منیژه صدیقی که خود را از فعالان حقوق زنان و از جمع زنان معترض به سیاستهای طالبان معرفی میکند، میگوید که هفت ماه را در زندان طالبان سپری کرده و در این مدت به صورت مداوم زیر شکنجه شدید جسمی و روحی بوده است.
منیژه صدیقی میگوید که اکنون در یکی از کشورهای همسایه در«وضعیت بد و رقتبار به سر میبرد» و به کمک و حمایت نیاز دارد. او از مواجه بودن با مشکلات اقتصادی و امنیتی سخن میگوید و میافزاید که اسناد اقامتی ندارد و در معرض اخراج اجباری قرار دارد.
خانم صدیقی از نهادهای بینالمللی حامی حقوق بشر و حقوق میخواهد که به او کمک کنند و اپارتاید جنسیتی در افغانستان را به رسمیت بشناسند و«گروه تروریستی طالبان را به محاکمه بکشانند.»
صدیقی در ماه حمل/فروردین از زندان طالبان رها شده است.
منیژه صدیقی در حالی از شکنجه شدن در زندان طالبان سخن میگوید که پایگاه خبری زن تایمز در گزارشی گفت که زنان گدا در زندانهای طالبان تحتت شکنجه قرار گرفته و بر آنان تجاوز جنسی صورت میگیرد.