اسرائیل آتشبس با حزبالله را نقض و به بیروت حمله کرد
ارتش اسرائیل امروز جمعه، ۸ حمل/فرودین، منطقهای در جنوب بیروت پایتخت لبنان را برای نخستین بار پس از برقرار آتشبس با حزبالله مورد حمله هوایی قرار داد که با این حمله آتشبس نقض گردید.
منابع محلی از شنیده شدن صدای دو انفجار نیرومند و بلند شدن دود غلیظ به آسمان بیروت خبر دادهاند.
امانوبل ماکرون، رییس جمهوری فرانسه، این اقدام اسراییل را «غیرقابل قبول» خواند و رییس جمهوری لبنان نیز آن را «نقض آشکار توافق آتشبس» عنوان کرده است.
ارتش اسرائیل گفته که این حمله یک «زیرساخت تروریستی» متعلق به «واحد ۱۲۷ نیروی هوایی حزبالله» را در منطقه ضاحیه هدف قرار داده است. جایی که پایگاههای اصلی حزبالله در بیروت در آن موقعیت دارد.
تلویزیون المنار، وابسته به حزبالله، گزارش داده که پیش از این حمله، چندین حمله هشداردهنده با پهپاد انجام شده بود.
ارتش اسرائیل پیشتر در شبکه اجتماعی ایکس به ساکنان منطقه هشدار داده بود که به دلیل وجود تأسیسات حزبالله، در معرض خطر هستند.
درگیری میان اسراییل و حزبالله لبنان در اکتوبر ۲۰۲۳، پس از آنکه حزبالله در حمایت از گروه حماس به سوی اسراییل موشک پرتاب کرد، آغاز شد و در نوامبر سال ۲۰۲۴ میان طرفین آتشبس برقرار شد.
ناظران میگویند که با حمله امروز اسراییل به بیروت، تنشها در خاورمیانه وارد مرحله جدیدی شده است.
در روزهای اخیر، اسراییل آتشبس با حماس را نیز به شکل یک جانبه نقض کرده و حملات شدیدی را بر مواضع حماس انجام داد که در آن شماری از مقامهای ارشد این گروه کشته شدند.
سازمان حمایت از خبرنگاران از پاکستان خواست که خبرنگاران را اخراج نکند
سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان از دولت پاکستان خواسته است که بازداشت، آزار و اذیت خبرنگاران افغانستان را متوقف کند.
این سازمان روز جمعه، ۸ حمل/فرودین، در اعلامیهای گفته که پولیس پاکستان محمود کوچی، یکی از خبرنگاران افغانستان را بازداشت و همراه با پسرش زندانی کرده است.
سازمان حمایت از خبرنگاران بازداشت و اذیت این خبرنگار را محکوم کرده است و تصریح کرده که خبرنگارانی که مدرک قانونی ندارند، باید از طریق کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندهگان به حمایتهای قانونی دسترسی داشته باشند.
همچنان، این سازمان خواهان حمایت نهادهای حقوق بشری و کشورهای دخیل در امور افغانستان از خبرنگاران افغانستان در پاکستان شده است.
طبق گزارشها، صدها خبرنگار افغانستان که به دلیل تهدیدهای طالبان و یا به دلیل فقر و بیکاری کشور را ترک کرده، به پاکستان و ایران رفته و از این کشورها به کشورهای اروپایی و امریکا و کانادا درخواست پناهندگی دادهاند که اسناد بسیاری از آنان در حال طی مراحل است.
با این حال، پولیس پاکستان بارها خبرنگاران مهاجر افغانستان را بازداشت و اخراج کرده که موجب نگرانی نهادهای حقوق بشری و مدافع خبرگاران شده است.
استاد برکنار شده دانشگاه: یک شخص بمبساز نباید وزیر تحصیلات عالی باشد
اسماعیل یون، استاد برکنار شده دانشکده زبان پشتو دانشگاه کابل گفته است سازنده بمهای بشکهای و انفجاری نباید وزیر تحصیلات عالی باشد.
