عبدالجبار تقوا والی حکومت پیشین در ولایتهای پروان، کابل و تخار، دیروز در صفحه فیسبوک خود از بدرفتاری افراد طالبان با او و همراهانش در کابل، یادداشت مفصلی نوشت اما پس از آنکه این یادداشت مورد توجه رسانهها و کاربران رسانههای اجتماعی قرار گرفت، آقای تقوا نوشته را از صفحه فیسبوک خود حذف کرد و همزمان عکس پروفایل خود را نیز حذف کرد.
حذف نوشته و حذف عکس پروفایل فیسبوک جبار تقوا بیشتر توجه کاربران رسانههای اجتماعی را به خود جلب کرد و با تبصرههای گوناگونی همراه شد.
در یادداشت دیروز آقای تقوا که در برخی از رسانهها و از جمله «کابل تایمز» نشر شده، ماجرا به این گونه شرح داده شده است:
«دیروزدر جاىِ بودیم که یک تن از بزرگان ولایت پروان نیز با من تشریف داشتند ودریورم دربیرون خانه منتظرخروج ما بود. بعد ازساعاتى تودیع وخدا حافظى نموده ازدروازه خارج شدیم که ناگاه چشم مان به موتر افتاد. دیدیم که دوسه نفر دوروپیش موتر مارا فراگرفتهاند. درجمله یکتن شان بدون تفنگ وبا ریش انبوه( چنان انبوهى که مىفهمید)حرکات قوماندان مآبانه داشت ومنتظرخروج ما بود .ما بدون اینکه به ایشان وقعى بگذاریم، چون کارى به ایشان نداشتیم درموتر داخل شدیم و مرد قوماندان گونه درکنارشیشهء موترجناح چپ که دوستم در آن سو نشسته بود ایستاد واز همراه من تذکره طلب نمود. همراه من شخص ریش سفید وبا عزت داراى عبا وقباى منظم وبا وجاهت که معمولاً درجامعهء ما بدون شناخت قبلى هم چنین اشخاص مورد احترام قرار مى گیرند. من با آرنج دستم بغل دوستم را تکان دادم، او متوجه نشد و با عجله تذکرهاش را ازجیبش بیرون نموده بدست او داد. موصوف پشت وپهلوى تذکره راپهلوزد، ندانستم که به خواندن ونوشتن آشنایى داشت یانداشت، ازدوستم به پشتو سوال کرد که (چه کار مى کردى؟ ) قبل ازینکه ایشان پاسخ دهند وچیزى بگویند من گفتم که این بزرگ ما جنرال با عزت این کشوربود اما چندسال است که متقاعد شده است. تحقیقات آن را بعد ازدوسه پرس وپال دیگر پایان داد و با کلک سبابهاش به سوى من اشاره داد و به پشتو گفت:(تو تذکرهات را بده)…»
در ادامه یادداشت آمده است:
«باکمال تعجب، من که چهرهء زشت وکریه او را دیدم، درچشمانش دنیاى از زشتىها، توحش، بربریت وعقده را خواندم به خاطر حرمت صاحب خانه که مردم درآنجا شاهد ماجراى نباشند نگفتم که جانم، بچیم. وطندار ناخلفم !نام من تقوى است ومن درین شهر ناآشنای که تو حالا تشریف آوردهای چند سال والى این ولایت بودم وتذکرههاى مردم را من امضا مى کردم. تو حد و حرمت هرکس را بشناس مردم را هتک حرمت نکن! اینجا کابل پاىتخت تاریخى افغانستان است، متأسفم که مرجع استخدام کننده قبل ازینکه ترا دراینجا بگمارد آداب معاشرت شهرى ورسمى را به تو نیاموخته است. درحیرتم که چرا ادارهء مربوط جناب عالى را تربیه ننموده تا حداقل به معاشرت ابتدایى آشنا مىشد وبعد از آن این وظیفهء امنیت را به آن تفویض مى نمود. حالا هرچه که شده باداباد خدا ما وشما را هدایت کند .اما به دل گفتم که: خدا یا! تحمل اینگونه اخلاق خیلى دشوار است اما جامعهء ما صدگونه مشکل دیگردارد تو به من صبرى بده که شخص طرف کلام من جاهل است. درین حالت دشوارکلام حضرت ابولمعانى بیدل به یادم امد که گفته بود:به ابلههان چو رسی کمی تواضع کن-درى که پست بود خمیده باید گذشت.»
