شماری از دانشآموزان در مکاتب پروان میگویند که در سه سال اخیر، لتوکوب و خشونت علیه دانشآموزان بیشتر شده و استادان در مواردی بیرحمانه دانشآموزان را لتوکوب میکنند.
خشونت وتنبیه بدنی دانشآموزان درمکاتب افغانستان بیپیشینه نیست اما در دوره بیست ساله جمهوریت تلاشهای زیادی صورت گرفت تا رفتار خشونتآمیز و لتوکوب دانشآموزان در مکاتب/مدارس از بین برود. این تلاشها تا حدودی زیادی نتیجه داد و خشونت به پایینترین سطح آن رسیده بود.
اما آنگونه که دانشآموزان مکاتب در پروان میگویند، با برگشت طالبان به قدرت، خشونت به مکاتب برگشته و دوباره به یک امر عادی مبدل شده است.
سبحانالله دانش آموز یکی از مدارس دینی در ولایت پروان میگوید که در صحن مدرسه از سوی یکی از آموزگاران به شدت مورد لتوکوب قرار گرفته و در اثر آن دستاش کسر کرده ومدت ۱۵روز میشود که نمیتواند بنویسد.
اومیگوید که«بخاطر نداشتن کلاهِسفید و پوشیدن لباس رنگه مورد لتوکوب قرار گرفته و از مدرسه نیز اخراج شده است.»
سهیلا دانشآموز صنف/کلاس ششم در یکی از مکاتب دخترانه ولایت پروان میگوید که بخاطر استفاده از رنگ ناخن لتوکوب شده است. اومیگوید:«شب عروسی رفته بودم، صبح وقت به مکتب رفتم، فراموشم شد که رنگ ناخن را پاک کنم، انضباط میان انگشتانم قلم راگذاشته فشار داد که دوانگشتم سیاه شده و سه روز شد که بیحس هستند.»
محبوبه مادر سهیلا میگوید که مسولان مکتب به شکایت او مبنی برلتوکوب دخترش رسیدگی نکرده و و به او گفته اند که دیگر بخاطر همچو مسایل مزاحم نشوید.
عمر۱۲ساله دانشآموز صنف/کلاس سوم در یکی از مکاتب پسرانه ولایت پروان میگوید که چندین بار در سال جاری ازسوی آموزگارخود مورد لت وکوب وسرزنش قرار گرفته است. عمر میگوید:«معلم ما یک ملا است که تازه در مکتب ما آمده و شاگردان را زیاد لت میکند.»
این کودک، معلم خود را متهم میکند که فرزندان نظامیان پیشین را زیاد لت وکوب کرده و به آنها میگوید که از پول حرام بزرگ شدهاید و از اسلام خارج شدهاید و باید به چوکات اسلام برابر شوید.
صدرالدین «احمدی» یکی از آموزگاران بازنشسته در پروان میگوید که رفتار خشونتآمیز با کودکان به سلامت روانی آنان آسیب میرساند و روند یادگیری را در آنان مختل میکند. در عین حال، به گفته او رفتار خشونتآمیز باعث ترس، بیانگیزگی، تنبلی و از دست دادن اعتماد به نفس و در نهایت سبب دوری دانشآموز از درس و مکتب میگردد.
در کنار رفتارهای خشونتآمیز که آموزگاران با حاکم شدن دوباره طالبان به آن روی آوردهاند، طالبان با دستکاری نظام آموزشی افغانستان، بسیاری از دروس و مضامینی را شامل نصاب درسی کردهاند که در واقع آموزش تندروی و تروریزم است و میتواند عواقب ناگواری در افکار نسل آینده افغانستان بگذارد.
یکی دیگری از کارشناسان امور آموزش که نخواست نامش درج گزارش شود، گفت:«اکثریت مقامها و رهبران طالبان کسانی هستند که در مدارس دینی پاکستان درس خواندهاند. در آن مدارس خشونت یک امر عادی است و بسیاری از طلبههای این مدارس با خشونت زیاد دروس را فرا میگیرند. آنان تصور میکنند که کارگیری از خشونت در یادگیری موثر است. در واقع طالبان روش تعلیم و تعلم را که در مدارس پاکستان بالای خودشان تطبیق شده، میخواهند که در مکاتب افغانستان نیز رایج بسازند. از این رو برای طالبان اعتراض و شکایت از خشونت آموزگاران در مکاتب محل اعتنا نیست.»
