منابع محلی در ولایت پروان میگویند که اداره موسوم به امر به معروف ونهی از منکر طالبان در این ولایت، به مسوولان مراکز صحی دستور داده اند، برای زنانی که با لباسهای کوتاه، نازک وچسپ به کلینک مراجعه میکنند و چادری به سر ندارند، دارو داده نشود و خدمات صحی ارایه نگردد.
به گفته منابع، در این دستور آمده، هر که این دستور را اجرا نکند، از کار برکنار و به ادارات قضایی وعدلی معرفی میگردد.
مرضیه خانم ۵۵ساله، باشنده روستای بایان مرکز ولایت پروان به خبرگزاری پورانا گفت که دخترش را به کلنیک بایان برده، مسوولین کلینیک، بخاطر نداشتن چادری(برقع) از ورود او به کلینیک جلوگیری کرده و به دختر مریضش نیز دارو نداده اند.
او میگوید:«چادر کلان بر سرداشتم و لباسهای دراز وفراخ پوشیده بودم، رفتم کلینیک اما برایم گفتند که چادری نداری و بی حجاب استی و نمیتوانیم برایت دوا بدهیم.» مرضیه میگوید که به نظر خودش لباسش نامناسب نبود و لباسهایی بود که همه زنان بر تن دارند.
بی بی حوا، ۶۵ساله قصه مشابهی دارد. او میگوید که در حالت ضعف و بیحالی به کلینیک «گذرپایان»(از توابع شهرستان جبلالسراج» مراجعه کرده اما مسوولان کلینیک او معاینه نکرده و به درمانش نپرداخته اند. اومیگوید:«پیر و ضعیف شدیم، چشمانم کم دید شده و نمیتوانم چادری به سر کنم. حوصله اش را ندارم.»
قمرضیا، از باشندگان روستای«انچو» شهرستان سیدخیل ولایت پروان میگوید که بخاطر تداوی به کلینیک مرکزی سیدخیل رفته، بخاطر نپوشیدن چادری و نداشتن محرم، اجازه نداده اند که داخل کلنیک شود.
او میگوید«شوهرم چهارسال پیش در هلمند شهید شده، دو پسر و یک دختر خورد سال دارم که در مکتب میباشند، چه کسی را با خود بیاورم؟»
محدودیتهای طالبان بر زنان با گذشت زمان افزایش یافته است. اخیراً این گروه قانون موسوم به امر معروف را نشر کرد که در آن محدودیتهای زیادی بر زنان در نظر گرفته شده است. پس از نشر این قانون، ماموران امر به معروف طالبان در ولایتهای مختلف اقدام به اجرای اجباری آن کردهاند.
کشورهای مختلف از طالبان خواسته اند که این قانون را لغو کند اما طالبان به خواست سازمان های حقوق بشری و کشورهای دیگر توجهی ندارد.
این در حالی است که براساس گزارش نهادهای بینالمللی، خدمات صحی در افغانستان در سه سال اخیر به شدت کاهش یافته و دسترسی مردم به دارو و داکتر کاهش بی سابقه یافته است.