یک جوان در کندهار خودکشی کرده است
منابع در ولایت جنوبی کندهار میگویند که یک جوان به نام «میرام شاهآقا» در ناحیه دوم شهر کندهار، در محله «باقیکالونی»، شبهنگام خود را حلقآویز کرده و به زندگی خود پایان داده است.
به گفته منابع محلی، میرام شاه آقا شب به اتاق خواب رفت اما صبح مادرش جسد بیجان او را در حالی پیدا کرده که در تشناب/دستشویی خود را حلقآویز کرده است.
یکی از خبرنگاران محلی در ولایت کندهار، با نشر عکس میرام شاه آقا در صفحه عکس خود، به نقل از خانواده متوفا و مسوولین گفته که میرام شاه آقا مشکلات روانی داشته است.
جزییات بیشتری در مورد این جوان در دسترس نیست. اینکه او مصروف چه کاری بوده و چگونه دست به خودکشی زده و آیا مشکلات روانی داشته یا خیر.
آمار خودکشی در افغانستان در این اواخر افزایش یافته است. در یک هفته اخیر چند گزارش از خودکشی جوانان در ولایتهای ننگرهار، سمنگان و بدخشان نیز نشر شد.
فقر، بیکاری و فشارهای فزاینده روانی ناشی از وضعیت ناهنجار سیاسی-اجتماعی در افغانستان تحت اداره طالبان، از علتهای خودکشی به شمار میرود.
جبهه مقاومت ملی: ۲ طالب در حمله نیروهای ما در هرات کشته شدند
جبهه مقاومت ملی، با نشر خبرنامهای گفته است که شب گذشته، ۱۳سنبله/شهریور، نیروهایش بر افراد طالبان در شهرستان/ولسوالی انجیل هرات حمله کرده که در آن ۲ تن از افراد طالبان کشته شده اند.
بربنیاد خبرنامه جبهه مقاومت ملی، حمله ساعت ۰۸:۴۰ شب، در روستای«رباط» شهرستان انجیل انجام شده و جنگ افزارهای افراد کشته شده طالبان نیز بدست نیروهای مقاومت افتاده است.
جبهه مقاومت ملی افزوده که در این عملیات به نیروهایش آسیبی نرسیده است.
این جبهه تاکید کرده که«نیروهای جبهه مقاومت ملی، عملیاتهای ضد تروریستی خود را به منظور آزادی مردم و کشور از زیر سلطه گروه تروریستی طالبان در نقاط مختلف کشور طرح و اجرا میکنند.»
۱۱ افغانستانی در ماه اگست در ایران اعدام شدند
سازمان حقوق بشر ایران در گزارشی گفته که در ماه اگست سال روان میلادی ۱۰۰ تن به شمول ۱۱ افغانستانی در ایران اعدام شدهاند.
در گزارش این سازمان آمده که اتهام ۵۰ تن از اعدامشدهگان قتل عمد و ۴۶ تن دیگر مربوط به مواد مخدر بود.
در گزارش سازمان حقوق بشر ایران مشخص نشده که اتهامهای وارد شده بر یازده افغانستانی اعدامی در ایران چه بوده است.
فعالین حقوق بشر در افغانستان میگویند که حکومت خودخوانده طالبان در کابل، از حقوق شهروندان افغانستان در بیرون از کشور دفاع نمیکند.
سازمان حقوق بشر ایران خواستار واکنش جامعه جهانی نسبت به اعدامها در این کشور شده است.
با این حال، در گزارش آمده است که میزان اعدامها در ایران نسبت به زمان مشابه سال گذشته، کاهش ۲۰ درصدی را نشان میدهد.
سازمان حقوق بشر ایران در ۱۳ اسد/مرداد سال روان با نشر گزارشی نوشته بود که ۲۰ افغانستانی در میان اعدامشدهگان هفت ماه گذشته در ایران بودند.
مقامهای دولت ایران در واکنش به گزارش سازمان حقوق بشر این کشور چیزی نگفته اند. سازمان حقوق بشر ایران، در بیرون از این کشور فعالیت دارد.
مهاجرین افغانستان از سالهای متمادی به این سو در ایران به سر میبرند. هرچند آمار دقیقی از تعداد مهاجران افغانستان در ایران ارایه نشده اما برخی از منابع از حدود ۵ میلیون نفر مهاجر سخن میگویند.
