادیها و کشتار و زندانی کردنهای طولانی مدت

وزارت امور خارجه امریکا در گزارش سالانه خود پیرامون وضعیت حقوق بشر در افغانستان، گفته است که طالبان محدودیتهای شدیدی بر زندگی شخصی شهروندان افغانستان اعمال کردهاند، آزادی بیان و آزادی عقیده را سلب کردهاند، محدودیتهای بیشتری بر زندگی زنان وضع کردهاند، به کشتارهای هدفمند و انتقامجویانه ادامه داده و به زندانی کردن طولانی مدت شهروندان بدون اثبات جرم اقدام کردهاند.
در این گزارش که با استناد به گزارشهای سازمان ملل در مورد حقوق بشر در افغانستان تهیه شده، آمده است که فرمانهای طالبان، دسترسی به آموزش، اشتغال و آزادی رفتوآمد زنان و دختران را محدود، آنان را عملا از فضاهای عمومی حذف و احترام به حقوق زنان را بهطور قابلتوجهی کاهش داده است.
وزارت امور خارجه امریکا در ادامهی گزارش خود گفته است که انتشار قانون امر به معروف و نهی از منکر، محدودیتهای شدیدی را بر زندگی شخصی تمام شهروندان افغانستان، بهویژه زنان و دختران اعمال کرده است.
این وزارت افزوده است که طالبان «قوانینی» را براساس تفسیر خود از اسلام وضع کردند که بهشدت آزادی مذهب یا عقیده را نقض میکند، سایر تفاسیر از اسلام و اعمال اسلامی و همچنین اعمال سایر ادیان را غیرقانونی اعلام میکند، با «قوانین» پیش از ۱۵ آگست مغایرت دارند و با تعهدات و مسئولیتهای افغانستان تحت قوانین بینالمللی نیز در تضاد است.
در گزارش وزارت امور خارجه امریکا همچنان آمده که در رژیم طالبان بیتوجهی گسترده به حاکمیت قانون و مصونیت رسمی از مجازات برای مسئولان نقض حقوق بشر وجود داشته است.
در این گزارش، قتلهای خودسرانه، ناپدیدشدنها، شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، استخدام یا استفادهی غیرقانونی از کودکان توسط طالبان در درگیریهای مسلحانه، محدودیتهای جدی در آزادی بیان و آزادی رسانهها، تهدید و خشونت علیه روزنامهنگاران و سانسور، محدودیتهای آزادی مذهبی، و قاچاق انسان، از جمله کار اجباری، از دیگر موارد نقض حقوق بشر گفته شده است.
وزارت امور خارجه امریکا با اشاره به گزارشهای یوناما و گزارشگر ویژه سازمان ملل نوشته است که گزارشهای متعددی مبنی بر قتلهای خودسرانه و غیرقانونی توسط اعضای طالبان و داعش خراسان وجود دارد که بسیاری از آنها بهعنوان انتقام از مقامهای مرتبط با دولت قبل از آگست ۲۰۲۱ انجام شده است.
این وزارت در ادامهی گزارش خود گفته است که طالبان به حق آزادی بیان احترام قایل نیستند و با صدور مجموعهای از فرامین، آزادی بیان را از جمله برای اعضای مطبوعات و سایر رسانهها بهشدت محدود کرده است. این گروه بارها خبرنگاران و کارمندان رسانهها را بازداشت و زندانی کرده است.
وزارت خارجهی امریکا در گزارش خود گفته است که انتقاد عمومی از طالبان -چه توسط افراد و چه توسط گروهها- تا حد زیادی خاموش شده و این گروه سخنرانیهای عمومی تحت نظارت گسترده قرار دارند.
در گزارش وزارت خارجه امریکا طالبان مسئول ناپدیدشدنهای اجباری دانسته شده و همچنین تاکید شده که طالبان اغلب شهروندان افغانستان را بدون مبنای قانونی روشن و بدون توجه به حمایتهای قانونی یا رویهای، خودسرانه بازداشت میکنند.
وزارت خارجه امریکا به ازدواجهای کودکان، ازدواجهای زودهنگام و اجباری در افغانستان نیز اشاره کرده که در گزارشهای سازمان ملل نیز این موارد به عنوان پیامدهای سیاستهای زنستیزانه طالبان اشاره شده است.