رییسان پارلمان ۲۰ کشور که همه بانوان هستند، در مقالهای که در روزنامه فرانسوی لوموند منتشر شده، بر تعهد خود برای حمایت از حق آموزش زنان و دختران افغانستان تاکید کرده و خواستار به رسمیت شناسی آپارتاید جنسیتی در افغانستان شدهاند.
روبرتا متسولا از پارلمان اتحادیه اروپا، یایل براون پیوه از پارلمان فرانسه، نانسی پلوسی رییس پیشین مجلس نمایندگان آمریکا، فرانچینا آرمنگول از پارلمان اسپانیا و کارولینا سریکویرا از پارلمان آنگولا از نویسندگان این مقاله استند.
این زنان سیاستمدار، ممنوعیت بر صدای زنان از سوی اداره موسوم به امر به معروف طالبان را آخرین میخ بر تابوت آزادیهای زنان افغانستان دانستهاند.
در بخشی از این مقاله آمده است:«افغانستان امروز تنها کشوری است که آموزش دختران را بالاتر از کلاس/صنف ششم و تحصیل زنان را ممنوع کرده و دختران جوان نباید از حق جهانی و بنیادی خود محروم شوند.»
نویسندگان این مقاله افزودهاند که طالبان با فرمانهای زنستیزانه خود، بیرون شدن زنان از خانه بدون مرد، شنیدن صدای زنان توسط مردان و شعر خواندن توسط زنان را در مکانهای عمومی منع کردهاند.
این زنان در مقالهشان دو پرسش کوتاه را در خصوص وضعیت زنان افغانستان مطرح کرده و به صورت فشرده به آنان پاسخ دادهاند. در این بخش از مقاله آمده است: «جرم آنها، چیست؟ زن بودن؛ گناه آنها چیست؟ وجود داشتن.»
رییسان پارلمانهای ۲۰ کشور در این مقالهای که به روزنامه لوموند نگاشتهاند، تعهد کردهاند که زنان افغانستان را تنها رها نخواهند کرد.
از سوی دیگر ۱۵۸ سناتور فرانسوی از وضیعت زنان در زیر حاکمیت طالبان ابراز نگرانی کرده و «آپارتاید جنسیتی» علیه آنان را محکوم کردهاند.
این سناتوران در نامهی سرگشادهیی که به آدرس جامعه جهانی و سازمان ملل فرستاده شده، نگاشتهاند: «طالبان در مقابل چشمان ما اولین آپارتاید جنسیتی را در تاریخ مدرن بشریت اجرا کردهاند.»
در این نامه که به ابتکار دومینیک وریان، رییس هیات نمایندگان حقوق زنان سنای فرانسه نگاشته شده، آمده است که زنان افغانستان تحت حاکمیت «رژیم مستبد» از تمام حقوق اساسی شان محروم شدهاند.
در این نامه اقدامهای طالبان علیه زنان« جنایت علیه بشریت برمبنای جنسیت» خوانده شده و محکوم شدهاست.
این سناتوران از تمام گروهای سیاسی در پارلمان فرانسه، سازمان ملل و کشورهای اروپایی خواستند که به هیچصورت به سیستم سرکوب نهادینه شده که به حذف زنان میانجامد، مشروعیت نداده و اذیت و آزار زنان را به عنوان «جنایت علیه بشریت مبتنی بر جنسیت به رسمیت بشناسند.»
در سه سال گذشته، طالبان محدودیتها وممنوعیتهای گستردهیی بر آموزش، تحصیل و کار زنان وضع کرده و زنان در زیر حاکمیت این گروه حق ندارند که به پارکها، باشگاهای ورزشی و سالونهای زیبایی بروند و حتی حق ندارند که بدون مرد از خانه بیرون شوند.
مقاله مشترک رییسان پارلمان بیست کشور و نامه ۱۵۸ سناتور فرانسوی در حمایت از زنان افغانستان از اقدامات بیپشینه بینالمللی در زمینه محکومیت اقدامات حاکمان یک کشور پنداشته میشود.