با سقوط جمهوریت در افغانستان و برگشت طالبان، میلیونها تن در افغانستان از ترس خشونتهای طالبان و بدلیل فقر و بیکاری گسترده، کشور شان را ترک کرده و به ایران و پاکستان پناهنده شدند. این دو کشور بارها اعلام کردهاند که حضور مهاجرین افغانستان بیش از حد انتظار است. آنان همه روزه تعداد زیادی از مهاجرین فاقد مدرک را شناسایی، بازداشت و به صورت اجباری اخراج میکنند.
افرادی که از ایران اخراج میشوند، مورد بازجویی جدی همراه با شکنجه از سوی طالبان مواجه میشوند. گزارش های زیادی وجود دارد که طالبان افراد برگشت نموده از ایران را به قتل رسانیده اند.
احضاریه هشدارآمیز کانگرس امریکا به انتونی بلینکن
مایکل مک کال، رییس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان امریکا، احضاریهای به آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه این کشور فرستاده تا اواخر ماه سپتامبر در مورد گزارشی که این کمیته از چگونگی خروج امریکا از افغانستان ارایه کرده، توضیحات ارایه کند.
مایکل مککال، آقای بلینکن را به بیتوجهی به درخواستهای قبلی این کمیته متهم کرده و تهدید کرده که در صورت عدم همکاری، او را بهخاطر «اهانت» به کنگره بازخواست خواهد کرد.
وزارت خارجه امریکا گفته است که آقای بلینکن بارها در مورد افغانستان در کنگره شهادت داده است اما نمیتوانسته در تاریخهای پیشنهادی در مقابل این کمیته حاضر شود.
بلیکن احضاریه کمیته روابط خارجی کانگرس را«غیرضروری و ناامیدکننده» خوانده و گفته است که به گزینههای «معقولی» که پیشنهاد کرده بود توجهی نشده است.
خروج امریکا از افغانستان در محافل سیاسی امریکا، خروج آشفته توصیف شده و در سه سال اخیر بارها چگونگی این خروج مورد بحث قرار گرفته است.
قانونگذاران امریکا دولت بایدن را متهم میکنند که در زمینه خروج از افغانستان دقت و احتیاط لازم را به خرچ نداد و با خروج آشفته، وجهه بینالمللی امریکا را آسیب زد و دست آوردهای بیست ساله در افغانستان را به گروه طالبان واگذار کرد. گروهیکه با تسلط آن افغانستان دچار وضعیت فاجعهباری از رهگذر حقوق بشر، حقوق زنان و آزادیهای شهروندان شده است.
اما دموکراتها، دولت قبلی جمهوریخواه به رهبری دونالد ترامپ را مسوول خروج از افغانستان میدانند. خروج امریکا از افغانستان پس از امضای توافق نامه صلح دوحه بین امریکا و طالبان صورت گرفت که در آن زمان ترامپ رییس جمهوری بود و خلیلزاد به نمایندگی از امریکا با طالبان مذاکره کرد. اما دولت بایدن توافق دولت قبلی را اجرایی کرد و به از افغانستان به شکل غیرمسوولانه نیروها را خارج کرد که منجر به سقوط جمهوریت و فجایع بعدی گردید.
با سقوط جمهوریت و دست یابی طالبان به قدرت، بیش از ده میلیون نفر از افغانستان از ترس خشونت وانتقام طالبان فرار کردند و اکثرا به کشورهای همسایه ایران و پاکستان پناهنده شدند که در آنجا در وضعیت بسیار بسر میبرند و در معرض اخراج اجباری قرار دارند.
امریکا و پاکستان چگونه علیه تروریزم مبارزه میکنند؟
وزارت خارجه امریکا با محکوم کردن حمله شبه نظامیان بلوچ موسوم به«ارتش آزادی بخش بلوچ» که منجر به کشته شدن بیش از ۵۰ تن و زخمی شدن ۱۴ تن درچندین نقطه دیگر بلوچستان شد، اعلام کرده است که در راستای مبارزه با تروریزم در کنار پاکستان خواهد ایستاد.
