مککال: مشاور امنیت ملی بایدن در باره«خروج فاجعهبار» توضیح بدهد
مایکل مککال رییس کمیته امورخارجه مجلس نمایندگان امریکا از جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید خواسته است تا درباره خروج پرچالش و فاجعهبار دولت بایدن از افغانستان شهادت دهد.
مککال در نامهای که به کانگرس امریکا نوشته تأکید کرده است که سالیوان، نقش کلیدی در تدوین سیاست افغانستان داشته است و بخشی از ناکامیها در خروج نیروهای امریکایی از افغانستان که منجر به کشته شدن چندین سرباز امریکایی در میدان هوایی کابل هنگام خروج این نیروها گردید، به مسوولیتها او ربط مستقیم دارد.
این درخواست پس از تحقیقاتی گسترده مطرح شده که نشان میدهد شورای امنیت ملی (NSC) نقش اصلی در تصمیمگیریهای مربوط به خروج نظامیان امریکایی از افغانستان داشته است.
مککال، از سالیوان خواسته است تا بهطور داوطلبانه، تا تاریخ ۳۰ اگست ۲۰۲۴ (دو روز دیگر)در کمیته امور خارجه مجلس نمایندگان حضور یابد، درغیر آن، احضاریه صادر خواهد شد.
تحقیقات انجام شده در خصوص خروج امریکا از افغانستان تاکنون شامل ۱۸ مصاحبه با مقامهای کنونی و پیشین شواری امنیت ملی امریکا بوده است که نشان میدهد این اداره تحت رهبری سالیوان، نقش اصلی را در سیاستگذاری و تصمیمگیریهای مربوط به افغانستان داشته است.
بخشی از نامه مککال به جزئیات شهادتها و اسناد اشاره میکند و بر اهمیت شهادت سالیوان برای پاسخ به سوالات باقیمانده و اطمینان از پاسخگویی تأکید میکند.
کمیته روابط خارجی امریکا قصد دارد در سپتامبر ۲۰۲۴ جلسه عمومی پیرامون چگونگی بررسی خروج امریکا از افغانستان برگزار کند که حضور سالیون مشاور امنیت ملی دولت بایدن در آن مهم دانسته شده است.
خروج امریکا از افغانستان در اگست سال ۲۰۲۱ میلادی در سه سال اخیر یکی از پرسش های جدی در محافل سیاسی امریکا بوده است. بسیاری از منتقدان میگویند که خروج امریکا عجولانه و غیرمسوولانه بود و باعث شد تا افغانستان دوباره به کام تروریزم بینالمللی سقوط کند و دستآوردهای امریکا در بیست سال در امر مبارزه با تروریزم به هدر رود.
دولت های بایدن و ترامپ هر دو مسوول خروج غیرمسوولانه از افغانستان دانسته می شوند. توافق نامه دوحه میان امریکا و طالبان که به خروج امریکا از افغانستان منتهی شد، در زمان ریاست جمهوری ترامپ امضا شد اما دولت بایدن نیز بدون ایجاد تغییراتی در آن، آن را اجرا کرد.
با خروج امریکا از افغانستان، دولت جمهوری دموکراتیک بیست ساله در این کشور نیز فروپاشید و اکنون نزدیک به ده میلیون از شهروندان افغانستان از ترس طالبان و فقر و بیکاری به بیرون از کشور آواره شده و افغانستان نیز در وضعیت وخیم بشری بسر میبرد.
سازمان جهانی صحت: در افغانستان، امسال بیماریهای«حاد»جانِ۲۳۱۹ تن را گرفت
سازمان جهانی صحت- دبلیو اچ او، گفته است که از آغاز سال جاری میلادی تا کنون ۲۳۱۹ تن در نتیجه بیماریهای حاد تنفسی، سرخکان، کانگو، دینگی و ملاریا در مناطق مختلف افغانستان جان باخته اند.
این سازمان وضعیت بد صحی و نبود امکانات در شفاخانههای دولتی افغانستان را عامل بیشتررویدادهای فوتی عنوان کرده است. همچنان گسترش فقر از عوامل دیگر افزایش جان باختن افراد مبتلا به بیماریهای عادی دانسته است.
سازمان جهانی بهداشت در گزارشی تازهاش گفته که تنها عفونتهای تنفسی (سینه و بغل) در مجموع جان ۲۰۶۷ تن را که بیشتر شان کودکان و کهن سالان بوده اند را گرفته است.
در ادامه آمده که در سال جاری میلادی بیش از ۸۶۵ هزار تن به این بیماری در افغانستان مبتلا شدهاند .
در بخشی از گزارش سازمان جهانی بهداشت آمده است که تنها در ماه جولای ۲۰۲۴ میلادی مرگ ۲۰۹ کودک زیر پنج سال در نتیجه ابتلا به بیماریهای تنفسی به ثبت رسیده که نشاندهنده افزایش بیش از ۲۰ درصد است.
به نقل از این سازمان، در مجموع از آغاز سال جاری میلادی در افغانستان تا کنون ۲۴۸۰۰ مورد مشکوک به سرخکان همراه با ۱۸۸ واقعه فوتی گزارش شده و در این مدت ۱۷۷ مورد تب کانگو با ۶۳ واقعه فوتی نیز به ثبت رسیده است.
به همین ترتیب، بیماری ملاریا بیش از ۳۴۷۶۰ مورد مشکوک با یک مورد مرگ گزارش داده شده و مرگومیر مرتبط به آن صفر بوده و همچنان ۳۹۷مورد تب دنگی به ثبت رسیده است.
این سازمان وضعیت شفاخانهها و مراکز صحی در افغانستان را بسیار شکننده عنوان کرده و گفته است در بیشتر شفاخانههای ولایتی کادر مسلکی به ندرت وجود دارد و در برخی مناطق دور دست حتا نرسها به جای داکتر برای بیماران نسخه دوا مینویسند که این مورد “غیر مسلکی و بسیار خطرناک” است.
این سازمان تصریح کرده که بیشتر از ۶۰ تا ۷۰ درصد افراد نه به دلیل این که بیماریشان قابل درمان نبوده، بلکه به دلیل نبود امکانات و یا هم درمان غیر مسلکی جانهای خود را از دست داده اند.
در همین حال شماری از خانوادههای که کودکانشان یکی از این بیماریها را سپری کرده، گفته اند که به ندرت برای شفاخانهها برای شان دوا داده است. تعداد دیگری هم گفته اند که توان خرید دارو را نداشته اند و به همین دلیل بیمار خود را از دست داده اند.
برخی از کارکنان مراکز صحی هم در شفاخانههای دولتی تایید کردهاند که افراد مبتلا به این امراض نیازمند درمان جدی اند، اما در حال حاضر امکانات شفاخانههای دولتی بسیار محدود شده است و بیشتر مردم هم به دلیل فقر نمیتوانند به شفاخانههای شخصی مراجعه کنند.
پیش از این هم سازمان جهانی صحت (دبلیو اچ او) با ابراز نگرانی از کمبود بودجه بخش صحت در افغانستان گفته بود که پس از حاکمیت دوباره طالبان، خدمات صحی و سکتور درمانی در این کشور تا حدی فلج شده و نیاز به همکاری جدی کشورهای و سازمانهای کمک کننده بینالمللی دارد.
