اداره همآهنگی کمکهای بشری و انکشافی برای افغانستان-اکبر، در نامهای به نهادهای زیرمجموعه این نهاد گفته که طبق دساتیر طالبان در مورد کار و حجاب زنان رفتار نمایند و به افراد این گروه اجازه دهند که از چگونگی حضور زنان و حجاب آنان در دفاتر نظارت داشته باشند.
در نامه «اکبر» به نهادهای مربوطه آمده که این نهاد نامهای در ارتباط به پیگری موضوع ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی را از وزارت اقتصاد دریافت کرده و پس از دریافت این نامه گروه واکنش فوری نهاد جلسه برگزار کرده و توصیههایی را به نهادهای زیربط ارایه کرده است.
در توصیهنامه اکبر به نهادهای مربوطه آمده که کارکنان زن در نهادهای غیردولتی«حجاب کامل و مناسب» را رعایت نموده و با خود محرم داشته باشند و همچنین حجاب را نه تنها در مسیر راه خانه و دفتر، بلکه در داخل دفاتر نیز رعایت کنند.
در این نامه تصریح شده که کارکنان زن باید ورودی، استراحتگاه و مکانهای نماز جداگانه داشته و برای حضور شان در دفاتر نیز«توجیهی» داشته باشند.
همچنین در نامه اداره همآهنگی کمکهای بشری و انکشافی برای افغانستان، به نهادهای مربوطه گفته شده «بازدیدهای ناگهانی» از دفاتر سازمانهای غیردولتی را«امر مفید» دانسته و آمادگی این کار را داشته باشند.
در همین حال، اکبر به کارمندان نهادهای غیردولتی توصیه کرده که «آماده پرسوجو» به سوالهای احتمالی بوده و به اندازه کافی پاسخگو باشند.
نامه اکبر به نهادهای مربوطه، واکنش برانگیز شده و بسیاریها آن را نگران کننده خواندهاند.
شماری از فعالان اجتماعی و مقامهای حکومت پیشین، این نامه را نشانه واضحی از کرنش و سازش غیرموجه نهادهای بینالمللی در برابر سیاستهای زنستیزانه دانسته و گفتهاند که چنین رویکردی از سوی نهادهای بینالمللی باعث میشود که طالبان بیشتر سیاستهای زنستیزانه خود را تقویت کنند.
رحمتالله نبیل، رییس پیشین اداره امنیت ملی افغانستان، در واکنش به این نامه گفته نوشته است: «ادامه اجرا و عادی سازی سیاستهای محدود کننده علیه کارمندان زن عمیقا نگران کننده است.»
آقای نبیل در صفحه ایکس خود نوشته که«توصیهها و پیشنهادهایی که در چارچوب محدودیتهای تحمیل شده انجام می شود، ناخواسته اقدامات تبعیضآمیز را تقویت می کنند.»
وی تصریح کرده که«به جای انطباق با این اقدامات قهقرایی، باید تلاشی متحد و صریح برای حمایت از لغو کامل چنین محدودیت هایی وجود داشته باشد. سکوت یا پیروی از این شرایط خطر تداوم و تعمیق بیشتر این بی عدالتیها را به همراه دارد.»
شماری از کاربران رسانههای اجتماعی نیز، اقدامات اداره همآهنگی کمکهای بشری و انکشافی برای افغانستان را شرمآورد خوانده و تسلیم شدن به ظلم و توحش عنوان کردهاند که یکی از دلایل عمده تشجیع طالبان در تشدید سیاستهای تبعیضآمیز علیه زنان به شمار میرود.
طالبان حضور زنان در نهادهای بینالمللی را ممنوع اعلام کرده و این امر به گفته نهادهای بینالمللی باعث کندی روند امدادرسانی به نیازمندان و پیشبرد کار پروژههایی شده که به کمک نهادهای بینالمللی در افغانستان تطبیق میشود.
با این حال، نهادهای بینالمللی به شمول سازمان ملل، در سه سال اخیر پیوسته از سیاست نرمش و سازش با طالبان کار گرفته و در مراحل مختلف در برابر دساتیر محدود کننده، ضد حقوق بشری و ضد زنانه طالبان تمکین کردهاند که همواره انتقاد برانگیز شده است.