میتو میلر، سخنگوی وزارت خارجه امریکا در نشست خبری گفته است که«امریکا و پاکستان در امر مبارزه با تهدیدات امنیتی در منطقه دارای منافع مشترک» هستند. او تاکید کرده که واشنگتن در کنار اسلامآباد، «شانه به شانه» تا نابودی کامل تروریستان مبارزه خواهد کرد.
به تازگی انستتیوت مطالعات صلح پاکستان اعلام کرده که تنها در ماه اگست ۵۹ حمله تروریستی در این کشور رخ داده است که در پی این حملات ۸۴ نفر کشته و ۱۶۶ تن دیگر زخمی شدهاند.
تحریک طالبان پاکستانی که در لیست سیاه گروههای تروریستی، شورای امنیت سازمان ملل قرار دارد، بیشترین حملات را بر نیروهای ارتش پاکستان انجام میدهد.
اسلامآباد طالبان افغانستان را به همکاری و پناه دادن به نیروهای«تی تی پی» در خاک افغانستان متهم کرده است. مقامهای نظامی پاکستان گفته اند که پس از قدرتگیری طالبان در افغانستان، ۷۰ درصد حملات تحرک طالبان پاکستان افزایش یافته است. آنان مدعیاند که حملات طالبان پاکستانی در خاک افغانستان طرحریزی میشود.
پاکستان بارها در خاک افغانستان حملات هوایی انجام داده و مدعی شده که مواضع تحریک طالبان پاکستان- تی تی پی، را هدف قرار داده است.
طالبان افغانستان اما با محکوم کردن حملات هوایی پاکستان بر خاک افغانستان، دولت پاکستان را متهم به ناتوانی در تامین امنیت کرده و ناامنیها در این کشور را مسئله داخلی پاکستان خوانده اند.
با این حال، روشن نیست که مبارزه مشترک امریکا با پاکستان به چه صورتی خواهد بود.
امریکاییها از داعش و القاعده به عنوان گروههایی یاد میکنند که در سه سال اخیر در افغانستان فعالیتهای خود را گسترش دادهاند.
این در حالی است که امریکاییها به دلیل کمکهایی که به طالبان افغانستان انجام میدهند، مورد انتقاد قرار داشته اند.
در زمانی که امریکا در افغانستان حضور نظامی داشت، پاکستان بارها از سوی این کشور به عدم همکاری و عدم صداقت در مبارزه با تروریزم متهم شد. دولت افغانستان نیز در آن دوره نتوانست که حمایت پاکستان از روند صلح و قطع کمک به طالبان را بدست آورد.
این نکات، چگونگی مبارزه مشترک امریکا و پاکستان با تروریزم را دچار ابهام و پیچییدگی کرده است. آیا این دو کشور به روشها و رویکردهای جدیدی در امر مبارزه با تروریزم رو میآورند؟
با توجه به پیشینه سوء رفتار پاکستان در قبال مبارزه با تروریزم، ناظران بعید میدانند که پاکستان این بار بر خلاف گذشته، به صورت جدی وارد مبارزه با تروریزم شود. زیرا در گذشته باور غالب آگاهان این بوده که پاکستان از تروریزم همچون ابرازی در جهت تحقق اهداف منطقهای استفاده میکرد.
این پارادوکس به این شکل میتواند حل شود که فرض کنیم، پاکستان از آنچه در گذشته انجام داده نادم است و اکنون به این نتیجه رسیده که بازی با تروریزم خطرناک است و باید به گونه جدی و قاطع با آن مبارزه کرد. آیا واقعن چنین است؟ اگر اظهارات مقامهای پاکستانی در سه سال اخیر که پیوسته از افزایش حملاتی تروریست بر ارتش این کشور شکایت کردهاند، ملاک داوری قرار گیرد، میتوان گفت پاسخ مثبت است. اما هرگاه براساس رفتار گذشته پاکستان داوری شود، پاسخ همچنان منفی است.
هرچه باشد، اما واقعیت میدانی این است که پاکستان دستکم در یک سال اخیر شاهد گسترش روز افزون فعالیت جریانهای جدایی طلب بلوچ و پشتون بوده و در کنار آن حملات گروههای تروریستی بر ارتش پاکستان نیز به شکل بیپیشنه افزایش یافته و مقامهای پاکستان نگران و مضطرب به نظر میرسند.
