یکی از نزدیکان سراجالدین حقانی، سرپرست وزارت داخله حکومت خودخوانده طالبان، تصایری ازساختمانهای تخریب شده در شهرکابل را درشبکههای اجتماعی همگانی کرده و درتوضیح آنها نوشته است که این ساختمانها و آپارتمانها در جنگ نه، بلکه برای زیبایی و توسعه شهرکابل تخریب شدهاند.
این مقام طالبان با نشر تصویری از یک جاده در منطقه «شهرک امیدسبز» دشتبرچی تا ناحیه سیزدهم امتداد میباید، نشر کرده و افزوده است:«برنامه این است که همه راههای ورودی به کابل باید بزرگ شوند و تمام جادههای داخل بازارها مطابق نقشه ساخته میشوند.»
در تصویر منتشر شده در صفحه ایکس«عبدالله ریحان»، از نزدیکان سراجالدین حقانی، دیده میشود که شمار زیادی از ساختمانهای چند طبقهای واقع شده در اطراف جاده، با بلدوزر تخریب شده که در نگاه تصور میشود، تصاویر مربوط به کدام منطقه جنگی و وحشتناک است.
شهرکابل در بیست سال دوره جمهوریت به شکل بیسابقهای توسعه یافت و ساختمانسازی در تمام نواحی این شهر به سرعت انجام شد. به دلیل وجود فسادی اداری در اداره شهرداری، برخی از شهرک ها و ساختمانها در جاهایی ساخته شدند که با پلان و برنامه استراتیژیک شهرسازی مطابقت نداشت. اما مالکان ساختمان ها با پرداخت پول به شهرداری توانستند که جواز اعمار ساختمان را بدست آورند. بر این اساس، ساختمان های اعمار شده از نظر قانونی صاحب جواز قانونی کار بوده و مالکان آنان از ساختمان ها اسناد قانونی بدست دارند.
در چنین وضعیتی، طبق قوانین افغانستان، وقتی یک ساختمان در مسیرهای توسعه شهری اعمار شده باشد و مالک آن سند رسمی ملکیت داشته باشد، وقتی دولت تصمیم به تطبیق نقشه توسعه شهری میگیرد، زمینها و املاک واقع شده در مسیر توسعه را ابتدا «استملاک» نموده و سپس تخریب میکند. استملاک به فرآیندی گفته می شود که طی آن دولت ملکیتهای شخصی را در ملکیت دولت قرار میدهد و زمین یا پول قیمت آن را به مالک جایداد تحویل میدهد. این یک روند قانونی زمانگیر است.
اما طالبان بدون طی کردن فرآیند قانونی استملاک، خانهها و ساختمانهای زیادی را به زور تخریب نموده و به مالکان آن هیچ نوع غرامتی پرداخت نکردهاند. به گفته منابع مردمی، طالبان مالکان امکان تخریب شده را تهدید کرده که دعوای حق مالکیت مطرح نکنند.
طالبان به مالکان خانه های تخریب شده گفته اند که شما ملکیتهای دولتی را غصب کردهاند و دولت حق دارد که آن را بدون پرداخت غرامت تخریب کند.
یکی دیگر از مالکین خانههای تخریب شده، میگوید که «لباسها و بسترههای مردم درخانهها و انبارخانه خویشاوندان امانت است و بیشتر مردم شب را در خانههای خویشاوندان سر میکنند و حتا برای پرداخت کرایه خانه پول ندارند.»
فردی دیگری که در منطقه «سرکوتل» خانهاش تخریب شده، گفته که «طالبان عمداً جاده را به مسیری کشیدند که بیشتر خانهها و ساختمانهای تجارتی مردم را از بین ببرند.»
یک معلم از دشت برچی که خانهاش تخریب شده، بدون ذکر نامش به خبرگزاری پروانا گفت:«شهرداری طالبان برای ساخت جاده ۲۰ متره تا شهرک امید سبز و شهرک “سنگچال” بیشتر از صدخانه و ساختمان تجارتی را تخریب کردند.» به گفته او، باشندگان شهرک«سنگچال» چندین بار بامسوولان شهرداری طالبان درکابل دیدارو گفتوگو کرده اند، اما برخورد مسوولان طالبان در رابطه به تخریب خانههای این منطقه کاملا «سلیقهای و تبعیضآمیز» است.
اما طوری که دیده میشود مقامهای طالبان نه تنها که از تخریب خانههای مردم متاثر به نظر نمیرسند بلکه تصاویر خانههای تخریب شده را با افتخار در صفحات اجتماعی نشر میکنند تا نشان دهند که در فکر توسعه و پیشرفت شهر و کشور هستند.
این در حالی است که با برگشت طالبان به قدرت ۹۰ درصد پروژههای توسعهای افغانستان که با کمک های خارجی کارش ادامه داشت، متوقف شدند و اکنون مردم افغانستان در اوج بیکاری و فقر به سر میبرند و بسیاریها خانه و زمین خود را به فروش گذاشته تا توشه راهی برای پناه بردن به یک کشور امن داشته باشند.