آقای یون گفته است که طالبان افراد غیرمسلکی را در رأس وزارت تحصیلات عالی گماشته و دانشگاه کابل را به یک مدرسه دینی تبدیل کردهاند.
وی افزوده که نه تنها در دانشگاه کابل، بلکه در تمام مراکز آموزشی و تحصیلی در حال حاضر همین وضعیت حاکم است و سیاست عمومی طالبان این است که مراکز آموزشی و تحصیلی را در سراسر کشور به مدرسه دینی تبدیل کنند.
ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان از باشندگان ولایت کندهار و از افراد نزدیک به ملاهبتالله رهبر غایب طالبان است. او تحصیلات عالی مسلکی ندارد و در مدارس مختلف دینی آموزشهای غیررسمی را فراگرفته و یکی از تندروترین مقامهای طالبان به شمار میرود.
ندا محمد ندیم، باری گفته بود که معیار شایستگی در رژیم طالبان نباید اسناد ماستری و دکترا باشد، بلکه باید شایستگی طالبان با این معیار سنجیده شود که چند انفجار را سازماندهی و اجرا کردهاند.
طالبان پیش از برگشت شان به قدرت، در جنگ با نظام مردمی افغانستان، مصروف انفجار و انتحار بودند و صدها هزار شهروند غیرنظامی و نظامی افغانستان در نتیجه انفجارها و انتحاریهای این گروه که در امکان عمومی انجام میشد، جانهای خود را از دست دادند.
در گذشته نیز بارها استادان دانشگاههای افغانستان، وزیر تحصیلات عالی طالبان را متهم به مدرسهسازی دانشگاهها کرده و گفتهاند که از تغییر نصاب درسی گرفته، تا برکناری استادان مخالف تفکر طالبانی تا طالبانیسازی محیط دانشگاه و استخدام ملاها به عنوان استاد دانشگاه، کارهایی است که وزیر تحصیلات عالی طالبان در راستای طالبانیسازی دانشگاهها انجام داده است.
گفتنی است که اسماعیل یون که به تازگی از سوی طالبان از سمت استاد دانشگاه برکنار شده، پیش از این از حامیان سرسخت طالبان بود.
ناظران میگویند که اسماعیل یون براساس دیدگاههای قومی(پشتونیستی) سالها در دوره جمهوریت نیز از طریق دانشگاه و تلویزیون ژوندن به نفع طالبان تبلیغ میکرد اما حالا به هر دلیلی از این گروه و سیاستهای آن در قبال آموزش و تحصیلات انتقاد میکند و در تازهترین اظهارات خود، گفته که طالبان در بخش آموزش مستحق نمره صفر هستند.
او چند روز پیش، پس از برکناریاش، در برگه فسبوک خود نوشت:« بدبختیما اینست که ما با کتاب کارداریم نه بابشکههای بم.»
شماری از فعالین مدنی و سیاسی افغانستان در واکنش به پست فیسبوکی آقای یون نوشتند که افکار طالبانی و قومی شما بدتر از بمهای بشکهای قدرت تخریب در جامعه متکثر افغانستان داشته است.
آقای یون گفته که اکنون در ترکیه به سر میبرد.
بسیاری از استادان دانشگاههای افغانستان، پس از آنکه فضای دانشگاهها طالبانی شد و زیر فشار شدید قرار گرفتند، مجبور به ترک کشور شدهاند.
طرح جابجایی ناقلین در بدخشان فراتر از ۳۰ هزار نفر است؟!
در آن جلسه فیصله شده است که نظر بهشرایط و حساسیتهای اجتماعی بیشتر از پنجاه هزار نفر در استان بدخشان جابهجا شوند. در این جلسه ظاهراً توصیه و تأکید این بود که اینها برادران مهاجر ما و شما استند. پاکستانیها بیرحمانه همه را خارج میکنند. ناگزیریم برادران خودرا در سراسر کشور بهویژه در مناطق که ظرفیت و پذیرش جمعیت را دارند و زمینهی کار و اشتغال برای شان مساعد است، اولویت جابهجایی آنان در آن ولایت خواهد بود که بیشتر توانمندی وسعت و مساحت جغرافیایی دارند؛ در این میان بدخشان در فهرست ولایات مهم است که زمینهی پذیرش بیشتر را دارد.