طالبان پاکستان از برقراری حکومت اسلامی در پاکستان به روش طالبان افغانستان سخن گفتهاند. دولت پاکستان به درخواست میانجیگری طالبان افغانستان برای آغاز گفت وگوهای صلح بین حکومت پاکستان و طالبان پاکستان پاسخ رد داده و گفته که با تروریستان مذاکره نه بلکه مبارزه میکند تا آنان نابود شوند.
حملات مرگبار اسرائیل برغزه؛ شورای امنیت: صبر به سر رسیده!
منابع فلسطینی گفته اند که سهشنبه۱۳سنبله/شهریور، در اثر حملات ارتش اسرائیل بر مناطق و محلات مختلف غزه، کم ازکم ۳۵ نفر کشته شده اند.
ارتش اسرائیل اما اعلام کرده که در این حملات ۸ تن فلسطینی مسلح که احمد فوزی ناظر محمد وادیه، فرمانده ارشد حماس نیز شامل آن میشود، را کشته است.
براساس اعلام مقامهای فلسطینی، در حملهی دیروز، ۴ زن در منطقهی رفح، ۹ نفر در یک حملهی هوایی در مرکز غزه، ۸ نفر در نزدیکی یک بیمارستان در شال غزه و ۱۴ تن دیگر نیز در نقاط دیگر غزه کشته شده اند.
در همین حال، ساموئل ژبوگار، سفیر اسلوونی، رئیس دورهای شورای امنیت سازمان ملل، از تلاش ناکافی دو طرف برای دست یابی به توافق آتشبس، هشدار داد و گفت:« روشن نشدن تکلیف جنگ موجب نگرانی فزاینده در شورای امنیت شده است. یا آتشبس شکل میگیرد یا این که شورا باید به این موضوع فکر کند که چه کارهای دیگری میتوانیم برای برقراری آتشبس انجام دهیم». وی، افزوده که صبر شورا به سر رسیده و در صورتی که توافق آتشبس حاصل نشود، شورای امنیت وارد عمل خواهد شد.
این در حالیست که مریک گارلند، دادستان کل امریکا، علیه رهبران ارشد گروه حماس به دلیل دستداشتنِ آنان در برنامهریزی و انجام حمله ۱۵ مهرماه/میزان به مناطق جنوب اسرائیل، اعلام جرم کرده است. یحیی سنوار، رئیس دفتر سیاسی، و پنج تن دیگر از رهبران حماس مشمول این اتهامها میشوند.
در حمله ۱۵ میزان سال گذشته حماس بر اسراییل، حدود ۱۲۰۰ نفر به شمول ۴۰ امریکایی کشته شدند و صدها تن را حماس به گروگان گرفت.
اسراییل عملیات نظامی خود را بر غزه با هدف رهایی گروگانها آغاز کرد اما تا کنون برغم ویرانی گسترده غزه و کشته شدن بیش از چهل هزار نفر فلسطینی، موفق به رهایی آنان از اسارت حماس نشده است.
در تازه ترین مورد، وقتی شش جسد گروگانها از زیر آواری پیدا شد، موجی از خشم و اعتراض علیه سیاستهای نتانیاهو شکل گرفت و مردم اسراییل دست به اعتراضات گسترده زده و از دولت خواستند که برای رهایی گروگانها با حماس توافق کند.
توافق برسر آتش بس میان اسراییل و حماس اما تا کنون با وجود چند دور مذاکره از جانب کشورهای میانجی به نتیجه نرسیده است.
ریچارد بنت: از منطقه وضعیت حقوق بشر افغانستان را بررسی میکنم
ریچارد بنت، گزارشگر ویژهی حقوق بشر سازمان ملل متحد، از سفربه کشورهای منطقه و گفتوگو در مورد وضعیت حقوق بشر در افغانستان، پیش از برگزاری نشست آتی، شورای حقوق بشرسازمان ملل در مورد افغانستان خبر داده است.
آقای بنت، در صفحه اکس خود نوشته که پس از گفتوگو با مقامهای ترکیه به قطر رفته و گفتوگوهایش با مقامهای سایر کشورهای منطقه در مورد وضعیت حقوق بشر در افغانستان زیر سلطه طالبان در روزهای آینده ادامه خواهد داشت.
