خانم شکریه بارکزی این روزها زیاد در دفاع از کریکت در شبکه‌های اجتماعی فعال شده و سنگ دفاع از جمهوریت را نیز به سینه می‌کوبد. خانم بارکزی از طالبان نیز انتقاد می‌کند و خود را مخالف این گروه جا می‌زند. او قبلا در بعضی از نشست‌های بین‌المللی در جمع مخالفان طالبان حضور یافته و از این موقعیت نیز به نفع خود استفاده می‌کند.
خانم بارکزی خود را یک زن سیاسی می‌داند و مدعی است که انتقادش از طالبان بخاطر ارزش‌های سیاسی است. اما آیا چنین است؟ آیا موضع‌گیری شکریه بارکزی علیه طالبان و دفاع او از کریکت و جمهوریت، ارزشی است یا شخصی؟ پاسخ این پرسش زیاد دشوار نیست. با یک نگاه نه چندان ژرف به موضع‌گیری‌های خانم بارکزی در زمان جمهوریت و اکنون به سادگی می‌توان دریافت که مشکل او با طالبان شخصی است و دفاع او جمهوریت و کریکت نیز بیشتر جنبه قومی و شخصی دارد تا این‌که ربطی به ارزش‌ها داشته باشد.
ما همه به یاد داریم زمانی را که شکریه بارکزی، ملاعمر را مجاهد خواند بود و برگزاری مراسم فاتحه‌خوانی برای او را جلوه‌ای از دموکراسی دانست.
خانم بارکزی با سوء استفاده از آزادی‌هایی که در دوره جمهوریت وجود داشت، در بحث‌های تلویزیونی از طالبان حمایت می‌کرد. آن حمایت‌ها جنبه قومی و شخصی داشت.
اگر دقت کرده باشیم، رابطه شکریه بارکزی با طالبان، پس از آزادی غفار داوی شوهر خانم بارکزی از زندان، به تیرگی گرایید. یعنی این‌که مشکل بارکزی با طالبان شخصی است و نه ارزشی. اما چگونه رابطه او با طالبان خراب شد؟
قصه از این قرار است که در زمانی که غفار داوی شوهر سابق شکریه بارکزی در زندان بود، خانم بارکزی خانه کارته سه و برخی املاک مربوط به آقای داوی را با استفاده از موقف سیاسی عضویت در پارلمان، به نام خود کرد. با سقوط نظام جمهوریت، آقای داوی از زندان پلچرخی آزاد شد و بار دیگر املاک خود را تصرف کرد. خانم بارکزی چندین بار با مقام‌های طالبان به تماس شد و تلاش کرد تا از طریق روابط شخصی، املاک از دست رفته را دوباره به نام خود کند یا با اصطلاح قباله ساختگی را تمدید اعتبار کند اما به دلیل اسناد قانونی و معتبری که داوی در اختیار داشت، تلاش‌های شکریه بارکزی بی‌نتیجه ماند. اکنون، آقای داوی در ملکی که خانم بارکزی با استفاده از اسناد جعلی به نام خود ثبت کرده بود، ساخت‌وساز جدیدی را آغاز کرده است و طالبان نیز از او حمایت می‌کنند. به همین دلیل خانم بارکزی با طالبان مشکل پیدا کرد و اکنون علیه آنان حرف می‌زند.
چند روز پیش، آقای داوی در تماسی با من گفت: «زمانی که خانم بارکزی همراه با یک هیئت دولتی برای بازی کریکت به هند سفر کرده بود، ۲۰ هزار دلار هزینه تیل هواپیما را از من گرفت، اما وقتی به دلیل مسئله کابل‌بانک به زندان افتادم، نه تنها برای آزادی‌ام هیچ تلاشی نکرد، مانع‌تراشی هم کرد.»
برای نشر این موضوع از آقای داوی اجازه گرفته‌ام. موارد دیگری نیز وجود داشت که ضرورتی به انتشار آن‌ها نمی‌بینم.
فقط خواستم این را بگوییم که خانم شکریه بارکزی آن‌گونه که خود را در رسانه‌ها مدافع جمهوریت، کریکت و ارزش‌های مدنی دیگر جا می‌زند، چنین نیست. کنش و واکنش او در فضای عمومی متاثر از روابط شخصی پنهان او با ارباب قدرت و ثروت است. البته که دیدگاه‌ها و عقده‌های قومی نیز بر افکار و موضع‌گیری‌های او تاثیر زیاد دارد که مجال بحث آن اینجا نیست.
…………….
یادداشت:
این نوشته را یکی از مخاطبان خبرگزاری پورانا با تاکید بر حفظ هویت اش فرستاده است و مسوولیت آن نیز به دوش نویسنده است. خبرگزاری پورانا در راستای تعهد به آزادی بیان، دیدگاه‌های مخاطبین را نشر می‌کند.