خبرگزاری پورانا

PNA

اعتراض مردم تخار به«چپاول معادن» و«تخریب مزارع» توسط«شرکت‌های ناشناس»

صدها تن از باشندگان شهرستان/ولسوالی چاه‌آب ولایت شمال شرقی تخار در برابر آن‌چه «چور و چپاول معادن طلا» و «تخریب مزارع» شان توسط«شرکت‌های ناشناس» می‌خوانند، دست به اعتراض زده و طالبان را به بی‌اعتنایی در برابر شکایات و اعتراضات خود متهم کرده‌اند.
معترضان هشدار داده‌اند که در صورت تداوم بی‌توجهی طالبان به خواست‌ها و شکایت‌های شان، اعتراض‌های مردمی گسترش خواهد یافت.
آنان به رسانه‌ها گفته‌اند که خانه‌ها، کلینیک‌ها، چراگاه‌ها و زمین‌های‌شان از سوی شرکت‌های مختلف تخریب شده است.
هرچند معترضان از شرکت‌هایی که اقدام به تخریب خانه‌ها و زمین‌های شان کرده، نام نبرده‌اند اما برخی از منابع آگاه در تخار می‌گویند که شرکت‌های مورد اشاره، شرکت‌های غیربومی متعلق به پشتون‌های جنوبی‌اند که در همکاری با شرکت‌های چینایی اقدام به استخراج معادن طلا و سنگ‌های قیمتی در تخار می‌نمایند.
براساس گفته‌های منابع، اعتراضات مردمی در برابر تخریب مزارع و چپاول معادن، از روز، یک‌شنبه، ۲۱ دلو/بهمن، آغاز شده و معترضان گفته‌اند که اعتراضات تا رسیدگی به خواست معترضان ادامه خواهد داشت.
یکی از منابع به رسانه‌ها گفته استد:«در روزهای اخیر ده‌ها اسکواتور جدید وارد ولسوالی چاه‌آب شده و بخش از آن به سمتی رفته و یک شمار آن به دلیل اعتراض مردم در مرکز این ولسوالی توقف کرده است. دزدی معادن با ارزش شمال در ماه‌های اخیر به گونه بی‌سابقه افزایش یافته است.»
معترضان گفته‌اند که پیش از این نیز چندین بار از اداره محلی طالبان در تخار خواسته بودند که به مشکلات‌شان رسیدگی شود؛ اما تا کنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است.
در گذشته نیز بارها باشندگان ولایت‌های تخار و بدخشان در برابر استخراج بی‌رویه و سوال‌برانگیز معادن و تخریب مزارع مردم محل دست به اعتراض زده و طالبان را متهم به حراج معادن به شرکت‌های خارجی و غیربومی کرده‌اند.
معترضان در گذشته مدعی شده‌اند که شرکت‌های متعلق به پشتون‌ها به مناطق شمال آمده و در تبانی با طالبان قراردادهای معادن را بدون در نظرداشت نیازها و خواسته‌های مردم محل به قیمت ارزان بدست می‌آورند و با استفاده از زور و تفنگ مردم را مجبور به سکوت در برابر تاراج معادن می‌کنند.

