دانش‌جویان نهادهای تحصیلی عالی و نیمه‌عالی پزشکی، دیروز وقتی به دانشگاه‌ها رفتند، ماموران طالبان را در مقابل خود دیدند که مانع ورود شان به دانشگاه می‌شدند و برای شان ابلاغ می‌کردند که طبق دستور«امیر‌المومین» اجازه ورود به کلاس درسی را ندارید.
این سومین بار است که دختران افغانستان با چنین وضعیتی مواجه می‌شوند. یک بار طالبان دختران را از ورود به کلاس ششم درسی در مکاتب/مدارس منع کردند. مدتی بعد، درب دانشگاه‌ها بر روی دختران بسته شد. فقط نهادهای تحصیلی پزشکی مانده بود که دختران می‌توانستند، با این توجیه که تحت هر شرایط داشتن قابله و پزشک زن برای مداوای زنان در یک جامعه نیاز است، سر کلاس بروند. این روزنه هم بسته شد.
فرمان ملاهبت‌الله آخندزاده رهبر غایب طالبان، در ممنوعیت ادامه تحصیل دختران در نهادهای پزشکی، در گرماگرم محکومیت‌های بین‌المللی علیه طالبان صادر شد. در زمانی که چندین کشور پرونده تبعیض جنسیتی طالبان علیه زنان را به دادگاه بین‌المللی کشانیدند و از هر جانب صدای محکومیت سیاست‌های زن‌ستیزانه طالبان به گوش می‌رسد. در چنین وضعیتی، صدور فرمان دیگری در ممنوعیت تحصیل زنان از جانب رهبر طالبان بیش از هر زمان دیگری غیرقابل انتظار بود.
در این میان، ویدیویی از تجمع اعتراضی دانشجویان«دانشکده پزشکی جهان» در کابل بیش از همه مورد توجه قرار گرفت. یکی از دانش‌جویان به دیگر دختران دانشجو که در حال گریه و اشک ریختن هستند، می‌گوید:«هر قطره اشک ما تاوان دارد.» این جمله کوتاه اما تاثیرگذار، باعث هم‌رسانی گسترده ویدیو در شبکه‌های اجتماعی گردید.
در این ویدیو دیده می‌شود که دانشجویان دانشکده پزشکی جهان در حال اعتراض، گریه و سروصدا در دهلیزهای دانشگاه سرگردان هستند و یکی بر دیگری دلداری می‌دهد و از پایان چنین روزهایی سخن می‌گوید. یکی از این دانشجویان می‌گوید: امیدی که از دل‌های تان بریده شده، پس می‌آید.
سپس این دانشجویان با سردادن ترانه تراژیک«بیا آسمان، با من ای آسمان گریه کن»، از دهلیز دانشگاه خارج می‌شوند و با عالمی از یأس و ناامیدی به سوی خانه‌های خود می‌روند.
فرمان اخیر هبت‌الله، با واکنش‌های گسترده مواجه شد و نهادها و کشورهای مختلف آن را ظالمانه، وحشتناک، مضحک و غیرقابل قبول خوانده و خواهان لغو فوری آن شدند.
نهادهای ناظر بین‌المللی می‌گویند که این فرمان رهبر طالبان نه تنها دختران را از تحصیل در نهادهای پزشکی منع می‌کند بلکه با توجه به نظام فروپاشیده پزشکی افغانستان، باعث خواهد شد که زنان و کودکان زیادی به نسبت نبود قابله و داکتر جان‌های خود را از دست بدهند و ابعاد فاجعه بشری دراین کشور گسترش یابد.