کمیته حفاظت از خبرنگاران: «قانونِ امربه معروف» سرکوب و سانسور را بیشتر میکند
کمیته حفاظت از خبرنگاران مستقر در امریکا در واکنش به اجرایی شدن قانون امر به معروف و نهی از منکر طالبان، با ابراز نگرانی گفته است که این قانون صلاحیت بیشتری به ماموران اداره موسوم به امربه معروف طالبان میدهد تا بیشتر به برای سانسور رسانهها و سرکوب خبرنگاران اقدام کنند.
در بیانیه این کمیته که روزگذشته، ۴ سنبله/ شهریور، نشر شده، آمده است که قانون امر به معروف طالبان، خبرنگاران را از نشر گزارشهایی باز میدارد که ماموران وزارت امر به معروف و نهی از منکر این گروه، آن را خلاف شریعت و ارزشهای اسلامی میدانند.
بی لی یی، هماهنگکننده برنامه آسیایی کمیته حفاظت از خبرنگاران گفته است: “قانون امر به معروف و نهی از منکر به محستبان بدنام طالبان صلاحیت داده تا جامعه رسانهای افغانستان را بیشتر از گذشته محدود و زیر فشار قرار دهند”.
این مسوول کمیته حفاظت از خبرنگاران، قانون یاد شده را ضربه دیگری به پیکر “نیم جان رسانههای افغانستان” توصیف کرده و افزوده است که هرچند پس از روی کار آمدن طالبان آزادی بیان و فعالیت رسانههای آزاد، به معنای واقعی آن در افغانستان وجود ندارد، اما این قانون سندی به دست ماموران طالبان، برای سرکوب خبرنگاران و حقوق اساسی بشر داده است.
پس از اعلام اجرایی شدن قانون امر به معروف و نهی از منکر از سوی وزارت عدلیه حکومت خودخوانده طالبان، کشورهای مختلف، سازمانهای حقوق بشری، احزاب و جریانهای سیاسی ضد طالبان، جنبشهای اعتراضی زنان، فعالاسیاسی- اجتماعی، فعالان جامعه مدنی و کاربران شبکههای اجتماعی در مورد این قانون واکنش داشته و در بیانیههای جداگانه گفته اند که طالبان با تطبیق این قانون، تمامی حقوق انسانی و آزادیهای شهروندی مردم افغانستان را سلب خواهند کرد.
ارمنیها به تصمیم واگذاری بخشی از سرزمین به آذربایجان اعتراض کردند
پس از آن که دولت ارمنستان تصمیم گرفت بخشی از مناطق مورد منازعه را به عنوان یک راه حل دایمی حل اختلافات دو کشور به آذربایجان واگذار کند، مردم مناطقی که قرار است به آذربایجان واگذار شود، دست به اعتراض زده و تصمیم دولت را غیر قانونی خواندند.
پس از جنگ اول قرهباغ در سالهای ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ بین آذربایجان و ارمنستان، نیروهای جدایی طلب ارمنی موفق به تصرف چهار منطقهای شدند که امروز مورد منازعه است. حالا دو کشور برای نخستینبار تصمیم گرفته اند که برای حل دایمی این منازعه اقدام کنند و توافق شده که این مناطق به آذربایجان واگذار شود. تصمیمی که با مخالفت مردم این مناطق مواجه شده است.
براساس این تصمیم، نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، باید چهار منطقه مرزی این کشور را که اکثریت باشندههای آن ارمنی اند، به آذربایجان واگذار کند.
صدها تن از مردم ارمنستان که بیشتر در این مناطق و حومههای آن سکونت دارند، به منظور ممانعت از عملی شدن این تصمیم به جادهها برآمده و دست به اعتراضات گسترده زده اند. بقراط گلستانیان، رهبر این راهپیمایی که از منطقه تاووچ است به روزنامه فرانسوی لوموند گفته است که تصمیم دولت مبنی بر تعیین خطوط مرزی کشور و واگذاری بخشی از سرزمین به آذربایجان غیرقانونی است.
گفته میشود که این منطقه مرزی به دلیل ارتباط جادهای با گرجستان و خط لوله گاز روسیه، دارای منافع فوق العاده استراتژیک برای ارمنستان است.
معترضان میگویند که در قانون اساسی ارمنستان برای تغییر قلمرو، همهپرسی پیشبینی شده است و تصمیم دولت برای واگذاری بخشی از اراضی به آذربایجان تحت فشار آذربایجان صورت گرفته است.
نخست وزیر ارمنستان و نیز الهام علیاف، رئیس جمهوری آذربایجان، اجرایی شدن این توافق را گامی همهجانبه برای برقراری صلح دایمی عنوان کرده اند.
این تصمیم در پی سفیر ولادمیرپوتین رییس جمهوری روسیه به آذربایجان اعلام شده است. پوتین گفته بود که در دیدار با مقام های آذربایجان در مورد حل اختلافات منطقهای گفتوگو خواهد کرد. اختلاف ها میان آذربایجان و ارمنستان در حاشیه جنگ روسیه با اوکراین تشدید شده است. ارمنستان بیشتر به سوی غرب گرایش دارد و آذربایجان در کنار داشتن روابط با غرب تلاش کرده که با روسیه نیز روابط خود را تقویت کند.
دیدبان تاجیک: ماه سنبله به عنوان«ماه همبستگی ملی تاجیکان» اعلام شد
تاجیکان افغانستان در ماه سنبله دو تن از چهرههای سیاسی-نظامی قدرتمند خود را از دست دادند. ۱۸ سنبله احمد شاه مسعود، فرمانده نستوه و نامدار تاجیکان ترور شد. ۲۹ سنبله، استاد برهانالدین ربانی رییس فقید دولت اسلامی افغانستان ترور شد. گرامیداشت از این دو شخصیت بزرگ در ماه سنبله نقطه وصل تاجیکان در سالهای اخیر بوده و میتوان گفت که اکثریت تاجیکان در گرامیداشت از آنان همصدا و همسو هستند. بسیاری از آگاهان تاجیک به این باوراند که در شرایط سخت امروزی تاجیکان بیش از هرچه به همبستگی نیار دارند تا بتوانند در دفاع از عزت و جان و مال و سرزمین خویش منسجم عمل کرده و به ظلم و اشغال و تحقیر تاریخی ناشی از حاکمیت قومی طالبان پایان دهند.