یک ترجمان معلولِ افغانستانی در دفتر کارش در امریکا کشته شد
رسانههای امریکایی گزارش دادهاند که یک مترجم پیشین نیروهای امریکایی در افغانستان، که در یک حمله انتحاری در افغانستان دو پای خود را از دست داده بود، در شهر هیوستون ایالت تگزاس ایالات متحده امریکا، در دفتر کارش، به ضرب چاقو به قتل رسیده است.
طبق گزارشها، این ترجمان افغانستانی، عبدل نیازی نام داشته و شامگاه چهارشنبه، ۶ حمل/فروردین، در دفتر شخصی خود توسط شخصی به نام مسیحالله ساحل، یک پناهنده دیگر افغانستانی، مورد حمله قرار گرفته است.
در گزارشها آمده که مسیحالله ساحل بازداشت شده است.
نزدیکان مقتول گفتهاند که او بهعنوان مترجم برای ارتش امریکا در افغانستان کار میکرد و در سال ۲۰۱۴ به امریکا منتقل شد.
یکی از دوستان نیازی گفته است که او یک مددکار اجتماعی بود و به پناهندگان تازهوارد کمک میکرد. او گفته است:«نیازی انسان بسیار مهربانی بود، فردی آرام و پر از عشق. ما هنوز در شوک هستیم که چرا این فرد او را به قتل رسانده است.»
وی افزوده که قاتل نیز در دفتر نیازی حضور داشته و برای دریافت برخی مدارک مهاجرتی کمک میخواست.
سی ان ان: چین به کمک شبکههای جنایتکار از معادن افغانستان بهرهبرداری میکند
شبکه سی ان ان، در گزارشی گفته که چین از طریق شبکههای جنایتکار از معادن افغانستان بهرهبرداری میکند که در فقدان شفافیت و مشروعیت بینالمللی، نگرانیهای جدی را در مورد غارت منابع، تخریب محیط زیست و نقض حقوق بشر برانگیخته است.
در گزارش سی ان ان آمده که بهره برداری جنجالی از معادن افغانستان که یک شرکت چینی و شبکههای جنایتکار محلی از طریق معامله با طالبان دخیل است، نشان می دهد که این شرکت چینی برای تسهیل این عملیات از قاچاقچی محلی مواد مخدر حاجی بشیر نورزی که در سال ۱۴۰۱ در یک تبادل زندانیان از بازداشت ایالات متحده آزاد شده بود، کمک گرفته است.
گزارش میافزاید که معادنی که از سوی شرکت چینی مورد بهرهبرداری قرار میگیرند، یک منبع قابل توجه برای اقتصاد افغانستان است که بخشی از ثروت معدنی گسترده این کشور را تشکیل میدهد و استخراج «غیرمجاز» آن، که با غصب زمین و آوارگی اجباری ساکنان همراه است، بر جوامع محلی و محیط زیست تأثیر منفی می گذارد.
در گزارش سی ان ان، آمده که «عملیات این شرکت چینی توسط نیروهای امنیتی طالبان، به شمول پرسنل وزارت داخله و یک قطعه مرزی ۴۱۰ نفره محافظت می شود. معادنی که در حال استخراج است، هشت کیلومتر مساحت دارد و در صورت مدیریت صحیح می تواند به نفع اقتصاد افغانستان باشد.»
گزارش میافزاید که«ثروتهای معدنی افغانستان که بیش از ۳ تریلیون دالر ارزش دارد، شامل لیتیوم، مس و عناصر کمیاب خاکی است که در رژیم طالبان، این منابع از طریق شبکه پیچیدهای از جرم و استثمار غارت می شوند و شرکای بینالمللی مانند شرکتهای CAD ZEREN در این روند دخیل هستند.»