مجله اکونومیست: حمایتِ پاکستان از طالبان اشتباه محاسباتی بود

مجله بریتانیایی اکونومیست در گزارشی گفته است که پاکستان به این باور بود که طالبان پس از به قدرت رسیدن در افغانستان، قابل اعتماد خواهند بود، اما این یک اشتباه محاسباتی بوده است.
در این گزارش آمده که طالبان به درخواست مکرر پاکستانی‌ها، برای جلوگیری از فعالیت گروه‌های تروریستی به ویژه تحریک طالبان پاکستانی، بی‌اعتنایی کرده و عملاً به آن‌ها«انگشت وسط ‌نشان دادند».
این مجله در گزارش خود نگاشته است که خشم پاکستان قابل درک است زیرا براساس گزارش سالانه مطالعات صلح پاکستان، در سال ۲۰۲۴میلادی، حدود ۵۲۱ حمله تروریستی پاکستان رخ داده که در آن حدود دو هزار از شهروندان پاکستان و نظامیان این کشور کشته و زخمی شده‌اند.
در گزارش این مجله آمده است که خشونت‌ها در پاکستان پس از خروج نظامیان امریکایی و به قدرت رسیدن طالبان، حدود۷۰ درصد افزایش یافته که بیش‌تر این حملات را تحریک طالبان پاکستانی برعهده گرفته‌اند.
مقام‌های پاکستان در بیش‌تر از سه سال گذشته همواره طالبان افغانستان را به حمایت و پشتیبانی گرو‌ه‌های تروریستی به ویژه تحریک طالبان پاکستانی متهم کرده و از این گروه بار‌ها خواسته‌اند که اقدامات«جدی و موثر» برای مقابله با گروهای هراس افگن به ویژه اعضای تی تی پی، روی دست گیرند.
پاکستان در سال ۱۹۹۴ میلادی، طالبان افغانستان را به کمک انگلیس‌ها و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، همچون یک پروژه خارجی برای تامین مقاصد سیاسی و ژیوپولتیک خود برای درهم کوبیدن حکومت مجاهدین، ایجاد کرد و تا برگشت دوباره طالبان به قدرت نیز مورد حمایت قرار داد.
اما ناظران می‌گویند که طالبان افغانستان با طالبان پاکستان قرارداد همکاری امضا کرده‌اند و طبق این قرارداد، طالبان افغانستان متعهد شده‌اند که طالبان پاکستان را در سرنگونی رژیم پاکستان و ایجاد حکومت اسلامی در این کشور همکاری می‌کنند.
در همین حال، پیوندهای قومی میان طالبان پاکستان و طالبان افغانستان باعث شده تا روابط پیچیده‌ای بین این دو گروه شکل گیرد و پاکستان نتواند در سیاست جداسازی دو گروه از طالبان از هم توفیق داشته باشد. این امر موجب خشم پاکستان شده و اخیراً این کشور در تلاش شده تا با مخالفان طالبان به تماس گردیده و نیروهای مخالف طالبان را مورد حمایت قرار دهد. تلاشی که از سوی مخالفان طالبان با ناباوری دنبال می‌شود. زیرا مخالفان طالبان هنوز، پاکستان را حامی طالبان می‌دانند و معتقدند که پاکستانی‌ها برای اثبات این‌که واقعن علیه طالبان قرار گرفته‌اند، نیاز به ارایه اسناد و مدارک کافی و فرایند اعتمادسازی دارند.

