سعدیه دهاتی، شاعر زن افغانستان در تبعید، از منتشر شدن مجموعه اشعار خود تحت عنوان«قصهٔ پرواز» در تبعید خبر داده که روایتگر درد و رنج مردم افغانستان و به ویژه زنان و دختران است.
خانم دهاتی افزوده است که این مجموعه اشعار، بازتابی از تجربههای زیسته شاعر، رنجهای فردی و جمعی، مهاجرت اجباری و وضعیت اجتماعی و سیاسی افغانستان است.
او تاکید کرده است که :«این اثر، یادپاره و یادوارهای از دردها و واقعیت زندگی من و سرزمینم تا این لحظات است؛ سرزمینی که او را همه هستیام میدانم، سرزمینی که بودنم را بودش و نبودنم را کمبودش فرض میکنم.»
وی تصریح کرده است که :«بهعنوان یک زن افغانستان عمیقاً از وضعیت حاکم بر کشور متاثر هستم که در بخشهای مختلف مجموعهای شعری ام بهوضوح دیده میشود.»
مجموعه اشعار یک شاعر زن افغانستان در حالی در تبعید منتشر میشود که طالبان با وضع محدویت و ممنوعیتهای سختگیرانهای زنان و دختران را از آموزش و تحصیل محروم کرده و در این اواخر سرودن اشعار عاشقانه را نیز گناه خوانده و آن را ممنوع کردهاند.