او افزوده است که در جریان این سفر، افزون بر دیدار و گفتوگو، با مقامهای کشورها، قرار است با گروههای مختلف از جمله فعالان حقوق زن و اعضای جامعه جامعه مدنی اهل افغانستان گفتوگو کند.
پنجاهوهفتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد تا هفته آینده در جنیوا آغاز خواهد شد. قرار است ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در بخش حقوق بشر، در مورد وضعیت حقوق بشر در افغانستان تحت کنترول طالبان گزارش بدهد.
آقای بنت، در گزارشهایی که در مورد وضعیت حقوق بشر در افغانستان ارایه کرد، وضعیت را«فاجعه بار» توصیف کرده و خواستار اقدامات جدی جامعه جهانی در خصوص توقف رفتارهای ضد بشری طالبان شده بود. او رفتار طالبان با زنان را «جنایت بشری» توصیف کرد. پس از آن، طالبان آقای بنیت را از سفر به افغانستان منع کردند.
ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان، به تاریخ ۳۱ اسد/ مرداد ۱۴۰۳، ریچارت بینت را به نشر«پروپاگند» علیه طالبان متهم کرد.
منع سفر آقای بنت به افغانستان واکنشهای داخلی و بینالمللی گسترده را در پی داشت.
آقای بنیت در واکنش به منع سفرش به افغانستان، گفت که به ماموریت خود در زمینه«مستندسازی نقض حقوق بشر در افغانستان زیر سلطه طالبان» ادامه خواهد داد.
بعد از نشر قانون امر به معروف طالبان، نگرانیها از وضعیت حقوق بشر و به ویژه حقوق زنان در افغانستان افزایش یافته است. قرار است در آینده نزدیک سازمان ملل نشست ویژهای را در مورد بررسی وضعیت زنان افغانستان بعد از نشر قانون امر به معروف طالبان برگزار کند.
سه روز پیش، در شورای امنیت سازمان ملل بحث صدور قطعنامه در محکومیت انتشار قانون امر به معروف طالبان مطرح شد اما مخالفت چین و روسیه، باعث شد که قطعنامهای نشر نگردد.
حمله مرگبار بوکوحرام در نایجریا؛ بیش از ۸۰ تن جان باختند
در پی حملهی شبهنظامیان بوکوحرام در شرق نایجریا، مقامهای این کشور میگویند که ۸۱ غیرنظامی کشته شده اند.
به گزارش خبرگزاری فرانسپرس، دیروز سه شنبه، ۳ سپتامبر، حملهی بوکوحرام در منطقهی مافای ایالت یوبه در شرق نایجریا انجام یافته است.
عبدالکریم دونگوس، سخنگوی پولیس ایالت یوبه، گفت است: «حدود ۱۵۰ تروریست بوکوحرام که با تفنگ و راکت مجهز بودند، بعد از ظهر یکشنبه با بیش از ۵۰ موترسایکل بر ساحهی مافا حمله کردند». وی افزوده که شبهنظامیان، خانهها و دکانهای مردم را در این منطقه آتش زدهاند و نیز در پی این حمله شماری زیادی ناپدید شده اند.
به گفتهی سخنگوی پولیس یوبه، هنوز شمار دقیق تلفات مشخص نگردیده است و در صورت مشخص شدن، احتمال دارد آمار تلفات نیز بالا برود.
چند ماه پیش نیز حمله شبهنظامیان بوکوحرام، بر چندین روستا در ایالت پلاتوی نایجریا، ۱۱۳ کشته و ۳۰۰ زخمی برجا گذاشت.
بوکوحرامی یک گروه افراطی است که در شمالشرق نایجریا علیه دولت این کشور میجنگد.
بربنیاد گزارشها، در درگیریهای این گروه با دولت، بیش از ۴۰ هزار نفر کشته و هزاران تن دیگر زخمی شده اند.
وزیرِ کابینه طالبان، پاکستانی است
نورجلال جلالی، سرپرست وزارت صحت عامه حکومت خود خوانده طالبان، شناسنامه و پاسپورت/گذرنامه پاکستانی دارد و با گذرنامه پاکستان تا کنون چندین سفر به بیرون از افغانستان داشته است.
