محمد محقق، رهبر حزب وحدت مردم افغانستان و عضو شورای عالی مقاومت ملی برای نجات، در واکنش به انتقادهای رحمتالله نبیل، رییس پیشین اداره امنیت ملی، گفته تا زمانی که مشکل مردم با طالبان حل نشود، با کشورهای تاثیرگذار درباره آینده کشور رأیزنی میکنم.
آقای محقق، در صفحه فیسبوک خود نوشت که رحمتالله نبیل او را به«معامله پشت پرده» با پاکستان متهم کرده، در حالی که انجام این نوع معاملات سیاسی کار افراد امنیتی و استخباراتی است.
وی تصریح کرده است که برای حل مشکل مردم با گروه طالبان، در چوکات شورای عالی مقاومت برای نجات افغانستان و حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، با کشورهای تاثیرگذار همسایه و جهان درباره افغانستان در رایزنی دوامدار است.
محقق در ادامه نوشته است: «هر راه ممکن را تعقیب میکنیم؛ از مذاکرات سیاسی تا تحرکات میدانی، این به معنای معامله پنهانی نیست، بلکه حق مسلم ماست.»
او افزوده که «ملاحظات ایران و ترکیه را داریم و نمیخواهیم از اقدامات ما آنها متضرر شوند.»
محقق، حدود یک ماه پیش به مارشال عاصم منیر، فرمانده کل نیروهای مسلح پاکستان، نامه نوشت و از نقش او در میانجیگری و تسهیل مذاکرات میان ایالات متحده و ایران قدردانی کرد.
در این نامه آقای محقق نوشت:«همه مراکز تصمیمگیری منطقه و جهان میدانند که من یک مجاهد مسلمان، هزاره و شیعهمذهب هستم و با نسلکشی مسلمانان توسط حکومتهای ترامپ و نتانیاهو در فلسطین و لبنان مخالفت دارم.»
وی در نامه ارسالی خود به مارشال منیر تاکید کرده بود که پاکستان جهان را از یک فاجعه بزرگ نجات داد.
در همین حال، آقای محقق، در گفتوگو با تلویزیون آمو، ادعای فرضی بودن خط دیورند را نادرست خواند و گفت که با دعوای ارضی و مرزی با پاکستان موافق نیست و خط دیورند مرز رسمی دو کشور است.
نامه نوشتن آقای محقق و سپس اظهار نظر صریح او در باره خط دیورند، با واکنشهای گسترده در افغانستان مواجه شد و سیاسیون پشتونتبار او را متهم به معامله با پاکستان کردند.
یکی از کسانی که به اظهارات رهبر حزب وحدت مردم افغانستان واکنش تند نشان داد، رحمتالله نبیل رییس پیشین اداره امنیت ملی افغانستان بود. او محقق را یک شخص«خودفروش بیگانهپرست» توصیف کرد.
نبیل مدعی شد که محمد محقق و شمار دیگری از سیاستمداران با پاکستان مذاکره کردهاند تا با حمایت سیاسی و تسلیحاتی این کشور، از مسیر چترال به داخل افغانستان نیرو بفرستند. برنامهای که به گفته نبیل، ایران مانع اجرای آن شده است.
گفتنی است که در چند ماه اخیر پاکستان تلاشهایی را برای جلب همکاری رهبران سیاسی و قومی غیرپشتون آغاز کرده و از آنان خواسته است که در سرنگونی رژیم قومی طالبان همکاری کنند. درخواستی که به موافقت صریح یا ضمنی رهبران غیرپشتون مواجه شده و نگرانیهای سیاسیون پشتونتبار را برانگیخته است.
ناظران میگویند که مخالفت سیاسیون پشتون با همکاری پاکستان و رهبران غیرپشتون بیشتر انگیزه قومی دارد و خواسته و ناخواسته به نفع طالبان است.
طالبان به عنوان یک گروه پشتونیستی، اقوام غیرپشتون را از قدرت حذف کرده و در عرصههای اجتماعی و فرهنگی نیز برنامه حذف و به حاشیه راندن غیرپشتون ها را دنبال کرده است. اقداماتی که موجب خشم و نارضایتی گسترده درمیان جریانهای سیاسی، فکری و فرهنگی غیرپشتون شده است.