پشتون‌ها در بگرام پروان به کمک طالبان زمین‌های مردم را غصب می‌کنند

برخی از رسانه‌ها به نقل از منابع محلی در ولایت پروان گزارش داده‌اند که طالبان به حمایت پشتون‌هایی پرداخته‌اند که زمین‌های مردم بومی شهرستان/ولسوالی بگرام این ولایت را به زور غصب کرده‌اند.
پایگاه خبری تحلیلی روایت، گزارش داده که در تازه‌ترین مورد، شماری از باشندگان روستای بخشی‌خیل شهرستان/ ولسوالی بگرام گفته‌اند که پشتون‌های روستای سیغانی بگرام، به حمایت جنگ‌جویان طالب، دست به غصب زمین‌ها و باغ‌های آنان می‌زنند.
طبق گزارش روایت، اهالی این روستا روز یک‌شنبه، ۲۱ دلو/بهمن، گفته‌اند که حدود چهل سال پیش، دولت وقت زمین‌های آنان‌را به‌خاطر ساخت میدان هوایی بگرام، مصادره و در بدل آن در ساحه «خم‌کلان»، زمین توزیع نموده بود، اما اکنون پشتون‌ها ادعا دارند که این باغ‌ها و زمین‌ها علف‌چرهای آبایی آنان بوده و باید دوباره به ایشان تعلق گیرد.
باشندگان بومی روستای بخشی‌خیل شهرستان بگرام به پایگاه روایت گفته‌اند: «پشتون‌هایی‌که ملکیت‌های آن‌ها را غضب می‌کنند، باشندگان روستای سیغانی و از جمله‌ی‌ ناقلینی هستند که در زمان پادشاهی نادرخان و ظاهرخان جبراً در زمین‌ها مردم بگرام متوطن شده‌اند.»
آنان افزوده‌اند که این زمین‌ها از اجداد شان برای آنها میراث مانده که چندین نسل این زمین‌ها را کشت و حاصل آن را برداشت کرده‌اند؛ اما پس از تسلط دو‌باره طالبان به کشور، سر و کله‌ پشتون‌ها پیدا شد و این زمین‌ها را ملکیت شخصی خودشان قلمداد می‌کنند.
دو تن از اهالی روستای بخشی‌خیل بگرام به پایگاه خبری-تحلیلی روایت گفته‌اند که«افغان‌ها/پشتون‌های روستای سیغانی، حیوانات شان‌را در گندم‌زاران آن‌ها رها کرده و با تراکتور تاک‌های انگوری و برخی از خانه‌های آنان‌را تخریب کرده‌اند.
در گزارش روایت به نقل از«متنفذان قومی روستای‌های اطراف میدان هوایی بگرام» آمده که«بارها با اسناد و قباله‌های شرعی به‌ولسوالی بگرام مراجعه کردند، اما مولوی صبور ولسوال بگرام و برخی مسوولان محلی دیگر طالبان، با ندیده گرفتن اسناد و قباله آنان، ناقلان پشتون‌ را حق‌ به‌جانب اعلام کردند.»
در این گزارش تصریح شده که «تاجیک‌تباران ولسوالی بگرام هشدار می‌دهند، در صورت ادامه‌ی این زورگیری‌ها و زورگویی‌ها، آنان از زمین‌ها و ملکیت‌های آبایی خود تا پای جان دفاع کرده و از غضب خانه و کاشانه شان جلوگیری خواهند کرد.»
در ادامه گزارش آمده است:«این بار نخست نیست که باشندگان ولسوالی بگرام از هجوم ناقلان و غضب ملکیت‌های شان از سوی پشتون‌ها صدا بلند می‌کنند؛ حکومت‌های حامدکرزی و اشرف غنی نیز با حمایت‌های مالی، سیاسی و نظامی تلاش کردند تا۵۰ هزار تن از پشتون‌های جنوب افغانستان و قبایل پاکستان را در دشت‌های باریک‌آب بگرام مسکن‌گزین کنند که با واکنش تندمردم بگرام مواجه و این برنامه ناتمام ماند.»
پایگاه خبری روایت به نقل از منابع آگاه در ولایت پروان افزوده که«اکنون طالبان بدون هیچ ممانعتی، برای ناقلان پشتون و کوچی‌ها شناس‌نامه توزیع کرده و در حال تطبیق برنامه‌های ناتمام کرزی و غنی و سایر شاهان پشتونی هستند.»
شکایت از غصب زمین‌های مردمان بومی توسط کوچی‌ها یا ناقلین پشتون تازگی ندارد. در بسیاری از مناطق شمال، شمال شرق، مرکز و غرب کشور، بارها مردم از غصب زمین‌های شان توسط کوچی‌ها شکایت کرده و گفته‌اند که طالبان از غاصبان حمایت می‌کنند.

ولی تلاش ستاره‌ای درخشان؛ افتاده در تاریکی، مهجوری و بی‌مهری!

کمتر کسی را می‌توان یافت که با صداقت، عشق و تعهدی همچون ولی «تلاش»، در خدمت مردم، سینما، میهن، هویت و فرهنگ کشور باشد. او یکی از نادرترین استعدادهای سینمای ماست که در ایفای نقش‌های منفی، نبوغی خاص دارد. بازی‌های او چنان عمیق، طبیعی و استادانه است که مخاطب را درگیر دنیای نقش‌هایش می‌کند، تا جایی که مرز بین واقعیت و نمایش از نظر پنهان می‌ماند.

