انستیتوت رابرت لنسینگ، یک نهاد تحقیقاتی غیر غیردولتی، در گزارشی گفته که با ممنوعیت کشت خشخاش در افغانستان، بحرانهای اقتصادی و بیکاری فزاینده در این کشور در حال شکلگیری است و این وضعیت ممکن به بروز تنشها میان هبتالله آخندزاده رهبر طالبان و شبکه حقانی منجر شود و بر ثبات طالبان تاثیر بگذارد.
در گزارش آمده که ممنوعیت کشت خشخاش به شبکه حقانی کمک کرده تا از افزایش ارزش هروئین خالص در بازارهای خاورمیانه و افریقا بهرهبرداری کند اما این شبکه در شناسایی بازارهای پایدار به دلیل جنگهای جاری، با مشکلاتی مواجه است و اگر وضعیت فعلی ادامه یابد و ذخایر هروئین خالص بدون فروش بمانند، ممکن است درگیریهایی بین شبکه حقانی و هبتالله آخندزاده بروز کند.
براساس این گزارش، تنشها میتواند توهمی را برای رهبر طالبان به منظور تسلط بر شاخههای مختلف طالبان مانند حقانیها ایجاد کند و شکافی در شورای رهبری آنان به وجود بیاورد.
گزارش میافزاید که هبتالله آخندزاده رهبر طالبان با تشکیل نهادهای جدید و انتصاب فرماندهان نظامی از مناطق جنوبی، همچون خیرالله خیرخواه و محمد نبی عمری، قدرت خود را در میان رهبران طالبان به نمایش گذاشته و در تلاش است تا نفوذ سراجالدین حقانی را محدود کند.
گزارش اخیر، انتصابهای اخیر برخی مقامهای طالبان توسط هبتالله آخندزاده، نشاندهنده نگرانی او از وفاداری سراجالدین حقانی و دیگر رهبران است و این اقدامها میتواند به تنشها و شکافهایی در شورای رهبری منجر شود و بر ثبات درونی «رژیم طالبان» تاثیر بگذارد.
در گزارش تصریح شده که سراجالدین حقانی به عنوان یک رهبر کلیدی در میان طالبان، به دلیل روابطاش با گروههای جهادی و قابلیتهای نظامیاش، جایگاه ویژهای در رهبری طالبان دارد و میتواند به عنوان یک رقیب جدی هبتالله آخندزاده عمل کند و در صورت بروز نارضایتیهای گسترده، منبعی برای بسیج نیروهای مخالف شود.
گزارش میافزاید که با توجه به وضعیت نابسامان اقتصادی افغانستان و کاهش درآمدها، احتمال افزایش نارضایتیها در میان اعضای طالبان و حامیان محلی وجود دارد و این میتواند منجر به تضعیف بیشتر موقعیت هبتالله آخندزاده و تقویت مواضع حقانی شده و زمینهساز درگیریهای داخلی شود.
گزارش انیستوت رابرت لنسینگ پیشبینی میکند که با بروز تنشها و درگیریها، نفوذ سراجالدین حقانی میتواند به عنوان یک عامل کلیدی در تغییر معادلات قدرت در داخل «رژیم طالبان» عمل کند.
در این گزارش آمده که ممنوعیت کشت خشخاش به کاهش بیش از ۹۵ درصدی این محصول در مناطق شرقی، جنوبی و بخشی از شمال منجر شده که تاثر منفی بر معیشت مردم گذاشته و منجر به نابودی بیش از ۷۰۰هزار شغل در زنجیره تامین، کشت و پردازش خشخاش شده و بیش از ۱.۵ میلیارد دالر به اقتصاد آسیب زده است.