اتحاد فعالان حقوق بشر، در واکنش به انتشار ویدیوی اعتراف اجباری دختری موسوم به «نوریه» از جانب طالبان، بازداشت و گرفتن اعتراف اجباری از او را محکوم کرده و آن را مصداق شکنجه روانی خوانده است.
اتحاد فعالان حقوق بشر، میگوید که بازداشت نوریه و گرفتن اعتراف اجباری از او را «بهمثابۀ نمونهای آشکار از نقض سیستماتیک کرامت انسانی، خشونت جنسیتی و اعمال قدرت غیرقانونی محکوم میکند.»
طالبان دو روز پیش ویدیویی را نشر کردند که در آن یک دختر نوجوان ۱۴ ساله به نام نوریه لباس پسرانه به تن کرده و با نام نور محمد کار میکند. طالبان در این ویدیو از نوریه طوری بازجویی میکنند که انگار او جرمی را مرتکب شده باشد. نوریه در این ویدیو تحت فشار شدید روانی با صدای لرزیده میگوید که از مجبوری لباس پسرانه پوشیده تا بتواند کار کند، زیرا کسی را ندارد.
این ویدیو به شکل گسترده در شبکههای اجتماعی افغانستان نشر شد و با محکومیت شدید همگانی مواجه شد.
اتحاد فعالان حقوق بشر در بیانیه خود گفته که بازجویی و فیلمبرداری از«دختری که به دلیل فقر شدید و مسئولیت سرپرستی خانواده مجبور به پوشیدن لباس پسرانه و کار در یک کافه بوده؛ اقدامی است که نه تنها ناقض ابتداییترین اصول حقوق بشر است، بلکه بهروشنی مصداق تحقیر، ارعاب و اعترافگیری اجباری میباشد.»
اتحاد فعالان حقوق بشر میافزاید:« طالبان یک گروه تروریستی جنایتکار است که بر اساس حقوق بینالملل، هیچ صلاحیت حقوقی برای بازداشت، تحقیق، بازجویی و فلمبرداری از شهروندان اعم از زنان و مردان را ندارند. در انارشیسم تحت سلطهرانی این گروه تروریستی هر جنگجوی این گروه در برابر مردم هم نقش قاضی را دارد و هم نقش مجری مجازات را ایفا میکند. چنین اقداماتی بیشتر به اختطاف، گروگانگیری و ایجاد فضای وحشت شباهت دارد تا اجرای قانون. فلمبرداری از جریان بازجویی، نشر عمومی آن و وادار ساختن یک دختر آسیبپذیر به پاسخگویی در برابر یک نیروی مسلح، مصداق آشکار شکنجۀ روانی و نقض کرامت انسانی است؛ رفتاری که در هیچ نظام حقوقی متمدن قابل توجیه نیست. »
بیانیه تصریح میکند:«این در حالیست که طی سالها، جنگجویان طالبان بارها از خانوادهها بهعنوان سپر انسانی استفاده کردهاند و بهشمول چهرههای برجستۀ آنان در موارد متعدد، برای فرار از میدان نبرد، لباس زنانه پوشیدهاند. امروز همان گروه، دختری را که برای زندهماندن و تأمین نان خانوادهاش ناچار به تغییر پوشش شده، تحقیر و مجازات میکند؛ این تناقض، چهرۀ واقعی ریاکارانۀ طالبان را عیان میسازد.»
اتحاد فعالان حقوق بشر میگوید:«پدیدۀ دختران پسرانهپوش نه «جرم اخلاقی» است و نه انتخاب آزادانه؛ بلکه پیامد مستقیم فقر ساختاری، بیکاری گسترده و فروپاشی اقتصادی است که پس از سلطۀ نامشروع طالبان بر جامعه تحمیل شده است.»
در ادامه آمده است:«قضیۀ نوریه یک استثنا نیست؛ بلکه نماد وضعیت اسفبار میلیونها زن و دختر در سراسر کشور است. محرومیت گسترده از آموزش و دانشگاه، ممنوعیت کار و حضور اجتماعی، بازداشتهای خودسرانه و خشونت ساختاری، تحقیر سیستماتیک بهنام «امر به معروف»، این مجموعه اقدامات، در چارچوب حقوق بینالملل، مصداق آپارتاید جنسیتی و نسلکشی فرهنگی علیه زنان محسوب میشود. این رفتار گروه تروریستی طالبان تبعات وحشتناک و جبرانناپذیری بر آینده و سرنوشت نوریه دارد که زنان بیشماری در قلمرو و زیر سلطۀ گروه تروریستی طالبان به این سرنوشت دچار اند.»
اتحاد فعالان حقوق بشر، در پایان خواهان رهایی فوری نوریه شده و تأکید کرده که، «تحقیر یک دختر فقیر، قدرت نیست؛ بلکه اعتراف به ورشکستگی اخلاقی و سیاسی است.»