طالبان در بدخشان شهرستان/ولسوالی جدید ایجاد کردند

ریاست اداره امورِ ریاست‌الوزرای طالبان، به تاریخ ۲۰ دلو/بهمن ۱۴۰۳، در نامه‌ای که به وزارت امور داخله و مالیه این گروه فرستاده، نگاشته است که نظرِ«کمسیون تنظیم تشکیلات و معاشات» در مورد ایجاد «ولسوالی جدید‌التاسیس از انقسام ولسوالی واخان بدخشان»، از سوی ریاست‌الوزرا تایید شده و به وزارت‌های داخله و مالیه ابلاغ می‌گردد.
در این نامه آمده است که به تاریخ ۶ عقرب/آبان، کمسیون تنظیم تشکیلات و معاشات نظر خود را در مورد ایجاد ولسوالی جدید به نام ولسوالی پامیر در بدخشان به رهبری طالبان ارایه کرده و در تاریخ ۶ جدی ۱۴۰۳ امیرالمومیین طالبان نظر کمسیون مبنی بر ایجاد ولسوالی جدید را تایید کرده است.
در نامه یاد شده، در توجیه ایجاد شهرستان/ولسوالی جدید در بدخشان گفته شده که «با در نظرداشت موقعیت استراتیژیک پامیرات بدخشان» و«حکم امیرالمومنین» این ولسوالی ایجاد گرده است.
شهرستان/ولسوالی تازه تاسیس بدخشان«پامیر» نام‌گذاری شده و به عنوان شهرستان درجه سوم رده‌بندی شده است.
در نامه اداره امور تصریح شده که این شهرستان از بدنه شهرستان واخان بدخشان جدا شده و مرکز آن، از سوی هیأتی که قبلاً به این منظور توظیف شده، در ساحه«بزهای گنبد» تعیین شده است.
ولایت بدخشان تا کنون ۲۸ شهرستان/ولسوالی داشت و با ایجاد شهرستان پامیر این ولایت دارای ۲۹ شهرستان می‌شود.
با افزود شدن شهرستان پامیر، شمار شهرستان‌های افغانستان، از ۴۰۸ به ۴۰۹ شهرستان افزایش می‌یابد.
شهرستان واخان، یکی از دورافتاده‌ترین، کوهستانی‌ترین و سردترین شهرستان افغانستان است که با کشورهای چین، پاکستان و تاجیکستان مرز مشترک دارد و یک منطقه مهم و استراتیژیک است.
با روی کارآمدن طالبان، چند بار بحث اشغال شهرستان واخان از سوی پاکستان مطرح شده اما مقام‌های پاکستانی آن را رد کردند. پاکستانی‌ها اشغال واخان را با هدف وصل شدن به آسیای میانه بدون عبور از افغانستان مطمح نظر دارند اما خبرها در مورد تصرف آن را تکذیب کرده‌اند.
شماری از فعالین سیاسی و فرهنگی ولایت بدخشان، ایجاد شهرستان جدید در واخان بدخشان را با در نظرداشت موقعیت استراتیژیک این منطقه، توطیه‌ای دارای ابعاد قومی، ملی و منطقه‌ای خوانده‌اند.
ولایت بدخشان از نظر قومی یک ولایت عمدتاً تاجیک‌نشین است و به دلیل همرز بودن با چین و تاجیکستان و پاکستان مورد توجه خاصی در رژیم طالبان بوده که از نظر قومی، یک رژیم پشتونی دانسته می‌شود.
نخبگان فرهنگی تاجیک می‌گویند که ایجاد شهرستان‌های جدید در مناطق تاجیک‌نشین می‌تواند در راستای ایجاد تفرقه و جداسازی مردمان این مناطق باشد که با اهداف مغرضانه سیاسی و قومی از سوی طالبان دنبال می‌شود.

فایق: طالبان اراده‌ای برای تامین صلح و ثبات ندارند و به فکر زراندوزی‌اند

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل، طالبان را در تامین صلح و ثبات و ایجاد رفاه برای مردم ناکام خوانده و گفته است که مقام‌های این گروه «مانند فاسدان و تیکه‌داران قومی و سیاسی در پی منافع شخصی و اطاعت از اوامر عوامل بیر‌ونی و مصروف زراندوزی ‌و ازدواج‌های متعدد هستند.»
آقای فایق صبح امروز، دوشنبه، ۲۲ دلو/بهمن، در صفحه ایکس خود نوشته است که برای مردم افغانستان و جهان ثابت شد که سیاست‌های طالبان و رهبری‌ این گروه در قبال مردم افغانستان و منافع ملی، به‌خصوص در برابر زنان و دختران، تلاش برای ایجاد یک ساختار فراگیر مبتنی بر شایستگی، عدالت، حاکمیت قانون و اراده‌ی مردم ناکام بوده و اصلا اراده‌ای برای تأمین صلح، ثبات و رفاه دائمی مردم افغانستان وجود ندارد.
وی تصریح کرد که طالبان با استفاده از نام اسلام و قوانین شریعت به سیاست‌های دوگانه، که اصلا منشأ اسلامی ندارد در پی انزوای افغانستان و با سیاست‌های تبعیض‌آمیز، در تلاش تحکیم قدرت خود هستند.
با گذشت نزدیک به چهار سال از تسلط طالبان بر افغانستان، حکومت خود خوانده این گروه تا اکنون از سوی هیچ کشوری به‌رسمیت شناخته نشده است.
نصیر احمد فایق، همواره مواضع انتقادی تندی علیه طالبان اتخاذ می‌کند و جامعه جهانی را به عبور از حالت انفعال و بی‌برنامه‌گی در قبال افغانستان به مرحله اقدامات جدی و هدفمند برای بیرون کردن کشور از انزوا و حاکمیت طالبانی فراخوانده است.

