سازمان جهانی بهداشت: بیماری تنفسی در یک ماه جان ۵۰۶ نفر را در افغانستان گرفت

سازمان جهانی صحت، با نشر گزارش ماهانه خود در باره وضعیت نظام بهداشتی درافغانستان گفته است که در ماه جنوری سال جاری میلادی، بیش از ۲۰۶ هزار نفر در افغانستان به بیماری تنفسی مبتلا شده و ۵۰۶ نفر جان باخته‌اند.
این سازمان در گزارش خود گفته است که عفونت حاد تنفسی یا سینه‌بغل همچنان یک چالش مهم بهداشتی/صحی در افغانستان است.
سازمان جهانی بهداشت گفته است که موارد ابتلا به بیماری تنفسی در ماه جنوری ۲۰۲۵ در مقایسه با دسامبر ۲۰۲۴ بیش از ۵۴ درصد و موارد مرگ‌ومیر آن ۰.۲ درصد افزایش یافته است.
تقویت مدیریت واقعه، بهبود دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و تأکید مداوم بر واکسیناسیون و اقدامات پیشگیرانه برای کاهش تأثیر عفونت حاد تنفسی از پیشنهادهایی است که سازمان جهانی بهداشت برای کاهش مرگ و میر ناشی از بیماری‌های تنفسی بر آن تاکید کرده است.
سازمان جهانی بهداشت، همچنان از ۷۳۰۳ مورد مشکوک ابتلا به سرخکان و ۴۲ مورد مرگ مرتبط با آن نیز در جریان ماه جنوری سال جاری گزارش داده و گفته که این آمار نشان‌دهنده‌ی افزایش نگران‌کننده‌ی ۷۱.۴ درصدی در موارد مشکوک در مقایسه با دسامبر ۲۰۲۴ است.
در گزارش سازمان جهانی بهداشت همچنین به ۷۸۸۵ مورد اسهال آبکی حاد (آدبلیودی) یا کم‌آبی و دو مورد مرگ ناشی از آن نیز گزارش شده است.
براساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، تعداد موارد مشکوک به بیماری کنگو در ماه جنوری نیز با کاهش ۲۳ درصد نسبت به ماه قبل، ۲۳ مورد و یک مورد مرگ ثبت شده است.
در ماه جنوری سال جاری میلادی، ۷۱ مورد تب دنگی و هزار و ۹۹ مورد بیماری ملاریا نیز ثبت شده است.
نهادهای ناظر بین‌المللی در گزارش‌های متعددی گفته‌اند که نظام بهداشتی افغانستان در نتیجه سیاست‌های طالبان فروپاشیده و اکنون در بسیاری از مناطق این کشور یا مراکز بهداشتی غیرفعال شده و یا هم مراکز بهداشتی با کمبود دارو، پزشک و وسایل طبی برای درمان بیماران مواجه‌اند که این امر تاثیر منفی زیادی به سلامت افراد جامعه گذاشته و مرگ و میر کودکان و زنان را به شدت افزایش داده است.
از اقدامات ضد بهداشتی طالبان می‌توان، به منع کار زنان در مراکز بهداشتی، منع تحصیل زنان در نهادی تحصیلی پزشکی، محدود کردن فعالیت نهادهای کمک کننده بین‌المللی در امور صحی و آزار و اذیت پزشکان توسط افراد طالبان که موجب فرار آنان از کشور شده، اشاره کرد.
در کنار عوامل فوق، گسترش فقر و بیکاری نیز منجر شده که بسیاری از افراد جامعه نتوانند هزینه‌های درمانی را بپردازند که این امر آنان را در برابر امراض مختلف آسیب‌پذیر کرده است.