در بخشی از این گزارش آمده که «شرکتهای چینی با معاملات میلیاردها دلاری از جمله سرمایه گذاری ۱۰ میلیارد دالری در لیتیوم و سایر مواد معدنی، در بخش معادن افغانستان سرمایه گذاری زیادی کرده اند.»
سی ان ان دراین گزارش به قرارداد مس عینک لوگر با شرکت چینی نیز اشاره کرده و نوشته است:«چین در ۲۰ می ۲۰۰۸ یک قرارداد مس با افغانستان امضا کرد اما به دلایل امنیتی، در دوران جمهوری شروع به کار نکرد. این قرارداد که با قیمت پایین مس منعقد شده، مسئولیت قابل توجهی را بر دوش چین می گذارد اما چین به تعهد خود عمل نکرده و در عوض، از حرص و طمع و ندانمکاری طالبان سوء استفاده می کنند.»
گزارش تصریح میکند که «این وضعیت نیازمند شفافیت بیشتر و نظارت مشروع بینالمللی برای حفاظت از منابع مردم افغانستان است.»
گفتنی است که در گذشته بارها مردم محل از تاراج معادن طلا در ولایتهای تخار و بدخشان توسط شرکتهای جنوبی متعلق به سران طالبان به همکاری شرکتهای چینی شکایت کرده و گفتهاند که در صورت ادامه این وضعیت معادن افغانستان بیآنکه نفعی به مردم داشته باشد، مورد دستبرد و سوء استفاده مافیای اقتصادی داخلی و شرکتهای طماع چینی قرار میگیرد.
گزارش شورای پنجشیریان: طالبان در دو ماه ۸ تن را کُشتند و ۸۰ تن را بازداشت کردند
شورای جهانی پنجشیریان در گزارش تازهای که شب گذشته، ۷ حمل/فرودین، در مورد وضعیت حقوق بشری در این ولایت ارایه کرد، گفت که طی ماههای جنوری و فبروری سال ۲۰۲۵، طالبان در پنجشیر ۸ تن را به شکل فجیعانه به قتل رسانیده و ۸۰ تن دیگر از باشندگان این ولایت را بازداشت و تحت شکنجه قرار دادهاند.
در این گزارش وضعیت حقوق بشری در پنجشیر«به شدت وخیم» توصیف شده و تصریح شده که«گروه تروریستی طالبان با حضور ۲۱ هزار ملیشه نظامی خود طی سه سال در پنجشیر با افزایش سرکوب، و ستمگری، مرتکب قتلهای وحشیانه فرا قضایی، بازداشتهای خودسرانه، غصب جایدادهای شخصی، اعمال محدودیتهای شدید بر تمام امور زندگی مردم به ویژه آزادی بیان و رسانهها، وضع قیود شب گردی، مرتکب جنایت نقض آشکار حقوق بشری شدهاند.»
در بخشی از این گزارش آمده که در دوماه نخست سال ۲۰۲۵، «موارد متعددی از قتل و کشتار پنجشیریان در پنجشیر و کابل و حتی در زندان های وحشتناک گروه طالبان گزارش شده است. در این مدت ۸ تن از باشندگان پنجشیر بهطور فجیعانه به قتل رسیدهاند. قربانیان نخست تحت شکنجههای هولناک قرار گرفته، اعضای بدن شان مثله و قطع گردیده و سپس سلاخی وتیرباران شدهاند.»
در مورد جزییات قتل و کشتار باشندگان پنجشیر در این گزارش، آمده که یکی ازاین قربانیان، افسر سابق نظام جمهوریت بود که پس از بازداشت همسرش، در کابل خودکشی کرد؛ قربانی دیگر، در کابل نخست توسط افراد گروه طالبان ربوده شده، پس ازمدتی جسد مثله، و سلاخی شدهاش در منطقه دهسبز کابل پیدا شد؛ قربانی دیگر، یک زندانی بود که پس از دو سال تحمل شکنجه و حبس، در زندان جان سپرد؛ قربانی دیگر، یک جوان پنجشیری بود که در شهر کابل تیرباران شد؛ و قربانی دیگر، یک دختر پنجشیری بود که از ادامه تحصیل در رشته پزشکی منع شده و بخاطری که تحت تهدید قرار داشت، خودکشی کرد.
