عظیم عظیمی یکی از شهروندان افغانستان که مدتی را در یکی از زندان‌های طالبان سپری کرده است، امروز در صفحه ایکس خود در باره چشم‌دیدهای خود در زندان نوشته است.

او گفته که وقتی امروز ویدیوی شکنجه یک زندانی را در شبکه‌های اجتماعی دید، به یاد خطرات زندان افتاد.

عظیمی نوشته است:«روزی در ریاست ۴۰ طالبان، جوانی را از ولایت‌های شمالی افغانستان به اتهام عضویت در جبهه مقاومت آورده بودند. از این جوان در دیگر ریاست‌ها با زور و اجبار اعتراف گرفته بودند، اما وقتی او را به ریاست ۴۰ آوردند، جوان از پذیرش اعترافات خودداری کرد و آن‌ها را نتیجه شکنجه و برای رهایی از آزارها می‌دانست…پنج‌شنبه‌ها که روز ملاقات زندانیان بود، ما را برای دیدار با اعضای خانواده به اتاق خاصی می‌بردند… در مسیر، از اتاق‌های بی‌در و دیواری عبور می‌کردیم که برای شکنجه ساخته شده بودند. در یکی از این اتاق‌های بی‌در، آن جوان را آویزان کرده بودند و دو نفر که چهره‌هایشان پوشیده بود، با مشت او را می‌زدند. در حالی که در کنار در، فرد دیگری که ظاهراً مأمور تحقیق بود و کاغذ و قلمی در دست داشت، تلاش می‌کرد اعترافات او را ثبت کند.»

عظیم عظیمی، در این یادداشت کوتاه، طالبان را مخاطب قرار داده، می‌پرسد: «آیا با زور می‌توانید این دهکده نیمه‌ویران که نه در دارد و نه مردمش از بلاها و لرزش‌ها در امان‌اند، به سامان درآورید؟»

یادداشت کوتاه عظیمی، یکی از صدها روایت از وجود شکنجه‌های وحشتناک در زندان‌های طالبان است.

شماری از زندانیان دیگر نیز که از زندان‌های طالبان رها شده‌اند، گفته‌اند که اکثریت زندانیان تحت شکنجه در زندان‌های طالبان، باشندگان ولایت‌های شمال افغانستان، به ویژه ولایت‌های پنجشیر، پروان و کاپیسا اند که به ظن همکاری با جبهه مقاومت ملی بازداشت شده‌اند.

به گفته زندانیان رها شده، در رفتار طالبان با زندانیان مناطق یاد شده، انگیزه‌های قومی و تباری به وضوح دیده می‌شود.

چندی پیش، زرمینه پریانی، باشنده اصلی ولایت پنجشیر، که مدتی را در زندان طالبان سپری کرد، گفت که طالبان او را در زندان برهنه کرده‌اند. او هم‌چنان گفت که طالبان بسیاری از زنان زندانی را نه تنها برهنه می‌کنند که آنان را شکنجه بدنی نیز نموده و مورد تجاوز قرار می‌دهند.

گزارش‌های متعددی از سوی نهادهای حقوق بشری در باره شکنجه در زندان‌های طالبان و تجاوز بر زنان در زندان‌های این گروه نشر شده است.

به تازگی سازمان جهانی مبارزه با شکنجه اعلام کرده است که طالبان زندانیان را به شدت شکنجه می‌کنند.

ریاست چهل، یکی از امکان مخوف در زندان‌های طالبان است که زندانیان سیاسی و مخالفین مسلح در آن تحت شکنجه قرار می‌گیرند.