گروهی از زنان معترض موسوم به «جنبش شنبههای ارغوانی» در اعلامیهای گفته است که بازگشایی مکاتب دخترانه تحت حاکمیت طالبانی فاجعهبارتر از بسته بودن مکاتب است. زیرا بهگفته این جنبش، در مکاتب تحت مدیریت طالبان «افکار و آموزههای افراطی، تروریستی و انحصارطلبی ترویج میشود.»
بازگشایی مکاتب دخترانه که با روی کارآمدن طالبان توسط این گروه بسته شدند، یکی از مطالبات جنبشهای زنان در سه سال اخیر بوده است.
جنبش شنبههای ارغوان این اعلامیه را در واکنش به درخواست جرگه اخیر پشتونهای پاکستان صادر کرده است.
جرگه پشتونهای پاکستان که اخیراً در خیبرپختوانخوا برگزار شد، خواستار دسترسی دختران افغانستان تحت حاکمیت طالبان به آموزش شده است.
در اعلامیه جنبش شنبههای ارغوانی آمده است که مسدودبودن مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم، به خودی خود یک فاجعهی بزرگ برای افغانستان است، زیرا بیش از نیمی از جمعیت جامعه از حق آموزش و رشد فکری محروم شدند، اما بازگشایی مکاتب دخترانه تحت حاکمیت طالبان فاجعهبارتر از آن است.
بهباور این جنبش، در مکاتب تحت مدیریت طالبان افکار و آموزههای افراطی ترویج و نسلی از دختران و زنان را تربیت خواهد کرد که بهجای پذیرش تفاوتها و همزیستی مسالمتآمیز، تنها خشونت، ترس، عقبگرایی و سلطهطلبی طالبانی را ترویج خواهند کرد.
«جنبش شنبههای ارغوانی» خواست جرگه پشتونهای پاکستان مبنی بر بازگشایی مکاتب دخترانه را«تقلیل حقوق زنان افغانستان» خوانده و آن را«فضاسازی برای بهرسمیتشناسی و طولانیسازی عمر حکومت طالبان از سوی پاکستان و شهروندانش» توصیف کرده و تاکید کرده که مخالف چنین کاری است.
این جنبش از رهبران، نهادهای سیاسی و مدنی پاکستان، از جمله جنبش تحفظ پشتونها (پیتیام) خواسته است که به مرزهای تعریفشدهی بینالمللی احترام بگذارد و دادخواهیشان را بر پشتونها و مشکلات داخلی پاکستان متمرکز کنند.
جرگه پشتونهای پاکستان که برغم مخالفت دولت پاکستان از سوی جنبش تحفظ پشتون برگزار شد، در فیصلهنامه خود به مواردی پرداخت که از نظر بسیاری از ناظران خلاف اصول و موازین بینالمللی و ناقض اصول مدنی و سازوکارهای حقوقی ملی کشورهای افغانستان و پاکستان است. یکی از خواستههای جرگه پشتونها آزادی پشتونهای افغانستان و پاکستان در رفت و آمد به این دو کشور بدون ویزا است که با انتقادهای زیادی در افغانستان و پاکستان مواجه شده است.
ناظران به این باوراند که اعلامیه اخیر«جنبش شبنههای ارغوانی» به معنای فراتر رفتن سطح مطالبات جنبشهای اعتراضی زنان در افغانستان است. جنبشهای زنان که تا کنون خواستار بازگشایی مکاتب دخترانه بودند، حالا آن را فاجعهبارتر از بسته بودن مکاتب میدانند. به باور آگاهان، این بدان معناست که جنبشهای زنان پس از این، بسوی مطالبه«سرنگونی رژیم طالبان» نزدیکتر میشوند.