ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر غایب طالبان در خطابه نماز عید گفته که فقر و ثروت از جانب خداوند است و مسلمانان در این مورد نباید از کسی شکایت کنند.
او افزوده که ثروتمند باید به فقیر رحم کند و فقیر باید برای ثروتمند دعا کند و از وضعیت خود «راضی»باشد.
رهبر طالبان تاکید کرده که خداوند از ازل افراد را فقیر و ثروتمند خلق کرده و می‌داند که چه کسانی در برابر فقر و ثروت صبر می‌کنند و شکرگزار هستند و چه کسانی شکر نمی‌کشند و شکایت می‌کنند.
هبت‌الله افزوده فقیری که «صابر» باشد می‌گوید: «خداوند فیصله کرده است که من فقیر باشم و من به فیصله خداوند قناعت می‌کنم، بر تقدیر خداوند ایمان دارم که خدا برای من همین قسم مقدر کرده است و از هیچ شخصی شکوه ندارم که این فقر برای من از طرف فلان آمده است، فلان و فلان هیچ کرده نمی‌تواند.»
رهبر طالبان در حالی فقیر شدن مردم را کار خدا می‌کند و کار فقرا را به خدا حواله می‌کند که پس از برگشت طالبان به قدرت، فقر در افغانستان به شکل سرسام‌آوری افزایش یافته و بر بنیاد گزارش نهادهای ناظر بین‌المللی، با گذشت هر روز به ابعاد فقر و بیکاری افزوده می‌شود.
بر اساس آمار سازمان ملل متحد، در سال جاری میلادی ۲۲.۹ میلیون نفر در افغانستان نیازمند کمک‌های بشردوستانه هستند و ۱۵ میلیون نفر در وضعیت اضطراری امنیت غذایی قرار دارند.
گزارش‌های سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، میزان سوءتغذیه نیز در میان کودکان و زنان باردار و شیرده افزایش یافته است.
برنامه جهانی غذا، اخیراً اعلام کرد که در سال جاری میلادی ۳.۵ میلیون کودک در افغانستان به سوءتغذیه مبتلا خواهند شد و ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده از سوءتغذیه رنج می‌برند.
آگاهان امور در افغانستان می‌گویند که نسبت دادن فقر و بدبختی مردم به خدا، در حالی که عامل اصلی آن طالبان هستند، از یک طرف اهانت به خدا است و از جانب دیگر به معنای مسوولیت گریزی رهبر طالبان در قبال مردمی است که مدعی رهبری و فرمانروایی بر آنان است.
به اعتقاد آگاهان، مسوولیت تامین معیشت مردم کار حکومت است و رهبر طالبان بی‌برنامه‌گی، بی‌تعهدی و مسوولیت‌گذیری خود در قبال مردم را با استفاده از برداشت‌های قشری و عامیانه از دین توجیه می‌کند.
مقام‌های طالبان در گذشته نیز بارها گفته‌اند که مسوولیتی در قبال تامین معشیت مردم ندارند و روزه دهنده خداست.