برخی از رسانهها به مدارکی دست یافته اند که نشان میدهد، نورجلال جلالی، سرپرست وزارت صحتعامه طالبان، با استفاده از گذرنامه/پاسورت پاکستانی خود بیشتر به عنوان تاجر به بیرون از افغانستان سفر کرده است.
تلویزیون«افغانستان انترنشنل» با نشرتصاویری از پاسپورت و شناسنامه، سرپرست وزارت صحت عامه طالبان، نوشته است: «نور جلال جلالی، در سال ۲۰۲۰ با پاسپورت پاکستانی به عنوان تاجر به دبی سفر کرده است.»
پاسپورت پاکستانی نورجلال جلالی، سرپرست وزارت صحت عامه طالبان که به اساس«شناسنامه پاکستانی» او در سال ۲۰۱۸میلادی نیز صادر شده و تا سال ۲۰۲۸ اعتبار دارد.
شماره شناسنامه پاکستانی نور جلال جلالی، در این پاسپورت درج شده و همچنان محل سکونت در پاسپورت پاکستانیاش، پیشاور نوشته شده است.
شناسنامه پاکستانی وزیر صحت عامه طالبان در سال ۲۰۱۴ صادر شده و تا ماه چهارم سال ۲۰۲۴ میلادی اعتبار دارد که محل سکونت نور جلال جلالی، در شناسنامه پاکستانی، «شهیدآباد ۲، مسلم تاون، پیشاور» نوشته شده است.
نورجلال جلالی، سرپرست وزارت صحت عامه حکومت خودخوانده طالبان، قبلا به عنوان معاون اداری وزارت امورداخله کار میکرد. به تاریخ ۸ جوزا/خرداد امسال(۱۴۰۳) وی براساس فرمان ملاهبت الله رهبر طالبان، بجای قلندرعباد، به حیث سرپرست وزارت صحت عامه مقرر شد.
تقرر مولوی جلال جلالی در وزارت صحت عامه در همان زمان با انتقادهای تندی مواجه شد. بسیاری در شبکههای اجتماعی تقرری او را خلاف مسلک خوانده و در واکنش به آن نوشتند که نباید یک شخص غیر مسلکی در یک اداره تخصصی مهم گماشته شود.
سایت انترنتی رسمی وزارت صحت عامه در باره زندگی نامه مولوی نور جلال جلالی اطلاعاتی ارایه نکرده است.
در دانشنامه ویکیپیدیا که میتوان معلومات شخصی اشخاص سرشناس و سیاستمداران را پیدا کرد، نیز اطلاعات زیادی در مورد مولوی جلال جلالی درج نشده است. تمام آنچه در دانشنامه ویکیپیدیا در مورد جلالی نگاشته شده سه جمله زیر است:
«مولوی نور جلال (زادهٔ ۱۹۶۹) (۵۴–۵۵ سال)سیاستمدار اهل افغانستان است. وی از ۷ سپتامبر تا ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ در امارت اسلامی افغانستان به حیث معاون وزارت امور داخله مشغول به کار شد. او همچنین از ۲۸ می ۲۰۲۴ به حیث سرپرست وزارت صحت عامه تعیین گردید.»
زادگاه مولوی جلال جلالی در افغانستان مشخص نیست.
پیش از این نیز داشتن اسناد و مدارک هویتی پاکستانی شمار دیگری از مقامهای طالبان رسانهای شده است.
چندی پیش روزنامه اردو زبان«جنگ»، پاکستان در مطلب نوشته است که بیش از «پنج هزار طالب بهشمول مقامهای بلند پایه این گروه، اسناد هویتی پاکستانی دارند.»
ملا اخترمحمد منصور، که پس از تایید شدن مرگ ملا عمر، دومین رهبر طالبان شد، با پاسپورت پاکستانی در مسیر بازگشت از ایران هدف حمله پهپادی امریکا قرار گرفت و کشته شد.
طالبان افغانستان در بیست سال جمهوریت که علیه نظام میجنگیدند، در پاکستان پناهگاه داشتند و رهبری این گروه نیز در این کشور اقامت داشت و از آنجا حملات تروریستی ضد دولتی را سازماندهی و رهبری میکرد.
گفته میشود که پاکستان نفوذ گستردهای در میان طالبان دارد. هرچند در این اواخر روابط طالبان افغانستان و پاکستان به سردی گراییده است و مقامهای پاکستانی بارها طالبان افغانستان را متهم به حمایت از طالبان پاکستانی نموده اند.
