سازمان جهانی صحت- دبلیو اچ او، گفته است که از آغاز سال جاری میلادی تا کنون ۲۳۱۹ تن در نتیجه بیماریهای حاد تنفسی، سرخکان، کانگو، دینگی و ملاریا در مناطق مختلف افغانستان جان باخته اند.
این سازمان وضعیت بد صحی و نبود امکانات در شفاخانههای دولتی افغانستان را عامل بیشتررویدادهای فوتی عنوان کرده است. همچنان گسترش فقر از عوامل دیگر افزایش جان باختن افراد مبتلا به بیماریهای عادی دانسته است.
سازمان جهانی بهداشت در گزارشی تازهاش گفته که تنها عفونتهای تنفسی (سینه و بغل) در مجموع جان ۲۰۶۷ تن را که بیشتر شان کودکان و کهن سالان بوده اند را گرفته است.
در ادامه آمده که در سال جاری میلادی بیش از ۸۶۵ هزار تن به این بیماری در افغانستان مبتلا شدهاند .
در بخشی از گزارش سازمان جهانی بهداشت آمده است که تنها در ماه جولای ۲۰۲۴ میلادی مرگ ۲۰۹ کودک زیر پنج سال در نتیجه ابتلا به بیماریهای تنفسی به ثبت رسیده که نشاندهنده افزایش بیش از ۲۰ درصد است.
به نقل از این سازمان، در مجموع از آغاز سال جاری میلادی در افغانستان تا کنون ۲۴۸۰۰ مورد مشکوک به سرخکان همراه با ۱۸۸ واقعه فوتی گزارش شده و در این مدت ۱۷۷ مورد تب کانگو با ۶۳ واقعه فوتی نیز به ثبت رسیده است.
به همین ترتیب، بیماری ملاریا بیش از ۳۴۷۶۰ مورد مشکوک با یک مورد مرگ گزارش داده شده و مرگومیر مرتبط به آن صفر بوده و همچنان ۳۹۷مورد تب دنگی به ثبت رسیده است.
این سازمان وضعیت شفاخانهها و مراکز صحی در افغانستان را بسیار شکننده عنوان کرده و گفته است در بیشتر شفاخانههای ولایتی کادر مسلکی به ندرت وجود دارد و در برخی مناطق دور دست حتا نرسها به جای داکتر برای بیماران نسخه دوا مینویسند که این مورد “غیر مسلکی و بسیار خطرناک” است.
این سازمان تصریح کرده که بیشتر از ۶۰ تا ۷۰ درصد افراد نه به دلیل این که بیماریشان قابل درمان نبوده، بلکه به دلیل نبود امکانات و یا هم درمان غیر مسلکی جانهای خود را از دست داده اند.
در همین حال شماری از خانوادههای که کودکانشان یکی از این بیماریها را سپری کرده، گفته اند که به ندرت برای شفاخانهها برای شان دوا داده است. تعداد دیگری هم گفته اند که توان خرید دارو را نداشته اند و به همین دلیل بیمار خود را از دست داده اند.
برخی از کارکنان مراکز صحی هم در شفاخانههای دولتی تایید کردهاند که افراد مبتلا به این امراض نیازمند درمان جدی اند، اما در حال حاضر امکانات شفاخانههای دولتی بسیار محدود شده است و بیشتر مردم هم به دلیل فقر نمیتوانند به شفاخانههای شخصی مراجعه کنند.
پیش از این هم سازمان جهانی صحت (دبلیو اچ او) با ابراز نگرانی از کمبود بودجه بخش صحت در افغانستان گفته بود که پس از حاکمیت دوباره طالبان، خدمات صحی و سکتور درمانی در این کشور تا حدی فلج شده و نیاز به همکاری جدی کشورهای و سازمانهای کمک کننده بینالمللی دارد.