به نقل از کابل تایمز، جبار تقوا والی حکومت پیشین در ادامه یادداشت خود افزوده است:
«اینگونه وقایع هرلحظه ما را هشدار مىدهد تا بدانیم که تعلیم وتربیهء اولاد وطن دراصلاح جامعه وایجاد دولت ونظام متمدن نقش اساسى دارد. اینگونه روىدادها نتیجهء فقدان تعلیم وتربیه در کشور بوده ونیازمندمبارزهء بى امان است. مبارزهءمعنادار توام با قبول توهین، تحقیر، ضرب وشتم، زندان وبالاخره به اعدام منتهى گردد معنى پیدا مى کند. درمیدان مبارزه به اصطلاح مشهور”نان وحلوا” تقسیم نمى شود، بلکه خطرات ناگوارى را به دنبال دارد باید تحمل کرد. آنهایى که درین مسیر گام برمىدارند قبل ازینکه خواب رسیدن به کرسى ومقام و یا خواب خدمتگذارى و رفاه مردم راببینند، باید در نخستین گام، فشارهاى گوناگون زندان را قبول وسپس حلقههاى دار آویخته برفراز چوبها را تماشا نمایند و درآن سوى چوبههاى دار، راه ترسیم شدهءانسانبت را ببینند که طریق رسیدن به اهداف انسانى از زیر همین چوبه هاوحلقههاى دارمى گذرد. معناى مبارزه استقامت وتحمل است نه ترک صحنهءپیکار وسردادن شعارهاى بوقلمون. در کشور ما هردو گونهاش تجربه شده است که پیآمدهاى مثبت ومنفىاش قسماً ثبت اوراق تاریخ گردیده و قسماً در و دیوار بندى خانهء ارگ و زندان دهمزنگ گواه این مدعااست».
پس از آنکه این یادداشت در رسانههای اجتماعی دست به دست شد، آقای تقوا آن را از صفحه فیسبوک خود برداشت و بجای آن ابیاتی تحت عنوان«سرمشق روزهای دشوار» را به شرح زیر نشر کرد:
به جاهلان چو رسی حرمت و تواضع کن
دری که پست بود می توان خمیده گذشت
***
از تواضع کم نگردد رتبه گردن کشان
نیست عیب گربود شمشیرجوهردارکج
***
کاکل ازبالا نشستن رتبهء حاصل نکرد
زلف از افتادگی پهلو نشین ماه شد
***
افتا دگی آموز اگر طالب فیضی
هرگزنخورد آب زمینى که بلند است
***
تواضع ز گردن فرازان نکوست
گدا گرتواضع کند خوی اوست
***
فروتن بود هوشمند گُزین
نهد شاخ پر میوه سر بر زمین
محتوای این ابیات در واقع تایید کننده محتوای نوشتهای است که آقای تقوا آن را از صفحه فیسبوک خود برداشت است. در یادداشت حذف شده آقای تقوا، به وضاحت دیده میشود که افراد طالبان با او رفتار به شدت خشن و توهینآمیز کردهاند. برخی از کاربران رسانههای اجتماعی در پای آن یادداشت نوشتهاند که آقای تقوا به شدت از سوی طالبان لتوکوب شده است.
آقای تقوا مشخص نکرده که در کجا و در نزدیکی خانه چه کسی مورد بازخواست و احتمالا لتوکوب طالبان قرار گرفته اما برخی از کاربران رسانههای اجتماعی احتمال دادهاند که هنگام بیرون شدن از خانه حامد کرزی مورد لتوکوب قرار گرفته است. آقای تقوا بارها در عکسهای خبری در خانه حامد کرزی رییس جمهوری پیشین دیده شده است.
عبدالجبار تقوا باشنده اصلی شهرستان فرخار ولایت تخار است اما منابع آگاه میگویند که او به علت اتهامهایی که بر او در مورد ترور جنرال داوود وارد شده، به تخار رفته نمیتواند و در کابل زندگی میکند.
نکته قابل توجه دیگر این است که اکثریت کسانی که در پای یادداشت آقای تقوا در صفحه فیسبوک کابل تایمز دیدگاه گذاشتهاند، از اینکه طالبان او را مورد بدرفتاری قرارداده اظهار خرسندی کرده و نوشتهاند که چنین رفتاری شایسته کسانی است که در جمهوریت مقامهای بلند حکومتی داشتند اما با فساد، خویشخوری، ندانمکاری و فقدان تعهد به نظام و ارزشهای منتسب به آن، زمینه فروپاشی نظام را فراهم ساختند و اکنون به طمع لطف طالبان زیر سلطه این گروه زندگی میکنند.
یکی از کاربران نوشته است که اگر تقوا والی«واقعی» در نظام جمهوریت میبود و براساس وظیفه و تعهد از نظام در برابر طالبان دفاع میکرد، اکنون نمیتوانست در کابل زندگی کند.
جبار تقوا از افراد نزدیک به حامد کرزی است و هر از گاهی در خانه آقای کرزی دیده میشود.
او در زمان جمهوریت به فساد و بیکارهگی متهم شده است.