طالبان ۱۹ تن را در پروان به دلیل شکار پرندگان بازداشت کردند

منابع محلی در ولایت پروان می‌گویند که طالبان ۱۹ تن از باشندگان شهرستان/ولسوالی جبل‌السراج این ولایت را به خاطر آنچه شکار پرندگان خوانده شده، بازداشت کرده‌اند.
منابع امروز دوشنبه،۲۲دلو/بهمن، به خبرگزاری پورانا گفتند که طالبان این افراد را ساعت ۶ صبح امروز، از شکارگاه‌ها و زمین‌های کشاورزی با تفنگ‌های شکاری شان در روستا‌های مددخیل، عابدخیل، چهاربرج، مناره و قادرخیل شهرستان جبل‌السراج بازداشت کرده‌اند.
منابع می‌افزایند که شماری از متنفذین و موسفیدان محلی بخاطر رهایی این شکارچیان نزد ولسوال/فرماندار طالبان در شهرستان جبل‌السراج رفته‌اند اما وی خواهان ضمانت و تعهد کتبی خانواده‌های شکارچیان شده است.
شماری از شکارچیان در شهرستان‌های جبل‌السراج می‌گویند که از والی طالبان در پروان اجازه شکار پرنگان را گرفته‌اند، اما مقام‌های محلی طالبان، اعتنایی به آن ندارند.
شکار پرندگان در ولایت‌های پروان و کاپیسا یک امر معمول و همگانی و حتا یک عادت است. کمتر خانواده‌ای را در این دو ولایت می‌توان سراغ گرفت که یک یا دو میل و حتا بیشتر از آن تفنگ شکاری برای شکار پرندگان نداشته باشد. مردان بزرگ خانواده به عنوان یک عادت روزانه، صبح زود برای شکار از خانه بیرون شده و به«تالاب»هایی که برای شکار مرغ‌آبی درست شده، می‌روند.
آگاهان مسایل اجتماعی در پروان و کاپیسا، اما می‌گویند که طالبان به شکار پرندگان و حمل تفنگ‌های شکاری، نگاه امنیتی دارند. به باور آگاهان، طالبان از وجود تفنگ‌های شکاری در خانه‌ها و نزد باشندگان پروان و کاپیسا هراس دارند و به همین دلیل مانع شکار می‌شوند. به گفته آگاهان این ترس طالبان، به حدود سی سال پیش بر می‌گردد که در دوره اول حاکمیت طالبان، باشندگان ولایت‌های پروان و کاپیسا، از تفنگ‌های شکاری برای کُشتن افراد طالبان کار گرفتند.
طالبان در حالی، باشندگان پروان را به خاطر شکار پرندگان بازداشت می‌کنند که طبق گزارش رسانه‌ها، طالبان برای شکارچیان کشورهای شیخ‌نشین عرب، خود تمهیدات شکار در ولایت‌های غربی را فراهم کرده و افراد خاص خود را برای محافظت از شکارچیان عرب که به این ولایت‌ها می‌آیند، توظیف می‌کنند.
سه روز پیش تلویزیون آمو گزارش داد که در طول سال جاری ۱۵۰ شکارچی عرب در گروه‌های ۱۰ نفره به ولایت‌های ارزگان و هلمند سفر کرده و کمپ‌های شکاری برای شکار پرندگان کمیاب، مارماهیان بیابانی و حیوانات صحرایی درست کرده‌اند. شکارگاه‌هایی که طالبان امنیت آنان را تامین می‌کنند و به مردم محل اجازه نزدیک شدن به این شکارگاه‌ها را نمی‌دهند.
مردم پروان می‌گویند که در این اواخر طالبان به بهانه‌های مختلف باشندگان این ولایت را بازداشت و مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند.

عضویت در خبر نامه پورانا

جهت عضویت در خبر نامه فرم زیر را پر نمایید.