شکایت از کمبود دارو و داکتر در شفاخانه مرکزی کاپیسا
باشندهگان ولایت کاپیسا از کمبود دارو و داکتر در شفاخانه مرکزی این ولایت شکایت دارند و میگویند که به مشکلات موجود در شفاخانه دولتی رسیدگی نمیشود.
مردم میگویند که به دلیل فقر و ناداری نمیتوانند مریض خود را در مراکز صحی خصوصی در شهرستانها/ولسوالیها درمان کنند و از همین رو به شفاخانه دولتی مرکزی کاپیسا مراجعه میکنند.
شفاخانه تخصصی دولتی مرکزی ولایت کاپیسا از نظر مساحت و ظرفیت ساختمان یک شفاخانه بزرگ است اما دارو و داکتر کافی وجود ندارد و مردم در دهلیزهای آن با مریضان خود سرگردان و شاکیاند.
لعلآغا باشنده روستای«توغک» شهرستان/ولسوالی حصه اول کاپیسا برای درمان پدرش به این شفاخانه آمده است. او میگوید که در اینجا نه دوا است و نه داکتر اما مراجعین زیاد است و نوبت گرفتن دشوار. لعلآغا میگوید که بیکار است و توان تداوی پدرش را در شفاخانههای شخصی ندارد. او میافزاید که دوا را از بیرون خریده و بابت معاینه پدرش از سوی داکتر شفاخانه نیز پول پرداخته است.
رحیمالله که همسر باردارش را برای درمان به شفاخانه مرکزی ولایت کاپیسا آورده، نیز از نبود دارو و داکتر شکایت و خواهان رسیدگی مسوولین به مشکلات مردم است. رحیمالله میافزاید:«موسسات کمک و همکاری میکنند، اما وقتی به مراکز صحی مراجعه میکنیم، دوا و امکانات صحی نیست. مردم در ولسوالی به کوچکترین خدمات صحی دسترسی ندارند.»
ملنگ، از باشندگان شهرستان/ولسوالی نجراب ولایت کاپیسا است که فرزندش را برای درمان به این شفاخانه آورده است. ملنگ نیز از نبود دارو و داکتر شکایت دارد. ملنگ میگوید که در شهرستان نجراب در زمان جمهوریت همه امکانات صحی موجود بود، اما حالا همه چیز از بین رفته است.
یکی از مسوولین شفاخانه مرکزی ولایت کاپیسا به شرط گرفته نشدن نامش به خبرگزاری پورانا گفت که مشکلات موجود در شفاخانه ناشی از وضع محدودیتهای طالبان بر زنان، کم شدن معاش داکتران و توقف پروژههای کمکی نهادهای خارجی است. او میگوید که«سکتور صحت درکاپیسا با مشکلات جدی روبهرو شده است و وضعیت با گذشت هر روزبدتر میشود.»
یک منبع دیگر از شفاخانه مرکزی ولایت کاپیسا میگوید که تعداد مراجعین دو تا سه برابر ظرفیت شفاخانه برای تداوی مریضان است. به گفته او، روزانه حدود ۱۰۰تا ۱۵۰ مریض به این شفاخانه مراجعه میکنند در حالی ظرفیت شفاخانه برای تداوی بیماران۴۰ تا ۵۰ تن نفر در نظر گرفته شده است.
سازمان دوکتوران بدون مرز، چندی قبل در گزارشی گفته بود که در سه سال اخیر سیستم صحی افغانستان به دلیل کمبود کادر درمانی، امکانات درمانی و کمبود بودیجه با مشکلات زیادی روبهرو شده است.
این در حالی است که میزان فقر و بیکاری در جامعه به شدت افزایش یافته است. قبلا نهادهای مختلف خارجی به مراکز صحی در ولایتهای مختلف کمک میکردند تا خدمات صحی بهتری را به مردم عرضه کنند. در سه سال اخیر، بسیاری از دوکتوران نیز کشور را ترک کردند و ممانعتهایی که فرا راه کار و فعالیت زنان بوجود آمد، باعث شد که دوکتوران و قابلههای زن یا کشور را ترک کنند و یا کار را ترک کنند.