در مورد افراد بازداشت شده، شکنجه شده و ناپدیده شده نیز در گزارش شورای پنجشیریان آمده که«در دو ماه گذشته، بیش از ۸۰ نفر از باشندگان پنجشیر بازداشت، شکنجه یا ناپدید شدهاند که شامل ریش سفیدان، خبرنگاران، فعالان اجتماعی، کشاورزان، معلمان، دانشآموزان، علما، شاعران و نویسندگان می باشند.»
گزارش میافزاید که بسیاری از بازداشتها بدون هیچ جرم، گناه و دلیل قانونی صورت گرفته، برخی از افراد چندین بار بازداشت شده، پس از بازجویی، شکنجه، لت و کوب، تحقیر و توهین ناسزاگویی آزاد شدهاند.
در این گزارش آمده است که «از زمان اشغال پنجشیر توسط گروه طالبان ۳۱۵ باب خانه و جایداد شخصی مردم توسط این گروه غصب شده است. برخی از این خانهها به پایگاه های نظامی تبدیل شدهاند. چندین مکتب و کلینیک نیز به عنوان پایگاه نظامی طالبان استفاده میشود.»
گفتنی است که گزارش یاد شده از سوی کمیته حقوق بشر و دادخواهی شورای جهانی پنجشیریان تهیه شده و در یک نشست آنلاین که شماری از چهرههای سیاسی از پنجشیر و دیگر ولایتها حضور داشتند، ارایه شد.
تهیه کنندگان کنندگان این گزارش، از شورای حقوق بشر سازمان ملل، دفتر یوناما، سازمان عفو بینالملل، نهاد های داخلی کشور و سایر نهادهای مدافع حقوق بشر خواستهاند که اقدامات فوری خود را برای بهبود وضعیت حقوق بشری در پنجشیر انجام دهند.
ولایت پنجشیر که در حدود شصت کیلومتری شمال کابل واقع شده، یکی از پایگاههای اصلی مقاومت ضد طالبان در سالهای ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ خورشیدی به رهبری احمد شاه مسعود بود و در سال ۱۴۰۰ که طالبان دوباره به قدرت برگشتند، دوباره مقاومت علیه این گروه در پنجشیر شکل گرفت و جنگهای خونینی در این ولایت بین طالبان و نیروهای مقاومت صورت گرفت.
مردم ولایت پنجشیر از نظر قومی تاجیکتبار هستند و ناظران میگویند که یکی از دلایل تمرکز فشار نظامی طالبان بر این ولایت به موضوع سرکوب قومی نیز مرتبط است.
آگاهان امور اجتماعی میگویند که تاجیکان پنجشیر را مرکز و محور اقتدار سیاسی خود میپندارند و به همین دلیل، طالبان تمامی نیروهای جنگی خود را در این ولایت مستقر کرده تا از شکلگیری مجدد مقاومت تاجیکان در این ولایت جلوگیری به عمل آورند.
در نشستی که به منظور ارایه گزارش حقوق بشری، شورای جهانی پنجشیریان برگزار شده بود، شماری از چهرههای سیاسی سخنرانی کرده و خواستار گسترش رویکردهای دادخواهانه در سایر ولایتها به ویژه در ولایتهای شمال و شمال شرق شدند.
عارف رحمانی عضو پیشین پارلمان افغانستان و از فعالین سیاسی هزاره در این نشست، خواهان تقویت سازوکارهای دادخواهی میان تاجیکان و هزارهها گردید و گفت که برای تامین بهتر عدالت و تقویت جریان دادخواهی، سیاسیون و فعالین مدنی و سیاسی تاجیک باید با دادخواهان هزاره همصدا شوند تا امکان مستندسازی موارد بیشتری از نقض حقوق بشر در میان تاجیکان و هزارهها از سوی طالبان، فراهم شود.
