داکتر محمد شریف ایوبی به تاریخ ۲۳ حوت/اسفند ۱۴۰۲، از سوی طالبان از داروخانهاش در شهرک جبلالسراج ولایت پروان بازداشت شد.
به گفته منابع محلی، داکتر ایوبی در هشت ماه گذشته در زندان طالبان تحت شکنجه قرار داشته است. او ابتدا در ریاست ۴۰ استخبارات طالبان نگهداری میشد، پس از مدتی به زندان پلچرخی منتقل شده و اکنون گفته میشود که در زندان بگرام به سر میبرد.
«پانسمان یک زخمی عضو جبهه مقاومت»، اتهامی است که طالبان به داکتر ایوبی وارد کردهاند. خانواده او اما این اتهام را رد میکنند و میگویند که او با هیچ گروه در ارتباط نبوده و مصروف کار شخصی در داروخانه خود بوده است.
براساس معلومات منابع محلی، دادگاه طالبان داکتر ایوبی را به ده ماه زندان محکوم کرده اما پس از اصدار حکم دادگاه، هنوز هم استخبارات طالبان او را در زندان مورد بازجویی و شکنجه قرار میدهد. گفته میشود که داکتر ایوبی در اثر شکنجه طالبان، از ناحیه شانه آسیب جدی دیده و خانوادهاش نگران سلامتی او استند.
داکتر شریف ایوبی باشنده روستای «عیسیخیل» از مربوطات شهرستان جبلالسراج ولایت پروان است و یک روز قبل از آزمون تخصصیاش از سوی طالبان بازداشت شده است.
با این حال، خانواده داکتر ایوبی، از ترس طالبان در این هشت ماه از جریان بازداشت و شکنجه او به رسانهها چیزی نگفتهاند.
خبرگزاری پورانا سه ماه پیش از طریق منابع محلی در شهرستان جبلالسراج از جریان بازداشت و شکنجه داکتر ایوبی آگاه شد اما زمانی که به خانواده او جهت تایید خبر به تماس شدیم، خانواده او به نشر نشدن اصرار کرد و آن را برای خانواده خطرناک توصیف کرد. خبرگزاری پورانا به دلیل عدم رضایت خانواده داکتر ایوبی از نشر خبر در آن زمان اجتناب ورزید. اما اکنون برخی از رسانهها با استناد به اطلاعاتی که در این خصوص در شبکههای اجتماعی، منتشر شده، خبر بازداشت و شکنجه داکتر ایوبی را نشر کردهاند. این بار وقتی با بستگان داکتر ایوبی به تماس شدیم، گفتند که اکنون در عمل انجام شده قرار گرفتهاند و امتنناع از نشر خبر سودی ندارد.
سکوت یک خانواده در باره بازداشت و شکنجه یک عضو آن، بازتاب وحشت و دهشت حاکم در جامعهای است که طالبان بر آن حکم میرانند.
مردم میگویند که قضایای این چنین زیادی وجود دارد. طالبان هنگامی که کسی را بازداشت میکنند، خانواده او را تهدید میکنند که به رسانهها چیزی نگویند. این وضعیت باعث شده که بسیاری از مظنونان و متهمان بیآنکه فرصتی برای دادخواهی برای شان مهیا شود، در سکوت و خاموشی در زندانهای طالبان زیر شکنجه جان میدهند.
آگاهان امور حقوقی میگویند که طبق قواعد بشردوستانه، مداوای زخمیان طرفهای درگیر جنگ جرم نیست و نباید داکترانی که یک زخمی را مداوا میکنند، مورد پیگرد قرار گیرند. حتا اگر زخمی از نیروی متخاصم باشد.
به باور آگاهان امور حقوقی، حتا اگر اتهام وارد شده به داکتر ایوبی واقعیت داشته باشد و او کدام زخمی عضو جبهه مقاومت را پانسمان کرده باشد و حتا با اشعار بر اینکه او زخمی نیروی مخالف مسلح اداره حاکم است، او را مداوا کرده باشد، بازهم طبق قواعد بشردوستانهای که طرفین منازعات مسلحانه ملزم به رعایت آناند، طالبان نباید مداوا کننده را مورد مجازات و شکنجه قرار دهند.
براساس قواعد اخلاقی حاکم بر مسلک طبابت نیز داکتران مکلفیت اخلاقی دارند که هر زخمی و بیمار را صرف نظر از کیستی و تعلق او به گروههای خاص فکری، عقیدتی و سیاسی مورد مداوا قرار دهند.